Кіріспе

АҚШ Әскери-теңіз күштерінің истребитель эскадрильясы

Strike Fighter Squadron 11 (VFA 11) – АҚШ-тың Вирджиния штатындағы Осеана теңіз әскери-әуе базасында орналасқан АҚШ Әскери-теңіз күштерінің шабуылдық истребитель эскадрильясы. Эскадрилья 1950 жылы құрылған және «Қызыл Риперлер» (шақыру белгісі «Рипер») деген атпен белгілі. VFA 11 Boeing F/A 18F Super Hornet истребительдерімен жабдықталған және қазіргі уақытта Carrier Air Wing One эскадрильясына қарасты.

Белгі және лақап аты

Қызыл Жабырғыш эскадрильясының нышаны, ертедегі бір мүшесінің айтуынша: "Доңыздың басы Гордон Джиннің бөтелкесіндегі суретке ұқсас. Бас астындағы иілген сызық – шұжық тізбегі, ал эскадрильяның барлық мүшелері "ату" дағдысын меңгеруі тиіс болған жақсы болон. Қалқандағы дөңгелектерді от шарлары деп атауға болады, бірақ шын мәнінде олар жақсы, күшті ерлік символы болды деп есептелді. Шаңқаудың жарқылы – бұрынғы ұрпақтың белгісі. Бұл тұтас идея тост немесе сенім ретінде жасалды, осы тост арқылы эскадрилья мүшелері барлық жақсы тойларды бастап, аяқтауы керек еді. Ресми "Риппер" тосты: "Міне, бізге, "ҚЫЗЫЛ ЖАБЫРҒЫШТАРҒА" – джин ішіп, болонды шашатын, екі допты, нағыз еркектердің ұрпақтарына!". 2011 жылы Бахрейнде демалыста болғанда жоғары лауазымды тұлғалар бұл тосты жөнсіз және қарапайым емес деп жариялады, содан кейін тостқа тыйым салынды. Бірақ содан бері бұл тост бейресми жиындарда қайтадан қолданыла бастады.

Тарих

VFA 11 1950 жылы VF 43 истребитель эскадрильясы ретінде құрылды және кейіннен VF 11 Red Rippers деп қайта аталды, ал қазіргі тағайындамасына дейін. Бұрын тағы екі эскадрилья VF 11 деп аталған. Алғашқы VF 11 (ешқашан Red Rippers деп аталмаған) 1942 жылы құрылды, 1948 жылы VF 111 деп қайта аталды және 1959 жылдың қаңтарында таратылды. Екінші VF 11 (алғаш рет Red Rippers деп аталған) 1927 жылы VF 5 ретінде құрылды және 1959 жылдың ақпанында таратылғанға дейін көптеген қайта атаулардан өтті. Ресми түрде, АҚШ Әскери-теңіз күштері жаңа эскадрилья құрылғанда, таратылған эскадрильялармен тікелей байланысты мойындамайды. Көбінесе жаңа эскадрилья бұрынғы эскадрильялардың лақап атын, таңбасын және дәстүрлерін қабылдайды.

1950 жылдар

1950 жылдың 1 қыркүйегінде, "Ребелдің шабуылшылары" деп белгілі 43-ші истребитель эскадрильясы (VF 43) Флорида штатындағы NAS Джексонвиллде құрылды. Олар 1950 жылдың 18 қыркүйегінде NAS Cecil Field-ке көшті және бастапқыда жаңа F4U 5N Corsair түнгі истребительдерімен жабдықталды. 1950 жылдың қазан айында эскадрилья түнгі истребительдерін F4U 5 (күндізгі истребительдер) -ке ауыстырды. Эскадрильяның алғашқы дислокациясы 1951 жылдың сәуір-қазан айлары аралығында "Орискани" кемесімен Жерорта теңізіне жасалды. 1952 жылдың ақпан айында эскадрилья F4U 4-ке көшті және "Коралл теңізі" кемесімен Жерорта теңізіне дислокацияланды. 1950 жылдардың ортасында эскадрилья F9F 8 Cougar-ға, ал кейін F2H Banshees-ке көшті. 1958 жылдың ақпан айында эскадрилья "Эссекс" кемесімен "Макдоннелл F2H 4 Банши" истребительдерімен Жерорта теңізіне дислокацияланды. Олар Ливандағы десант үшін әуеден жабу қамтамасыз етті және коммунистік қытайлықтардың Квемой-Мацуды атқылауы кезінде Суэц каналы арқылы Тайвань бұғазына жіберілді. Штаттарга оралғаннан кейін, олар 15 ақпанда таратылуға тиіс NAS Джексонвиллде орналасты, бірақ 1959 жылдың 16 ақпанында (екінші VF 11 таратылғаннан кейін) VF 43 NAS Cecil Field-те VF 11 болып қайта аталды, F 8 Crusaders ұшақтарымен ұшты. Олар алғашқы "Қызыл Жыртықтардың" дәстүрлерін және эмблемаларын қабылдады (бірақ олар олардың тікелей мұрагерлері емес).

1960 жылдар

VF 11 1961 жылы Рафаэль Трухильоның қазасынан кейін Доминикан Республикасындағы тәртіпсіздік кезінде «Франклин Д. Рузвельт» кемесіне орналасты. VF 11 F8U 2NE ұшағын алған алғашқы операциялық эскадрилья болды және 1962 жылдың 8 ақпанында алғашқы ұшағын алды. 1966 жылдың қаңтарында эскадрилья F8E ұшақтарын F8D ұшақтарына айырбастады. 1966 жылдың соңында олар NAS Oceana-ға көшіп, F 4B Phantom ұшағына көшті. Эскадрилья алғашқы шайқасын 1967 жылдың 25 шілдесінде «USS Forrestal» кемесінен Солтүстік Вьетнамда жүргізді. «Янки стансасындағы» қысқа мерзімді шайқас 1967 жылдың 29 шілдесінде болған «Форрестал» өртінен кейін тоқтатылды. VF 11 апатта 47 адамын жоғалтты.

1970 жылдар

Эскадрилья 1970-ші жылдары "Форресталь" кемесімен Жерорта теңізінде бірнеше круиз жасады. 1972 жылы олар кемеде палубаға F-4B ұшағын қондырды, осыған орай кемелер арасындағы жаттығулар өтті. 1973 жылдың 20 тамызында эскадрилья алғашқы F-4J ұшағын алды, соның арқасында F-4B ұшағынан F-4J ұшағына көшу басталды.

1980 жылдар

Эскадрилья 1980 жылы F-14 Tomcat ұшағына көшті және 1982 жылы Суэц каналы арқылы Үнді мұхитына аттанды, 14 шілдеде қайтып оралды. Екі жыл өткен соң, эскадрильяның F-14 ұшағындағы алғашқы жауынгерлік қатысуы 1983 жылдың желтоқсан айының басында болды, онда VF-11 ұшағы Ливан үстінде Сирия әуе күштерінің сегіз МиГ ұшағымен ұрысты және Сирияның жер-әуе зымыраны (SAM) мен зениттік артиллериясынан атқыланды. 1983 жылдың 4 желтоқсанында эскадрилья "Джон Ф. Кеннеди" авиатасығышынан шыққан әскери-теңіз күштерінің үстінен жауынгерлік әуе патрулін ұшырды, ал "Джон Ф. Кеннеди" авиатасығышынан шыққан A-6E Intruders Бекаа алқабындағы Сириялық позицияларына шабуыл жасады. Шабуылдар Сирияның SAM және AAA-сының шабуылдарына жауап ретінде жасалды. 28 ұшақтың құрамындағы екеуі атып түсірілді, біреуі "Independence" кемесінен A-7, екіншісі "John F. Kennedy" кемесінен A-6. A-6 экипажының ұшқышы қаза тапты, ал бомбалағыш-навигаторы лейтенант Бобби Гудман 30 күн Сириялықтардың тұтқынында болды, содан кейін босатылды. Ливандағы операция кезінде бір ұшақ күдікті жер-әуе зымыранынан зақымданды. VF-11 және CVW-3 және USS John F. Kennedy-ден тағы үш эскадрилья 1983 жылы Battle E жүлдесін жеңіп алды. VF-11 сондай-ақ қауіпсіздік бойынша 'S' белгісін жеңіп алды. Үш рет Әуе кемесінің 3-ші қанаты және Кеннеди шайқас тобымен ұшқаннан кейін VF-11 және оның бауырлас эскадрильясы 6-шы қанаты мен USS Forrestal-ға ауысты. 1985 жылы VF-11 Атлант мұхитының ең жақсы жауынгерлік эскадрильясы ретінде Battle E жүлдесін және Әскери-теңіз күштерінің ең жақсы жауынгерлік эскадрильясы ретінде Джозеф К. Клифтон жүлдесін жеңіп алды. Олар 1986 жылы қайтадан аттанды және 1991 жылы соңғы саяхатына дейін CVW-6/Forrestal-де болды, барлығы бес рет аттанды.

1990 жылдар

1992 жылдың қаңтар айында VF 11 және VF 31 NAS Miramar-ға көшіп, F 14D Tomcat-қа ауысты. VF 11-дің F 14A ұшақтары VF 24 және VF 211 эскадрильяларына берілді. 1994 жылдың ақпан айында VF 11 және CVW 14 Carl Vinson кемесімен бірге «Оңтүстік күзет» операциясын қолдау үшін шықты, 15 тамызда NAS Miramar-ға оралды. 1994 жылдың соңында VF 11 F 14 ұшағының ішкі және приборлар жарықтандыруын өзгертуді қажет ететін түнгі көру көзілдірігін алды. 1995 жылы VF 11 миссиялық компьютерлерін жаңартты, бұл әуеден жерге қару-жарақ қолдану мүмкіндігін қамтамасыз етті. 1995 жылдың қыркүйек айында VF 11 алғашқы экипаждарын Forward Air Controller мектебіне жіберді. Сондай-ақ 1995 жылы VF 11 Карл Винсон кемесімен бірге Жапонияны жеңудің 50 жылдығына арналған Гавайиде болды. 1996 жылдың мамыр айында CVW 14 Карл Винсонмен бірге «Оңтүстік күзет» операциясын қолдау үшін жөнелтілді. 31 тамызда Ирак армиясы Солтүстік Ирактағы Ирбил қаласына шабуыл жасады және АҚШ ұшақтарына қарсы бірнеше SAM зымырандары ұшырылды. АҚШ «Desert Strike» операциясымен жауап берді, VF 11 Tomcats эскорттаған B-52 бомбалаушыларынан оңтүстік аймақтағы нысаналарға крейсерлік зымырандармен шабуыл жасады. USS Carl Vinson 1 қазан күні Перс шығанағынан шықты. Оралғаннан кейін VF 11 Америка Құрама Штаттарының теңіз жаяу әскерлері Мирамарды басып алғандықтан NAS Oceana-ға көшті. Сонымен қатар, VF 11 F 14B-ге ауысты және Carrier Air Wing Seven әуе қанатына өтті. 1997 жылы VF 11 эскадрильясы 70 жылдығын тойлағанда «Battle E» және Clifton жүлделерін алды. Сондай-ақ сол жылы VF 11 LANTIRN инфрақызыл нысана табу жүйесін алды және алғашқы GBU-16 лазерлік басқарылатын бомбасын тастады. 1998 жылдың ақпан айында эскадрилья Норфолктан CVW 7 және John C. Stennis кемесімен бірге оның алғашқы сапарына/әлемдік орналасуына жөнелді. Олар «Оңтүстік күзет» операциясын қолдады, Австралия мен Перл-Харборға сапар шекті, содан кейін кеме Naval Air Station North Island әскери-әуе базасына келді.

2000 жылдар

VF 11 2000 жылы Дуайт Д. Эйзенхауэр кемесімен Оңтүстік Күзет операциясын қолдау үшін жөнелтілді. 11 қыркүйек шабуылдарынан кейін жеті сағат өткен соң, VF 11 Джон Ф. Кеннеди кемесіндегі барлық эскадрилья ұшақтарымен "Нобельді бүркіт" операциясын қолдауға шұғыл түрде ұшты. Олар 2002 жылдың ақпан айының басында "Тұрақты бостандық" операциясын қолдау үшін жөнелтілді және 2002 жылдың 11 наурызында F-14 ұшақтарынан алғашқы JDAM бомбалары қолданылды. 2004 жылы VF 11 F-14 ұшақтарымен Джордж Вашингтонға соңғы рет Ирактың Азаттығы операциясын қолдау үшін жөнелтілді. Сол рейс барысында VF 11 F-14 ұшақтары 28 және 29 сәуір аралығындағы 48 сағат ішінде Фаллуджа қаласын бомбалауға қатысты. 2005 жылдың 20 сәуірінде VF 11 өзінің соңғы F-14 ұшақтарын Аризона штатының Тусон қаласындағы Дэвис Монтан әуе базасындағы "ұшақтар қоймасына" (boneyard) жеткізді. Эскадрилья F/A 18 Super Hornet ұшақтарына ауысу үшін VFA 106 эскадрильясына бағынды, оқу 2005 жылдың 5 қарашасында аяқталды. 2006 жылдың мамырында VFA 11 екі ай бойы Кариб теңізінде Американың серіктестігін қолдады, он жетінші әуе күштері тобының құрамында болды. VFA 11 үшінші әуе күштері тобына ауыстырылды және 2007 жылдың қарашасында Гарри С. Трумэнмен бірге Парсы шығанағына жөнелтілді. VFA 11 және CVW 3 тобының қалған бөлігі 2008 жылдың 4 маусымында елге оралды.

2010 жылдар

2011 жылдың қаңтар айында VFA 11, АҚШ-тың 5-ші флотының жауапкершілік аймағында «Тұрақты Азаттық» операциясын қолдау мақсатында «Энтерпрайз» авианосы бортында CVW 1-ге қосылды. 2012 жылдың желтоқсанында USS «Энтерпрайз» қызметтен шығарылғаннан кейін CVW 1 «Теодор Рузвельт» авианосына қайта бағытталды. 2015 жылдың 11 наурызында «Теодор Рузвельт» авианосырының шабуыл тобы АҚШ-тың 5-ші, 6-шы және 7-ші флоттарына жорықтармен әлемді аралау үшін Норфолк әскери-теңіз базасынан шықты, содан кейін Калифорния штатының Сан-Диего портына келді.