Франческо Грациани: Итальян футбол жұлдызының өмірі мен мансабы
Francesco Graziani
Франческо Грациани – италиялық футболшы, жаттықтырушы. "Торино", "Фиорентина", "Рома" командаларында өнер көрсетті. 1982 ж. Әлем Чемпионы! Футбол, Италия.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Италиялық футболшы, итальяндық опера әншісі
Italian footballer
the Italian opera singer
Франческо "Сиччо" Грациани (; 16 желтоқсан 1952 жылы туған) – итальяндық футбол жаттықтырушысы және бұрынғы футболшы, шабуылшы ретінде ойнаған. Ол 1970 жылы Ареццода карьерасын бастады, кейін 1973 жылы «Ториноға» қосылды, онда 1981 жылға дейін ойнады, 1976 жылы Серия А титулын жеңіп алды және 1977 жылы Серия А-ның үздік мергені атанды; «Торино» үшін барлығы 122 гол соққан ол, Валентино Маццоладан (123 гол) кейін клуб тарихында жетінші орынды иеленеді. Содан кейін ол «Фиорентинаға» ауысты, онда алғашқы маусымда Серия А титулынан шамалы қалып қойды, ал кейін 1983-1986 жылдары «Рома» үшін де ойнады, екі Италия кубогын жеңіп, 1984 жылғы Еуропа кубогының финалына өтті. Ол кейін «Удинессе» клубында екі маусым өткізіп, 1988 жылы австралиялық «APIA Leichhardt» клубында карьерасын аяқтады. Ұлттық құрама сапында Италия 1982 жылғы ФИФА әлем чемпионатында жеңіске жетті, ал 1978 жылғы ФИФА әлем чемпионатында және 1980 жылғы Еуропа чемпионатында төртінші орынды иеленді. 23 ресми голымен ол Италия құрамасының барлық уақыттағы ең көп гол соққан ойыншыларының қатарында тоғызыншы орында (Кристиан Виеримен тең). Оның ұлы да кәсіби футболшы. Ол өзін католик дінінің өкілі санайды.
Francesco "Ciccio" Graziani (; born 16 December 1952) is an Italian football manager and former football player who played as a forward. He began his career with Arezzo in 1970, and later joined Torino in 1973, where he remained until 1981, winning a Serie A title in 1976 and the Capocannoniere title as the Serie A top goalscorer in 1977; with 122 total goals scored for Torino, he is the seventh highest scorer in the history of the Torinese club behind Valentino Mazzola (123). He subsequently moved to Fiorentina, where he narrowly missed out on the Serie A title in his first season, and later also played for Roma between 1983 and 1986, winning two Coppa Italia titles and reaching the 1984 European Cup Final. He later spent two seasons with Udinese, before ending his career with Australian club APIA Leichhardt in 1988. At international level with the Italy national team, they won the 1982 FIFA World Cup, and made fourth place finishes at the 1978 FIFA World Cup and UEFA Euro 1980. With 23 official goals, he is the ninth highest all time scorer for the Italy national team (tied with Christian Vieri). He is the father of it, who was also a professional footballer. He considers himself Roman Catholic.
Клубтық мансап
Грациани Рим провинциясының Субиако қаласында дүниеге келген. Ұзақ өнімді және физикалық тұрғысынан күшті шабуылшы болған ол, футбол карьерасын Беттини Квадрародан бастап, кейін 1973 жылы Ареццоға, содан кейін Ториноға ауысты. Грациани сегіз маусым бойы "Торино" сапында ойнады, 1973 жылғы 18 қарашада "Сампдорияға" қарсы Серия А-да дебют жасады және сол жылдың 16 желтоқсанында "Болоньяға" қарсы жоғары лигадағы алғашқы голын соқты. Барлығында Грациани "Торино" үшін 289 ойында 122 гол соқты, оның ішінде: лигада 221 матч (97 гол), Италия кубогында 45 матч (17 гол) және Еуропа турнирлерінде 23 матч (8 гол). Ол 1975–76 жылдары "Скудетто" жеңімпазы атанды. 1980 жылы "Ториноның" Италия кубогының финалына жеткеніне көмектесті, бірақ Римдегі "Олимпико" стадионында "Ромаға" қарсы өткен пенальти сериясінде гол соға алмаған ойыншылардың бірі болды. Грациани Италия құрамасы сапындағы соңғы ресми ойынын 1983 жылғы 29 мамырда УЕФА Еуро-1984 іріктеу матчында Швецияға 2:0 есебімен жеңілген кезде өткізді. Ол ұлттық құраманың барлық кездесулер бойынша тоғызыншы ең көп гол соққан ойыншысы болып саналады.
Graziani was born in Subiaco, in the province of Rome. A prolific and physical striker, he started his footballing career in Bettini Quadraro before moving to Arezzo and then to Torino in 1973. Graziani played eight seasons for Torino, making his debut in Serie A on 18 November 1973 against Sampdoria and scoring his first goal in the top flight on 16 December of that same year against Bologna. In total, Graziani scored 122 goals in 289 games for Torino, divided as follows: 221 appearances (97 goals) in the league, 45 appearances (17 goals) in the Coppa Italia and 23 appearances (8 goals) in European competition. He won the Scudetto in 1975–76. He helped Torino reach the Coppa Italia final in 1980, but was one of the players who failed to score his penalty in the resulting shoot out defeat to Roma at the Stadio Olimpico in Rome. Graziani's final official appearance for Italy came on 29 May 1983, in a 2–0 away defeat to Sweden in a UEFA Euro 1984 qualifying match. he is ranked as the ninth highest all time scorer for his national team.
Ойын стилі
"Сикчо" деген лақап атымен танымал болған Грациани өнімді және жан-жақты шабуылшы болды, ол гол алдындағы сабырлылығымен және негізгі шабуылшы, шығармашылық орта алаң шебері немесе тіпті қанатта ойнай білуімен көзге түсті, себебі ол әріптестерімен өте жақсы тілімдесе білді. Жастық шағында ерекше дағдылы болмаса да, карьерасы бойында үлкен техникалық прогресс жасады. Осы қасиеттері, сонымен қатар оның жігері, еңбекқорлығы, гол сезімі, басымен ойнаудың дәлдігі, әуедегі шеберлігі және физикалық қабілеттері оған орталық шабуылшы ретінде өркендеуге көмектесті.
Nicknamed "Ciccio", Graziani was a prolific and versatile forward, known for his composure in front of goal, and was capable of playing as a main striker, in a creative midfield role, or even on the wing, due to his ability to play off of his teammates. Although in his youth he was not known for being particularly skilful, he showed great technical improvements throughout his career; these characteristics, along with his determination, work rate, eye for goal, heading accuracy, ability in the air, and physical attributes, enabled him to excel as a centre forward.
Басқарушылық мансап
Грациани көп сәттілікке ие болмаған бірнеше команданы жаттықтырды: ол 1989–90 маусымда бұрынғы клубы «Фиорентинаны» басқарды, олар қиын жағдайда құлдыраудан сақталды, бірақ 1990 жылғы УЕФА кубогының финалына өтті, содан кейін 1990 жылы «Реджинаны», 1993 жылы «Авеллиноны» жаттықтырды. 2001–02 маусымда «Катанияның» бас директоры болған Грациани жаттықтырушы болып тағайындалды және сицилиялық команданы тарихи түрде «Серия B» лигасына көтерді.
Graziani coached a number of teams with little fortune: he managed his former club Fiorentina during the 1989–90 season, in which they narrowly avoided relegation but reached the 1990 UEFA Cup Final, and later coached Reggina in 1990, and Avellino in 1993. In the 2001–02 season, Graziani, who was the managing director of Catania in Serie C1, was successively appointed as manager, and led the Sicilian team to a historic promotion in Serie B.