Кіріспе

The Velvet Underground & Nico – американдық рок-тобы The Velvet Underground және неміс әншісі Никоның 1967 жылғы наурыз айында Verve Records лейбелі арқылы шыққан тұңғыш студиялық альбомы. Альбом 1966 жылы, топ Энди Уорхолдың «Exploding Plastic Inevitable» турнесінде болған кезде жазылған. Альбомда эксперименттік өнер сезімталдығы және есірткіге тәуелділік, проституция, садомазохизм және сексуалдық бұрмалаушылық сияқты ашық лирикалық тақырыптар бар. «The Velvet Underground & Nico» альбомы сатылымы бойынша үміттерді ақтамады және оның кескілеген, конвенцияға бағынбаған дыбысы мен даулы лирикалық мазмұнына байланысты сыншылардың пікірлері екіге бөлінді, бірақ кейіннен ол рок және поп музыкасындағы ең ықпалды альбомдардың бірі және барлық уақыттағы ең ұлы альбомдардың бірі деп танылды. «Оригиналды арт-рок пластинкасы» деп сипатталған, сонымен қатар шугейз, гот және инди музыкасына әсер еткен. 1982 жылы ағылшын музыканты Брайан Ино альбомының алғашқы бес жылында шамамен 30 000 дана ғана сатылғанын айта келе, «осы 30 000 дананың біреуін сатып алғандардың барлығы дерлік топ құрды» деді. 2003 жылы альбом «Rolling Stone» журналының «Барлық уақыттағы 500 ең ұлы альбом» тізімінде 13-орынды иеленді, ал 2020 жылы жаңартылған тізімде 23-орынға көтерілді. 2006 жылы Конгресс кітапханасы оны «мәдени, тарихи немесе эстетикалық маңызы бар» деп танып, Ұлттық жазбалар тізіміне енгізді.

Жазу

The Velvet Underground & Nico Velvet Underground тобының алғашқы кәсіби құрамымен жазылды: Лу Рид, Джон Кейл, Стерлинг Моррисон және Морин Таккер. Олардың ұстазы және менеджері Энди Уорхол мен оның серігі Пол Морриссидің ұсынысымен неміс әншісі Нико да қатысты; ол кейде топқа жетекші вокалмен орындаған. Ол альбомдағы үш ән – «Femme Fatale», «All Tomorrow's Parties» және «I'll Be Your Mirror» әндерін орындады, ал «Sunday Morning» әніне қосымша вокал берді. 1966 жылы альбом жазылып жатқанда, осы құрам Уорхолдың «Exploding Plastic Inevitable» атты жобасының тікелей өнер көрсетулеріне де қатысты. The Velvet Underground & Nico альбомына кіретін әндердің көп бөлігі 1966 жылдың сәуір айының ортасында Манхэттендегі Scepter Studios студиясында төрт күннің ішінде жазылды. Бұл жобаны Уорхол мен Columbia Records компаниясының сату бөлімінің директоры Норман Долф қаржыландырды, ал Джон Ликата инженер ретінде жұмыс істеді. Жобаның құны белгісіз. Бағалаулар бойынша, ол 1500 доллардан 3000 долларға дейін болды. Содан кейін Долф Columbia Records компаниясына альбомды таратуға қызығушылық таныту үшін ацетат дискісін жіберді, бірақ олар, Atlantic Records және Elektra Records сияқты, бас тартты. Моррисонның сөзіне қарағанда, Atlantic Ридтің әндеріндегі есірткі туралы сілтемелерге қарсы болды, ал Elektra Кейлдің виоласын ұнатпады. Ақырында, MGM Records компаниясына тиесілі Verve Records компаниясы жазбаларды қабылдады, бұл жолда Verve компаниясының продюсері Том Уилсон көмектесті, ол жақында Columbia компаниясынан ауысқан еді. Лейблдың қолдауымен, бір айдан кейін, 1966 жылдың мамыр айында «I'm Waiting for the Man», «Venus in Furs» және «Heroin» әндері Голливудтағы TTG Studios студиясында екі күннің ішінде қайта жазылды. Альбомның шығарылу күні кейінге шегерілгенде, Уилсон 1966 жылдың қараша айында Манхэттендегі Mayfair Recording Studios студиясына топты шақырды, олар альбомға бір әнді қосты: «Sunday Morning» синглы. Альбомның жазылуына қатысқан көптеген адамдар техникалық продюсерлер ретінде аталады. Норман Долф пен Джон Ликата Scepter Studios студиясындағы жазбаларды шығаруға жауапты болды, өйткені олар жазу және дыбыс режиссурасымен айналысты, бірақ олардың екеуі де тікелей көрсетілмеген. Долф Кейлдің шығармашылық продюсер болғанын айтты, өйткені ол көптеген аранжировкаларды жасады. Алайда Кейл Том Уилсонның барлық тректерді өндіргенін еске түсіріп, Уорхолдың «ешнәрсе жасамағанын» айтты. Бірақ Стерлинг Моррисон мен Лу Рид екеуі де Уорхолдың араласпауының өндірістің заңды әдісі екенін мойындады. Моррисон Уорхолдың «фильм жасау мағынасында» продюсер екенін айтты. Рид былай деді:

Тақырыптар

The Velvet Underground & Nico есірткі, жезөкшелік, садизм және мазохизм, сондай-ақ жыныстық бұрматушылықтар сияқты тақырыптарды ашық бейнелегенімен ерекшеленді. "Мен адамды күтудемін" әні кейіпкердің героин алуға жасаған тырабын сипаттайды, ал "Венераның түкшесінде" әні сол аттас 19 ғасыр романының дерлік сөзбе-сөз түсіндірмесі болып табылады (оның өзінде BDSM туралы кеңінен айтылған). "Героин" әні жеке адамның есірткі қолдануы мен оның әсерін сезіну тәжірибесін көрсетеді. Альбомның көп бөлігін жазған Лу Рид мұндай тақырыптарды сенбілік үшін жазуды жоспарламаған. Реймонд Чандлер, Нельсон Алгрен, Уильям С. Берроуз, Аллен Гинзберг және Хьюберт Селби, кіші сияқты ақындар мен жазушылардың жанкүйері болған Рид, олардың туындыларындағы мазмұнның рок-н-ролл музыкасына жақсы ауысуына ешқандай себеп көре алмады. Сиракуз университетінде ағылшын тілі мамандығы бойынша "бакалавр" дәрежесін алған Рид, бір сұхбатында осы екі нәрсені (қиын тақырыптар мен музыканы) біріктірудің "әлдеқашан айқын болғанын" айтты. Бұл "Героин" сияқты әндермен күрт контрастқа келеді. Көптеген адамдар "All Tomorrow's Parties" әнін Рид Уорхолдың сұрауымен жазғаны туралы жаңылысады (бұл туралы Виктор Бокрис пен Джерард Маланганың "Up Tight: The Velvet Underground Story" атты Velvet Underground биографиясында айтылған). Ән Factory тұрғындарының тағы бір байқауы болғанымен, Рид оны Уорхолмен танысқанға дейін, 1965 жылдың шілдесінде Ладлоу көшесінде демо жазбасын жасаған.

Құралдар мен орындау

Музыкалық тұрғыдан алғанда, The Velvet Underground & Nico жиі жазушылар тарапынан арт-рок, эксперименталды рок, прото-панк, психоделикалық рок және авангард-поп деп сипатталады. Альбомның көп бөлігінің дыбыстық шешімі Джон Кейлге тиесілі, ол топтың эксперименталдық ерекшеліктерін баса көрсетті. Ол Ла Монте Янг, Джон Кейдж және ертедегі Флюкс қозғалысымен жұмыс істегенінің ықпалымен болды және музыкада дыбыс шығарудың әртүрлі тәсілдерін қолдануға ұсыныс жасады. Кейлдің пікірінше, оның сезімталдығы Лу Ридтің сезімталдығымен үйлеседі, ол бұрыннан-ақ баламалы құлақтандырулармен тәжірибе жасап жүрген. Мысалы, Рид өзінің "The Ostrich" әні үшін, қысқа ғұмырлы Primitives тобында ойнағанда, "түйеқұс" гитара құлақтандыруын "ойлап тапқан". Түйеқұс гитара құлақтандыруының мәні – барлық ішектердің бір нотаға келтірілуі. Бұл әдіс "Venus in Furs" және "All Tomorrow's Parties" әндерінде қолданылды. Көбінесе гитаралар да бір толық қадам төменге құлақтандырылып, Кейлдің пікірінше, "секси" деп есептелетін төменгі, толық дыбыс шығарылатын. Кейлдің виоласы альбомның бірнеше әнінде, әсіресе "Venus in Furs" және "Black Angel's Death Song" әндерінде қолданылды. Виола гитара мен мандолина ішектерін пайдаланды, ал оны қатты ойнағанда Кейл оның дыбысын ұшақ қозғалтқышының дыбысына теңеді. Роберт Кристагаудың сөзіне сәйкес, "есірткілік гул" тек "Venus in Furs" атты садомазохизм тақырыбын қолдау ғана емес, сонымен қатар "[альбомды] музыкалық тұрғыдан анықтап, біріктіреді". Вокалдық орындауға қатысты, ол "Никоның ұялшаң сексуалдығы" Ридтің ән айтуын бейжай түрде тастап кетуіне толықтырады деп сенді.

Көркем шығарма

The Velvet Underground & Nico альбомының мұқабасы Уорхолдың банан суретімен танымал. Алғашқы таралымдарында «Бананды ақырындап қабықтан жатқызып көріңіз» деген шақыру болған, ал банан қабығын шешетін болсаңыз, астынан дене түсіне жақын банан көрінетін. Мұндай мұқабаларды жасау үшін арнайы машина қажет болды (альбомның шығуы кейінге шегерілгенінің бір себебі осы), бірақ MGM Вархолмен байланыс альбом сатылымын арттырады деп ойлап, шығындарды төледі.

Артқы жапсырма бойынша сот

Алғашқы рет жарық көрген кезде альбомның негізгі арт жағындағы суреті (Уорхолдың «Жарылғыш пластикалық сөзсіздік» іс-шарасының өнертапқышы кезінде түсірілген) актер Эрик Эмерсонның бейнесі топтың артындағы қабырғаға төңкерілген күйде проекцияланған болатын. Жақында есірткі сақтағаны үшін ұсталған және қаржылық қиындыққа тап болған Эмерсон, егер оған төленбесе, өзінің бейнесін рұқсатсыз пайдаланғаны үшін сотқа шақыруы мүмкін екенін мәлімдеді. MGM келісімге келудің орнына альбомның таралымын тоқтатты және Эмерсонның суреті алынған жаңа нұсқалар шығарылғанға дейін оның көшірмелерін қайтарып алды. Бұрын басылған альбомдар актердің суретін жабатын үлкен қара стикермен сатылды. Серіктестік Қор бұрын дизайнның авторлық құқығына ие болуы мүмкін екенін мәлімдегенін айтып, соттан Қордың мұндай құқықтары жоқ екенін растау туралы шешім шығаруды сұрады. Қор жауап ретінде серіктестікке «Сотқа шағымданудан бас тарту туралы міндеттеме» берді – бұл серіктестік және басқа да белгілі бір тараптар дизайнды коммерциялық мақсатта пайдаланса да, Қор сотта оның авторлық құқығын талап етпейтінін жазбаша және міндетті түрде уәделеді. Қордың өтініші бойынша судья Элисон Дж. Нейтан серіктестіктің авторлық құқыққа қатысты талабын сот ісінен бөліп, қараусыз қалдырды. Судья Нейтанның сөзіне қарағанда, Конституция федералдық соттарға тек «істерді» немесе «дауларды» қарауға рұқсат береді, яғни заңдық құқықтар бойынша даулы немесе жақын арада туындауы мүмкін дауларды, нақты фактілер мен әрекеттерді қамтиды, олар талапкерді зияннан немесе оның құқықтарына қол сұғудан қорғау үшін соттың араласуын қажет етеді. Сотта серіктестіктің шағымы бұл стандартқа жетпегені анықталды, өйткені егер Қор дизайнның авторлық құқығына ие екенін мәлімдесе де, тіпті оның талабы негіссіз болса да, бұл серіктестікке заңдық зиян келтірмейді немесе оның дизайнды заңды түрде пайдалануына кедергі келтірмейді. Серіктестік дизайнның авторлық құқығына ие екенін талап етпеді, тек Қордың мұндай құқығы жоқ екенін мәлімдеді. Соттың пікірінше, Қор серіктестікке «Банан дизайнының авторлық құқығын бұзуы мүмкін» екені үшін сотқа шағымданудан бас тартқандықтан, серіктестік дизайнды пайдалануын жалғастыра алады және Қор авторлық құқық бойынша оны тоқтату үшін ешқандай заңдық шара қолдана алмайды. Егер серіктестік авторлық құқыққа қатысты бұрынғысынша жұмыс істесе, Қордың дизайнның авторлық құқығына ие болу-болмауына қарамастан, сот шешімінің серіктестік үшін ешқандай маңызды салдары болмайды; бұл таза академиялық (немесе «консультативтік») пікір болар еді, оны федералдық соттар шығара алмайды. Сондықтан сот серіктестіктің Қордың дизайнның авторлық құқығына ие болуын анықтау туралы өтінішін «іссіз қалдырды».

Диаграммалар мен сату көрсеткіштері

Шығарғаннан кейін The Velvet Underground & Nico альбомы коммерциялық сәтсіздікке ұшырады. Альбомның даулы мазмұны оны көптеген жазба дүкендерінен дереу тыйым салуға әкелді, көптеген радиостанциялар оны ойнатудан бас тартты, ал журналдар оның жарнамасын жариялаудан бас тартты. Альбомның сәттілікке жетпеуіне Verve компаниясының оны тиісінше таныстырмауы және таратудағы әлсіздігі де себеп болды. Альбом алғаш рет 1967 жылдың 13 мамырында Billboard альбомдық тізіміне 199-шы орында кірді және 1967 жылдың 10 маусымында 195-ші орындан шығып кетті. Verve Эрик Эмерсонның сот процесіне байланысты маусым айында альбомды қайтарып алғаннан кейін ол бес айға тізімнен жоғалып кетті. Содан кейін ол 1967 жылдың 18 қарашасында 182-ші орында қайтадан тізімге кірді, 1967 жылдың 16 желтоқсанында 171-ші орынға жетті және ақыры 1968 жылдың 6 қаңтарында 193-ші орында тізімнен шықты. Кинорежиссер және музыка жазушы Грант Макфи кейіннен 2021 жылы Эноның танымал мәлімдемесін зерттеп, 1971 жылға дейін 200 000 дана сатылған болуы мүмкін деген қорытындыға келді.

Қазіргі кездегі қабылдау

Альбомның жарық көруіне дейін жарияланған Billboard журналының шолуында Никоның "көңілді қозғайтын" вокалы және топтың "қуатты" ән мәтіндері мақталып, оны "жетілген фолк-рок" жинағы және "күшті әсер ете алатын ерекше стильдегі" туынды деп атады. Vibrations журналы, шағын рок музыкасы журналы, екінші санында альбомға көбінесе оң баға берді, музыканы "құлақ пен миға жасалған толыққанды шабуыл" деп сипаттап, қараңғы мәтіндерін атап өтті. Honolulu Advertiser басылымының Уэйн Харада және Honolulu Star Bulletin басылымының Дейв Донелли екеуі де альбомның банан стикерімен жабылған мұқабасын мақтады; біріншісі оны кез келген альбомның "ең ерекше" мұқабасы деп атады, ал екіншісі оны әңгіме бастауға болатын туынды деп атады. Харада былай деп жазды: "Ішінде тамақ та жақсы: "Жексенбі таңы" әнінде нақты психоделикалық хит дыбысы бар. "Қозғалыңдар, қозғалыңдар" әлі де жер астындағы асыл тас ретінде дамып келеді". Арада, "Village Voice" басылымындағы Ричард Голдштейн Velvet Underground тобының туған қаласы Нью-Йоркте жарық көргенін мақтауда оңайырақ болды. Голдштейн "There She Goes Again" әнін Rolling Stones тобының "Hitch Hike" әнінің "көзге түсетін" үлгісі деп атады және Ридтің басқа әндердегі вокалын "бастапқы Диланға ұқсас, мазасыз" деп сипаттады. Алайда ол ақырында "Velvets маңызды топ және бұл альбомда [ішінде] маңызды жұмыстар бар" деп жазды, "Мен еркекті күтіп тұрмын", "Venus in Furs", "Femme Fatale" және "Heroin" әндерін бөліп көрсетті. Tampa Tribune жазушысы Вэнс Джонстон оны "бірнеше шатастыратын дыбыстардың жинағы, көбінесе көңілсіз және мен түсінбеген хабарлама" деп бағалады, бірақ Уорхолдың жанкүйерлері оны "әр жағдайда" ең жақсысы деп жариялайды деп жазды. Нью-Джерсидегі Asbury Park Evening Press басылымының Don Lass-ы да осылай қарады, музыканы "тасталған банан қабығы сияқты жансыз және өмірсіз" деп тапты, ол рок-н-ролл спектріндегі барлық клишелерді қолданып, жақсы биг-бит үлгілері ұсына алатын шынайы көңіл көтеруден қалады. Pensacola News Journal қызметкері альбомды "бір үлкен жабайы дыбыс" деп сипаттады, оның мәтіндері "бірдей құмарлықпен" жазылған: "Нәтижесі Дракула мен бүгінгі ұзын шашты музыканттардың бірігуіне ұқсайды". Jazz & Pop журналының Джон Ф. Свед тобының орындауын "электрлік виола және т.б. сияқты тәжірибелеріне қарамастан, жалықтыратын" деп атады, олардың "құлақты жарылқататын" күшін мойындады, бірақ ақырында "Exploding Plastic Inevitable визуалды қосымшаларының болмауынан аудармада бір нәрсе жоғалып кетті" деп жазды.

Қайта бағалау

Шығарылғаннан кейін он жыл өткен соң The Velvet Underground & Nico рок сыншыларының кең мақтауына ие болды. Кристагау 1977 жылғы Village Voice ретроспективті шолуында 1967 жылы осы жазбаны түсіну қиын болғанын жазды, «демек, адамдар одан әлі де үйреніп жатыр. Басында ол кейде шикі, жұқа және мақтанғаныштай көрінеді, бірақ ол үнемі жақсарып келеді». Колин Ларкин «Халық музыкасының энциклопедиясында» (1998) оны «Рэдтің қалаға деген ерекше құштарлығын, көше мәдениетіне және әдепсіздікке, тіпті қарапайымдыққа дейін созылатын қызығушылығын танытқан қуатты жинақ» деп атады. 2003 жылдың сәуірінде Spin журналы осы альбомды «Барлық уақыттың ең ықпалды 15 альбомы» тізімінің басына қойды. 2000 жылдың 12 қарашасында NPR оны «20 ғасырдың ең маңызды американдық музыкалық туындылары» сериясының «NPR 100» санына енгізді. 2003 жылы Rolling Stone журналы оны «Барлық уақыттың 500 ең ұлы альбомы» тізімінде 13-орынға орналастырды және 2012 жылы жаңартылған тізімде де осы рейтингті сақтап, оны «барлық уақытта жасалған ең болжамды рок альбомы» деп атады. 2020 жылы тізім жаңадан құрылғанда ол 23-орынға түсті. Альбом Том Хибберттің «The Perfect Collection» (1982) кітабында 1960 жылдардың 24 маңызды американдық альбомының бірі ретінде таңдалды. 1997 жылы The Velvet Underground & Nico Ұлыбританияда HMV Group, Channel 4, The Guardian және Classic FM жүргізген «Мыңжылдықтың музыкасы» сауалнамасында барлық уақыттың ең ұлы 22-ші альбомы деп танылды. 2006 жылы Q журналының оқырмандары оны «2006 жылғы Q журналы оқырмандарының 100 ең ұлы альбомы» сауалнамасында 42-орынға дауыс берді, ал The Observer сол жылдың шілдесінде «Музыканы өзгерткен 50 альбом» тізімінде 1-орынға қойды. Сондай-ақ 2006 жылы Time журналы осы альбомды барлық уақыттың 100 ең жақсы альбомының бірі деп таныды. 2017 жылы Pitchfork осы альбомды «1960 жылдардың 200 ең жақсы альбомы» тізімінде 1-орынға орналастырды. Ол Колин Ларкиннің «All Time Top 1000 Albums» 3-ші басылымында (2000) 13-орынды иеленді.

Кавер нұсқалары

1967 жылдың сәуірінде, альбом жарықтанғаннан кейін бір ай өткен соң, Electrical Banana деген топ "There She Goes Again" әнінің алғашқы кавер нұсқасын жазған болуы мүмкін. Топ мүшесі Диан Колердің сөзіне қарағанда, олар 1967 жылдың сәуірінде Вьетнамдағы шатырда жаздырып, 45 RPM пластинкаларын шығару үшін мастер-таспаны Калифорниядағы компанияға жіберген. 1967 жылы Гаага қаласындағы голландтық The Riats тобы "Run, Run, Run" әнін А жағына, ал "Sunday Morning" әнін В жағына қойып, сингл шығарды. Нақты шығарылған күні белгісіз болғандықтан, Electric Banana немесе The Riats Velvet Underground әнінің каверін алғаш жазды ма деген мәселе әлі де даулы. 2009 жылы американдық музыкант Бек The Velvet Underground & Nico альбомының ән-әнінен кавер жасап, Record Club деп аталатын жобаның бөлігі ретінде оны бейне түрінде веб-сайтында жариялады. Жазуға қатысқан музыканттардың арасында Бек, Найджел Годрих, Джоуи Уорнкер, Брайан ЛеБартон, Брам Инскор, Йо, Джованни Рибиси, Крис Холмс және Тьорнн Магнусдоттер болды. Сондай-ақ 2009 жылы әртүрлі аргентиналық суретшілер альбомның каверін жасау үшін бірігіп жұмыс істеді. Олар альбомның жарық көргеніне орай Буэнос-Айресте бірнеше концерттер берді, ол тегін түрде онлайн қолжетімді болды. 2021 жылы Verve Records I'll Be Your Mirror: A Tribute to The Velvet Underground & Nico атты құрмет альбомын шығарды, онда St. Vincent, Sharon Van Etten, Bobby Gillespie және Iggy Pop сияқты әншілердің орындауында альбомның ән-әнінен каверлер жинақталған.

Салдары

Альбомның бір жыл бойы кешіктіріліп, сәтті шығарылмауы Лу Ридтің Энди Уорхолмен арақатынасын шиеленістірді. Рид Уорхолды менеджерліктен босатып, орнына Стив Сесникті тағайындады, ол топты көбірек коммерциялық бағытқа бұруға көндірді. Нико топтан қуылды және жеке әртіс ретінде мансабын бастады. Оның тұңғыш жеке альбомы "Челси Гирл" 1967 жылғы қазанда шықты, онда Velvet Underground мүшелері жазған бірнеше әндер де бар. Том Уилсон Velvet Underground-пен жұмысын жалғастырып, олардың 1968 жылғы "White Light/White Heat" және Никоның "Chelsea Girl" альбомдарын продюсерлік етті.

Компакт-диск

Алғашқы CD-альбом 1986 жылы жарық көрді және шамалы өзгерістер енгізілді. Альбомның атауы мұқабасында көрсетілген, бұл бастапқы LP-ден өзгеше. Сонымен қатар, альбомда "All Tomorrow's Parties" әнінің басқаша миксі бар, онда бастапқы LP-дегі екі дауысты жазбаға қарағанда, бір ғана дауыс бар. Екі дауысты жазбаны пайдалану туралы шешім соңғы сәтте қабылданған болып шықты. Билл Левенсон, VU Verve / MGM каталогының алғашқы CD-шығарылымдарын қадағалап отырған, жанкүйерлерге күтпеген сый ретінде бір дауысты жазбаны құпия ұстағысы келді, бірақ CD-нің артқы жағында баламалы нұсқаның осындай екені жазылғандығын (және "бұрын жарияланбаған" деп көрсетілгенін) білгенде көңілі қалды. 1996 жылғы келесі ремастерингті CD қайта шығарылымы бұл өзгерістерді жойды, түпнұсқа альбомның суреті мен LP-дегі "All Tomorrow's Parties" әнінің екі дауысты жазбасын сақтап қалды.

Баяу пішіп , қорапшасын қараңыз

The Velvet Underground & Nico 1995 жылы бес жылдық "Peel Slowly and See" жинағында толыққанды жарияланды. Альбом "All Tomorrow's Parties" әнінің сингл нұсқасымен, "Chelsea Girl" альбомынан екі Nico трегімен және 45 минуттық "Melody Laughter" орындалысынан он минуттық үзіндімен бірге жинақтың екінші дискісінде орналасқан. Сондай-ақ жинаққа (бірінші дискіде) топтың 1965 жылғы Лудлоу-стрит лофты демо-жазбалары да кіреді. Осы демо-жазбалардың ішінде "Venus in Furs", "Heroin", "I'm Waiting for the Man" және "All Tomorrow's Parties" әндерінің алғашқы нұсқалары бар.

Делюкс нұсқасы

2002 жылы Universal екі дискілік "Deluxe Edition" жинағын шығарды, онда альбомның стерео нұсқасымен қатар, Nico's Chelsea Girl альбомынан топ мүшелері жазған бес трек бірінші дискіде, ал екінші дискіде альбомның моно нұсқасы, "All Tomorrow's Parties" және "Sunday Morning" әндерінің моно микстері, сондай-ақ олардың B-жақтары "I'll Be Your Mirror" және "Femme Fatale" болды. Жарық көрмеген "Miss Joanie Lee" әнінің студиялық демо-жазбасын жинаққа қосу жоспарланған, бірақ топ пен Universal арасындағы авторлық гонорарлар бойынша дау осы жоспарларды күштен шығарды. Осы келісімшарттық дау топтың ресми Bootleg Series жинағының жаңа шығарылымдарының тоқтатылуына да себеп болды. Дегенмен, бұл трек кейінгі қайта шығарылымда, 45 жылдық мерейтойлық Super Deluxe Edition нұсқасында енгізілді. 2010 жылдың сәуір айында Universal "Deluxe Edition" жинағының екінші дискісін "Rarities Edition" деген жеке CD ретінде қайта шығарды.

45 жылдығына арналған супер-делюкс нұсқасы

2012 жылдың 1 қазанында Universal альбомның 6 CD-ден тұратын жинағын шығарды. Ол бұрын қолжетімді моно және стерео микстерін бірінші және екінші дискілер ретінде ұсынады. Бірінші диск бонус тректер ретінде "All Tomorrow's Parties", "European Son", "Heroin", "All Tomorrow's Parties" (басқа аспаптық нұсқасы) және "I'll Be Your Mirror" әндерінің қосымша нұсқаларын қамтиды. Екінші диск бұрынғы делюкс нұсқасының екінші дискісіндегідей бонус тректерді қамтиды. Үшінші диск Никоның "Челси қызы" альбомын толығымен қамтиды, ал "Scepter Studios" ацетаты (төменде қараңыз) төртінші дискте орналасқан. Бесінші және алтыншы дискілерде 1966 жылғы бұрын жарияланбаған концерттік орындау жазылған. Музыкалық сыншы және тарихшы Ричи Унтербергердің жинақтағы эссесінде айтылғандай, бұл концерттің көзі – әнші Никоның топта болған кезінде жазылған, қабылданатын сападағы жалғыз аудиотаспа. Эсседе сондай-ақ, топтың көптеген мультимедиалық бейнелерді пайдаланғанына қарамастан, ешбір концерті түсірілмегендіктен жинақта DVD материалдарының жоқ екені де түсіндіріледі.

Сертификаттар

Nielsen SoundScan деректеріне сәйкес, The Velvet Underground & Nico 1991 жылдан бері 560 000 дана сатылған.