Брэдфорд Сити футболшысының өмірі мен мансабы

Кіріспе

Футболшы, канадалық саясаткер

Макколл Үстіртли бастауыш мектебі мен Торнхилл орта мектебінде футбол ойнады, тіпті соңғысының кубок финалында қолына бинт салып, алаңға шығып, жеңіс голын соқты. Макколл мектепте үстел теннисімен де айналысса да, футболға көбірек назар бөлді. Лидстің 11 жасқа дейінгі ұлдар командасының капитаны болды және басқа да Лидс құрамаларында өнер көрсетті. Макколлдың ата-анасы ажырасып, ол бойының кішкентай болуын Лидстің ең қиын аудандарының біріне көшіп, 14 жасында әртүрлі паб командаларында ойнап, өтеді. Макколл көптеген ойыншылар кәсіби клубтарға қабылданғаннан кейін кәсіби футболшы болу мүмкіндігінен айырылғанын ойлады, бірақ Фарсли Брэдфорд Ситидің жастар командасымен бауырысарда жаттықтырушы Брайан Эдвардс оның ойынына әсерленіп, сынаққа шақырды.

Брэдфорд қаласы

Макколл 1980 жылы 16 жасқа толған күні Джордж Мулхоллмен Фарсли Селтик клубынан келісімшартқа отырды. 1981 жылғы маусымда клубтың екі шәкіртінің бірі болды. Мулхоллдың ізбасары Рой Макфарланд Макколлға 1982 жылдың 28 тамызында Редингтегі матчта тұңғыш рет негізгі құрамда ойнау мүмкіндігін берді. 1982–83 маусымының ашылу күнінде ол оң қапта Цес Поддты ауыстырды. 1983 жылдың 29 қаңтарына дейін лигада бар болғаны алты ойын өткізді, содан кейін жаңа бас тренер Тревор Черридің басшылығымен орталық шепте 134 ойын қатарынан ойнады. Сол маусымда «Сити» үшінші дивизионда 12-орында қалды. Келесі маусымда «Сити» Бобби Кэмпбеллдің кеткеніне байланысты қиындыққа тап болды, ол «Дерби Каунти» клубына қосылған еді, және алғашқы он бес ойынының тек біреуін ғана жеңді. Бірақ Черри Кэмпбеллді «Дербиден» қайта сатып алды, сосын «Сити» жетінші орынға қол жеткізу жолында рекордтық он ойынды қатарынан жеңіп алды. Макколл команданың маңызды ойыншысы болды, «Сити» 1984–85 маусымында үшінші дивизионда жеңіске жеткенде, ол сегіз гол соқты және екі ойыншының екеуі де барлық матчтарда ойнады. Лига титулы 1985 жылдың 11 мамырында «Линкольн Ситиге» қарсы өткен маусымның соңғы ойыны алдында көрсетілді. Алайда, клубтың жеңісі «Брэдфорд Сити» стадионындағы өртте 56 адамның қаза болуынан көлеңкеде қалды, «Вэлли Парад» стадионының бас трибунасы ойын басталғаннан кейін 40 минут өткен соң өртке ұшырады. Осы трагедияда Макколлдың әкесі, отбасы мүшелерімен бірге болған, ауыр жарақат алды. Өрттен кейін Макколл, әлі де формасын киіп, бірнеше сағат бойын стадионнан әпкесінің үйіне, содан кейін «Брэдфорд Корольдік ауруханасына» және «Пиндерфилдс ауруханасына» әкесін іздеуге кетті. Оның әкесі ауыр күйіктерге шалдыққан, қолы мен басына тері егу қажет болды және бірнеше апта ауруханада жатты. «Брэдфордтың» «Вэлли Парадтан» уақытша кеткен кезінде Макколл бала кезінде жақтаған «Лидс Юнайтед» клубына да қарсы шықты, оның жанкүйерлері «Одсал» стадионындағы чипсов сататын көлікті өртеп жібергеннен кейін. Олар 1987–88 маусымында жоғарылауға талпыныс жасады және Жаңа жылға дейін көп бөлігінде көшбасшы болды, бірақ содан кейін сәтсіздікке ұшырады. Маусымның соңғы күні «Ипсвич Тауннан» 3:2 есебімен жеңілгеннен кейін, ал кейін плей-оффта «Миддлсброға» есесін бергеннен кейін Макколл клубты тастап, 1988 жылғы маусымда «Эвертонға» 850 000 фунтқа өтті. Мен трансферлік терезенің соңғы күні туралы ойладым, Тордофф сатудан бұрын сатып алу керек деді. Бір-екі жаңа ойыншы бізді жеңіске жеткізер еді, мен оған сенімдімін, және ол маған ойша мазалады. Бұл тәуекел емес, амбицияның жетіспеуі еді. Оның кетуіне себеп, ол «Футбол лигасына» Кәсіби футболшылар қауымдастығының өкілімен бірге барып, төленбеген қол қою ақысының 8 327,15 фунтын алуға мәжбүр болды.

McCall was signed by George Mulhall in 1980 from Farsley Celtic on his 16th birthday, before becoming one of the club's two apprentices in June 1981. Mulhall's successor, Roy McFarland, gave McCall his first team debut at Reading on 28 August 1982 – the opening day of the 1982–83 season – when he deputised for Ces Podd at right back. He had played just six league games by 29 January 1983 when he made the first of 134 consecutive league appearances, all in midfield under new manager Trevor Cherry. City finished 12th in Division Three that season. The following season City struggled to make up for the absence of Bobby Campbell, who had left to join Derby County, and won just one of their first fifteen games, until Cherry bought Campbell back from Derby, and City won a record ten consecutive games on their way to a seventh place finish. McCall was an integral part of the team as City won the Division Three championship in 1984–85, during which he scored eight goals as one of two ever present players. The league title was paraded before the final game of the season on 11 May 1985 at home to Lincoln City. However, the club's title was overshadowed when 56 people died in the Bradford City stadium fire when the Valley Parade ground's main stand caught fire after 40 minutes of play, during which McCall's father, who was with other family members, was badly injured. After the fire, McCall, still in his kit, spent several hours driving from the ground to his sister's house, then to Bradford Royal Infirmary and Pinderfields Hospital trying to find his father. His father had suffered severe burns and needed skin grafts on his hands and head and was in hospital for several weeks. During Bradford's time away from Valley Parade, McCall also turned his back on Leeds United, the team he had supported as a child, after their fans set fire to a chip van at Odsal Stadium. They mounted a promotion challenge in 1987–88 and were top for much of the season until they faltered in the New Year. When promotion was missed initially by one point on the last day of the season after a 3–2 defeat against Ipswich Town and then through play off defeat to Middlesbrough, McCall left the club, signing for Everton for £850,000 in June 1988. I thought about transfer deadline day and Tordoff saying we should sell before buying. One or two new faces would have taken us over the finishing line, I was sure of it, and it nagged away. It wasn't about gambling, it was about lack of ambition. His departure was soured when he was forced to go to the Football League with a Professional Footballers' Association representative to win £8,327.15 of an unpaid signing on fee.

Эвертон

Макколл 1980-ші жылдардың ортасындағы сәтті командасы Еуропадағы жарыстарға қатысуға тыйым салынғаннан кейін, Гудисон Парктегі жетістіксіздік кезеңінің басталуын белгілеген кезде «Эвертонға» қосылды. «Эвертон» сапындағы алғашқы ойыны 1988 жылғы 27 тамызда «Ньюкасл Юнайтед» клубына қарсы өткен матчта 4:0 есебімен жеңіс болды. Бұл ойында Макколлдың бұрынғы командаласы Хендри «Ньюкасл» сапында дебют жасады. Макколл Лига кубогының ойыны үшін «Вэлли Парадқа» да оралды, бірақ оның «Эвертон» командасы 1988 жылғы 14 желтоқсанда «Брэдфордтан» 3:1 есебімен жеңіліп, турнирден шықты. 1988–89 маусымында ол 29 лига ойынында және тағы төрт ойында қосалқы құрамда ойнады, бірақ лигада есеп бере алмады. 1989 жылғы Англия кубогының финалында да ол қосалқы құрамда болды, онда ол «Мерсисайд» дербиінде «Ливерпульге» қарсы ойынды қосымша уақытқа дейін жеткізген «Эвертонның» соңғы минуттағы теңестіру голын соқты. Ол қосымша уақытта тағы бір теңестіру голын соқты, бірақ «Ливерпульдің» қосалқы ойыншысы Иан Раш та екі гол соғып, «Ливерпульге» 3:2 есебімен жеңіс сыйлады. Макколл «Эвертон» жейдесін киіп «Вэлли Парадта» екінші рет пайда болды, бұл жолы бұрынғы командаласы Марк Эллис оны өзінің естелік матчына шақырды. «Эвертон» сапында өткізген үш маусымда Макколл 103 лига ойынына қатысты, сондай-ақ Шотландия құрамасында алғашқы ойындарын өткізді, бірақ клуб лигада сегізінші, алтыншы және тоғызыншы орындарда қалғандықтан, ол ешқандай жүлде жеңе алмады. 1989 жылғы Англия кубогының финалында жеңіліске ұшырағаннан кейін, Макколл 1989–90 маусымында жүлдеге жақындады, ол кезде «Эвертон» күздің соңында лигада көш бастады және маусымның қалған бөлігінде титул үшін күресті, бірақ соңғы ойындардағы көңіл көшпеуі нәтижесінде алтыншы орынмен аяқтады.

Рейнджерлер

1991 жылдың жазында Макколл 1,2 миллион фунтқа шотландтық «Рейнджерс» клубымен келісім шарт жасасты. «Рейнджерс» Шотландия Премьер-лигасында үшінші рет тікелей жеңіске жеткен болатын. Жаңа тағайындалған бас жаттықтырушы Уолтер Смит басшылығымен Макколл клубтың қатарынан алған тоғыз шотланд лигасының титулының соңғы алтысында ойнады. «Рейнджерс» сол кезде көптеген кубок жарыстарында жеңіске жеткендіктен, Макколл солтүстікте он маңызды кубокты жеңіп алды. Макколл сол маусымда еуропалық жетістікке де қол жеткізді, өйткені Глазго клубы 1992–93 жылғы УЕФА Чемпиондар лигасының финалына жолдама алуға шамадан тыс жақын болды, жартылай финалдық топтық кезеңде болашақ жеңімпаз «Олимпик де Марсель» клубынан кейін екінші орынды иеленді. Команданың табысының себебін Смит командаға сіңірген рух деп атап, Макколл кейін былай деді: «Бұл керемет маусым болды. Біз ішкі үштік жеңіске жеттік, 44 ойын жеңіліссіз өттік және Еуропада бірде-бір ойында жеңіліс көрмедік. Біз келесі жылы да солай істейміз десек те, бұл қайталанбайтын нәрсе екенін барлығымыз білдік». 1993 жылы SFWA жүлдесінде төртінші орынды иеленді. 1993–94 жылдары «Рейнджерс» лига чемпионатына қоса, тағы бір Шотландия Лига кубогын жеңіп алды, бірақ Шотландия кубогының финалында «Данди Юнайтед» клубына 1:0 есебімен жеңіліп, екінші рет үштік жеңіске жеткізу мүмкіндігінен айырылды. Келесі маусымда «Рейнджерс» лиганы ең үлкен айырмашылықпен жеңіп алды, «Матервеллден» 15 ұпайға оқсып өтті, бірақ екі ішкі кубоктың бірінің финалына өте алмады. Жеңіске жету айырмашылығы төрт ұпайға дейін төмендегенімен, 1995–96 жылдары қалалық қарсыласы «Селтик» клубынан «Рейнджерс» 87 ұпай жинап, рекордтық көрсеткішті орнатты. Макколл Шотландия кубогының финалында төртінші рет ойнады, «Рейнджерс» 5:1 есебімен «Хартс» клубын жеңді. Оның «Рейнджерс» командасы 1996–97 жылдары «Селтикті» екінші орынға ықпал етіп, Шотландия Лига кубогында «Хартс» клубын 4:3 есебімен жеңді (Макколл финалға дейін жарақат алды, ол маусым соңына дейін алаңнан шығып қалды және медаль алу үшін жеткілікті лига ойындарында ойнамады).

Брэдфорд қаласына оралу

1998 жылы МакКоллдың «Рейнджерс» клубымен шартында бір жыл қалған болатын, бірақ Уолтер Смит құраған команданың көп бөлігі кетіп, жаңа бапкер Дик Адвокат МакКоллға ағылшын клубына қосылғанша тегін трансфермен кетуге рұқсат берді. Жаңа бапкер Пол Жюэлл екі маусым бойы құлдыраудан қорғанып күрескеннен кейін, күтпеген үміткерлердің біріне айналған команданы құрастырды, сондай-ақ Гарет Уэлли секілді орталық жартылай қорғаушы және клубтың үздік мергені болған Ли Миллс сияқты жаңа ойыншылар да келді. Маусымның басы қиын болды, алғашқы жеті ойында тек бір жеңіс тіркелді, бірақ маусымның екінші жартысында «Сити» командасы «Ипсвич Таун» және «Бирмингем Сити» клубтарымен екінші орын үшін күресті, ал «Сандерленд» командасы көшбасшы болып қалып қойды. Сонымен қатар, «Сити» қатарына шартты түрде Ли Шарп пен Дин Виндасс қосылды, және команда «Оксфорд Юнайтед» клубына қарсы өткен ойында жоғарылау мүмкіндігіне ие болды. Алайда, ойын 0:0 есебімен аяқталды, МакКолл соңғы минуттарда қақпадан өткізіп жіберді, нәтижесінде жоғарылау үшін күрес маусымның соңғы ойынына дейін жалғасты. Бірнеше күннен кейін ол клубтың үздік ойыншысы деп танылды. 1999 жылдың 9 мамырында «Молино» стадионында «Вулверхэмптон Уондерерс» клубын 3:2 есебімен жеңіп, Премьер-лигаға жолдама алды, сондай-ақ 11 жыл бұрын МакКолл мен «Брэдфорд» командасын жеңген «Ипсвич Таун» клубының жолын кесті. «Брэдфорд» командасының жоғары лигадағы алғашқы маусымында қиындықтар күтілуде. Жюэлл маусым аяқталғаннан кейін бірнеше күн өткен соң кеткеннен кейін, МакКолл Крис Хатчингстің көмекшісі болып тағайындалды, ал кейіннен Хатчингс 2000/01 маусымының 12 ойынынан кейін жұмыстан босатылғаннан кейін екі ойынға уақытша бапкер болып тағайындалды. «Сити» командасы тек 26 ұпай жинап, құлдырады. Батыс Йоркширдегі қарсыласы «Лидс Юнайтед» клубымен өткен ойында 6:1 есебімен жеңілген кезде, МакКолл мен Энди Майерс командаластары алаңда төбелес жасады. МакКолл 2002 жылдың мамыр айында бапкер Никки Лоу оны босатқанға дейін тағы бір маусым ойнады, ал клуб бірінші дивизионда 15-ші орынды иеленгеннен кейін алғаш рет әкімшілікке кірді. 2001 жылдың желтоқсанында Лоу келгенге дейін МакКоллдың «Брэдфорд Сити» клубындағы ойыншылық карьерасы күмәнді болды, өйткені бұрынғы бапкер Джим Джеффрис жаттығу алаңында болған даудан кейін МакКоллды «Манчестер Сити» клубына қарсы өткен 3:1 есебімен жеңілген ойында командадан шығарды. Алайда, даудың жеңімпазы Джеффрис болды, ол бір аптадан кейін төраға Джеффри Ричмондпен болған саммиттен кейін қызметінен кетті. 2002 жылдың сәуірінде МакКоллдың «Рейнджерс» клубына қарсы өткен кездесуіне 21000-нан астам жанкүйер жиналды. МакКолл өзінің естелік матчынан түскен табыстың бір бөлігін 1985 жылғы өрттен кейін құрылған Брэдфордтың күйдірулерді зерттеу бөліміне сыйлады. Екі жылдан кейін, МакКолл «Сити» клубының түстерінде тағы бір рет ойнады, бұл матчты Брэдфордтың кешкі газеті «Телеграф және Аргус» ұйымдастырды, мақсаты клубқа қаржы жинау болды, ал клуб осы кезде екінші рет әкімшілікке кірген еді.

McCall still had one year left on his Rangers contract in 1998, but much of the team that Walter Smith had built had left and McCall was allowed to leave on a free transfer by new manager Dick Advocaat, as long as he joined an English club. Rookie manager Paul Jewell put together a squad which emerged as surprise promotion contenders after two seasons spent battling relegation, adding other new signings, including central midfield partner Gareth Whalley and striker Lee Mills, who went on to be club's top goal scorer. The season started off slowly with just one win from the first seven games, but by the latter half of the season, City were vying with Ipswich Town and Birmingham City for the second promotion spot behind runaway leaders Sunderland. Loan signing Lee Sharpe and Dean Windass were added to the ranks and City had the chance to seal promotion in their penultimate game against relegation threatened Oxford United. The game finished as a 0–0 draw, with McCall heading over the goal in the final minutes, taking the promotion bid to the final game of the season. Days later he was named the club's player of the year. A 3–2 victory over Wolverhampton Wanderers at Molineux on 9 May 1999 ensured promotion to the Premier League and denied Ipswich Town – the team that had thwarted McCall and Bradford 11 years before. Bradford were expected to struggle in their first season in the top flight for 77 years. When Jewell left only days after the season ended, McCall was appointed assistant manager to Chris Hutchings, and subsequently served as caretaker manager for two games when Hutchings was sacked after just 12 games of the 2000–01 league season. City were relegated with just 26 points. During a 6–1 defeat to West Yorkshire rivals Leeds United in the penultimate game, McCall and team mate Andy Myers fought on the pitch. McCall stayed on for one more season before he was released by manager Nicky Law in May 2002, shortly before the club went into administration for the first time after finishing 15th in Division One. His playing career at Bradford City had looked uncertain in December 2001 before Law arrived, when previous manager Jim Jefferies had left McCall out of the side in a 3–1 defeat at Manchester City following a training ground dispute. However, it was Jefferies who lost out in the dispute when he resigned his post a week later after summit talks with chairman Geoffrey Richmond. In April 2002, McCall's testimonial match against Rangers attracted a crowd of more than 21,000 to Valley Parade. McCall gave part of the proceeds from his testimonial to the Bradford burns research unit, which was set up following the 1985 fire. Two years after his benefit match, McCall played one more time in City colours in a Save Our City appeal match organised by Bradford's evening newspaper, the Telegraph & Argus, to raise funds for the club, who were now in administration for a second time.

Шеффилд Юнайтед

2 шілде 2002 жылы Макколл 38 жасқа толғанға қарамастан, «Шеффилд Юнайтед» клубына қосылды, онда бірінші команданың құрамында маңызды рөл атқарды және резерв командасын лига титулына жеткізді. Келесі екі маусымда ол 71 лига ойынында ойнап, екі гол соқты, соның ішінде бұрынғы «Брэдфорд» командасына қарсы жеңіс голы. 2003 жылы ол Бірінші дивизионның плей-офф финалына және сол жылы екі кубок турнирінің жартылай финалына жеткен команданың құрамында болды. Бірақ, «Шеффилд Юнайтедке» де келген Дин Виндасспен бірге, екеуі де плей-офф финалына қатыстырылмады, нәтижесінде «Юнайтед» «Вулверхэмптон Уондерерс» клубынан 3:0 есебімен жеңілді. Макколл 2004/05 маусымында Лига кубогының тек екі ойынына қатысты және 41 жасқа толуға бірнеше апта қалғанда карьерасын аяқтады. Оның 763 лига ойыны британдық футболшылардың барлық уақыттағы тізімінде 13-орынға қойды.

Халықаралық мансап

1984 жылы бір күні 21 жасқа дейінгі Англия және Шотландия құрамаларына шақырылған Макколл, Түркияға қарсы матчқа Англияның 21 жасқа дейінгі құрамасына қосылуды таңдады. Дегенмен, ол тек қосалқы құрамда болды және төреші соңғы сыбызғыны соқты, Макколл алаңға шығуға дайын тұрды. Кейіннен ол шотландиялық «Глазго Геральд» газетіне: «Басынан қателік жасағанымды сезіндім. Мені запасқа отырғызды, содан соң ойын аяқталуға бір минут қалғанда шығаруға тырысты. Бірақ мен аяқ киімдерімді қайта байлап, жаттығу жасап уақыт өткіздім, әлдеқанда шықпағаным өте жақсы болды, әйтпесе бәрі солай болар еді», – деді. Англия құрамасында ойнамағандықтан, Макколл әлі де Шотландия құрамасына қатыса алатын. Соңында ол әкесі арқылы құқығы болған Шотландия құрамасына ауысты. 1988 жылғы наурыз айында ол Шотландияның 21 жасқа дейінгі құрамасы сапында Англияға қарсы тұңғыш рет өнер көрсетті. Сол жылы Макколл Шотландияның негізгі құрамасына шақырылды. 1990 жылғы 28 наурызда Аргентинаға қарсы жолдастық матчта 1:0 есебімен жеңіске жетті. Содан кейін 1990 жылғы Италияда өткен әлем чемпионатына шақырылды. Макколл Шотландияның әлем чемпионатындағы үш ойынының барлығында да ойнады. Олар алғашқы ойында Коста-Рикаға 1:0 есебімен есе жіберді, ал кейін Макколл Швецияға қарсы өткен 2:1 есебімен жеңіске жетіп, өзінің халықаралық аренадағы жалғыз голын соқты. Алайда, Шотландия Бразилиядан 1:0 есебімен жеңіліп, плей-офф кезеңіне өте алмады. Макколл 1992 жылы Еуропа чемпионатына қатысты, бірақ Голландия мен Германиядан жеңілгеннен кейін топтық кезеңнен шыға алмады, ал 1996 жылы Голландияға қарсы бірінші турда жеңіліп қалды. Шотландия 1994 жылы әлем чемпионатына қатыса алмады. Макколл 1998 жылғы әлем чемпионатына іріктеу кезеңінде тек екі ойын ғана ойнады, ал оның соңғы матчы 1998 жылғы 25 наурызда Данияға қарсы өткен жолдастық кездесуде болды. Ол Франциядағы финалдық турнирге команда құрамына кірмеді, оның қасында Элли МакКоист та болды. Макколл Шотландия құрамасы сапында 40 матч өткізіп, бір гол соқты. Оның құрамында «Эвертон» клубында 11 рет, ал «Рейнджерс» клубында 29 рет ойнады. Ол тағы бір ойынға жауапты болды, ол да жеңіліспен аяқталды, содан кейін Джим Джеффрис жаңа бас бапкер болып тағайындалды. Джеффрис өзінің көмекшісі Билли Браунды өзімен бірге алып келді, ал Макколл бірінші команданың жаттықтырушысы болып тағайындалды. «Брэдфорд Ситиден» кеткеннен кейін ол «Шеффилд Юнайтедке» қосылды, онда да жаттықтырушылық қызмет атқарды. Уорнокпен бірге жұмыс істеп, одан басқару өнерін үйреніп, ол 2006 жылы «Блейдс» клубының Премьер-лигаға көтерілуіне көмектесті. «Юнайтед» 2006-07 маусымның соңғы күні Чемпионшипке түсті, ал Уорнок үш күннен кейін отставкаға кетті. Макколл 2006-07 маусымда өзінің соңғы бас бапкері ретінде соңғы рет болады деп шешті. Ол «Брэдфорд Ситидегі» бас бапкер лауазымына бұрынғы көптеген жағдайларда үміткер болған, ал клуб капитаны Дэвид Уэзеролл 2007 жылдың 12 ақпанында Колин Тоддтің қызметтен босатылғаннан кейін жазғы маусымда оны алмастыруды көздеді. Клуб капитаны Дэвид Уэзеролл уақытша бас бапкер қызметін атқарды, кейіннен 2006-07 маусымының қалған бөлігіне уақытша бапкер болып тағайындалды. 2007 жылдың 22 мамырында Макколл өзінің мансабын бастаған клубтың бас бапкері болатыны туралы хабарланды, ал 2007 жылдың 1 маусымында ол осы лауазымға ие болды. Макколлдың алғашқы екі ойынынан бері жеті жылдан аспаған уақыт ішінде, клубты жабылудың алдына жеткізген күрделі қаржылық мәселелер туды. Олар құлдырау қаупінен құтылса да, қаржылық қиындықтар басылғаннан кейін де алаңдағы төмендеуді тоқтатуға қол жеткізе алмады. Макколл «Вэлли Парадқа» оралған кезде, «Бэнтамс» екінші лигаға түсіп қалды, яғни олар 25 жылдан бері алғаш рет төменгі дивизионда ойнайтын болды. Макколл өзінің бірінші маусымында бірінші лигаға қайта көтерілуді мақсат етті. Макколл билікке келген кезде «Брэдфордта» 13 ойыншы болды, ол жазғы маусымда бірнеше ойыншыны жалдады, соның ішінде қорғаушы Даррен Уильямс, жартылай қорғаушылар Кайл Никс, Алекс Родс және Скотт Фелан, және шабуылшылар Барри Конлон, Гайлейн Ндумбу Нсунгю және Питер Торн. Макколл өзінің бас бапкер ретіндегі алғашқы жеңісін 2007 жылдың 25 тамызында «Рексхэмге» қарсы өткен матчта, қосалқы құрамдағы Льюк Медлидің соңғы минуттағы голының арқасында одіс етті, бірақ оның командасы маусым алдындағы мақсатына қарамастан, маусымның бірінші жартысын төменгі жартысында өткізді. Қаңтар айында жеңіліссіз өткен клуб екінші лигада 15-орында тұрды, ал Макколл «Telegraph & Argus» газетіне өзінің маусым алдындағы мақсатына өкініш білдірмейтінін, бірақ сол кездегі эйфорияға бой алдырғанын айтты. «Ситидің» формасы маусымның екінші жартысында жақсара берді, ал Макколл өз командасын екінші лигада 10-орынға жеткізді. «Сити» плей-оффқа қатыса алмаса да, букмекерлер 2008-09 маусымында оларды қайтадан үміткер деп санады. Макколл өз құрамынан 13 ойыншыны босатып, олардың орнына жоғары дивизионда тәжірибесі бар бірнеше ойыншыларды, сондай-ақ 2007-08 маусымында екінші лиганың үздік мергендерінің бірі болған Майкл Болдингті шақырды. Макколлдың командасы маусымды жақсы бастады, ал алғашқы алты лигалық матчтың бесеуінде жеңіске жеткеннен кейін лига кестесінде көшбасшы болды – «Сити» жеті жылдан бері алғаш рет кестеде көшбасшылықты иеленді. Маусымның бірінші жартысында жақсы нәтижелер көрсеткені және клубқа «тұрақтандырушы әсер» еткені үшін клуб төрағалары Джулиан Роудс және Марк Лоун Макколлға 2009 жылдың қаңтарында жаңа келісімшарт ұсынды. Ай соңында Лоун Макколлға одан әрі қолдау көрсетті, ол клуб жанкөйерлерінен қысым көріп жатқан, сондай-ақ «Лутон Таунмен» өткен матчта төрешінің шешіміне наразылық білдіргені үшін Футбол қауымдастығынан алғаш рет айыпталды. Макколл ақпан айында жаңа келісімшартқа қол қойды, ол оның келісімін тағы екі жылға ұзартты және оны 2011 жылға дейін клубта ұстап тұруы керек еді. Ол «Ситиді» Чемпионшипке көтеру үшін екі рет көтерілуді мақсат етті. Алайда, бір айдан кейін Макколл «AFC Bournemouth-қа» 4:1 есебімен жеңілгеннен кейін плей-оффқа өтпесе, отставкаға кететінін ұсынды – олардың бес қатарынан сыртқы жеңілісі. «Маған ешкімдей қиын емес, бірақ егер біз плей-оффқа өтпесек, мен мұнда болуға лайық емеспін», – деді ол. «Сити» әрекеттегі жеңіске жете алмады, бірақ Макколл бас бапкер лауазымында қалуды шешті және клубтың бюджеті қысқартылғандықтан ерікті түрде жалақысын төмендетті. Ұсатудың нәтижесінде Макколл 2009 жылдың жазында өз құрамына бірнеше өзгерістер енгізді. Оның командасы 2009-10 маусымын төрт ойынды гол соқпай өткізіп бастады, содан кейін «Челтенхэм Таунға» қарсы 5:4 есебімен жеңіске жетті. Ойыннан кейін Макколл: «Бұл Брэдфордтың ұзақ уақыттан бері шығарған ең жас және әрине ең арзан командасы және мен олармен мақтан тұтамын», – деді. «Сити» бес ойынды жеңіліссіз аяқтады және Футбол лигасының кубогының жартылай финалына жетті, онда «Карлайл Юнайтедке» жеңіліп қалды, оны Макколлдың досы Грег Абботт басқарды, бірақ 2010 жылдың басында жеңілістердің жеті ойынынан кейін екінші лигада 16-орында болды және плей-оффтан сегіз ұпай қалып қойды. Макколл «Telegraph & Argus» газетіне маусым алдындағы мақсатына өкініш білдірмейтінін, бірақ сол кездегі эйфорияға бой алдырғанын айтты. «Ситидің» формасы маусымның екінші жартысында жақсара берді, ал Макколл өз командасын екінші лигада 10-орынға жеткізді. «Сити» плей-оффқа қатыса алмаса да, букмекерлер 2008-09 маусымында оларды қайтадан үміткер деп санады. Макколл өз құрамынан 13 ойыншыны босатып, олардың орнына жоғары дивизионда тәжірибесі бар бірнеше ойыншыларды, сондай-ақ 2007-08 маусымында екінші лиганың үздік мергендерінің бірі болған Майкл Болдингті шақырды. Макколлдың командасы маусымды жақсы бастады, ал алғашқы алты лигалық матчтың бесеуінде жеңіске жеткеннен кейін лига кестесінде көшбасшы болды – «Сити» жеті жылдан бері алғаш рет кестеде көшбасшылықты иеленді. Маусымның бірінші жартысында жақсы нәтижелер көрсеткені және клубқа «тұрақтандырушы әсер» еткені үшін клуб төрағалары Джулиан Роудс және Марк Лоун Макколлға 2009 жылдың қаңтарында жаңа келісімшарт ұсынды. Ай соңында Лоун Макколлға одан әрі қолдау көрсетті, ол клуб жанкөйерлерінен қысым көріп жатқан, сондай-ақ «Лутон Таунмен» өткен матчта төрешінің шешіміне наразылық білдіргені үшін Футбол қауымдастығынан алғаш рет айыпталды. Макколл ақпан айында жаңа келісімшартқа қол қойды, ол оның келісімін тағы екі жылға ұзартты және оны 2011 жылға дейін клубта ұстап тұруы керек еді. Ол «Ситиді» Чемпионшипке көтеру үшін екі рет көтерілуді мақсат етті. Алайда, бір айдан кейін Макколл «AFC Bournemouth-қа» 4:1 есебімен жеңілгеннен кейін плей-оффқа өтпесе, отставкаға кететінін ұсынды – олардың бес қатарынан сыртқы жеңілісі. «Маған ешкімдей қиын емес, бірақ егер біз плей-оффқа өтпесек, мен мұнда болуға лайық емеспін», – деді ол. «Сити» әрекеттегі жеңіске жете алмады, бірақ Макколл бас бапкер лауазымында қалуды шешті және клубтың бюджеті қысқартылғандықтан ерікті түрде жалақысын төмендетті. Ұсатудың нәтижесінде Макколл 2009 жылдың жазында өз құрамына бірнеше өзгерістер енгізді. Оның командасы 2009-10 маусымын төрт ойынды гол соқпай өткізіп бастады, содан кейін «Челтенхэм Таунға» қарсы 5:4 есебімен жеңіске жетті. Ойыннан кейін Макколл: «Бұл Брэдфордтың ұзақ уақыттан бері шығарған ең жас және әрине ең арзан командасы және мен олармен мақтан тұтамын», – деді. «Сити» бес ойынды жеңіліссіз аяқтады және Футбол лигасының кубогының жартылай финалына жетті, онда «Карлайл Юнайтедке» жеңіліп қалды, оны Макколлдың досы Грег Абботт басқарды, бірақ 2010 жылдың басында жеңілістердің жеті ойынынан кейін екінші лигада 16-орында болды және плей-оффтан сегіз ұпай қалып қойды. Макколл командасына келесі төрт ойында үш жеңіске жетуді талап етті, «Нәтижелер жеткіліксіз» деді ол. Алайда, «Торкуэй Юнайтедке» қарсы өткен матчта соңғы минутта Гарет Эванстың екі голы Макколлды жұмыстан босатудан сақтап қалды. Алайда, «Бериге» қарсы өткен келесі матч Макколлдың бас бапкер лауазымындағы соңғы матчы болды, ол ойыннан кейін: «Енді біреу келіп, жақсы нәтижелер көрсетуі керек», – деді. Ол «Ситиді» басқарған 133 ойынында үштен бірінен астам жеңіске жетті.

McCall was picked for England and Scotland under 21 sides on the same day in 1984, and chose to join the England under 21 squad for their game against Turkey. However he was only picked as a substitute and the referee blew the final whistle, with McCall waiting to come on. He later told Scottish newspaper Glasgow Herald, "I felt it was a mistake almost from the start. I was put on the bench and they tried to bring me on with a minute to go. But I took my time re tying my boots and generally warming up and luckily didn't get on, otherwise that would have been that." Since he had not actually played for England, McCall was still eligible for Scotland. He eventually switched allegiances to the latter, for whom he qualified through his father. He made his Scotland debut at under 21 level in March 1988, ironically against England. Later the same year, McCall was called up to the Scottish senior team. He won his first cap on 28 March 1990 in a 1–0 friendly victory over Argentina. He played in five friendlies in 1990 which earned him a call up to the Italia 90 World Cup squad. He played in all three of Scotland's World Cup games. They lost their first game 1–0 to Costa Rica, before McCall scored what would be his only international goal against Sweden in a 2–1 victory. However, Scotland failed to qualify for the knock out stage when they were defeated 1–0 by Brazil. McCall represented Scotland at the European Championships in 1992, when they again failed to go beyond the group stage after defeats to Netherlands and Germany, and in 1996 when they were edged out in the first round by Netherlands. Scotland failed to qualify for the World Cup in 1994. McCall played just two qualifying games for the 1998 World Cup and his last cap came in a friendly against Denmark on 25 March 1998, as he was overlooked for the final squad for the finals in France along with team mate Ally McCoist. He was capped a total of 40 times for Scotland, scoring one goal. McCall's caps included 11 while at Everton and 29 during his career with Rangers. He was in charge for one more game, which also ended in defeat, until Jim Jefferies was appointed the new manager. Jefferies brought with him his own assistant Billy Brown, and McCall was appointed first team coach. After leaving Bradford City, he joined Sheffield United, where he also took up a coaching role. Working alongside Warnock and learning the managerial ropes from him, he helped mastermind The Blades' promotion to the Premier League in 2006. United were relegated to the Championship on the final day of the 2006–07 season and Warnock resigned three days later. McCall had already decided that the 2006–07 season would be his last as assistant manager,

He had been linked with the manager's position at Bradford City on numerous previous occasions, and after Colin Todd was sacked on 12 February 2007, City chairman Julian Rhodes made McCall his number one target to take over in the summer. Club captain David Wetherall temporarily took over and was later announced as caretaker manager for the rest of the 2006–07 season. On 22 May 2007, it was announced McCall would become manager of the club where he started his career, and on 1 June 2007 he assumed the position. In less than seven years since McCall's first two game reign, serious financial problems had driven the club to the verge of closure, and although they survived the threat of oblivion, they were unable to avoid a terrible on the pitch decline, which continued after the financial nightmare had been relieved. On McCall's return to Valley Parade, the Bantams had just been relegated to League Two—meaning that they would be playing in the bottom division for the first time in 25 years. McCall set himself a target of earning promotion back to League One in his first season. Bradford had just 13 players when McCall took over, and he made a number of summer signings including defender Darren Williams, midfielders Kyle Nix, Alex Rhodes and Scott Phelan, and strikers Barry Conlon, Guylain Ndumbu Nsungu and Peter Thorne. McCall recorded his first win as a manager against Wrexham on 25 August 2007 after substitute Luke Medley scored a late winner, but despite his pre season target his team spent much of the first half of the season in the bottom half of the table. After going unbeaten in January, the club were still 15th in League Two, and McCall told the Telegraph & Argus he did not regret his pre season target but was carried away with the euphoria at the time. City's form continued to improve during the second half of the season, and McCall led his side to 10th place in League Two. Despite City finishing outside the play off places, they were again installed as favourites for promotion by bookmakers for the 2008–09 season. McCall released 13 players from his squad and replaced them with a number of signings with experience in a higher division, as well as Michael Boulding, who was one of League Two's top goalscorers during the 2007–08 campaign. McCall's side made a good start to the season, and after winning five of their opening six league games, went top of the league – the first time City had led the table in seven years. As a result of maintaining a place in the promotion places during the first half of the season and his "stabling influence" on the club, chairmen Julian Rhodes and Mark Lawn offered McCall a new contract in January 2009. Later in the month, Lawn gave further backing to McCall, who was coming under pressure from the club's fans following a run of one win in nine games; during the run McCall was also charged by The Football Association for the first time of his managerial career after he had contested a refereeing decision during a game with Luton Town. McCall signed a new contract in February, which extended his deal by another two years and would have kept him at the club until 2011. He set himself the goal of earning two promotions to put City in the Championship. However, less than a month later, McCall offered to resign if they did not reach the play offs after his side lost 4–1 to AFC Bournemouth – their fifth consecutive away defeat. "Nobody is hurting more than me but it's as simple as that, if we miss out I don't deserve to be here," he said. City eventually missed out on promotion, but McCall decided to stay on as manager and took a voluntary pay cut in the process because of the club's budget being reduced. As a result of the cuts, McCall made a number of changes to his squad during the summer of 2009. His team started the 2009–10 season by going four games without scoring, until they recorded a 5–4 victory against Cheltenham Town. After the game, McCall said: "That was the youngest, and certainly cheapest, team Bradford have put out for a long time and I'm really proud of them." City continued by going ten games unbeaten and reached the area semi finals of the Football League Trophy where they lost to Carlisle United, managed by McCall's friend Greg Abbott, but at the start of 2010 found themselves 16th in League Two and eight points off the play offs after a run of five defeats in seven games. McCall laid down a challenge to his team to win three of their next four games, saying: "The bottom line is that the players and me personally will get judged on results. And the results aren't good enough." but it was reported that two late goals from summer signing Gareth Evans to give City a late 2–1 away at Torquay United saved McCall from being sacked. However, defeat to Bury in the club's following fixture was McCall's last game as manager, with McCall saying after the game: "It's time for somebody else to come in and take up the reins and hopefully do well." He won a little more than one third of his 133 games in charge of City.

Матервелл

Брэдфордтан кеткен соң Макколл ойыннан біраз уақытқа шығып, кейін Рейнджерс клубының бұрынғы бас скауты Эван Честердің ұсынысымен Норвич Сити клубының скауты болып жұмысқа орналасты. 2010 жылдың соңында ол Шотландия Премьер-лигасының «Матервелл» клубының бас тренерлік лауазымына үміткерлердің бірі ретінде сұхбаттан өтті. Оның басқарушылық дебюті 2011 жылғы Жаңа жыл күні «Гамильтон Академикал» клубымен 0:0 есебімен тең аяқталды, сонда Макколл: «Нәтиже әділ болды. Жақсы жақтарын аламыз, қақпаны құрғақ сақтадық, бірақ жақсаруымыз керек және жақсарамыз» деді. Одан кейін ол Шотландия кубогында «Дунди» клубын 4:0 есебімен жеңіп, қаңтар айының соңында «Гибернианға» қарсы лигадағы алғашқы жеңіске қол жеткізді – бұл клубтың қарашадан бергі алғашқы жеңісі болды. Макколл жаңа бас тренер болып тағайындалуына ағылшын футболының екінші лигаларын жақсы білуі себеп болды, сондай-ақ «Лидс Юнайтедтен» Майк Грелланы трансферлеуге тырысты, бірақ ФИФА ережесіне сәйкес, бір маусымда ойыншы бірнеше клубқа өте алмайтындықтан, бұл келісім күшін жойды. Басында көмекшісі болмаған Макколл өзінің оң қол ассистенті ретінде бұрынғы «Эйрдри Юнайтед» клубының бас тренері Кенни Блэкті таңдады. Макколл «Матервеллді» екі Шотландия кубогының жартылай финалына жеткізді – олар Лига кубогында бұрынғы командасы «Рейнджерске» 2:1 есебімен ұтылып қалды, бірақ Шотландия кубогының финалына өтіп, «Сент-Джонстоунды» 3:0 есебімен жеңді. Келесі маусымның басында «Матервелл» алғашқы алты ойында тек бір рет жеңіліп, Шотландия Премьер-лигасының турнир кестесінде көшбасшылардың бірі болды, нәтижесінде Макколл шілде және тамыз айларында «Клайдсдейл Банк» Премьер-лигасының айының үздік бас тренері атанды. «Матервелл» жақсы өнер көрсетуін жалғастырды, ал Макколл қазан айында осы марапатты тағы да жеңіп алды, сонымен қатар айдың үздік ойыншысы атанған Кит Ласлимен бірге. «Матервелл» Премьер-лигада үшінші орын алды, бұл клуб тарихында алғаш рет Чемпиондар лигасына қатысу мүмкіндігін берді. 2012/13 маусымының басында Макколл он ойыншыны жоғалтып, жаңа ойыншыларды трансферлеуге мүмкіндік болмады. Жазғы трансферлік терезеде ол Саймон Рамсден мен Фрейзер Керрді сатып алды. Макколл Джеймс МакФадден мен Райан Стивенсонды қайтаруға тырысты, бірақ бұл әрекеттері сәтсіз аяқталды. Содан кейін Макколл клубтың Чемпиондар лигасының екінші раундындағы алғашқы матчын «Панатинаикосқа» қарсы өткізді, бірақ грек клубы күштірек болды және «Матервелл» екі ойында да жеңіске жетпеді – 2:0 және 3:0 есебімен жеңіліске ұшырады, бұл Макколл «атаусыз» деп сипаттады. Матчтан кейін «Матервелл» Еуропа лигасының плей-офф кезеңінде «Левантеге» қарсы күш сынасты, Макколл испандарға қарсы «шабуылға шығу» тактикасын қолдануды жоспарлады. Бірақ олар да қарсыластарынан басым түсті және екі ойында да 2:0 және 1:0 есебімен жеңіліп, клубтың еуропалық жарыстардағы жолы аяқталды. «Эстади Сиутат де Валенсиядағы» екінші ойында «Матервелл» жарақаттарға байланысты жас және тәжірибесіз құраммен ойнады. 2013 жылдың 24 қаңтарында Макколл Шотландияның жаңа Ұлттық футбол құрамасының бас тренері Гордон Страханның көмекшілер штабына қосылатыны жарияланды. 2012/13 маусымында клуб топ алтылыққа ілігіп үлкерді. 2013 жылдың 28 наурызында Макколл «Матервелл» клубымен екі жылдық жаңа келісімшартқа қол қойды. 2013 жылдың сәуір айында Макколл клубтың үш ойында жеңіске жетіп, біреуін тең аяқтағаны үшін наурыз айының SPL үздік бас тренері атанды. Маусым соңында «Матервелл» екінші орынды иеленді, бұл 1994/95 маусымынан бергі ең жоғары көрсеткіш болды, Макколл бұл жетістікті «ұлы» деп сипаттады. Нәтижесінде Макколл «Клайдсдейл Банк» жылдың бас тренері сыйлығын жеңіп алды. Бірақ кейін Макколл «Шеффилд Юнайтедке» өтуден бас тартты, екі клубтың өкілдерімен келіссөздер жүргізгеннен кейін «Матервелл» клубының бас тренері лауазымында қалуды жөн көрді. 2013/14 маусымының басында Даррен Рэндольф, Никки Лоу, Крис Хамфри, Майкл Хигдон және Хенрик Ояма сияқты негізгі ойыншылар клубтан кетіп қалды. Макколл оларды Пол Лоусон, Иан Вигурс, Джон Саттон, Фрейзер Керр, Гуннар Нильсен және Стивен Макмануспен ауыстырды. Ол сондай-ақ Джеймс МакФадденді клубта қалдыруға сәттілікке қол жеткізді. «Матервелл» 2013/14 жылғы Шотландия Премьер-лигасында екінші орын алып, тағы бір сәтті маусымды өткізді. Бұл орынға соңғы күні жақын бәсекелес «Абердинге» қарсы жеңіске қол жеткізу арқылы қол жеткізілді. 2014/15 маусымының нашар басталуынан кейін «Матервелл» турнир кестесінде соңғы орындардың бірінде қалды, нәтижесінде Макколл 2 қарашада бас тренер лауазымынан кетті.

After leaving Bradford, McCall spent some time out of the game before being recruited to work as a scout for Norwich City by Rangers former chief scout Ewan Chester. At the end of 2010, he was among a number of men interviewed for the managerial vacancy at Scottish Premier League club Motherwell to succeed Craig Brown, before being given the job on a two and a half year contract. His first game in charge was a 0–0 draw away to Hamilton Academical on New Year's Day 2011, with McCall stating: "It was a fair result. You take positives, a clean sheet, but we can be better and we will be better." He followed it up with a 4–0 victory in the Scottish Cup against Dundee before his maiden league victory – and the club's first since November – against Hibernian by the end of January. McCall was partly selected as new manager because of his knowledge of the lower leagues of English football; – and Mike Grella from Leeds United, although the latter move was cancelled because of a FIFA ruling limiting the number of clubs a player can sign for in one season. Having operated without an assistant for his first few weeks in charge, McCall chose former Airdrie United manager Kenny Black as his number two. McCall led Motherwell to the semi finals of both Scottish Cup competitions – they were defeated 2–1 by his former side Rangers in the League Cup but reached the final of the Scottish Cup by defeating St Johnstone 3–0. At the start of the following season, Motherwell lost only one match in their first six making them joint leaders of the Scottish Premier League, which led to McCall being named the Clydesdale Bank Premier League manager of the month for July and August. Well continued their good form, with McCall winning the award again in October, alongside player of the month Keith Lasley, in a month when the side went unbeaten. Motherwell's final position in the Premier League was in 3rd, allowing them into the Champions League for the first time in the club's history. At the start of the 2012–13 season, McCall was unable to make signings after losing ten players. In the summer transfer window, he made two signings Simon Ramsden and Fraser Kerr. McCall attempted to sign the returning James McFadden and Ryan Stevenson, but both were unsuccessful. McCall then managed the club's first Champions League match in the second round against Panathinaikos, but they proved to be too strong and Motherwell failed to win either leg losing 2–0 and 3–0 respectively, which McCall described as "cruel". After the match, Motherwell entered the Europa League play offs to face Levante; McCall wanted to play with an "up and at them approach" against the Spaniards. Once again, their opposition proved to be too strong and they lost each leg 2–0 and 1–0 respectively, ending the club's European competitions; the second game at the Estadi Ciutat de València had Motherwell playing with a youthful and inexperienced squad due to injuries. On 24 January 2013, it was announced McCall would join the backroom staff of new Scotland national football team manager Gordon Strachan. During the 2012/13 season, the club managed to stay in the top six. On 28 March 2013, McCall signed a new two year contract with Motherwell. In April 2013, McCall was awarded March's SPL manager of month for helping the club win three and draw one of their games during the month. At the end of the season, Motherwell finished second for the first time, their highest league position since 1994–95 season, which he described as "incredible". As a result, McCall won Clydesdale Bank Manager of the Year. Eventually, McCall rejected a move to Sheffield United, following talks between the two and was happy to continue as manager of Motherwell. At the start of the 2013–14 season, key players Darren Randolph, Nicky Law, Chris Humphrey, Michael Higdon and Henrik Ojamaa all left the club. McCall replaced them by signing Paul Lawson, Iain Vigurs, John Sutton, Fraser Kerr, Gunnar Nielsen and Stephen McManus. He also managed to persuade James McFadden to stay at the club. Motherwell enjoyed another successful season, finishing second in the 2013–14 Scottish Premiership. The position was achieved by winning on the final day against nearest rivals Aberdeen. After a bad start to the 2014–15 season left Motherwell second from bottom, McCall resigned as manager on 2 November.

Рейнджерлер

Макколл 2015 жылдың 12 наурызында «Рейнджерс» клубының бас жаттықтырушысы болып тағайындалды, клубпен 2014–15 маусымының соңына дейін келісімшарт жасасты. Оның басқаруымен өткен алғашқы ойында «Рейнджерс» 14 наурыз 2015 жылы турнир кестесінде соңғы орында тұрған «Ливингстонмен» өз алаңында 1–1 есебімен тең түсті. «Рейнджерс» 2014–15 жылғы Шотландия чемпионатында үшінші орынды иеленді, ал Премьер-лиганың плей-офф финалында Макколлдың бұрынғы командасы «Матервеллден» жалпы есеп бойынша 6–1 есебімен жеңіліске ұшырады. «Өте жақсы жұмыс істегенін» айтқан ол келесі маусымға келісімшартын ұзартуға ниеттенді. Бірақ «Рейнджерс» жаңа маусымға Марк Уорбертонды бас жаттықтырушы етіп тағайындады.

Брэдфорд Сити (менеджер ретінде екінші кезең)

Макколл 2016 жылғы 20 маусымда Брэдфорд Сити клубының бас жаттықтырушысы лауазымына екінші рет қайта келді, Фил Паркинсонды алмастырды. Макколл Шотландия ұлттық құрамасымен жаттықтырушылық жұмысын тоқтатты. Бірінші маусымында команда 2017 жылғы EFL League One плей-офф финалына өтті, бірақ Миллуоллға 1:0 есебімен жеңілді. Бір-бірінен кейін алты жеңіліске ұшыраған соң, Макколл 2018 жылғы 5 ақпанда Брэдфордтан босатылды. Макколл жұмыстан босатылған кезде команда 2017–18 EFL League One турнирінде алтыншы орында тұрды, бірақ автоматты түрде жоғарылауға мүмкіндік беретін орындардан 13 ұпайға қалып қойды. 2019 жылғы қаңтарда өткен бес ойынның төртеуінде жеңіске жетіп, турнир кестесінде 14-орынға көтерілгеннен (және құлдырау аймағынан шығып) кейін, Макколл 2019 жылғы қаңтар айының "Лига-1" жаттықтырушысы атағын жеңіп алды. Алайда, осы сәтті кезеннен кейін команда тек екі матчта ғана жеңіске жетті және 2019 жылғы наурыз айында Макколл жұмыстан босатылған кезде 18-орынға түсіп қалды. Одан кейін көп ұзамай ол басқаруға қайта оралмауы мүмкін екенін, оның орнына жаттықтырушылық қызметті артық көретінін айтты: "Бұл қиын жұмыс. Мен ойыншылармен жұмыс істегенді жақсы көремін, сондықтан дүйсенбіден жұмаға дейін немесе кез келген күні жаттығуға барып, олармен жұмыс жасап, оларды жақсартуға тырысамын, жоспарлар, схемалар және т.б. құрамын. Ал сенбі күні бәрі орындалғанда, одан жақсы сезім жоқ."

Брэдфорд Сити (басты тренер ретінде үшінші кезең)

2020 жылдың 4 ақпанында Макколл үшінші рет «Брэдфорд» командасының бас жаттықтырушысы болып тағайындалды. Ол 2020 жылдың 13 желтоқсанында клубтан кетіп қалды.

Блэкпул

Макколл 2021 жылдың 22 шілдесінде жаңадан бірінші лигаға көтерілген «Блэкпул» клубына Нил Кричлидің бас бапкерге көмекшісі ретінде қосылды. Макколлдың әкесі 1940-1950 жылдары осы клубта ойнаған, ал оның қарындасы осы қалада туған.

Шеффилд Юнайтед

2021 жылдың 25 қарашасында Макколл «Блэкпулден» кетіп, «Шеффилд Юнайтедте» Пол Хеккингботтомның ассистенті болды. Хеккингботтом мен Макколл екеуі де 2023 жылдың желтоқсан айында клубтан қызметтен босатылды.

Ойын стилі

Макколл – алаңды толық шарлайтын, тынбай жүгіріп ойнаумен ерекшеленетін жартылай қорғаушы болды. Орталық шепте ойнағанына қарамастан, ол сирек айыпталды және карьерасы бойы бір рет ғана алаңнан қуылды – 2000 жылдың 4 қарашасында «Шарлтон Атлетикпен» өткен ойында 0:2 есебімен жеңілген соңғы минутта. Ол сондай-ақ, ешқашан мойынсұнбас рухқа ие екенін көптеген маңызды соңғы голдармен көрсетті, соның ішінде 1989 жылғы Англия Кубогы финалын қосымша уақытқа жіберген теңестіру голы да бар. Ол жеңіске деген күшті құштарлығы бар, жанынан жарылған ойыншы еді.