Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Мексиканың 5-ші президенті 1832 жылы
5th President of Mexico in 1832
кейде жай ғана Мельхор Мускиз деп аталатын атақты қала
the eponymous town sometimes known as simply as Melchor Múzquiz
Хосе Вентура Мельхор Сириако де Экай Мускиз и Арриэта (6 сәуір 1788 – 14 желтоқсан 1844) – мексикалық әскер және саясаткер, президент Анастасио Бустаманте 1832 жылғы Веракрус жоспары деп аталатын көтеріліске қарсы әскерін жеке басқару үшін қызметтен бас тарқаннан кейін Мексиканың 5-ші президенті болды. Мускиз көтерілісті басуға белсенді түрде қатысты, бірақ революция жемісті болды және Мускиз 1832 жылдың желтоқсан айында көтерілісшілер таңдаған президент – Мануэль Гомес Педраса игілігі үшін қызметтен кетуге мәжбүр болды.
José Ventura Melchor Ciriaco de Ecay Múzquiz y Arrieta (6 April 1788 – 14 December 1844) was a Mexican soldier and politician who became the 5th President of Mexico after president Anastasio Bustamante stepped down to personally lead his armies against an 1832 insurgency known as the Plan of Veracruz. Múzquiz played an active role in attempting to suppress the revolt, but revolution would succeed and Múzquiz was forced to step down on December, 1832 in favor of the insurgents' choice for president: Manuel Gomez Pedraza.
Ерте өмір
Мелхор Мусквиз 1790 жылы Санта-Роза, Коауила қаласында дүниеге келді және Мексика қаласындағы Сан-Ильдефоно колледжінде оқуын бастады. 1810 жылы Мексика Тәуелсіздік соғысы басталғанда, ол көтерілісшілерге қосылу үшін оқуын тастап кетті. Ол Мичоакан және Веракрус аймақтарында испандықтарға қарсы күресті және полковник шеніне жеткен кезде Монте-Бланко хасиендасында тұтқынға алынды. Ол Пуэблаға жеткізілді, ату отрядымен атылуға дайын тұрғанда, амнистия арқасында құтқарылды, бірақ босатылғаннан кейін Испанияға қарсы қару көтермеймін деп ант беруден бас тартты.
Melchor Múzquiz was born in Santa Rosa, Coahuila in 1790 and began his studies at the college of San Ildefono in Mexico City from which he left to join the insurgents when the Mexican War of Independence broke out in 1810. He fought against the Spanish in Michoacán and Veracruz and was taken prisoner at the Hacienda of Monte Blanco at the time when he had reached the rank of colonel. He was transported to Puebla and was at the point of being executed by firing squad, when he was saved by an amnesty, but he refused to swear that upon release he would no longer take up arms against Spain.
Алғашқы саяси мансап
Ол 1821 жылы Мексиканың тәуелсіздігін қамтамасыз еткен Агустин де Итурбиденің Игуала жоспарына қосылды, ал 1824 жылы Мексика штатының губернаторы болды және бюджеттік артықшылықты сақтауымен белгілі болды. Президент Гуадалупе Викторияның басшылығымен ол бригадир-генерал дәрежесіне көтеріліп, 1828 жылғы даулы сайлаудан кейін президент сайланған Мануэль Гомес Педраса мен соғыс министріне қарсы Акорда төңкерісі басталғанда Пуэбланың бас қолбасшысы болып тағайындалды. Мусквиз төңкеріске қосылудан бас тартты, бірақ үкіметті қазір астананы басып алған төңкершілердің құрсауында деп есептегендіктен, оған адалдық жарияламады. Президент сайланған Гомес Педраса елден қашып кетті, соңынан Мусквиз Висенте Геррероның жаңа құрылған үкіметін мойындады. Бір жыл өткен соң, 1829 жылы Мусквиз президент Геррероны құлатып, оның орнына вице-президент Анастасио Бустамантені тағайындауды мақсат еткен Жалапа жоспарын белсенді түрде қолдады. Көтерілісшілер Мусквиздің үйінде жиналып, жоспарды оқыды, сонда Мусквиз қатысушылардың әрқайсынан оны қабылдайтындарын сұрады. Осыдан бастап Мусквиз Бустамантедің екінші қолбасшысы саналды.
He joined Agustin de Iturbide's Plan of Iguala which finally gained independence for Mexico in 1821, and by 1824 he was governor of the State of Mexico, and was known for maintaining budget surpluses. Under the administration of President Guadalupe Victoria he was made brigadier general and was given the post of commandant general of Puebla when the Revolution of the Acordada broke out against president elect and Minister of War Manuel Gómez Pedraza in the aftermath of the contested election of 1828. Musquiz refused to join the revolution, yet he also did not proclaim loyalty to the government considering it a captive of the revolutionaries who now occupied the capital. President elect Gómez Pedraza fled the country and eventually, Múzquiz recognized the newly established government of Vicente Guerrero. Only one year later, in 1829, Múzquiz actively supported the Plan of Jalapa aimed at overthrowing President Guerrero and replacing him with vice president Anastasio Bustamante. The leading rebels met in Múzquiz' own home to read the plan upon where Múzquiz asked each man present if they would accept it. From this point, Múzquiz would be considered Bustamante's second in command.
Веракрус қаласының жоспары
1832 жылдың 2 қаңтарында Веракруста үкіметке қарсы либералдық көтеріліс басталды, ол президент Бустамантетің министрлерін қызметтен босатуды талап етті. Санта Анна қозғалысқа қосылып, 4 қаңтарда президент Бустамантеге қан төгілуді болдырмау үшін делдалдық жасауды ұсынды. Үкімет Санта Аннаны жеңе алмады, революция Тамаулипасқа тарады, онда көтерілісшілер Мануэль де Миер и Теран әскерлерін Тампикода жеңіске жеткізді. Содан кейін революцияға тағы да көп штаттар қосылды, олар министрлерді ғана емес, сонымен қатар 1828 жылғы сайлауда жеңіске жеткен, бірақ Висенте Геррероның көтерілісінен кейін елден қашқан Мануэль Гомес Педразамен Бустамантені алмастыруды талап етті. Ал Сан-Луис-Потоси, Мичоакан, Чиуауа, Мексика, Пуэбла және Табаско штаттары Бустамантеге адал болды, бірақ революция өрбуін жалғастырды.
On January 2, 1832, a liberal revolt against the government flared up in Veracruz, demanding the dismissal of President Bustamante's ministers. Santa Anna joined the movement and on January 4, he addressed himself to President Bustamante offering to mediate in order to prevent bloodshed. The government failed to defeat Santa Anna, and the revolution spread to Tamaulipas, where the rebels routed the forces of Manuel de Mier y Terán at Tampico. Now the revolution was joined by more states, who began to demand not only the dismissal of the ministers but the replacement of Bustamante himself with Manuel Gomez Pedraza who had won the elections of 1828 before fleeing the country in the aftermath of Vicente Guerrero’s revolt against him. Meanwhile the states of San Luis Potosi, Michoacan, Chihuahua, Mexico, Puebla, and Tabasco remained loyal to Bustamante, but the revolution continued to advance.
Уақытша төрағалық
Үкіметке 6 тамызда сол кезге дейін адал болған Сан-Луис-Потоси қаласы көтерілісші генерал Хосе Эстебан Моктесумамен басып алынғаны туралы хабар жетті, ал президент Бустаманте оған қарсы жорық жүргізу үшін әскерге жеке басшылық етуді қабылдады. Бустаманте президенттік лауазымынан бас тартып, депутаттар 14 тамызда генерал Мелхор Музквизді уақытша президенттікке сайлады. Президент Музквиз соғыс министрі Хосе Антонио Фасио мен Бустаманте әскерлерін қаржыландыруға күш салды, бірақ ел азамат соғысы кезінде несие ала алмады. 18 қыркүйекте Бустаманте Моктесума әскерін жеңіп, 30 қыркүйекте Сан-Луис-Потосиді басып алды. Алайда, генерал Габриэль Валенсия Мексика штатында төңкерілгендерге қолдау білдіріп, астанаға қауіп тудырды. Бустаманте Мексика қаласына қайтып, Пеньон-Бланкоға жетті, онда ол Закатекас штатының губернаторы Франсиско Гарсия Салинастан үкіметке көмектесуге уәде алды, бірақ бұл уәде кейін бұзылды. Осы уақытта Веракруста алты айлық тоқтап тұрғаннан кейін Санта-Анна Фасио басқарған үкімет әскерін жеңіп, оның әскеріне Веракрустан шығып, 6 қазанда Такубаяға жетіп, астанаға жол ашты. Музквиз әкімшілігі адал губернаторларға хаттар жіберіп, өзін сақтап қалу үшін күшін екі есе арттырды. Оның министрлерінің жартысына төңкерілгендер қарсы болды, бірақ Музквиз жауап ретінде ешқандай өзгеріс жасамады. Конгресс те Гомес Педразаны атқарушы билікке тағайындап, көтерілісшілермен келіссөздер жүргізуден бас тартып, Мелхор Музквизге төтенше өкілеттіктер берді. Санта-Аннамен келіссөздер жүргізу үшін комиссиялар жіберілді, бірақ келісімге қол жеткізілмеді. Бірақ Санта-Анна 6 қарашада Мексика қаласынан Пуэблаға Бустаманте әскеріне қарсы бет бұрып, 16 қарашада жеңіске жетті. Осы кезде үкімет елдің қалған бөлігін бақылауын жоғалтты, тек Оахака мен Чиуауа адал болды. Бустаманте әскери күрестен бас тартып, келіссөздер бастады, онда конгресс тараптар арасындағы бейбіт келісімді бекіткенге дейін қару тоқтатуға келісті. Музквиз де қару тоқтатуға келісуге ниеттенді, бірақ конгресс бас ие алмады. Музквиз 15 желтоқсанда наразылық білдіріп, отставкаға кетеді, бірақ оның отставкасы қабылданбады. Алайда Бустаманте одан әрі қан төгілмеуі үшін конгреске бағынбай, 1832 жылғы 23 желтоқсанда Завалета шарты арқылы бекітілген бейбіт келісім туралы келіссөздер жүргізді. Шарты бойынша президенттік Мануэль Гомес Педразаға өтті. Жеңіске жеткен төңкерілгендерден келген комиссия Музквиздің бұрынғы президент екенін және үйіне қайтуға болатынын хабарлады.
The government was shaken by the news that the up until then loyal city of San Luis Potosi was captured by the rebel general José Esteban Moctezuma on August 6, and President Bustamante assumed personal command of the troops in order to lead an expedition against him. Bustamante stepped down as president and the deputies elected General Melchor Múzquiz to assume the role of interim president on August 14. President Múzquiz struggled to fund the armies of Minister of War José Antonio Facio and Bustamante, and could not obtain loans while the country was in a state of civil war. Bustamante routed the forces of Moctezuma on September 18, and occupied the San Luis Potosi on September 30. Unfortunately for the government, General Gabriel Valencia then proclaimed his support for the revolution in the state of Mexico, putting him in a position to threaten the capital. Bustamante turned back towards Mexico City and reached Peñón Blanco where he obtained a promise from Governor Francisco García Salinas of the state of Zacatecas to support the government, a promise which was later broken. Meanwhile in Veracruz after a six month stalemate, Santa Anna defeated government forces led by Facio, allowing his army to leave Veracruz and advance upon the capital reaching Tacubaya on October 6. The Múzquiz administration sent circulars to loyal governors, and redoubled its efforts to maintain itself. Half of his ministers were opposed by the revolutionists but Múzquiz did not make any personnel changes in response. Congress also refused to negotiate with the rebels by placing Gomez Pedraza in charge of the executive, and instead granted Melchor Múzquiz emergency powers. Commissioners were sent to negotiate with Santa Anna, who was at the gates of the capital, but no agreement was reached. At this point, however, Santa Anna headed away from Mexico City on November 6 to face the approaching army of Bustamante at the city of Puebla, and defeated him on November 16. By now government had effectively lost control over the rest of the nation, retaining the loyalty of only Oaxaca and Chihuahua. Bustamante gave up the military struggle and opened negotiations at which it was agreed to enter into an armistice until congress could approve a peace treaty between the parties. Múzquiz himself wished to agree to an armistice, but congress refused to surrender. Múzquiz would resign in opposition on December 15, but his resignation was rejected. However Bustamante disobeyed congress to avert further bloodshed and proceeded to negotiate a peace that was ratified on December 23, 1832, through the Treaty of Zavaleta. In accordance with the treaty, the presidency now passed on to Manuel Gomez Pedraza. A group of commissioners arrived from the triumphant rebels to announce to the now ex president Múzquiz that he was free to go home.
Кейінгі өмірі
Ол бір уақыт бойы қоғамдық істерден шеттетілді. 1836 жылы, Мексика штаттар емес, департаменттерге бөлінген Мексиканың Орталық Республикасы тұсында, ол Сiete Leyes (Жеті Заң) арқылы құрылған, конституция бойынша президенттен де жоғары тұрған Жоғарғы Модерациялық Биліктің президенті болды. Ол қаржы, сот және департаменттер билігі салаларында конституциялық реформалар жүргізді. 1840 жылы ол тағы бір рет Жоғарғы Модерациялық Билікке тағайындалды. Музквис 1844 жылдың 14 желтоқсанында, бұрын атқарған жоғары лауазымдарына қарамастан, кедейлікте қайтыс болды. Кейіннен оның туған қаласы оның құрметіне аталды.
He remained retired from public affairs for a time. In 1836, under the Centralist Republic of Mexico during which Mexico was divided into departments rather than states, he was president of the Supreme Moderating Power, a council established by the Siete Leyes that was constitutionally even above the president. He pursued constitutional reforms in the fields of finance, justice, and the authorities of the departments. He would be appointed to the Supreme Moderating Power once more in 1840. Múzquiz died on December 14, 1844, in poverty despite the exalted positions which he once held. Afterwards his hometown was renamed after him.