Кіріспе

Burrito Deluxe – Flying Burrito Brothers тобының 1970 жылғы мамыр айында A&M Records лейблынан шыққан, 4258 каталогтық нөмірі бар екінші альбомы. Бұл Грам Парсонстың топтан қуылғанға дейінгі соңғы альбомы. Онда Мик Джаггер мен Кит Ричардс жазған "Wild Horses" әнінің тұңғыш жазылған нұсқасы бар, ол Роллинг Стоунздің өзінің "Sticky Fingers" альбомында пайда болғанға дейін шамамен бір жыл бұрын шықты.

Өмірбаян

Топтың тұңғыш альбомы жарықтанғаннан кейін, бұрынғы «Byrds» тобының мүшесі Майкл Кларк толық уақытты барабаншы ретінде шақырылды. Ол жақында тағы бір бұрынғы «Byrds» тобының мүшесі Джин Кларктың «Dillard and Clark» тобында ойнаған еді. 1969 жылдың күзінде бас-гитарист Крис Этридж топтың жетістікке жете алмауына наразы болып, «Burrito Brothers» тобынан кетіп қалды. Оның орнына «Burritos» тобы «Dillard and Clark» тобының тарап бара жатқан гитарист Берни Лидонды шақырып, Крис Хиллманды бас-гитарада ойнауға мүмкіндік берді. Осылайша, осы екінші альбомы үшін жаңа «Burritos» құрамы Парсонс, Хиллман, Пит Клейнов, Лидон және Кларктан тұрды. Өкінішке орай, ешкімнің жаңа әндерге қосарлықтары болмады, 2007 жылы Лидон Парсонстың өмірбаянын жазушы Дэвид Мейерге былай түсіндірді: «Біз Грам, Крис және мен A&M студиясында жинала бастадық және әндер жазуға тырыстық. Біз осыған үш-төрт ай жұмсадық. Бұл тістің астынан су шығарғандай болды. Біз музыка жазудың қағидаларын білдік, бірақ біз жасаған әндер Грамның ең жақсы әндері емес еді». Хиллман Мейерге келісіп: «Алғашқы шақырымнан кейін Граммен мен қайтадан байланыса алмадық. «Burrito Deluxe» альбомы бірінші альбомның сезімі мен күшінсіз жазылды».

Жазу және композициялау

LP-де «Wild Horses» әнінің алғашқы жазбасы бар. 1968 жылы «Rolling Stones» тобының әншісі және гитаристі Кит Ричардспен алғаш рет кездескен Парсонс, 1969 жылы Ричардспен жақын достық қарым-қатынас орнатты. Ричардс Парсонсқа 1969 жылдың 7 желтоқсанында «Wild Horses» демо-таспасын берді, ол Альтамонттағы концерттен кейінгі күні болды. Бұл Парсонсты Мишель Филлипспен болған түсініксіздіктен кейін жұбатуға жасалған әрекет болған сияқты. 2004 жылғы «Gram Parsons: Fallen Angel» деректі фильмінде Памела Де Баррз: «Грам Стоунз оған осы әнді бергені үшін қатты мақтан тұтты, себебі мұндай жағдай сирек кездесетін еді. Стоунз адамдарға осылай әндерін беріп жатпайтын». «Lazy Days» әні Парсонстың бұрынғы топтары – «International Submarine Band» және «The Byrds» тобымен жазылған, бірақ ешқайсысы шығарылмады. Алайда «The Byrds» нұсқасы 1990 жылғы жинақта пайда болды. «Burrito Deluxe» альбомында бірнеше кавер-әндер бар, оның ішінде Конвей Твиттидің «Image of Me» хиті, Боб Диланның «If You Gotta Go» және «Farther Along» евангелистік әнінің күшті нұсқасы. Парсонс «The Burritos» тобына деген қызығушылығын жоғалта бастады. Көптеген концерттерді қатыспай кеткені немесе мас күйде сахнаға шыққандықтан 1970 жылдың маусымында топтан қуылды. «Fallen Angel» деректі фильмінде Крис Хиллман Парсонстың амбициясыздығы мен «Rolling Stones» тобына деген құштарлығын альбомның сәтсіздігіне себеп деп атады: «Грам сахнада өте ерекше киімдер кие бастады. Ол шарф тағып, әйелінің көйлегін киіп жүрді. Мен "Бұл жігіт Дотти Уэст пен Мик Джаггердің араласып кеткеніне ұқсайды" дейтінмін. «The Burritos» тобындағы соңғы күндері ол концерттерімізге лимузинмен келетін. Біздің концерттеріміз бір түні 500 долларлық болатын, ал біз жабдығымызбен бірге қарапайым машинаға тығылатынбыз, ал Грам лимузинмен келіп тұратын. Грам өте бай отбасынан шыққан және жылына 55 мың долларлық сенімді қорға ие болған. Ол осы байлыққа толыққанды лайық болмай тұрып, оған құмар болған сияқты». Парсонс кейіннен альбомның кемшіліктерін продюсер Джим Диксонға жабалап, 2007 жылғы «Twenty Thousand Roads» кітабында Дэвид Мейер Парсонстың сөзін келтіреді: «Екінші альбом – қателік. Джим Диксонды тарту – қателік еді. Біз одан сақ болуымыз керек еді». Парсонс сондай-ақ сталь-гитарашы «Sneaky» Пит Клейновқа наразылығын білдірді: «Крис (Хиллман) Sneaky дұрыс гитарашы емес екенін әрқашан білген. Крис Sneaky-ді маған қарағанда жақсы көреді, себебі ол Sneaky-дің осылай ойнағанын ұнатады. Мен Том Брамлиді қаладым. Содан кейін педальдармен слайд-гитара ойнайтын кез келген адамды қабылдайтын едім. Мен керемет дыбыс беретін, жылдам, педальді сталь-гитарашыны қаладым». «The Gilded Palace of Sin» альбомының қызықты мұқабасынан айырмашылығы, «Burrito Deluxe» альбомының көркемдік безендірілісі салыстырғанда өте қарапайым. Онда ескірген екі бурито бейнеленген, жоғарғысы қолмен тігілген пайеткалармен жиектелген. Бір буритоның үстінде ақ комбинезон киген топтың кішкентай суреті қойылған.

Қабылдау

Burrito Deluxe коммерциялық сәтсіздікке ұшырады, Billboard 200 тізіміне енуге қол жеткізе алмады. Бұл топтың мақұлданған тұңғыш LP-інен өзгеше, сол кездегі сыншылар тарапынан да көңіл көншітпеді, AllMusic-тен Марк Деминг былай деп пікір білдірді: «Бұл жаман альбом емес, бірақ ол The Gilded Palace of Sin сияқты әсерлі емес. Парсонс бұл жинаққа көптеген ерекше туындыларды ұсынбады, 'Cody, Cody' және 'Older Guys' жақсырақ болды, бірақ бұл алдыңғы альбомдағы жарқын туындылармен салыстырғанда сәл әлсіз». Парсонс туралы мақаласында "The Lost Boy", Mojo жазушысы Джон Харрис альбомның «дебютте болған барлық тартымдылығын жоғалтқанын, бірақ онда бірнеше жақсы әндер бар екенін: 'Older Guys', 'Cody Cody' және 'High Fashion Queen'» деп атап өтті. Кейіннен сыншылар оны жаңаша бағалады; 1997 жылғы қайта шығарылымның сыртқы жазбаларында, оны Burritos-тің тұңғыш альбомымен біріктірген Сид Гриффин Burrito Deluxe туралы былай деп жазды: «R&B отты балладалары кетіп, рок-н-ролл келді. Дегенмен, Burrito Deluxe – университеттегі Country Rock 101 курсына кіріспе ретінде міндетті түрде тыңдау керек».