Нилгири классы фрегаттары: Үндістан теңіз күштерінің тарихы

Кіріспе

1972 жылғы британдық "Лиандер" класы фрегаттарының субкласы.

"Нилгири" класының фрегаттары Үндістан Әскери-теңіз флоты үшін Мумбаидегі "Мазагон Док Лимитед" компаниясымен жобаланып, салынған "Лиандер" класы фрегаттарының жаңартылған нұсқалары болды. 1972–1981 жылдар аралығында алты кеме салынды. Осы кластағы кемелер 14-ші фрегат эскадрильясын құрады. Жетекші кеме Үндістанда салынған алғашқы ірі соғыс кемесі болып табылады және Ұлыбританияның "Ярроу Шипбилдерс" компаниясымен бірлесіп салынды. Клас және оның жетекші кемесі, INS "Нилгири", "Нилгири" төбелерінің құрметіне аталған. Кластағы келесі кемелер де Үндістанның төбелерінің құрметіне аталды. Британдықтар радар жиынтығының лицензиялық өндірісін ұсынғаннан кейін, Үндістан Әскери-теңіз флоты Нидерландының "Signaal" компаниясымен бірлесіп, Үндістанда ұқсас радар іздеу, нысананы ұстау және атыс басқару жиынтығын лицензиялық өндіріске енгізді, бұл соңғы бес кемеге орнатылды. "Signaal" іздеу радарының жақсартылған нұсқалары Үндістан Әскери-теңіз флотының кемелерінде жалғастырылды. Кемелерде британдық "Seacat" төрттік зениттік ракеталық комплексі (біреуі – , қалғандары екеуден) және алғашқы төрт кемеде "Limbo" суастына қарсы минометтері болды. Кейіннен "Seacat" комплексі 30 мм-лік екі стволды АК-230 зениттік артиллериялық қондырғыларымен, ал "Limbo" 324 мм үш торпедалық түтікшелі ILAS жүйесімен ауыстырылды. Соңғы екі кеме, және, Sea King суастына қарсы тікұшағы, жиналмалы канадтық ангары, 324 мм үш торпедалық түтікшелі ILAS және "Bofors" 375 мм суастына қарсы ракеталарына арналған екі түтікшелі пускермен жабдықталды. Бұл қайта жобалау Үндістан Әскери-теңіз флотының күштерімен жасалды және кемелерді жобалау және модификациялау саласында қажетті тәжірибе мен сенімділікке ие болды. Сондай-ақ, оларға отандық суастына қарсы атыс басқару ақпараттық жүйесі орнатылды, бұл Үндістанның электроника өнеркәсібі үшін алғашқы қадам болды. Бұл жобаға капитан (кейін контр-адмирал) Пракаш Н. Гур жетекшілік етті. Британдықтар өздерінің жобалық кепілдіктерін Үндістанның модификацияларына таратудан бас тартты, бірақ бұл өздерінің сәттілігін дәлелдеді. "Нилгири" класының кемелері флоттан шығарылды, жаңа кемелер пайдалануға түскеннен кейін. Бес кеме қызметтен шығарылды, ал біреуі апатта сүңгіп кетті. INS "Тарагири" 2013 жылдың 27 маусымында Мумбайда, 33 жылдық қызметтен кейін кластағы соңғы кеме ретінде қызметтен шығарылды.

The Nilgiri class frigates were updated versions of the , designed and built for the Indian Navy by Mazagon Dock Limited in Mumbai. Six ships were built between 1972–81. Vessels of the class formed the 14th Frigate Squadron. The lead ship was the first major warship to be built in India and was built in collaboration with Yarrow Shipbuilders of the United Kingdom. The class and its lead ship, INS Nilgiri are named for the Nilgiri Hills. Subsequent ships in the class are also named for hill ranges of India. When the British refused to provide license production of the radar suite, the Indian Navy teamed up with Signaal of Netherlands to license build a similar radar search, tracking and fire control suite in India, which went into the latter five ships. Improved versions of the Signaal search radar continues to be fitted in later classes of Indian Navy ships. As delivered, the ships carried British Seacat quadruple SAM launchers (one in , two in the rest) and the first four ships had Limbo anti submarine mortars. The Seacats were later replaced by Russian AK 230 twin 30mm anti aircraft guns, and the Limbo by ILAS 324 mm triple torpedo tubes. The last two ships, and were modified significantly with the addition of a Sea King ASW helicopter, a collapsible Canadian hangar, ILAS 324 mm triple torpedo tubes and a twin tube launcher for Bofors 375mm anti submarine rockets. This re design was done indigenously by the Indian Navy and gave it much needed experience and confidence in ship design and modification. They were also fitted with an indigenous ASW fire control action information system which was a first for the Indian electronics industry. This project was led by Captain (later Rear Admiral) Prakash N Gour. The British categorically refused to extend their design warranty to the Indian modifications which nevertheless proved to be a success. The Nilgiri class has been decommissioned by the navy, with the entry into service of the Five ships have been decommissioned and one sunk in an accident. INS Taragiri was the last ship of the class to be decommissioned, on 27 June 2013 in Mumbai, after serving 33 years in the navy.

Тарих

1960 жылдың қараша айында Үндістан үкіметі үш "Леандер" класты фрегаттар құрылысын мақұлдады. Бірінші фрегат 1965 жылдың шілдесінде, ал келесі екеуі 1967 жылдың қыркүйегінде тапсырыс берілді. Тағы үш фрегат 1970 жылдың шілдесінде тапсырыс берілді. "Нилгири" класты фрегаттар 1980-ші және 1990-шы жылдардың басында Үндістан Әскери-теңіз күштерінің негізгі күші және жұмыс атқаратын кемесі болды. Соңғы екі кемеде ("Тарагири" және "Виндхьягири") бұрынғы кемелерге қарағанда қуаттырақ қозғалтқыштар болды. "Тарагири" 1994 жылдың шілдесінде ауыр өртке ұшырады, бірақ жөнделіп, 1995 жылы қайтадан активті қызметке кірді. "Westinghouse" Үндістан Әскери-теңіз күштеріне су астындағы объектілерді іздеуге арналған (ASW) сонар жүйелерін, екі корпусқа орнатылған массивтерді және "Fathom Ocean Ltd." компаниясы жасаған сүйретілетін корпус ішінде орнатылған үш өзгермелі тереңдіктегі сонар массивтерін жеткізді. Екі жағдайда да трансусер элементтері бірдей болды. Мумбаи әскери-теңіз кемежайында жөндеуден өтті. Сериядағы қалған кемелердің қару-жарағы кейінгі кемелермен үйлестіріледі деп күтілді. Кеме АПСЖ (Advanced Panoramic Sonar Hull) сонарын сынау үшін пайдаланылды.

Кемелер

Аты Пеннант құрастырушы Құрылысы басталған Шағылыстырылған Қызметке кірген Қызметтен шығарылған Ескермелер F33 Мазагон 23 қазан 1966 23 қазан 1968 3 маусым 1972 31 мамыр 1996 Корпусы 24 сәуір 1997 жылы Индия теңіз күштерінің Sea Harrier Frs Mk.51 ұшағынан атылған Sea Eagle AShM зымыранымен батырылды. F34 4 қараша 1968 6 мамыр 1970 23 қараша 1974 6 мамыр 2005 Бұл кеме бір рет қызметте болған күндерінің ең көп санымен ерекшеленеді және 1976 жылы ұшқышсыз ұшақты түсірген алғашқы кеме болды. Капитан К. Н. Заду, VrC, (зейнеткер) оның алғашқы командирі болды, ал соңғы командирі болған командир Равнит Сингхпен бірге қызметтен босату рәсімінде бас қонақ ретінде болды. F35 14 қыркүйек 1970 24 қазан 1972 18 ақпан 1976 Гималай тауларының бірінің атымен аталған. Оның гербінде Гималай құсы – осфрей бейнеленген және кеменің ұраны – «Жеңіс – менің кәсібім». F41 15 қазан 1975 25 қазан 1976 16 мамыр 1980 (15 ақпан 2011 жылы қайта табылды) Кеме 2011 жылдың 30 қаңтарында Мумбай портында MV Nord көлімен соқтығысып, бортында өрт шыққаннан кейін батып кетті. Зардап шеккендер туралы хабарлама жоқ. Ол TITAN Salvage компаниясымен қайтадан суға көтеріліп, 2012 жылы толық құрметпен қызметтен шығарылды.