Элмер Энджсман: Американ футболшысының өмірі мен мансабы

Кіріспе

Элмер Джозеф Ангсман (Elmer Joseph Angsman Jr.) (1925-2002) – Ұлттық футбол лигасының (NFL) американдық футболшысы, жартылай қорғаушы.

Ерте өмір және мансап

Ангсман 1925 жылы Чикагоның оңтүстік жағында Элмер мен Хелен Ангсманның ұлы болып дүниеге келді. Элмер Маунт-Кармел орта мектебінде оқыды, сондай-ақ 1943-1945 жылдары университетте Нотр-Дам командасы үшін өнер көрсетті (1943 жылғы ұлттық чемпионат командасының және әлем чемпионы Кливленд Рамсын жеңген Колледж жұлдыздары командасының құрамында). Ол NFL-де жеті маусым ойнады, барлығы Чикаго Кардиналдары сапында. Нотр-Дам университетін журналистика мамандығы бойынша үш жылдың ішінде бітіргеннен кейін, Ангсман 1946 жылғы драфтта 16-шы таңдау бойынша NFL-де ойнаған ең жас ойыншы болды, оның жасы 20-ға жуық болған.

НФЛ мансабы

Ангсман Чарльз Бидвиллдің "Арманды шабуыл шебі" құрамында ойнады. Бидвилл оны тірі кезде көрмесе де, Чарли Триппи, Пол Кристаман, Пэт Хардер және Ангсманнан тұратын дарынды топ үлкен жетістіктерге қол жеткізді. 1947 жылғы Филадельфия Иглс клубына қарсы өткен НФЛ чемпионатында Ангсман 70 ярдтық екі жүгіріспен есепті екі рет өзгертті. Алғашқысы сияқты, "Бүркіттер" жаттықтырушысы Грэзи Нилдің танымал 5-2-4 қорғанысына қарсы ортаға жасаған соңғы тачдаун ойынды қол жеткізбейтін етті. Ангсман ойынды 10 жүгіріспен 159 ярдқа жеткізді. Оның бір жүгіріске шаққандағы орташа есебі 15,9 ярдты құрады, бұл әлі де НФЛ маусымнан кейінгі рекорды болып табылады (10 немесе одан көп жүгіріс). 1947 жылғы титул "Кардиналдар" франшизасының соңғы чемпионаты болды. "Кардиналдар" клубының бұрынғы қорғаушысы, кейін "Кливленд Браунс" командасында ойнаған Дон Пол бірде: "Ол солтүстік және оңтүстікке тікелей жүгіретін ойыншы болатын, сізден айналып өтудің орнына, бутса іздерін қалдыруға дайын еді" деген еді. Ангсман мен "Кардиналдар" 1947 жылғы чемпионаттың даңқын ешқашан қайтара алмады. 1948 жылы Ангсман 412 ярд пен 7 тачдаунмен "Кардиналдар" шабуыл шебін жетекшілік етті, ал "Кардиналдар" Батыс конференциясының титулы үшін "Чикаго Беарс" клубынан басым түсті. Олар 1948 жылғы НФЛ чемпионатының финалында, қазір "Қарлы дауыл" деп аталатын ойында тағы да "Бүркіттер" клубымен кездесті. Ойын алаңы қармен жабылған және бүкіл ойын дауылда өтті. "Кардиналдар" шабуыл шебінің қарқыны әлсіреп, "Бүркіттер" клубының жұлдызы Стив Ван Бюрен ғана осы жағдайда тиімді жүгіре алды. Ангсман 10 жүгіріспен 33 ярдқа ғана жетті. Екі команданың барлығы 5 пас қана берді. Ван Бюреннің төртінші кезеңдегі 5 ярдтық тачдауны – "Бүркіттер" клубының бірінші чемпионатын 7:0 есебімен жеңген кездегі жалғыз ұпай болды. "Кардиналдар" клубының көреген жаттықтырушысы Джимми Конзельман 1948 жылғы маусымнан кейін жұмысынан кетті, ал "Кардиналдар" орташа деңгейге түсті. Ангсман 1949 жылы 674 ярдқа 125 жүгіріс және 6 тачдаунмен өзінің ең жақсы маусымын өткізді. Ол, Пэт Хардер және Чарли Триппи жүгіріс міндеттерін бөлісіп, сол жылы 1674 ярдқа 16 тачдаун жасады (салыстыру үшін, Стив Ван Бюрен 1949 жылы 1146 ярдпен НФЛ-дің бір маусымдық рекордын орнатты). Алайда, НФЛ-дегі табыстың болашағы Лос-Анджелес Рамс және Кливленд Браунс сияқты динамикалық пас беру шабуылдарында жатты. Ангсманның өнімділігі 1950 және 1951 жылдары айтарлықтай төмендеді, тиісінше 363 және 380 ярдты құрады, ал бір жүгіріске шаққандағы орташа есебі 3,5 ярдтан төмен болды. 1952 жылы клубқа жаңадан келген жартылай қорғаушы Олли Мэтсон қосылғанда, Ангсман сирек қолданылатын резервтік рөлге ие болды. Ол 1952 жылғы маусымнан кейін 27 жасында зейнеткерлікке шықты. Ол мансабында 683 жүгіріс, 2908 ярд (4,3 орташа есеппен) және 27 тачдаун жасады. Ол 654 ярдқа 41 пас ұстап, 5 тачдаун жасады. Ангсман 1950 жылы өткен бірінші Pro Bowl ойынына шақырылды.

Angsman was part of Charles Bidwill’s "Dream Backfield". Although Bidwill did not live to see it, the talented corps that included Charley Trippi, Paul Christman, Pat Harder, and Angsman went on to achieve great success. In the 1947 NFL championship game against the Philadelphia Eagles, Angsman scored twice on runs of 70 yards each. The final touchdown, a run up the middle like the first against Eagle coach Greasy Neale's famed 5 2 4 defense, put the game out of reach. Angsman finished the game with 10 carries for 159 yards. His 15.9 yard per carry average is still an NFL post season record (10 carries or more). The 1947 title was the Cardinal franchise's last championship. Don Paul, a former defensive back for the Cardinals and later the Cleveland Browns, once said, "he was a straight ahead north and south runner who would just as soon leave cleat marks on your balls as run around you." Angsman and the Cardinals never reclaimed the glory of the 1947 championship season. In 1948, Angsman led the Cardinals in rushing, with 412 yards and 7 touchdowns, and the Cards edged the Chicago Bears for the West Conference title. They met the Eagles once again in the 1948 NFL Championship Game title game now referred to as "The Blizzard Bowl". The field was covered by snow and the entire game was played in a storm. The Cardinals running attack was greatly hampered and the Eagles star Steve Van Buren was the only player who could run effectively in the conditions. Angsman mustered only 33 yards on 10 carries. Only 5 passes were completed by both teams combined. Van Buren's 5 yard touchdown run in the fourth quarter was the only scoring as the Eagles won their first championship, 7–0. The Cardinals' visionary coach, Jimmy Conzelman, quit after the 1948 season and the Cardinals drifted into mediocrity. Angsman had his best season in 1949 with 674 yards rushing on 125 carries and 6 touchdowns. He, Pat Harder, and Charlie Trippi shared running duties and combined for 1,674 yards and 16 touchdowns that year (in comparison, Steve Van Buren set the NFL single season rushing record in 1949 with 1146 yards). However, the future of NFL success lay in dynamic passing attacks such as that possessed by the Los Angeles Rams and Cleveland Browns. Angsman's production fell off significantly in 1950 and 1951, with 363 and 380 yards, respectively, and an average under 3.5 yards per carry. By 1952, with stunning rookie halfback Ollie Matson joining the club, Angsman was relegated to a seldom used backup role. He retired after the 1952 season at age 27. He finished with career statistics of 683 carries, 2908 yards (4.3 avg), and 27 touchdowns. He caught 41 passes for 654 yards and 5 touchdowns. Angsman was selected to the first ever Pro Bowl 1951 Pro Bowl in 1950.

Комментарийлер және кейінгі өмірі

NFL карьерасынан кейін Ангсман 1958 жылы CBS радиосында, содан кейін ABC және 1972 жылы NBC телеарналарында түсті комментатор болып жұмыс істеді. Ангсман колледж және кәсіби ойындарға дауыс берді, ең әйгілісі – 1968 жылғы Sugar Bowl және бірнеше Orange Bowl ойындары. Ол Чикаго аймақтық спорттық даңқ залының мүшесі. Комментаторлық қызметтен кейін Ангсман түрлі компанияларға иелік етіп, қағаз өндірісінде табысқа жетті және Флорида штатының Джуно-Бич қаласында зейнетке шықты. 2002 жылдың сәуір айында Эльмер Ангсман гольф ойнап жатқанда жүрек талмасынан көз жұмды.