Макси Бауэн: Американ футболшысы және жаттықтырушысының өмірі мен мансабы

Кіріспе

Америка футболшысы және жаттықтырушы (1938–2023)

Макси Каллавей Бауган (Maxie Callaway Baughan Jr.) (3 тамыз 1938 – 19 тамыз 2023) – американдық кәсіби футболшы, Ұлттық Футбол Лигасында (NFL) «Филадельфия Иглз», «Лос-Анджелес Рэмс» және «Вашингтон Редскинз» командаларында қорғаушы ретінде ойнаған. Бауган жоғары оқу орны футболында «Джорджия Техникасының сары жакеттері» үшін ойнады.

Ерте өмір және білім

Алабама штатындағы Бессемер Сити орта мектебін бітіргеннен кейін Бауган 1957 жылдан 1959 жылға дейін Джорджия Технологиялық институтының «Сары Жакеттері» командасы үшін колледж футболында ойнады. Джорджия Технологиялық институтында ол қорғаушы және орталық позицияларында ойнап, негізгі құрамда шықты. 1959 жылы ол Джорджия Технологиялық институтының капитаны, консенсус бойынша All-American, Оңтүстік-Шығыс конференциясының жылдың үздік қорғаушысы және 1960 жылғы Gator Bowl турнирінің ең құнды ойыншысы атанды. Сол жылы ол алғашқы Pro Bowl ойынына шақырылып, онда үш перехват жасады, сондай-ақ NFL жаңа ойыншысының сыйлығы үшін екінші орынды иеленді. Ол келесі 10 жыл НФЛ-де ойнады және сол жылдардың жетісінде All-Pro құрамына ілікті. 1966 жылға қарай «Бүркіттер» командасының жеңістері күрт азайды және Бауган Филадельфиядан кетуге шешім қабылдады. Алайда, Лос-Анджелес «Рамс» командасының бас жаттықтырушысы Джордж Аллен, Бауганның қызметін алу үшін екі ойыншыны (қорғаушы Фред Браун және қорғаныс шебінің ойыншысы Фрэнк Молден) «Бүркіттер» командасына жіберді. Бауган мен Аллен тығыз қарым-қатынас орнатып, көп уақытын бірге ойынды талдаумен өткізді. Кейін Бауган футбол туралы Алленнен барлығынан көбірек білгенін айтты. Бауган «Рамс» командасының қорғаныс капитаны болып тағайындалды және команданың сигналдарын беруге жауапты болды. Ол «Рамс» командасымен алғашқы төрт маусымының әрқайсысында Pro Bowl-ға шақырылды және үш рет All-Pro бірінші командасының құрамына енді. Бауганның келісімшарттық құқықтары Джек Парди, Майрон Поттиос, Дирон Талберт, Джон Уилбур, Джефф Джордан және 1971 жылғы бесінші раундта таңдалған (жалпы 124-ші нөмір) ойыншымен бірге «Рамс» командасынан Вашингтон «Редскинс» командасына Марлин МакКиверге, 1971 жылғы бірінші және үшінші раундтарда таңдалған ойыншыларға (тиісінше 10-шы және 63-ші нөмірлер – Исая Робертсон және Дэйв Элмендорф) және 1972 жылғы үшінші, төртінші, бесінші, алтыншы және жетінші раундтарда таңдалған ойыншыларға (тиісінше 73-ші, 99-шы, 125-ші, 151-ші және 177-ші нөмірлер) 1971 жылғы 28 қаңтарда сатылды. 1974 жылы Аллен, қазір «Редскинс» командасының бас жаттықтырушысы, Бауганды NFL-ге ойыншы-жаттықтырушы ретінде қысқа мерзімге оралуға көндірді. Ол екі ойында, негізінен Крис Ханбургердің қосалқы ойыншысы ретінде ойнады. 1974 жылы ойынға қысқа уақыт оралғаннан кейін ол 1975 жылы Балтимор «Колтс» командасының қорғаныс үйлестірушісі болып жаттықтырушылыққа қайта оралды. 1980 жылы «Колтс» командасынан кетіп, 1982 жылға дейін Детройт «Лайонс» командасының желілік қорғаушылар жаттықтырушысы және қорғаныс үйлестірушісі болып қызмет етті. 1988 жылы ол оларды 1971 жылдан бері бірінші рет Айви Лигасының чемпионы атанды. Алайда, ол келесі маусымға дейін, оның жаттықтырушының көмекшісінің әйелімен болған қарым-қатынасы туралы ақпарат тарағаннан кейін, отставкаға кетуге мәжбүр болды. Бауган 1989 жылы Жапонияда команданы жаттықтырды, ал 1990 жылы NFL-ге Миннесота «Викингс» командасының желілік қорғаушылар жаттықтырушысы ретінде оралды. Екі жыл Миннесотада болғаннан кейін, ол 1992 жылдан 1995 жылға дейін Тампа Бэй «Буканерс» командасының желілік қорғаушыларын жаттықтырды, содан кейін 1996 жылдан бастап Балтимор «Рейвенс» командасында сол рөлде болды және 1998 жылдан кейін зейнетке шықты.

After attending Bessemer City High School in Alabama, Baughan played college football for the Georgia Tech Yellow Jackets from 1957 to 1959. While at Georgia Tech, he played and started at both linebacker and center. In 1959, he was Georgia Tech's captain, a consensus All American, the Southeastern Conference Lineman of the Year, and the Most Valuable Player in the 1960 Gator Bowl. He was chosen to his first Pro Bowl that year, posting three interceptions in the game, and was also the runner up for the NFL's rookie of the year award. He went on to play the following 10 years in the NFL and was an All Pro selection in seven of those years. By 1966, the number of games the Eagles won had sharply declined and Baughan decided that he wanted out of Philadelphia. However, George Allen, who was entering his first season as an NFL head coach with the Los Angeles Rams, won the right to Baughan's services by sending two players (linebacker Fred Brown and defensive tackle Frank Molden) to the Eagles in return. Baughan and Allen would develop a strong relationship, spending extensive time studying game film together. Baughan would later state that he learned more about football from Allen than anyone else. Baughan was chosen to be the Rams' defensive captain and was in charge of signal calling for the unit. He was selected for the Pro Bowl in each of his first four seasons with the Rams and was also a first team All Pro choice three times. Baughan's contractual rights were traded along with Jack Pardee, Myron Pottios, Diron Talbert, John Wilbur, Jeff Jordan, and a 1971 fifth round pick (124th overall—traded to Green Bay Packers for Boyd Dowler) from the Rams to the Washington Redskins for Marlin McKeever, first and third rounders in 1971 (10th and 63rd overall—Isiah Robertson and Dave Elmendorf respectively) and third, fourth, fifth, sixth and seventh rounders in 1972 (73rd, 99th, 125th, 151st and 177th overall—to New England Patriots, traded to Philadelphia Eagles for Joe Carollo, Bob Christiansen, Texas Southern defensive tackle Eddie Herbert and to New York Giants respectively) on January 28, 1971. In 1974, Allen, now the head coach of the Redskins, talked Baughan into a brief return to the NFL as a player coach. He appeared in two games, mainly as a backup to Chris Hanburger. Following his brief return to playing in 1974, he went back into coaching by becoming the defensive coordinator for the Baltimore Colts in 1975. He left the Colts in 1980 and then served through 1982 as the linebackers coach and defensive coordinator with the Detroit Lions. He led them to the Ivy League championship in 1988, their first since 1971. However, he was forced to resign before the next season after information surfaced about an affair he had with an assistant coach's wife. Baughan then coached a team in Japan in 1989 before returning to the NFL in 1990 as linebackers coach of the Minnesota Vikings. Following two years with Minnesota, he coached the linebackers for the Tampa Bay Buccaneers from 1992 to 1995, and then served in that same role with the Baltimore Ravens from 1996 until retiring after 1998.

Құрметтер

Бауган 1965 жылы Джорджия Техникалық институтының Даңқ залына, ал 1988 жылы Колледж футболының Даңқ залына енгізілді. Ол сондай-ақ 1980 жылы Джорджия штатының Спорттық Даңқ залына, 1983 жылы Алабама штатының Спорттық Даңқ залына, 2012 жылы Филадельфияның Спорттық Даңқ залына және Gator Bowl Даңқ залына енгізілді. NFL-дегі жетістіктеріне қарамастан, Бауган Профутбол Даңқ залына сайланған жоқ. Көптеген дереккөздер оны енгізілмеген ең жақсы ойыншылардың бірі деп санайды. 2005 жылы ол Кәсіби футбол зерттеушілер қауымдастығының «Өте жақсылар залының» үшінші HOVG тобына енді, бұл Профутбол Даңқ залына енбеген ең жақсы ойыншыларға арналған құрметті награда. Ол 2020 жылғы топқа Даңқ залын таңдаушылардың арасында үміткер болды, бірақ сайланбады. Ол 2023 және 2024 жылдардағы топтардың финалисі болды, бірақ екі рет те іріктеуден өтпеді. 2012 жылы Бауган Американың Бойскауттар ұлттық қауымдастығынан «Ерекше Бүркіт Скауты» сыйлығын алды. Бауган 2015 жылғы 19 қазанда «Филадельфия Иглз» командасының «Нью-Йорк Джайентс» командасына қарсы өткен «Monday Night Football» ойыны кезінде «Филадельфия Иглз» Даңқ залына енгізілді.