Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
The Fighting Renegades деп аталатын әскери эскадрилья Fighter Squadron 24 (VF 24) – АҚШ Әскери-теңіз күштерінің истребитель эскадрильясы. 1955 жылдың маусымында 211-ші истребитель эскадрильясы ретінде құрылған, 1959 жылдың 9 наурызында VF 24 деп қайта аталды және 1996 жылдың 31 тамызында таратылды.
the military squadron
Fighter Squadron 24 (VF 24), called the Fighting Renegades was a fighter squadron of the United States Navy. Originally established as Fighter Squadron 211 in June 1955, it was redesignated VF 24 on 9 March 1959 and disestablished on 31 August 1996.
Өмірбаян
VF 211 1955 жылдың маусымында NAS Moffett Field-те құрылды. Бұл бөлім "Бон-Хомм Ричард" кемесінде FJ 3 Fury ұшағымен ұшты. 1957 жылы эскадрилья F8U Crusader ұшағына көшті.
VF 211 was established in June 1955 at NAS Moffett Field. The unit flew the FJ 3 Fury aboard the Bon Homme Richard. The squadron transitioned to the F8U Crusader in 1957.
Тарих
VF 24 эскадрильясы 1959 жылдан 1975 жылға дейін Midway, USS Bon Homme Richard және Hancock кемелерімен Батыс Тынық мұхитына қатысты. Қызмет барысында эскадрилья Президенттік бірлік цитатымен, Әскери-теңіз күштерінің бірлік мақтау белгісімен (2 рет), Ұлық бірлік мақтау белгісімен (5 рет), 1972 жылғы Жауынгерлік тиімділік сыйлығымен, Қарулы күштердің экспедициялық медалімен (3 рет) және Вьетнам Республикасының үгіт-насихат медалімен марапатталды.
VF 24 made deployments to the Western Pacific aboard Midway, USS Bon Homme Richard and Hancock from 1959 to 1975. While on duty, the squadron earned the Presidential Unit Citation, Navy Unit Commendation (2 awards), Meritorious Unit Commendation (5 awards), Battle Efficiency Award (1972), Armed Forces Expeditionary Medal (3 awards), and Republic of Vietnam Campaign Medal.
Вьетнам соғысы
Бон-Хомм Ричард (Carrier Air Wing 21) бортында орналасқанда, лейтенант-командир Бобби С. Ли және лейтенант Филипп Р. Вуд 1967 жылғы 19 мамырда Солтүстік Вьетнам үстінде МиГ ұшақтарын түсірген алғашқы VF 24 ұшқыштары болды. МиГтер AIM 9 Sidewinder әуе-әуе ракеталарымен атып түсірілді. Содан кейін, 1967 жылғы 21 шілдеде командир Марион Х. Исакс (XO) және лейтенант-командир Роберт Л. Кирквуд 20 мм-лік қарулармен және Sidewinder зымырандарымен эскадрильясы үшін МиГтерді 3-ші және 4-ші рет жойды. VF 24 теңіз күштерінің алғашқы "Ас" эскадрильяларының біріне айналды.
While deployed aboard Bon Homme Richard (Carrier Air Wing 21), Lieutenant Commander Bobby C. Lee and Lieutenant Phillip R. Wood became the first VF 24 pilots to shoot down MiG aircraft over North Vietnam on 19 May 1967. The MiGs were downed with AIM 9 Sidewinder air to air missiles. Then on 21 July 1967, Commander Marion H. Issacks (XO) and Lieutenant Commander Robert L. Kirkwood made the 3rd and 4th MiG kills for their Squadron with 20 mm guns and Sidewinder missiles. VF 24 became one of the Navy's first "Ace" squadrons.
1970 жылдар
VF 24 1975 жылы «Ханкок» кемесімен F 8 Crusader ұшағындағы соңғы крейсерлік рейсін жасады. Сан-Диегоға оралғаннан кейін эскадрилья F 14A Tomcat ұшағына көшті және 1975 жылдың 9 желтоқсанында алғашқы ұшағын алды. VF 24 эскадрильяның атауын «Қызыл Checkertails» деп өзгертті. 1970-ші жылдардың қалған бөлігінде және 1990-шы жылдардың басында VF 24 «Constellation» кемесімен Батыс Тынық мұхитына жөнелтілді. VF 24 бірнеше сыйлықтарға ие болды: адмирал Джозеф Клифтон атындағы сыйлық, шайқас тиімділігі үшін «E» белгісі, CNO авиациялық қауіпсіздік сыйлығы және екі Теңіз күштерінің қызметтік сыйлығы. Эскадрильяның апатсыз таза рекорды 6 жыл және 22 000 сағатқа созылды. VF 24 «Midway» кемесімен 63-64 жылдар аралығында, ал «Hancock» кемесімен 64-65 жылдар аралығында F8C ұшақтарымен ұшқан. Олар 65 жылы қысқа мерзімде қайта оралды және жаңа ұшақтарға (F8E) көшуге уақыт болмағандықтан, әлі де F8C ұшағын ұшқан болуы керек. 65 жылдың қыркүйегінде кеткен кезде жаңа ұшақтар туралы ешқандай әңгіме болған жоқ!
VF 24 made its last F 8 Crusader cruise aboard Hancock in 1975. Upon return to San Diego the Squadron transitioned to the F 14A Tomcat and received their first aircraft on 9 December 1975. VF 24 then changed the squadron name to "Red Checkertails". During the rest of the 1970s and early 1990s, VF 24 deployed to the Western Pacific with Constellation. VF 24 won several awards: the Admiral Joseph Clifton Award, the Battle Efficiency “E”, the CNO Aviation Safety Award, and two Sea Service Deployment Awards. The Squadron clean record was completed with six years and 22.000 flight hours without an accident. VF 24 had F8C's for 63 64 cruise on Midway and again for 64 65 cruise on Hancock. They made a short turn around in 65 and must have still flown the F8C, no time to convert to new A/C(F8E) There was no talk of new planes when I left in Sept of 65!
1980 жылдар
1980 жылдары қосымша жазбалар жасалды. 1983 жылы VF 24, 9-авиаэскадрильясымен бірге, «Рейнджерге» Battle Group Echo құрамына кірді. Орталық Америка операциялары және WESTPAC аймағына жасалған алғашқы сапар, соның ішінде Үнді мұхитындағы 121 күндік операциялар – бұл осы уақытқа дейін кез келген дәстүрлі қуатты ұшақ тасымалдаушы кемесі үшін ең ұзақ мерзім болды. «USS Ranger» кемесіне көшу себебі – «Constellation» кемесіне F/A 18 Hornet мүмкіндігі қосылғандықтан, ал «Ranger» круизі 11 экипаж мүшесінің қаза болуына байланысты «DeathCruise '83/'84» деп аталды. 1984 жылдың тамызында VF 24 және оның әуе қанаты 1985 жылдың шілдесінде тағы бір WESTPAC және Үнді мұхиты круизімен «Kitty Hawk» кемесімен дайындық жұмыстарын бастады. 1986 жылдың сәуірінде VF 24 «Coyote» операциясын орындауға шақырылды, ол төрт толыққанды миссияға қабілетті F-14 ұшағын, ұшақ экипажын, 150-ден астам техникалық персоналды және қажетті қосалқы бөлшектерді 3300 км (2000 миль) қашықтықта 46 сағат ішінде орналастыруды қамтыды. Бұйрық орындалған сәттен бастап, ұшақтар 30 сағаттан кем уақыт ішінде Аляска штатындағы Адак қаласына жетті. Бұл қарқынды, стратегиялық маңызды миссия жеті күнге созылды, шектеулі басқару және бақылау ресурстарына және Адак аймағындағы өте қиын жағдайға қарамастан. Кеңес әскери барлау ұшақтарын ұстау, инновациялық жоспарлау және тактиканы қолдану арқылы күтілгеннен әлдеқайда алыс қашықтықта сәтті орындалды. 1986 жылдың қазанында VF 24 үш жыл бойы шетелдік заттардың зақымдануынан (FOD) сақталып, басқа F-14 эскадрильясының бұрынғы жетістігіне тең келді. VF 24 1987 жылдың қаңтарында USS Kitty Hawk кемесімен алты айлық әлемді аралау круизіне аттанды. «Күресші қайраткерлер» 1986 жылғы CNO Aviation Safety Award сыйлығымен марапатталды, 20 500-ден астам қауіпсіздікпен ұшу сағатын аяқтады, 97 күн қатарынан толық миссияға қабілетті ұшақтардың дайындығын қамтамасыз етті, USS Kitty Hawk кемесінің палубасынан әуедегі нысандарды нысанаға алуға арналған оқу орындарын өткізді және үшінші рет қатарынан FOD-сыз круизді аяқтады. NAS Miramar-ға оралғаннан кейін VF 24 екінші «Coyote» операциясы үшін Аляскадағы Адакқа қайта жіберілді. VF 24 1987 жылғы сапары үшін «Ең лайықты бөлімше» және «Тәуелсіз экспедициялық медалімен» марапатталды. VF 24 1988 жылы қарбалас болды, өйткені жылдың 70% -ын сапарда өткізді және әуе қанатының қалған бөлігімен бірге «Nimitz» кемесіне қосылды. Олар Тынық мұхитының солтүстік және батыс бөліктеріне, Үнді мұхитына сапар шекті және Сеулде өткен 1988 жылғы жазғы Олимпиада ойындарының қауіпсіздігін қамтамасыз етті, сондай-ақ «Midway» және Сингапур, Малайзия және Таиланд әуе күштерімен оқу орындарын өткізді. 1988 жыл VF 24 үшін CNO Aviation Safety Award сыйлығын алған тағы бір жыл болды. 1989 жылы «Nimitz» кемесімен Беринг бұғазы арқылы тағы бір круиз басталды. Тамыз айында Сан-Диегоға келгеннен кейін олар F-14B-ге көшуді бастады. VF 24 Тынық мұхиты флотының алғашқы истребительдер эскадрильяларының бірі болды.
Further records were made in 1980s. In 1983, VF 24 along with Carrier Air Wing Nine, was assigned to the Ranger as part of Battle Group Echo. The first deployment by Central Americas operations and a WESTPAC which included 121 concurrent days of Indian Ocean Operations, the longest of any conventional powered aircraft carrier to date. The move to USS Ranger was because the Constellation had F/A 18 Hornet capability added and the Ranger cruise was nicknamed "DeathCruise '83/'84" due to the loss of 11 crewmen. In August 1984, VF 24 and its airwing began workups with the Kitty Hawk with another WESTPAC and Indian Ocean cruise in July 1985. In April 1986, VF 24 was called upon to execute Operation Coyote which involved positioning four fully mission capable F 14s, accompanying aircrew and over 150 maintenance personnel and necessary spare parts over 3,300 km (2,000 mi) away within 46 hours. From the time of execute order to go, aircraft were on deck in Adak, Alaska, in less than 30 hours. This fast paced, strategically significant mission continued for seven days, despite limited command and control assets and an extremely difficult environment at Adak. Mission intercepts, employing innovative planning and tactics, of Soviet reconnaissance aircraft were well beyond expected range and were determined to be an overwhelming success. In October 1986, VF 24 surpassed the 3 years foreign object damage (FOD) free mark; an accomplishment no other F 14 fighter squadron matched. VF 24 deployed in January 1987, aboard USS Kitty Hawk for a six month around the world cruise. The Fighting Renegades were awarded the 1986 CNO Aviation Safety Award, completed over 20,500 mishap free flight hours, achieved a record setting 97 consecutive days Full Mission Capable aircraft readiness, initiated air to air banner gunnery launches from the deck of USS Kitty Hawk and completed its 3rd consecutive FOD free cruise. Upon returning to NAS Miramar, VF 24 was again selected to deploy to Adak, Alaska, for their second Operation Coyote mission. VF 24 was awarded a Meritorious Unit Commendation and Navy Expeditionary Medal for the 1987 deployment. VF 24 was busy in 1988 as they spent 70% of the year deployed and had joined Nimitz with the rest of the airwing. They deployed to the northern and western Pacific and the Indian Ocean and provided security for the 1988 Summer Olympics in Seoul during Operation Olympic Presence as well as doing exercises with Midway and the Singapore, Malaysian and Thailand Air forces. 1988 was another year where VF 24 received a CNO Aviation Safety Award. Another cruise began in 1989 with the Nimitz through the Bering Strait. Upon their arrival in San Diego in August they began the transition to the F 14B. VF 24 was one of the first Pacific Fleet Fighter Squadrons to do so.
1990 жылдар
Бір жыл өткен соң, VF 24 Фаллон әуе базасында әуеден жерге оқ-дәрі түсірген алғашқы F-14 эскадрильясы болып тарихқа енді. 1990 жылдың қараша айында олар жауынгерлік дайындыққа кірісіп, 1991 жылдың ақпан айында Парсы шығанағына аттанды. F-14B ұшақтарын дислокациялауға батыс жағалауынан барған екі эскадрильяның бірі болды. 1991 жылдың сәуір айында VF 24 Ирак және Кувейт үстіндегі "Комфорт операциясын" қолдау үшін миссияларды орындады және Бахрейн мен Біріккен Араб Эмираттарына жасақтарға қатысты. Сол жылдың маусым айында VF 24 тоғыз жылдың және 36 000 сағаттың ішінде бірде-бір оқиғасыз ұшуын аяқтады. Олар сол жылдың тамызында Мирамарға қайтып оралды. VF 24 1992 жылдың ақпан айында Nellis AFB-де RED FLAG жаттығуына қатысып, қарқынды жаңару циклын бастады. VF 24 көп ұлттық шабуыл тобына қарсы "қызыл әуе" ролінде ұшты. Барлық Әскери-теңіз күштерінің F-14 эскадрильялары сияқты, VF 24 Bombcat сертификатына ие болды және Mk 80 сериялы бомбалар, Mk 20 Rockeye кластерлік оқ-дәрілері, әуеден орналастырылатын теңіз миналары, TALD жер-әуе зымырандарының алдауыштар мен оқу бомбалары сияқты "қарапайым" оқ-дәрілерді тасымалдады. Лазерлік басқарылатын бомбаларды тасымалдауға болады, бірақ оларға басқа ұшақтың лазерлік нұсқауы қажет болды. F-14 Tomcat ұшағымен болған барлық уақытында VF 24, Тоғызыншы авиациялық қанаттың құрамында VF 211 эскадрильясымен бірге жұмыс істеді. Олардың соңғы рейсі 1995 жылдың қарашасынан 1996 жылдың мамырына дейін USS Nimitz кемесімен жасалды. VF 24 1996 жылдың 31 тамызында таратылды.
One year later, VF 24 made history as the first F 14 squadron to drop air to ground ordnance at NAS Fallon during Integrated Air Wing Training. In November 1990, they began preparations for deployment and headed for the Persian Gulf in February 1991 and were one of two west coast squadrons to deploy the F 14B. In April 1991, VF 24 began flying missions in support of Operation Provide Comfort over Iraq and Kuwait and participated in detachments to Bahrain and the United Arab Emirates. In June of the same year, VF 24 had completed nine years and 36.000 flight hours without incident. They returned to Miramar in August the same year. VF 24 began an aggressive turnaround cycle by participating in RED FLAG exercise at Nellis AFB in February 1992. VF 24 flew sorties as "red air" against a coordinated multinational strike team. As with all Navy F 14 squadrons, VF 24 were Bombcat qualified, carrying "dumb" munitions such as Mk 80 series bombs, Mk 20 Rockeye cluster munitions, air laid sea mines, TALD surface to air missile decoys and practice bombs. Laser guided bombs could be carried, but had to be buddy lazed. For all its time with the F 14 Tomcat, VF 24 was teamed with VF 211 as part of Carrier Air Wing Nine. Their last cruise took place from November 1995 to May 1996, on board the USS Nimitz. VF 24 was disestablished on 31 August 1996.