Блантон Уиншип: Әскери юрист және Пуэрто-Рико губернаторы
Blanton Winship
Блантон Уиншип (1869-1947): Американдық әскери юрист, Пуэрто-Рико губернаторы, Испан-Америка және 1-ші дүниежүзілік соғыстардағы қатысушы. Понс қырғынына қатысы бар.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америкалық әскери заңгер және Пуэрто-Риконың губернаторы (1869–1947)
American military lawyer and Governor of Puerto Rico (1869–1947)
Блантон К. Уиншип (23 қараша 1869 – 9 қазан 1947) – американдық әскери заңгер және испан-американ соғысы мен Бірінші дүниежүзілік соғыстың қатысушысы. Өмірі бойы АҚШ армиясының бас судья-адвокаты және Пуэрто-Риконың губернаторы қызметтерін атқарды. АҚШ Азаматтық құқықтар жөніндегі комиссиясы жүргізген тергеуде 19 адамның қаза болуына себепкер деп танылды, осы оқиға Понсе трагедиясы ретінде белгілі.
Blanton C. Winship (November 23, 1869 – October 9, 1947) was an American military lawyer and veteran of both the Spanish–American War and World War I. During his career, he served both as Judge Advocate General of the United States Army and as the governor of Puerto Rico. An investigation led by the United States Commission on Civil Rights blamed him for the Ponce massacre, which killed 19 people.
Ерте өмір және білім
Блантон Уиншип Джорджия штатының Мейкон қаласында туды және 1889 жылы Мерсер университетін бітірді. 1893 жылы ол Джорджия университетінен заңгер мамандығы бойынша диплом алды, сонымен қатар бір жыл футбол ойнады.
Blanton Winship was born in Macon, Georgia, and graduated from Mercer University in 1889. He received a law degree from the University of Georgia in 1893, where he also played football for one year.
Әскери қызмет
Испания-Америка соғысы кезінде Уиншип еріктілер құрамына кірген 1-ші Джорджия жаяу әскеріне қосылды. Соғыстан кейін президент Теодор Рузвельт Уиншипті Армияның Бас прокурорлар корпусының судья-адвокаты етіп тағайындады. Оның 1917 жылға дейінгі міндеттеріне АҚШ Әскери академиясында оқыту және Солтүстік-Батыс университетінің құқық факультетінің деканы Джон Генри Вигмормен бірлесе әскери соттар үшін армияның алғашқы дәлелдеме ережелерін жасау кірді. Бірінші дүниежүзілік соғыс басталғанда, ол Францияда соғысып, бірнеше науқандарға қатысты. Уиншип 28-ші жаяу әскер дивизиясының 110-шы және 118-ші жаяу әскер полктеріне (АҚШ) қолбасшылық етті, сонымен қатар Бірінші армияның штабтық судьясы болып қызмет етті. Уиншип "1918 жылдың 9 қарашасында Франциядағы Лахаузее маңындағы шайқаста көрсеткен ерекше ерлігі үшін" «Құрметті қызмет ордені»мен марапатталды. Ол сондай-ақ Франциядағы Виллерс-сюр-Фер маңындағы шайқаста көрсеткен батылдығы үшін «Күміс жұлдыз» алды. Соғыстан кейін Уиншип әскери құқық саласына қайта оралды. Ол президент Кальвин Кулидждің әскери жәрдемшісі болып тағайындалды. Ақырында ол 1931 жылдан 1933 жылы қызметтен зейнетке шыққанға дейін Армияның Бас судья-адвокаты болды.
During the Spanish–American War, Winship joined the 1st Georgia Infantry, a volunteer force. After the war, President Theodore Roosevelt appointed Winship to become a judge advocate in the Army's Judge Advocate General's Corps. His duties, through 1917, included teaching at the United States Military Academy and authoring, with John Henry Wigmore, the dean of Northwestern University's law school, the Army's first rules of evidence for courts martial. When World War I broke out, he fought in France and led several campaigns. Winship commanded the 110th Infantry Regiment (United States) and 118th Infantry Regiments in the 28th Infantry Division (United States) while also serving as the Staff Judge Advocate of First Army. Winship was awarded the Distinguished Service Cross for "extraordinary heroism in action near Lachaussee, France, November 9, 1918." He also received the Silver Star for gallantry in action near Villers sur Fere, France. Following the war, Winship returned to military law. He was appointed to serve as a military aide to President Calvin Coolidge. Eventually he became the Judge Advocate General of the Army, a position he held from 1931 to his retirement from service in 1933.
Пуэрто-Риконың губернаторы
1934 жылы Виншип Франклин Д. Рузвельт тарапынан Пуэрто-Рико губернаторы болып тағайындалды, Роберт Хейс Горды алмастырды. Бұл, ішінара, сол жылы болған ірі ереуілдерге байланысты болды, бұл әкімшілікті әлеуметтік толқуларға ұшырататын қорқынышқа түртті. Полковник Фрэнсис Риггс полиция бастығы ретінде Виншипке ілесіп жүрді. Риггс бұрын Никарагуа диктаторы Анастасио Сомозаға көмектескен. Губернатор ретінде Виншиптің басты міндеті – Пуэрто-Рико Ұлттық партиясын оның жетекшілерін түрмеге қамап, қатардағы мүшелерін қорқытып басып тастау болды. Ол келгеннен кейін дереу Арал полициясын «әскерилендіруге» кірісіп, оны автоматтары мен тәртіпсіздіктерді бақылау құралдарымен жарақтандырды. Виншип сондай-ақ жаңа полиция бастығы Э. Фрэнсис Риггсті тартты, оның тәжірибесі әскери барлау саласында болды, ал соңғы жұмысы Никарагуада Анастасио Сомозаға «кеңес беру» болған. Бірге Виншип пен Риггс демалыс күндерін аралдың әр жерінде құрылған жаңа, қарқынды полиция оқу лагерьлерін (әскери жаттығу лагерьлерінің үлгісімен) тексерумен өткізді. Пуэрто-Рикода қызмет еткен кезеңінде Виншип жақында қабылданған ең төменгі жалақы заңдарын Пуэрто-Рикоға қолданудан қаушады, себебі бұл қант плантацияларындағы жұмысшылар үшін стандартты сағаттық 12,5 центтік жалақыны екі есеге арттырар еді. Виншип ішкі істер министрі Гарольд Л. Икестің аралға қатысты көптеген саясатын сынады (Ішкі істер департаменті аумақтар мен аралдық істерге жауапты болды). Ұлы депрессия кезінде Пуэрто-Рикоға бөлінген көмек қаражаты (адам басына шаққанда) материктік АҚШ-тан және Гавайиден әлдеқайда төмен болды. Бұл қаражаттың жетіспеушілігі аралдың кедейлігіне, ал одан әрі әлеуметтік толқуларға себепкер болды. 1935 жылдың қазан айында Арал полициясы Сан-Хуан қаласына жақын Рио-Пьедрас қаласындағы Пуэрто-Рико университетінде Пуэрто-Рико Ұлттық партиясының төрт мүшесін өлтірді. Бұл оқиға Рио-Пидрас қырғыны деп танылды. Рамон С. Паган, Педро Киньонес, Эдуардо Родригес Вера, Хосе Сантьяго Бареа және бір жаяу өтуші қаза тапты. 1936 жылдың 23 ақпанында ұлтшылдар Хирам Росадо мен Элиас Бошамп Сан-Хуанда полковник Риггсті өлтіріп, кек алды. Қолға түскен Росадо мен Бошамп сотсыз полиция штабында атылып өлтірілді. Бұл өлім жазаларына ешбір құқық қорғау органы сотқа тартылмады. Осы оқиғалардан кейін үкімет көптеген Ұлттық партия мүшелерін ұстап, оларды бүлік шығаруға қатысқандықтары үшін айыптады. Партия президенті Педро Альбизу Кампос және басқалары АҚШ федералды сотымен 10 жылға бас бостандығынан айырылды.
In 1934, Winship was appointed by Franklin D. Roosevelt as governor of Puerto Rico, succeeding Robert Hayes Gore. This was in part due to major strikes that had taken place that year, causing the administration to fear social unrest. Colonel Francis Riggs accompanied Winship as chief of police. Riggs formerly had assisted Nicaragua's dictator Anastasio Somoza. As governor, Winship's primary mission was to crush the Puerto Rican Nationalist Party, by imprisoning its leadership and intimidating the rank and file membership. Upon arrival he immediately set out to "militarize" the Insular Police force, arming it with machine guns and riot control equipment. Winship also recruited a new police chief, E. Francis Riggs, whose background was in military intelligence, and whose immediate prior occupation had been to "advise" Anastasio Somoza in Nicaragua. Together, Winship and Riggs spent their weekends inspecting the new vigorous police training camps (modeled after military boot camps) which they created throughout the island. During his time in office, Winship fought to exclude the recently passed minimum wage laws from applying to Puerto Rico, as it would have doubled the hourly wage of 12.5 cents which was standard for sugarcane plantation workers. Winship criticized many of Secretary of the Interior Harold L. Ickes's policies toward the island (Interior had responsibility for territories and insular affairs). Relief spending during the Great Depression for Puerto Rico was (per capita) far below either that of the mainland or Hawaii. This lack of spending contributed to the poverty of the island, and in turn to social unrest. In October 1935, the Insular Police killed four Puerto Rican Nationalist Party members at the University of Puerto Rico in Rio Piedras, a neighboring town next to San Juan. The event became known as the Río Piedras massacre. Ramón S. Pagan, Pedro Quiñones, Eduardo Rodríguez Vera, José Santiago Barea and a bystander were killed. On February 23, 1936, the nationalists Hiram Rosado and Elías Beauchamp retaliated by killing Col. Riggs in San Juan. Captured, both Rosado and Beauchamp were executed at the police headquarters without trial. No law enforcement officer ever stood trial for the executions. Following these events, the government rounded up numerous Nationalist Party members and charged them with sedition. The party's president, Pedro Albizu Campos, and others were sentenced to 10 years in prison by a United States federal court.
Понсе қазағы
1937 жылы 21 наурыздағы Пальма жексенбісінде губернатор Уиншип 1873 жылы құлдықты жоюды еске алу мақсатында Понседе өтетін ұлтшылдардың шеруін басталуға бір сағат қалғанда тоқтатты. Уиншип полиция басшысына қаладағы полиция күштерін арттырып, ұлтшылдардың кез келген наразылығын "барлық қолда бар құралдармен" тоқтатуды бұйырды. Шеру аяқталғаннан кейін полиция шерушілер мен жанындағы адамдарға оқ атты. Олар 19 адамды өлтіріп, 200-ден астам адамды жарақаттады, барлығы да қарусыз еді. 150 наразы адам қамауға алынды. Бұл оқиға, Понсе қырғыны деп аталды, бүкіл аралда және АҚШ Конгресінде үлкен ашу-ыза тудырды. 14 сәуірде Миннесота штатының өкілі Джон Бернард бұл әрекетті айыптаған сөз сөйледі. Толық сөзді 1937 жылғы 14 сәуірдегі "Конгресс рекордының" 4499-бетінен табуға болады. Нью-Йорк штатының конгрессмені Вито Маркантонио да Уиншипті сынады, ал 1939 жылы президент Рузвельт оны Пуэрто-Рико губернаторы лауазымынан алмастырды. Осы оқиғалардан кейін Ұлттық партияның көптеген жетекшілері бүлік жасады деген айыппен сотталды, ал алқабилер келісімге не келе алмағаннан кейін қайта сотталып, алтауы өмір бойына түрмеге кесілді.
On Palm Sunday (March 21), 1937, Governor Winship cancelled a Nationalist parade, which was to have taken place in Ponce to commemorate the 1873 abolition of slavery, only an hour before it was to have begun. Winship ordered the police chief to increase the police presence in the city to stop, "by all means necessary", any demonstration by the nationalists. When the march continued anyway, the police fired upon the marchers and bystanders. They killed 19 people and wounded more than 200, all of whom were unarmed. 150 protesters were arrested. This event, called the Ponce massacre, sparked outrage across the island and in the U. S. Congress. The Minnesota Representative John Bernard gave a speech on April 14 denouncing the action. The full speech can be seen in the Congressional Record of April 14, 1937, page 4499. Congressman Vito Marcantonio of New York also criticized Winship, and in 1939, President Roosevelt eventually replaced him as governor of Puerto Rico. Following these events, many of the leaders of the Nationalist party were tried for insurrection, and after a hung jury and retrial, six were sentenced to life in prison.
Лауазымнан босату
Понсе қаны төгілген оқиғасынан кейін Понседегі оқиғаларды тергеу үшін үлкен қазылар алқасы шақырылды, бірақ ешкімді айыптауға үлкермей жабылды. Істі тергеген прокурор баспасөз мәслихатында губернатор Уиншиптің тергеуге кедергі келтіріп жатқанын мәлімдеп, наразылық білдіріп отставкаға шықты. Прокурордың тергеуімен бірге, мемлекеттік қызметкерлерді айыптауға рұқсат беретін федералды заң жойылды, бұл губернатор Уиншипке одан әрі қудалаудан иммунитет берді. Келесі жылы губернатор Уиншип АҚШ-тың Пуэрто-Рикоға басып кіргенінің 40 жылдығын тойлауды дәстүрлі Сан-Хуан қаласынан Понсе қаласына көшірді. Осы той кезінде, 1938 жылдың 25 шілдесінде Анхель Эстебан Антонгиорги губернаторды өлтіруге тырысып, полиция оны өлтіргенге дейін бірнеше рет оқ атты (өлтіру әрекеті кезінде бір полиция қызметкері де қаза тапты). Конгресстегі шиеленіс Уиншиптің губернаторлық қызметін уландыра берді, ал президент Рузвельт 1939 жылдың 12 мамырында Нью-Йорк конгрессмені Вито Маркантонио оған қарсы айыптамалар ұсынғаннан кейін Уиншипті қызметтен шеттетуге мәжбүр болды. Президент Рузвельт Уильям Д. Лихиді Уиншиптің орнына тағайындады, бірақ Лихи бірнеше ай бойы қызметке кірмеді (осы уақыт аралығында Хосе Э. Колом міндетін атқарушы губернатор болып қызмет етті).
Following the events of the Ponce massacre, a grand jury convened to investigate the Ponce events, but it was closed before it could indict anyone. The prosecutor investigating the case reported at a news conference that Governor Winship was interfering with his investigation and resigned under protest. Almost simultaneously with the prosecutor's investigation, a federal law which allowed public officials to be indicted was repealed, effectively granting Governor Winship immunity from further prosecution. The following year, Governor Winship moved the celebration of the 40th anniversary of the United States invasion of Puerto Rico from the traditional San Juan location to the city of Ponce. During this celebration, on July 25, 1938, Ángel Esteban Antongiorgi attempted to assassinate the governor and managed to fire several shots before being killed by the police (one police officer was also killed in the attempted assassination). Congressional turmoil continued to cloud the Winship governorship and President Roosevelt removed Winship from office on May 12, 1939, after charges were filed against him by New York Congressman Vito Marcantonio. President Roosevelt appointed William D. Leahy as Winship's successor, although Leahy did not take office for several months (during which time José E. Colóm served as acting governor).
Екінші дүниежүзілік соғыс
Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Уиншип қайтадан әрекеттік қызметке кірісті. Осы кезеңде ол АҚШ-та тұтқындалған сегіз неміс диверсантының ісін қараған әскери трибунал төрағаларының бірі болды. 1944 жылы ол зейнетке шықты. 75 жасында ол сол кезде әрекеттік қызметтегі ең қарт әскери шенеунік еді.
During World War II, Winship returned to active duty. During this time, he served as one of the presiding judges of a military tribunal in the United States during the trial of eight German saboteurs who were arrested in the country. Winship retired in 1944. At 75, he was at that time the oldest Army officer on active duty.
Өлім
Уиншип 77 жасында Вашингтонда қайтыс болды және Грузиядағы Роузхилл бейістігінде жерленді.
Winship died in Washington, aged 77, and was buried at the Rosehill Cemetery in Georgia.