Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Спринг Хилл – Сомервилл қаласының орталық бөлігіндегі қыраттың және оның үстінде орналасқан тұрғын үй ауданының атауы. Ол солтүстік-батыстан оңтүстік-шығысқа қарай созылып, шамамен Хайленд даңғылы, Сомервилл даңғылы, Елм көшесі және Уиллоу даңғылымен шектеледі. Саммер-стрит төбесімен өтеді. Спринг Хилл – Бостон аймағындағы көптеген осындай төбелердің бірі, олар Плейстоцен дәуіріндегі мұздықтар шегінуі кезінде қалдырылған материалдан құралған. Тарихи тұрғыдан ауыл шаруашылығымен байланысты Спринг Хилл 19 ғасырдың ортасына дейін сирек дамыды. Қазіргі Орталық, Лоуэлл және Седар көшелерінің тамыры 17 ғасырдың ортасына дейін жетеді, бірақ басқа да көптеген жолдар ашық кеңістікті бөлді. Ауданның көп бөлігі 1840-1900 жылдар аралығында салынды. Спринг Хиллде грек стиліндегі үйлер мен Виктория стиліндегі үйлер, оның ішінде Екінші Империя, Итальяндық, Готикалық және Королева Анна стиліндегі үйлер кездеседі. Ауданға үлкен үйлермен қатар, кішкентай жұмысшылар үйлері мен біріктірілген үйлер де салынды. 1900 жылдардың басында қалған жерлер үш қабатты үйлермен толықты. Спринг Хилл ауданының бір бөлігі 1989 жылы Ұлттық тарихи орындар тізіміне енгізілді. Спринг Хилл тарихи ауданы Саммер, Орталық, Атертон және Спринг көшелері бойында орналасқан.
Spring Hill is the name of a ridge in the central part of the city of Somerville, Massachusetts, United States, and the residential neighborhood that sits atop it. It runs northwest to southeast, roughly bounded by Highland Avenue, Somerville Avenue, Elm Street, and Willow Avenue. Summer Street runs along the hill's crest. Spring Hill is a drumlin, one of many such hills in the Boston area composed of material deposited as glaciers of the Pleistocene epoch receded. Historically agricultural in character, Spring Hill was sparsely developed until the mid 19th century. Present day Central, Lowell, and Cedar Streets trace their origins to the mid 17th century, but few other roads broke the open space. Most development took place in the neighborhood between the 1840s and early 1900s. Spring Hill has a fine selection of Greek Revival houses and Victorians including Second Empires, Italianates, Gothic Revivals and Queen Annes. Large houses were built in the neighborhood as well as smaller workers' houses and attached houses. In the early 1900s, triple deckers filled in the remaining land. Part of the Spring Hill neighborhood was listed on the National Register of Historic Places in 1989. The Spring Hill Historic District stretches from Summer, Central, Atherton and Spring Streets.
Тарих
Спринг-Хилл алғаш рет 1843 жылы Джордж О. Брастовпен, кейіннен Сомервиллдің бірінші мэрі болған ықпалды кәсіпкермен дамытылды. Ол Сомервиллдің алғашқы тұрғын үй аудандарының бірін төбенің оңтүстік беткейінде, Орталық және Белмонт көшелері арасында жоспарлады. Осы дамудан қалған бірнеше бастапқы үйлер Атертон және Гарвард көшелерінде сақталған. Бостонның танымал геодезисі Александр Уодсворт Брастовқа осы ауданды табысты жоспарлауға көмектесті, бұл артықшылықты қала маңы тұрғындары үшін елдік жерлерде салтанатты үйлерді тартуға мүмкіндік берді, олар жеке меншік және басқарушылық қызметтер атқарды. Бұл жердің тартымдылығы Кембридж және Бостонның кең көріністерімен, сондай-ақ Фичбург темір жолы арқылы Бостонға ыңғайлы қол жеткізумен күшейтілді. Брастовтың жоспарланған ауданы 1989 жылы Ұлттық тарихи орындар тізіміне енгізілген Спринг-Хилл тарихи ауданының орталық бөлігі болып табылады. 1889 жылы Бельмонт және Лоуэлл көшелерінің арасында (қазіргі Бейли паркі) су құбыры (мұнара) орнатылды, бұл Сомервилл тұрғындарына биік жерлерде коммуналдық сумен қамтамасыз етуге және қаланың жоғарырақ орналасқан аудандарында қосымша тұрғын үйлер салуға мүмкіндік берді. 19 ғасырдың соңына қарай көшелер желісі қазіргі түріне келді, ал аудан негізінен көппәтерлі үйлермен толып кетті. Өсуге Лекмир алаңынан трамвай желілерін ұзарту және Сомервилл даңғылы мен Фичбург темір жолы бойындағы өнеркәсіптік даму ықпал етті. Спринг-Хиллде 1891 жылы Хайленд даңғылында ашылған Сомервилл ауруханасы, Атертон көшесінде орналасқан Дөңгелек үй және Орталық көшесінде орналасқан Сомервилл мұражайы орналасқан. Бір кезде бұл ауданда журналист Хауи Карр және Винтер-Хилл бандасының басшысы Хауи Винтер тұрған. Олар Мэдисон және Монтроуз көшелерінде, тиісінше, бір көше аралығында тұрды. Бұл туралы Каррдың ирландтық мафиози Джеймс "Уайти" Булгер туралы "Бұлгер ағайындылары" кітабында айтылған.
Spring Hill was first developed in 1843 by George O. Brastow, an influential businessman who later became the first mayor of Somerville. He lotted one of Somerville's first residential subdivisions on the hill's south side between Central and Belmont Streets. Several original houses from this development remain on Atherton Street and off Harvard Street. The well known Boston surveyor Alexander Wadsworth helped Brastow successfully lay out this subdivision to attract substantial homes on country estates for privileged suburbanites that held proprietary and managerial jobs. Its desirability was reinforced by expansive views of Cambridge and Boston, as well as easy access to Boston via the Fitchburg Railroad. Brastow's subdivision is the centerpiece of the Spring Hill Historic District, listed on the National Register of Historic Places in 1989. In 1889, a water standpipe (tower) was erected on the hill between Belmont and Lowell Streets (present day Bailey Park), making municipal drinking water available to Somerville residents at higher elevations, and so facilitated additional housing development in the city's more elevated areas. By the end of the 19th century, the street grid had reached its present form, and the neighborhood filled with predominantly multi family homes. Growth was fueled by the extension of streetcar lines from Lechmere Square and industrialization along Somerville Avenue and the Fitchburg Railroad. Spring Hill is home to Somerville Hospital, opened in 1891 on Highland Avenue, the Round House, located on Atherton Street, and the Somerville Museum, located on Central Street. At one time this neighborhood was home to both journalist Howie Carr and Winter Hill Gang leader Howie Winter. They lived one street apart, on Madison Street and Montrose Street, respectively. This was revealed in Carr's book about Irish mobster James "Whitey" Bulger, "The Brothers Bulger."