Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
VF 51, Fighter Squadron 51 – "Screaming Eagles" деп аталатын АҚШ Әскери-теңіз күштерінің авиациялық бөлімшесі. Ол 1943 жылдың 1 ақпанында VF 1 ретінде құрылды, 1943 жылдың 15 шілдесінде VF 5 ретінде қайта ұйымдастырылды, 1946 жылдың 15 қарашасында VF 5A ретінде қайта ұйымдастырылды, 1948 жылдың 16 тамызында VF 51 ретінде қайта ұйымдастырылды және 1995 жылдың наурызында таратылды. Таратылғанға дейін VF 51 Тынық мұхиты флотында үздіксіз қызмет еткен ең көне истребитель эскадрильясы болды.
VF 51, Fighter Squadron 51 was an aviation unit of the United States Navy known as the "Screaming Eagles". It was originally established as VF 1 on 1 February 1943, redesignated as VF 5 on 15 July 1943, redesignated as VF 5A on 15 November 1946, redesignated VF 51 on 16 August 1948, and disestablished in March 1995. Until its disestablishment, VF 51 was the oldest fighter squadron in continuous service with the Pacific Fleet.
1940 жылдар
VF 51-дің тамыры 1927 жылға дейін жетеді, ол кезде Curtis F6C 4 ұшағымен ұшқан VF 3S Striking Eagles эскадрильясымен бірге Screaming Eagles белгісін көруге болар еді. 1947 жылдың қазан айында Screaming Eagles әскери-теңіз күштерінің реактивтік эраға енген алғашқы эскадрильясы болды, оларға North American FJ 1 Fury жеткізілді. Эскадрилья бұл истребительді 1948 жылдың 10 наурызында Boxer кемесінде теңіздегі алғашқы реактивтік ұшақтарды қондыру операциясын жүзеге асырды. Содан кейін VF 51 Grumman F9F 3 Panther ұшағына көшті. Қытай Республикасының Тайваньға басып кіруі мүмкін деген алаңдаушылықтан VF 51 және Valley Forge әуе тобының қалған бөлігі, сондай-ақ Triumph 18 шілдеде соғысқа қайта қосылғанға дейін күзет үшін оңтүстікке жылжыды. Болашақ ғарышкер және Айға алғаш аяқ басқан адам Нил Армстронг осы кезеңде VF 51 әскери-теңіз авиаторы болды.
VF 51's roots are traced back to 1927 when the Screaming Eagles insignia could be seen with the VF 3S Striking Eagles which flew the Curtis F6C 4. In October 1947, the Screaming Eagles became the first Navy squadron to enter the jet age with delivery of the North American FJ 1 Fury; the squadron used this fighter to conduct the USN's first operational all jet aircraft carrier landing at sea on 10 March 1948 aboard Boxer. VF 51 then transitioned to the Grumman F9F 3 Panther. Due to fears of a possible invasion of the Republic of China on Taiwan, VF 51 and the rest of the Valley Forge's Air Group and the Triumph moved south to keep watch before rejoining the war on 18 July. Future astronaut and first man to walk on the Moon, Neil Armstrong, was also a Naval Aviator in VF 51 during this period.
1960 жылдар
Вьетнам соғысы кезінде VF 51 эскадрильясы F 8 Crusader истребителінің жердегі нысандарға шабуылдау мүмкіндігін алғаш бағалаған болып табылды. Осы себепті, 1964 жылдың маусымында VF 51 Лаосқа құпия тыйым салу операцияларын жүргізуге таңдалды. 1965 жылы VF 51 эскадрильясы USS Ticonderoga (CVA 14) ұшақ тасымалдағышынан F 8 Crusader истребителімен Вьетнам және Лаосқа миссиялар орындады. 1968 жылы екі Солтүстік Вьетнам МиГ-21 истребителін атып түсіргеннен кейін эскадрилья МиГ-терді жоюмен атақты болды.
During the Vietnam War, VF 51 was the first squadron to evaluate the air to ground capability of the F 8 Crusader, and because of this, VF 51 was picked to fly secret interdiction missions into Laos in June 1964. In 1965 VF 51 flew F 8 Crusaders off the USS Ticonderoga (CVA 14) flying missions into Vietnam and Laos. The squadron became MiG killers when they shot down two North Vietnamese MiG 21s in 1968.
1970 жылдар
1971 жылы VF 51 эскадрильясы F-4 Phantom истребичтеріне ауысып, төрт МиГ-17 ұшағын атып түсірді. VF 51 эскадрильясы 1971 жылдың қарашасынан 1975 жылдың шілдесіне дейін «Коралл теңізі» әуе кемесінен ұшып келді. 1976 жылы VF 51 және 15-ші әуе кеме тағасының қалған бөлігі «Franklin D. Roosevelt» әуе кемесімен бейбіт уақыттағы Жерорта теңізі сапарына қатысты, 1977 жылдың сәуірінде қайтып оралды. Бұл сапардың мақсаты – АҚШ Теңіз жаяу әскерінің AV-8A Harrier истребичтерінің алғашқы эскадрильясын теңізге шығару болды. Жерорта теңізі сапарынан және NAS Miramar әуе базасына оралғаннан кейін VF 51 эскадрильясы F-4 Phantom II истребичтерін пайдалануды тоқтатты. 1978 жылдың 16 маусымында VF 51 эскадрильясы F-14A Tomcat истребичтерінің 100-ші блогына ауысты. F-14 истребичтерімен алғашқы сапары 1979 жылдың мамырында «Kitty Hawk» әуе кемесіндегі 15-ші әуе кеме тағасымен бірге жүзеге асты. CVW 15 құрамында VF 51 эскадрильясы F-14 истребичтерін де пайдаланатын бауырлас VF 111 эскадрильясымен ынтымақтастығын жалғастырды. Бұл сапар, бастапқыда 1979 жылдың желтоқсан айының басында аяқталуы тиіс еді, 1979 жылдың қараша айының соңында Филиппиндегі «Kitty Hawk» әуе кемесі тобының соңғы портына келген кезде Президенттің бұйрығымен ұзартылды. Себебі сол айда Ирандағы Американ елшілігі басылып алынды және Ирандық кешірімшілік дағдарысы басталды. Екі эскадрилья да Ирандағы американдық кешірімшілікке алынғандарды құтқаруға дайындық шараларына қатысып, аймақта Иран және Кеңес Одағының ұшақтарын жиі тоқтатып, 1980 жылдың ақпанында Үнді мұхитынан кетуге және жауапкершілікті «Nimitz» әуе кемесі тобына және оның құрамындағы VF 41 және VF 84 эскадрильяларымен бірге 8-ші әуе кеме тағасына тапсыруға мәжбүр болды. «Operation Eagle Claw» операциясы орындалуына дейін. 1979–1980 жылдарғы сапары үшін VF 51 эскадрильясы Тынық мұхиты флотының ең үздік истребич эскадрильясы ретінде «Battle E» марапатымен марапатталды.
In 1971 VF 51 transitioned to the F 4 Phantom and shot down four MiG 17s. VF 51 flew from Coral Sea since November 1971 until July 1975. In 1976, VF 51 and the rest of Carrier Air Wing 15 was deployed on a peacetime Mediterranean cruise on Franklin D. Roosevelt, returning in April 1977. The purpose of this cruise on a soon to be scrapped carrier was to take the first squadron of United States Marine Corps AV 8A Harriers to sea. Following this Mediterranean cruise and return to NAS Miramar, VF 51 phased out its F 4 Phantom IIs. On 16 June 1978, VF 51 transitioned to the Block 100 version of the F 14A Tomcat and their first cruise with the F 14 was in May 1979 with Carrier Air Wing 15 aboard Kitty Hawk. As part of CVW 15, VF 51 remained partnered with its sister squadron, VF 111, also flying the F 14. This cruise, originally slated to end in early December 1979, was extended by Presidential direction during the Kitty Hawk Battle Group's final port call in the Philippines in late November 1979 as a result of the seizure of the American Embassy in Iran the same month and the subsequent Iranian Hostage Crisis. Both squadrons participated in the preparatory efforts to rescue American hostages in Iran, frequently intercepting both Iranian and Soviet aircraft in the region, but departing the Indian Ocean in February 1980 and turning responsibilities over to the Nimitz Battle Group and its embarked Carrier Air Wing 8 with VF 41 and VF 84 prior to execution of Operation Eagle Claw. For this 1979–1980 deployment, VF 51 was awarded the Battle E as the top fighter squadron in the Pacific Fleet.
1980 жылдар
1981 жылғы круиз кезінде 7 қыркүйекте NL 106 (VF 51 эскадрильясының ұшақтарының бірі) VA 22 эскадрильясының A 7E Corsair II ұшағымен соқтығысты. Екі ұшақтың экипажы да аман қалды, бірақ VF 51 эскадрильясының бір палубашысы осы оқиғада қаза тапты. "Китти Хок" кемесімен жасалған круизден кейін әуе қанаты қысқа мерзімге Шығыс жағалауына көшіріліп, 1983 жылдың наурыз айынан қазан айына дейін жаңадан пайда болған "Карл Винсон" кемесінен ұшты. Кеме әлемді айналып өтіп, NAS Alameda (Калифорния) портына жетіп, Тынық мұхит флотына бекітілді. VF 51 эскадрильясы Tomcat ұшағының TCS (Television Camera Sight) жүйесін пайдаланып, советтік Tu-22M (Tu-26) "Бэкфайр" бомбалаушыларын, қаруланған MiG-23 "Флоггер" және Su-15 "Флагон" истребительдерін ұстаған алғашқы F-14 эскадрильясы деп есептеледі. TCS жүйесі экипажға нысананың жау немесе бейтарап екенін анықтауға мүмкіндік берді. 1986-1987 жылдардағы "Карл Винсон" кемесімен жасалған круиз кезінде VF 51 қыс мезгілінде Беринг теңізінде операциялар жүргізді. 1990 жылдың ақпан айында "Карл Винсон" кемесі Тынық мұхиты мен Үнді мұхитында операциялар жүргізді. VF 51 және VF 111 эскадрильялары Сингапур, Малайзия және Таиланд сияқты аймақтық әуе күштерімен бірнеше оқу-жаттығуларға қатысты. Әуе қанаты 29 шілдеде үйге оралды.
During their 1981 cruise, on 7 September; NL 106 (One of VF 51's aircraft) was struck by an NL 306, an A 7E Corsair II from VA 22. While both aircraft's crew survived, a deckhand from VF 51 was killed in the accident. After that cruise with the Kitty Hawk, the air wing moved to the East coast for a short period of time, flying from the newly introduced Carl Vinson from March to October 1983 as the ship transited via an around the world cruise to its new homeport of NAS Alameda, California and assignment to the Pacific Fleet. VF 51 is credited to be the first F 14 squadron to intercept Soviet Tu 22M (Tu 26) Backfire bombers, armed MiG 23 Floggers and Su 15 Flagons using the Tomcat's TCS (Television Camera Sight). The TCS allowed the crew to passively identify a target to determine if it was hostile or not. During the 1986–1987 cruise with USS Carl Vinson, VF 51 conducted operations in the Bering Sea during the winter. In February 1990, USS Carl Vinson conducted operations in the Western Pacific and Indian Ocean. VF 51 and VF 111 took part in several exercises with regional air forces, including Singapore, Malaysia and Thailand. The air wing returned home on 29 July.
1990 жылдар
Бастапқыда Әскери-теңіз күштерінің жоспарлары бойынша VF 51 және VF 111 эскадрильялары F 14D Super Tomcat ұшақтарына көшуге бірінші болып тағайындалған, алайда бұл жоспарлар 1991 жылдың желтоқсанында күшін жойды. Китти Хокқа CVW 15 әуе тобымен қайтып келгеннен кейін, VF 51 1992 жылдың маусым және шілде айлары аралығында RIMPAC 1992 жаттығуына қатысты. Эскадрилья, CVW 15 әуе тобының қалған бөлігімен бірге 1992 жылдың 3 қарашасында WESTPAC саяхатына шықты. 18 желтоқсанда USS Ranger CV 61 және CVW 2 кемелерінен ауысқаннан кейін VF 51 және әуе тобының қалғаны Сомали жағалауында "Үмітты қайта жаңғырту" операциясына қатысты. 18 наурызда CVW 9 және USS Nimitz CVN 68 кемелеріне өткеннен кейін VF 51 1993 жылдың 3 мамырында оралды. VF 51 және CVW 15 әуе тобы соңғы рет 1994 жылдың 24 маусымында орналастырылды. Бастапқыда бұл әуе тобын Оңтүстік күзетіне жіберу жоспарланған еді, бірақ ядролық дағдарыс және Солтүстік Корея жетекшісі Ким Ир Сеннің қайтысынан кейін, олар Корея түбегіне бағытталды. 1994 жылдың 11 шілдесінде NL 102 (VF 51 эскадрильясына бекітілген F 14A) дауылды теңізде қону кезінде Китти Хок кемесінің артқы палубасына соқтығысып, екі бөлікке бөлінді. Ұшқыш және радиолокациялық оператор (РИО) от шарпынан катапульданып шықты, бірақ ұшқыш отқа түсіп қалды. Дегенмен, ол ауыр күйіктермен аман қалды. 15 қазанда Әскери-теңіз күштерінің хатшысы Джон Х. Далтон кемеге келіп, ұшқыштың өмірін сақтап қалғандарды марапаттады. VF 51 соңғы саяхатынан 1994 жылдың 22 желтоқсанында оралды. 1995 жылдың 31 наурызында эскадрилья таратылды.
Original Navy plans saw VF 51 and VF 111 becoming the first deployable squadrons to transition to the F 14D Super Tomcat, however these plans were cancelled in December 1991. After moving back to the Kitty Hawk with CVW 15, VF 51 participated in RIMPAC 1992 between June and July 1992. The squadron along with the rest of CVW 15 left on their 1992 WESTPAC cruise on 3 November 1992. After relieving the USS Ranger CV 61 and CVW 2 on 18 December, VF 51 and the rest of the air wing took up station off the coast of Somalia as part of Operation Restore Hope. After turning over to CVW 9 and the USS Nimitz CVN 68 on 18 March, VF 51 returned on 3 May 1993. VF 51 and CVW 15 began their final deployment on 24 June 1994. Originally slated to be another Southern Watch deployment, the Air Wing was diverted to the Korean Peninsula in light of the Nuclear crisis and the recent death of North Korean leader Kim Il Sung. On 11 July 1994, NL 102 (An F 14A assigned to VF 51) struck the back deck of the Kitty Hawk while landing in stormy seas and split into two pieces. Both the Pilot and RIO ejected from the fireball but the Pilot landed into the flames. Despite this, he survived although he received severe burns. Secretary of the Navy John H. Dalton visited the ship on 15 October to award those who saved the pilot's life. VF 51 arrived back from their last cruise on 22 December 1994. On 31 March 1995, the squadron was decommissioned.
Top Gun франшизасындағы рөлі
1985 жылы VF 51, NAS Miramar базасында орналасқан, "Top Gun" фильмінің түсіріліміне қатысқан бірнеше эскадрильяның бірі болды. Кейбір VF 51 және VF 111 ұшақтары фильм үшін арнайы жасалған эскадрилья таңбаларымен қайта боялды. Түсірілім сахналарын жасау үшін F-14 ұшақтарының құрсағына орнатылған Phoenix паллеттеріне және қанат астындағы тіреулерге камералар бекітілді, сондай-ақ жерде орналасқан камералар да пайдаланылды. Түсірілім аяқталғаннан кейін, түсірілімде қолданылған VF 51 ұшақтарының бірі (BuNo 160694) Техас штатының Корпус-Кристи қаласындағы USS Lexington мұражайына жіберілді, онда ол фильм түсірілімі кезіндегі таңбаларымен көрсетілуде. Фильмнің соңында Том Скерриттің кейіпкері, ол VF 51 ұшағымен Орисканиден басты кейіпкердің әкесімен бірге ұшқанын айтады, сондай-ақ фильмнің титрлерінде бірнеше VF 51 ұшқыштары көрсетілген. VF 51 ешқашан F-4 ұшақтарымен Орисканиден ұшқан емес, себебі Phantom сол авиатасымалдаушы үшін тым үлкен болды; VF 51 1971 жылдан бастап CV 43 Coral Sea-да F-4 Phantom ұшақтарын пайдалана бастады. Бұл мәлімдемедегі шындыққа жақындық болуы мүмкін, өйткені VF 51 1965 жылғы сапар кезінде Орисканиден F-8 ұшақтарымен ұшқан, ал бұл жыл Maverick фильмде көрсеткен фотода көрсетілген. "Top Gun: Maverick" жалғасында Роберт "Боб" Флойд кейіпкері (NFO, Topgun түлегі және миссияға үміткер) "VFA 51" таңбасы және шлем қапшығымен көрсетілген. Бұл эскадрильяға жасалған құрметтік белгі, себебі VF 51 таратылды, F/A 18 ұшақтарына көшуге өте алмады.
In 1985, VF 51 was one of several NAS Miramar based squadrons to participate in the filming of Top Gun. Some VF 51 and VF 111 aircraft were repainted in fictitious squadron markings for the film. To be able to film the sequences, the F 14s were fitted with cameras mounted in pods attached to the underbelly Phoenix pallets and the under wing pylons, as well as using ground mounted cameras. After filming wrapped, one of the VF 51 aircraft used in filming (BuNo 160694) was sent to the USS Lexington Museum in Corpus Christi, Texas, where it is currently displayed in the markings applied to it during the making of the movie. Late in the film, Tom Skerritt's character mentions that he flew with VF 51 off Oriskany with the main character's father, and several VF 51 pilots appear in the film credits. VF 51 never flew F 4s off Oriskany, as the Phantom was too large for that carrier; VF 51 begin to fly F 4 Phantom since 1971 on CV 43 Coral Sea. There may be some plausibility in the claim, as VF 51 were flying F 8s off the Oriskany during the 1965 cruise, the year mentioned in the photo shown by Maverick earlier in the film. In the sequel Top Gun: Maverick, the character Robert "Bob" Floyd (a NFO, Topgun graduate and mission candidate) is shown with "VFA 51" insignia and helmet bag. This is a fictitious tribute to the squadron due to VF 51 being disestablished instead of transitioning to the F/A 18.