Австралия-Жаңа Зеландия армиясының «A» белгісі

Кіріспе

Австралия императорлық күштерінің мыс белгісі. ANZAC-тың "A" белгісі – 1915 жылы Галлиполи жорығында Австралия және Жаңа Зеландия армиясының (ANZAC) құрамында қызмет атқарған Бірінші Австралия императорлық күштерінің мүшелері үшін 1917 жылдың қараша айында бекітілген мыс белгі. 1918 жылы Лемнос, Имброс және Тенедос аралында, Галлиполиден тыс жердегі көліктер мен ауруханаларда, сондай-ақ Мысырға дейінгі байланыс желісінде қызмет еткендерге де құқық берілді.

Тарих

Бұл сыйлықтың шығу тегі нақты емес, Джон Монаш, Уильям Бёрдвуд және Джон Геллибрандтың бәрі әртүрлі деректерде осы идеяның авторлары ретінде көрсетіледі. Ең сенімді нұсқасы – бұл сыйлық 1916 жылдың басында Анзактарды еске алу мақсатымен ұсынылған бірнеше идеяның нәтижесі болды. Монаш бригадасын бірінші Анзак күнін тойлауға басшылық еткен кезде, Галлиполиде қызмет еткендер оң жақтағы көкіректерін көк лентамен, ал бірінші десанттың құрамында жағаға шыққандар қызыл лентамен белгіледі. 1916 жылдың тамызында Бёрдвуд ANZAC кампаниясының австралиялық ардагерлерінің түс белгілерінде «A» әрпін тағуын қолдағанын мәлімдеді. 1-ші және 2-ші дивизиялар бұл идеяны ынтамен қабылдады. 3-ші және 4-ші дивизияларда Анзак ардагерлерінің саны аз болғандықтан, олар белгіні қабылдауға онша құлшынбады. Дегенмен, 3-ші дивизияның командирі Монаш 1916 жылдың қарашасына қарай: «Біздің арамызда «Анзак» деп аталуға құқығы барлардың бәрі енді жеңдеріндегі түсті жапсырмаларда металл «A» әрпін тағып жүр» деді. 1917 жылдың басында сауығып жатқан сарбаздар Австралияға белгі тағып оралды, оның мәртебесі бастапқыда күмәнді болды. Бұл 1917 жылдың қараша айында жарияланған 937-ші бұйрық арқылы ресми бекітілді. Келесі бұйрықтар белгіге құқықтарды нақтылады және оны міндетті етті. 1918 жылдың қаңтарында бұйрық грек аралдары Лемнос, Имброс және Тенедос, байланыс желілерінде, ауруханалық кемелерде, теңізде немесе аралдарда, сондай-ақ Мысырға қатынас жолдарында қызмет еткен адамдарға да қолданылатынын көрсетті. Бұл ауруханалық кемелерде қызмет еткен медбикелерді де қамтыды, яғни әйелдер де ерлермен бірге Анзактар ретінде мойындалды. 1916 жылы Франциядағы Позьер шайқасы мен Муке фермасы шайқасында соғысқан солдаттар бастапқыда белгіге наразылық білдірді, олар өздерінің үлесі Анзактардың үлесімен тең деп есептеді. 1914 жылы қосылған және Анзак демалысына үйге келген сарбаздар да Анзак розеткаларын тақты, осылайша өздерінің міндеттерін орындағанын көрсетті.

The origins of the award are uncertain with John Monash, William Birdwood and John Gellibrand all being credited with the idea in various accounts. The most likely version is that the award was a result of several ideas proposed in early 1916 to commemorate the Anzacs. When Monash led his brigade in commemorating the first Anzac Day, men who had served at Gallipoli wore a blue ribbon on their right breast and those who had gone ashore as part of the first landing wore a red ribbon as well. Birdwood advised in August 1916 that he supported Australian veterans of the ANZAC campaign wearing an "A" badge on their colour patches. The 1st and 2nd Divisions supported the idea enthusiastically. The 3rd and 4th, both of which had fewer ANZAC veterans in their ranks, were less enthusiastic in their adoption of the badge. However, Monash, as commander of the 3rd Division, was able to claim by November 1916 that "'All who have a right to be called "Anzacs" among us are now wearing a metal "A" on the colour patches on the sleeves". In early 1917, convalescent soldiers returned to Australia wearing the badge and its status was initially questioned. This led to its formal approval through AIF Order 937 issued in November 1917. Subsequent orders clarified the entitlement to the badge and made it compulsory. In January 1918, the order extended eligibility to people who had served behind the lines on the Greek islands of Lemnos, Imbros and Tenedos, on the communication lines and hospital ships offshore or on the islands or in the communications to Egypt. This included nurses who served in the hospital ships meaning that women as well as men received acknowledgement as ANZACS. There was initial resentment of the badges by soldiers who had fought in France at the Battle of Pozières and the Battle of Mouquet Farm in 1916 who thought that their contribution had been equal to the Anzacs. ANZAC rosettes were also worn by men who had joined in 1914 and came home on ANZAC leave to show that they had not been shirking their duty.