Калифорниядағы "Pacific Lumber Company" тарихы

Кіріспе

Калифорния штатының Скотия қаласындағы орман өнімдері компаниясы, АҚШ

Pacific Lumber Company, ресми түрде PALCO деп қысқартылған, сондай-ақ PL деп белгілі, Калифорния штатының ірі ағаш кесу және кесу операцияларының бірі болды. Ол Эврика қаласынан оңтүстікке қарай 28 миль (45 км) және Сан-Францискодан солтүстікке қарай 244 миль (393 км) қашықтықта орналасқан. 1863 жылы құрылған PALCO компаниясын 20 ғасырдың көп бөлігінде Саймон Дж. Мерфи ағасының ұрпақтары немесе Мерфилер 1905 жылдан 1985 жылға дейін таңдаған басқарушылар басқарды. Негізгі операциялар тарихи Скотия қаласында, US 101 тас жолының жанындағы Eel өзені бойындағы ірі ағаш қоймалау және кесу операцияларында жүргізілді. Екінші кесу тізбектері жақын орналасқан Фортуна және Карлотта қалаларында болды. PALCO компаниясының Humboldt округының Redwood және Douglas Fir ормандарында 890 км²-ден астам жерді қамтитын кең аумақты ағаш қоры болды. Ұрпақтар бойы ол бүкіл аймақтағы ең ірі жеке жұмыс берушілердің бірі болды және осы аймақ Redwood Empire деп аталады. Компания соңғы екі онжылдықта Maxxam, Inc компаниясының толық иелігіндегі еншілес компанияға айналды. 2007 жылдың қаңтар айында компания банкроттықтан қорғануға өтініш берді. 2008 жылдың 29 шілдесінде АҚШ банкроттық судьясы Ричард Шмидттың "Соңғы бұйрығы" банкроттық жағдайдағы PALCO компаниясының және оның барлық еншілес компанияларының активтерін Mendocino Redwood Company компаниясына және Скотия қаласын Marathon Structured Finance компаниясына беруге әкелді. 145 жыл бойы PALCO болып жұмыс істегеннен кейін жаңа компания Humboldt Redwood Company деп аталды. Зардап шеккен тараптардың бірі, Bank of New York Trust Company, шағымдануға өтініш берді және 2009 жылдың 29 қыркүйегінде 5-ші апелляциялық сот бұл шешімді өзгертті. Алайда, активтерді беру және нәтижесінде пайда болған компаниялар бұл өзгерістен көп өзгереді, және содан бері маңызды түзетулер жасалмады.

Шолу

Тынық мұхит ағаш компаниясы 1863 жылы құрылды. 2008 жылы соңғы күндері 350-ден астам адам жұмыс істесе, мыңжылдықтың басында 1600-нан астам адам жұмыс істеді. Компанияның өзі туристерді қызықтыратын орын болған, ол кезде келушілерді бұрын салынған ең үлкен Редвуд диірменінің (қазір толығымен жабық) экскурсиясына шақыратын, оған ерекше гидравликалық қабықтан тазартатын құрылғы кірген. Диірменге жақын шағын қала әлі де көпшілікке ашық. Pacific Lumber компаниясы 1986 жылы Maxxam, Inc. (Техас штаты) компаниясының жаулап алуынан бері көптеген дау-дамайлардың ортасында болды. Компания өзінің әлі де тұрақты жұмыс істеп жатқанын мәлімдейді, бірақ оның саясаты мен тәжірибесі 1986 жылға дейінгідей емес. 1999 жылы мыңдаған акр жер Headwaters Forest Reserve атанды. Осы келісім бойынша компания өзінің меншігін басқаруға қатысты қатаң ережелер енгізілді. Бұл PALCO компаниясының 2007 жылдың қаңтарында банкроттыққа өтініш беруіне ықпал етті. 2008 жылдың соңында "Пасифик Ламбер Компани" компаниясы жұмысын тоқтатты.

19 ғасыр

Тынық мұхит сүрегі (немесе PL, жергілікті тұрғындар оны ұрпақтар бойы біледі) 1863 жылы АҚШ Азамат соғысының қайнаған кезінде А. В. Макферсон мен Генри Уэзерби Калифорнияның Ил өзеніндегі орман алқаптарын акрына 1,25 доллардан сатып алғанда басталды. Келесі 20 жыл ішінде олар серіктестерді көбейтіп, 1882 жылы қазіргі негізгі орналасқан жерінде және бастапқыда Форествилл деп аталған қалада маңызды ормандарды кесуді бастады. 1888 жылға қарай компания 300 қызметкерімен және жылдық ағаш тасымалымен Гумбольдт округындағы ең ірі компанияға айналды. Осы кезде қаланың аты Скотиаға өзгертілді және ол Вестерн Юнион телеграф станциясы, шіркеу, пошта бөлімі және мектепке ие болды. 1895 жылы компания үлкен қайғыға ұшырады, өйткені қаланың барлығы өртеніп, 400 000 доллар (қазіргі шамамен 8 000 000 доллар) шығынға ұшырады. Сол кезде Саймон Дж. Мерфи аға, Детройт кәсіпкері және алғашқы миллионерлерінің бірі, Детройт пен Оңтүстік Калифорниядан жинаған миллиондарын PL-ге біріктірді. Саймон Мерфи отбасы, Стэнвуд Мерфи және оның тікелей ұрпақтары шамамен бір ғасыр бойы компанияны бақылауда ұстады. Олардың іс жүргізу жолы үлкен өрттен кейін барлығын қайта құруды шешкенде анық көрінді, тіпті сақтандыру шығынның тек 25% ғана өтегеніне қарамастан.

20 ғасыр

20-ғасырдың басындағы ағаш өңдеу саласындағы өмірді Нейл отбасының фотоальбомы көрсетеді, онда Нейл отбасының, қала тұрғындарының және Скотия компаниялық қаласындағы күнделікті өмірдің 292 суреті бар. Суреттер 1908-1913 жылдар аралығындағы күнделікті өмір мен қиындықтарды, жергілікті тұрғындар мен үйлерді, демалыстарды, айналағы орманға жасалған саяхаттарды, Pacific Lumber Company зауыты мен жұмыс процестерін көрсетеді. Нейлдің фотоальбомын Гумбольдт мемлекеттік университетінің арнайы коллекцияларында қарауға болады. 1905 жылы Симон Мерфи аға, бастапқыда Мичиган штатының Детройт қаласынан, кейін Калифорния штатының Уиттиер қаласынан компанияны басқару құқығын толыққанды алды. 1906 жылғы Сан-Франциско жер сілкінісінен кейін Сан-Францисконы қайта жаңғырту, Бірінші дүниежүзілік соғыс және Ил өзеніндегі көптеген су тасқындары арқылы компания заманауи кезеңге жетті. 1920 жылы компанияда 1500 жұмыскер жұмыс істеді және үлкен аумақта ормандық жерлерге ие болды. Осы онжылдықта компания басшылығы, негізінен Сан-Францискодағы Редвудтарды сақтау лигасының талаптарына жауап ретінде, орманды сақтау қозғалысына қатыса бастады. Бұрынғы PL иеліктерінің бір бөлігі, соның ішінде Рокфеллер орманы – әлемдегі ең үлкен, сақталған ескі өсімдіктерден тұратын Редвуд орманы, қазір Гумбольдт Редвудс мемлекеттік паркінің ядросын құрайды. Сонымен қатар, ағаш қыртысынан әлемдегі алғашқы Presto бұйымдарын жасау қолға алынды. 1931 жылы Стэнвуд Мерфи компания президенті болды. Оның ерекше көрегендігі өнеркәсіптік стандартқа айналған толық кесуден "таңдамалы кесу" жүйесіне өтуге алып келді. Бұл компанияның бір тұстағы ересек ағаштардың 70 пайызынан артығын кесуге шектеу қойғанын, ал қалған жас, күшті ағаштар топырақты сақтап, орманның жаңа буынын өсіруге мүмкіндік берді. Ол сондай-ақ "тұрақты өнімділік" концепциясын енгізді, ол жоспарлаушыларды компанияның ормандық ресурстарын бір жыл ішінде жаңа өсімдіктермен толықтыра алмайтын мөлшерде кесуге тыйым салды. Бұл тәсілдер революциялық деп есептелді және ол мен оның тікелей ұрпақтары келесі 55 жыл бойы компанияны осы қағидалар бойынша басқарды. 1950 жылдары PALCO Скотияны тұруға және отбасы құруға ыңғайлы орынға айналдыру үшін компаниялық қалаға қолжетімді бағадағы тұрғын үйлер, дүкендер, мектеп, аурухана, коньки тебу алаңы және театр сияқты мүмкіндіктер ұсынды. Мерфи отбасының басшылығымен компания қызметкерлерге зейнетақы жоспарын енгізіп, тегін өмір сақтандырумен қамтамасыз етті. 1961 жылы компания қызметкерлерінің балаларына академиялық стипендиялар да берілді. 1975 жылы PALCO Нью-Йорк қор биржасына тіркелді.

Life during early 20th century lumbering is documented by the Neill family’s Photo Album, which features 292 photographs of the Neill family, townspeople, and daily life in the company town of Scotia. Images reflect everyday life and hardships, local residents and homes, vacations, trips into the surrounding forest, and Pacific Lumber Company’s mill and work operations, between the years of 1908 and 1913. The Neil Photo Album is available for viewing at Humboldt State University’s Special Collections. By 1905, Simon Murphy, Sr., originally of Detroit, Michigan and later of Whittier, California, completed the process of gaining control of the company. Through the rebuilding of San Francisco after the 1906 San Francisco earthquake, World War I, and numerous floods on the Eel River, the company came into the modern age. By 1920 the company had 1,500 employees and of timberland. Beginning in the same decade, company management began participating in the preservation movement, primarily as a result of pressure from the Save the Redwoods League in San Francisco. Portions of prior PL holdings including the Rockefeller Forest, the world's largest remaining contiguous old growth Redwood Forest to survive, now comprises the core of Humboldt Redwoods State Park. Further developments included recycling of sawdust into the world's first Presto logs. In 1931, Stanwood Murphy became president of the company. His unique foresight led to a drastic change in practices from the industry standard of clear cutting to a "selective cut" system of logging. This meant that the company would limit cutting to a maximum of 70 percent of the mature trees in a stand, leaving the younger, most vigorous trees to hold the soil and seed a new generation of forest. He also instituted the concept of "sustainable yield," which directed planners to never cut more than the company's forests could replace by new growth in any year. These practices were hailed as revolutionary and he and his direct heirs ran the company in this manner for the next 55 years. By the 1950s, PALCO efforts to make Scotia a comfortable place to live and raise a family provided the following in the company town: affordable employee housing, stores, a school, a hospital, a skating rink, and a theatre. Under the Murphy family, the company implemented an employee pension plan, and provided free life insurance. By 1961, academic scholarships were also provided to students who were children of company employees. In 1975, PALCO was listed on the New York Stock Exchange.

ХХ ғасырдың аяғы

1980 жылдары бұл ірі ағаш өңдеу кәсіпорны мүлдем қарызсыз болды, Сан-Францискодағы биік ғимарат және Сан-Франциско шығанағындағы табысты дәнекерлеу операциясын қамтитын, ішінара диверсификацияланған портфельге ие болды. Бәрі де компанияның 100 жылдық жоспарына негізделген, тұрақты өнімділікті қамтамасыз ететін кесу және ақша ағынын сақтау үшін сақтықпен жұмсалған табыс есебінен туындады. Осы ұзақ мерзімді жоспарлар салдарынан және мақсатты түрде жыл сайынғы пайда салыстырмалы түрде төмен болды, бұл компанияны Уолл-стриттің "жаңа" сатып алу тәсілдеріне осал қылды. Осы жағдайларда компанияны басқарған соңғы Мерфи, Уоррен Мерфи, мұндай тұрақты және экологиялық тұрғыдан дұрыс кәсіпорынды басқарудың қандай екені туралы ойлармен бөлісті: "Біз жақсы адамдар едік. Бұл қызықты, оңай болды – керемет өмір болды".

1985 жылы жаулықпен сатып алу

1985 жылдың 30 қыркүйегінде, бір ғасырдан астам уақыт бойы дамып, өркендеген құрметті Pacific Lumber Company компаниясы 1985 жылдың 27 қыркүйегінде аяқталған акцияларды сатып алу арқылы иеліктен шығарылды. Мерфи отбасы (сол кездегі ең ірі азшылық акционерлері) және көптеген бұрынғы акционерлер, көбінесе компания қызметкерлері, Чарльз Хурвиц пен оның Техас штатындағы Maxxam, Inc корпорациясы жасаған жауып алғандық нәтижесінде акцияларынан айырылды. 1986 жылдың 26 ақпанында, толық сатып алудан кейін бір күн өткен соң, Уоррен Мерфи отставкаға кетіп, компанияны өзінің бұрынғы атқарушы вице-президенттерінің бірі болған Джон А. Кэмпбеллге тапсырды.

Maxxam аясында енгізілген таза кесу

Жоғары пайда табуға деген ұмтылыс пен Pacific Lumber компаниясын сатып алудан туындаған қарызды төлеу қажеттілігінің арасында, Hurwitz-тің Maxxam компаниясы бұрынғы иелерінің (атап айтқанда, Мерфи отбасының) тұрақты даму саясатын толық кесіп тастау саясатымен ауыстырды.

Қарсылық және қарсылық

1990 жылы 24 мамырда "Ер алдымен" ұйымының белсендісі Джуди Баридің машинасына бомба орнатылып, жарылыс болды. Оқиға салдарынан Джуди мен оның әріптесі Даррил Черни ауруханаға түсті. Джуди мен Даррил Санта-Крус университетінің кампусында өтетін музыкалық шара мен дөңгелек үстелге бара жатқан еді. Бұл шара Редвуд жазын ұйымдастыру мақсатында өткізіліп, Редвуд аймағындағы апатты жағдай туралы халықты хабардар етуді көздеді. Жарылыс – секвоялар және басқа да аймақтардағы орман қорғау қозғалысының маңызды кезеңі болды. Бомба қойған адам әлі анықталған жоқ. Окленд полициясы мен ФБР бастапқыда Бари мен Черниді өздерінің машинасының жүргізуші орындығының астында жарылғыш зат тасымалдады деп айыптады, бірақ бірнеше айдан кейін Аламеда округінің прокурорлары дәлел жетіспеуіне байланысты істі жапты. Ол сол жерде қаза тауып, ауыр бас жарақатынан көз жұмды. Оның қазасына жауап ретінде Pacific Lumber Co. компаниясының өкілі, олардың ағаш кесушілері аймақта ешкімді көрмегенін және Чейннің бар екенін білмегенін мәлімдеді. "Ер алдымен" ұйымы ағаш кесушілердің биік ағаштарды тік бағытта, төмен емес, наразыларға қарай кесіп тастағанын айтты. Сондай-ақ, наразылардың бірі ағаш кесушілердің олардың сол жерде екенін жақсы білгенін, себебі белсенділер "оларға айқайлап, оларға қарай барып, 'Осы ағаштарды кеспеңдер' деп ескерткенін" атап өтті.

Жаңа мыңжылдықтың басталуы

Компания 2007 жылдың қаңтар айында банкроттықтан қорғануға өтініш берді. 2008 жылдың басында Техас штатының банкроттық соты қайта ұйымдастыру мүмкіндіктерін қарастырды. 2008 жылдың 6 маусымында судья Мендосино Редвуд компаниясының қайта ұйымдастыру жоспарын алдын ала растау туралы шешім қабылдады және 2008 жылдың 8 шілдесінде бұйрыққа қол қойды. Компанияның облигация иелері шағымдануға тырысты, бірақ 24 шілдеде Луизианадағы апелляциялық сот істі қараудан бас тартты. Ағаш ноталарын ұстаушылар бұл Mendocino Redwood Company / Марафон жоспарының іске асуына мүмкіндік беретінін мәлімдеді, және көптеген адамдар болашақта ешқандай сот оны күштен шығара алмайды дегенге келіседі.

Темір жолдар

1882 жылғы 17 қарашада "Pacific Lumber Company" компаниясы "Humboldt Bay and Eel River Railroad" темір жолын құрды. Бұл темір жолдың мақсаты – "Scotia" пилорамасынан "Humboldt Bay" портына ағаш тасымалдау және кемелерге тиеу. Темір жол 1885 жылғы 20 тамызда Скотия Блаффс арқылы Калифорния штатының Алтон қаласына дейін салынды, онда "Eel River and Eureka Railroad" темір жолымен жалғастырылып, "Humboldt Bay" портына жеткізілді. Содан кейін, темір жол "Scotia" пилорамасына ағаштарды жеткізу үшін "Eel River" өзені бойымен оңтүстікке қарай созылды. 1903 жылғы 15 мамырда "Atchison, Topeka and Santa Fe Railway" компаниясы "Pacific Lumber Company" темір жолын өз еншігіндегі "San Francisco and Northwestern Railway" темір жолына біріктірді, бірақ "Pacific Lumber Company" темір жол учаскесінің жерін, ағаш пайдалану құқығын және өздерінің ағаш кесу операциялары үшін желіні пайдалану мүмкіндігін сақтап қалды. 1907 жылғы 8 қаңтарда бұл темір жол "Northwestern Pacific Railroad" темір жолының бір бөлігіне айналды. "Pacific Lumber Company" ағаштан вагон жасап, орманнан пилорамаға ағаштарды тасымалдау және пилорамада вагонды тиеу-түсіру үшін локомотивтер паркін ұстады. 1955 жылы дизельді локомотивтер бу локомотивтерін ығыстырды. Ағаштан жасалған вагоннан тұратын пойыз 1976 жылға дейін Калифорния штатының Карлотта қаласындағы ағаш жинау алаңынан "Scotia" пилорамасына жүріп тұрды. Компанияның маневрлік локомотивтері "Northwestern Pacific Railroad" қызметін тоқтатқанға дейін "Scotia" станциясында орналасқан.