Кіріспе
Blood, Sweat & Tears (BS&T) – 1967 жылы Нью-Йорк қаласында құрылған американдық джаз-рок музыкалық тобы. Бұл топ мұражайлық аспаптармен (brass) рок аспаптарын үйлестіргенімен ерекшеленеді. BS&T көптеген құрам өзгерістерінен өтті, түрлі музыкалық стильдерді қамтыды. Олардың музыкасы рок, поп және R&B/соул музыкасын биг-бэнд джазымен біріктірді. Топтың өз атағымен аталатын екінші альбомы 1969 жылы АҚШ хит-парадтарының төбесінде жеті апта тұрды және 1970 жылы «Жыл альбомы» номинациясы бойынша «Грэмми» сыйлығын жеңіп алды. Онда «And When I Die», «You've Made Me So Very Happy» және «Spinning Wheel» сияқты хиттер енген. BS&T-нің сәттілігі Chicago және Electric Flag сияқты ұқсас топтармен салыстыруға болады, бірақ 1970-ші жылдардың ортасына қарай топтың танымалдылығы азайды.
the band
Blood, Sweat & Tears (also known as "BS&T") is an American jazz rock music group founded in New York City in 1967, noted for a combination of brass with rock instrumentation. BS&T has gone through numerous iterations with varying personnel and has encompassed a wide range of musical styles. Their sound has merged rock, pop and R&B/soul music with big band jazz. The group's self titled second album spent seven weeks atop the U. S. charts in 1969 and won the Grammy Award for Album of the Year in 1970. It contained the hit recordings "And When I Die", "You've Made Me So Very Happy", and "Spinning Wheel". BS&T's success paralleled that of similarly configured ensembles such as Chicago and the Electric Flag, but by the mid 1970s the group's popularity had declined.
Ал Купер дәуірі
Ал Купер (сахнадағы аспаптар, вокал), Бобби Коломби (доп), Стив Катц (гитара, вокал) және Джим Филдер (бас) 1967 жылдың 16 қыркүйегінде Нью-Йорктегі Виллидж Театрында (кейін Fillmore East деп аталды) Джеймс Коттон Блюз тобының ашылуымен өнер көрсетті. Купер бастапқы әнші және музыкалық жетекші болды, бұл позицияны Katz-бен бірге жұмыс істеген Blues Project тобындағы жұмысына сүйене отырып талап етті. Фред Липсиус (альто-саксофон, фортепиано) бір айдан кейін оларға қосылды. Липсиус Дик Халлиган, Рэнди Брекер және Джерри Вайс сияқты мүйізшілерді жалдағанға дейін бірнеше қосымша концерттер өтті. Олар 1967 жылдың 17-19 қарашасында алғаш рет Cafe Au Go Go-да өнер көрсетті, содан кейін келесі аптада The Scene-де тағы да өнер көрсетті. Көрермендер заманауи стильдердің инновациялық үйлесіміне әсерленді. Columbia Records компаниясымен келісімшарт жасасқаннан кейін топ Child Is Father to the Man альбомын шығарды, ол АҚШ-тағы Billboard Pop Albums тізімінде 47-орынға жетті. Өнер саласындағы келіспеушіліктер тез пайда болды. Коломби мен Катц күшті вокалист жалдағысы келді. Бұл 1968 жылдың сәуір айында Купердің кетіп қалуына әкелді. Ол көп ұзамай Columbia-да жазба продюсері болып жұмысқа орналасты. Трубашылар Рэнди Брекер мен Джерри Вайс та кетіп, олардың орнына Лью Солофф пен Чак Винфилд келді. Стивен Стиллс пен Лора Найродан кейін Торонтодан келген канадалық Дэвид Клейтон Томас таңдалды. Тромбоншы Халлиган органға ауысты, ал Джерри Хайман тромбонға қосылды. Жаңа тоғыз мүшелі топ 1968 жылдың 18 маусымында Нью-Йорктегі Cafe Au Go Go-да екі апталық резиденциясын бастады. Екінші альбомы, Blood, Sweat & Tears, Герсиомен шығарылды, ал альбомның көп бөлігін Липсиус аранжировкалады. Онда аз түпнұсқа әндер болды, бірақ тізімде табыс жоғары болды. Ол Найроның "And When I Die", Берри Горди мен Бренда Холлоуэйдің "You've Made Me So Very Happy" және Клейтон Томаспен "Spinning Wheel" әндерін қамтыды. 1969 жылдың тамызында топ Вудсток фестивалінде басты орындаушы мәртебесіне ие болды. Тур және оның салдары 2023 жылы "Қан, тер және көз жасымен не болды?" атты толық метражды деректі фильмнің негізгі тақырыбы болды. АҚШ-қа оралғаннан кейін топ 1970 жылдың маусымында Рой Хейли мен Коломби продюсерлік еткен Blood, Sweat & Tears 3 альбомын шығарды. 1976 жылдың шілдесінде Боб Джеймс продюсерлік еткен және Патти Остинмен қонақ вокалымен, сондай-ақ Нью-Йорктік сессия музыканттарының көптеген қатысуымен (пианист Ричард Ти, гитаристтер Эрик Гейл мен Хью МакКракен, трубашы Джон Фаддис және Эрик Вайсберг (банжо, добро) шығарылған, бірақ сатылым көңілі толдырмады. АҚШ тізімінде 165-орынға тоқтағаннан кейін Columbia Records тобымен келісімшартты бұзды. Осы кезде BS&T-нің жалғыз қалған түпнұсқа мүшесі Коломби топпен гастрольдеуді тоқтатты, ал Дон Алиас Рой МакКардиге жол ашу үшін кеткенге дейін жалғыз перкуссиялық міндеттерді өз мойнына алды. 1977 жылы BS&T ABC Records компаниясымен келісімшарт жасасты және Brand New Day (1977 жылдың қарашасы) альбомында жұмыс істей бастады. Альбомды Коломби бірге шығарды, бірақ оның топпен тікелей қатысуы осы шығарылымнан кейін аяқталды. Осы уақытқа дейін Коломби BS&T сауда белгісінің жалғыз иесі болды. "Жаңа күн" жағымды пікірлер алды, бірақ сату баяу болды. Осы уақытта BS&T Тони Клатка, Форрест Бухтель, Дейв Баржерон, Билл Тиллман, Ларри Уиллис, Дэнни Трифан, Рой МакКарди және Майк Стерн сияқты жеке құраммен аспаптық альбом үшін тректер жазды деп айтылды, бірақ альбом ешқашан жарық көрмеді. 1977 жылы BS&T құрамында қайта өзгерістер болды. Стерн, Трифан, МакКарди, Бухтель және Тиллман барлығы кетіп, олардың орнын Рэнди Бернсен, Нил Стубенхаус, Майкл Лоуренс және Грегори Герберт алды. Барри Финнерти сол кезде гитараны, ал Крис Альберт трубаны Бернсен мен Лоуренс жыл соңында кеткен кезде қабылдады. 1978 жылдың қаңтарында топ Еуропалық турнеге шықты, ол 31 жастағы саксофоншы Грегори Герберт Амстердамда 1978 жылдың 31 қаңтарында есірткі дозасынан қайтыс болғаннан кейін күрт аяқталды. Оқиғаға қатты шошынған топ үйлеріне оралды. 1979 жылы BS&T менеджері Фред Хеллердің ынтасымен, Клейтон Томас Blood, Sweat & Tears-ті өзі және басқа да канадалық музыканттардан тұратын жаңа құраммен жалғастыруға шешім қабылдады (Кенни Марко – гитара, Дэвид Пилч – бас, Джо Сили – клавишалар, Брюс Кэссиди – труба, флюгельхорн, Эрл Сеймур – саксофон, флейта, Стив Кеннеди – саксофон, флейта және Салли Чаппис – барабандар, Харви Коган Кеннедиді, ал Джек Скарлаанды Чаппис алмастырды). Топ Avenue Records LAX (MCA Records) еншілес лейблімен келісімшарт жасасты. Топ құрамында Дэвид Клейтон Томас (вокал, гитара), Роберт Пилч (гитара), Дэвид Пилч (бас), Ричард Мартинес (сахнадағы аспаптар), Брюс Кэссиди (труба, флюгельхорн), Эрл Сеймур (саксофон, флейта), Вернон Дорж (саксофон, флейта) және қайта оралған Бобби Экономиу (доп) болды, ал продюсер және аранжировщик Джерри Голдштейн Nuclear Blues (1980 жылдың наурызы) альбомын жазды. Альбом топты қайта жаңартуға жасалған тағы бір әрекет болды, ол Tower of Power және LAX лейблінің War тобы сияқты фанк дыбыстық ортада топты көрсетті (BS&T 1980 жылы олармен бірнеше концерттер өткізді). Альбом көптеген Blood, Sweat & Tears жанкүйерлері үшін топтың ең жақсы жұмысынан өзгеше деп есептелді. Осы кезеңде тағы бір тікелей альбом 1980 жылдың 12 қазанында Калифорния штаты Лос-Анджелестегі The Street Scene-де жазылды (бұл 1995 жылдың ақпанында Live ретінде жарық көрді). Роберт және Дэвид Пилч осы концертке дейін кетіп қалды, сондай-ақ Ричард Мартинес кетіп қалды. Олардың орнына Уэйн Педзвиатр бас гитарада, Питер Харрис гитарада және Лу Поманти сахнадағы аспаптарда болды. Сонымен қатар, 1980 жылдың соңында Мик Жиллет (Tower of Power-дан) Кэссидиді трубада алмастырды. Тағы да гастрольдік сапардан кейін, Австралияны қамтыған осы топтың құрамы 1981 жылы таратылды. Клейтон Томас Blood Sweat & Tears атауын иеленбегендіктен, ол 1983 жылы бірқатар үзілістен кейін өзінің жеке мансабын қайта жандандыруға тырысты. Бұл промоутерлер Клейтон Томас тобын шақырып, Blood, Sweat & Tears атауын макетке қолданған кезде жолға кедергі келтірді. Нәтижесінде, оның менеджері Ларри Дорр 1984 жылы BS&T атауымен гастрольдеу құқығы үшін Коломбимен лицензиялық келісімге келді. Содан кейін 20 жыл бойы Клейтон Томас әртүрлі ойыншылар құрамымен (төмендегі тізімді қараңыз) "Blood, Sweat & Tears" деп аталатын концерттік айналымда өнер көрсетті, одан кейін 2004 жылдың қарашасында ол соңғы рет кетті. Қазір Канадаға қайтып келген Клейтон Томас өзінің жеке мансабын жалғастыруда және кейде тек өзінің атын қолданатын концерттер береді. 1998 жылы топқа қосылғанына отыз жыл толуына орай Дэвид Клейтон Томас Bloodlines атты жеке CD жұмысын бастады, онда Blood, Sweat & Tears-тің оннан астам бұрынғы мүшелері (Тони Клатка, Фред Липсиус, Лью Солофф, Дейв Баржерон, Рэнди Брекер және басқалар) альбомда өнер көрсетті және кейбір әндерге аранжировка жасады. 1999 жылы шығарылған ол бастапқыда тек Клейтон Томас концерттерінде қол жетімді болды, бірақ 2001 жылы кеңірек таралды. BS&T Клейтон Томассыз да жалғасты. Дорр 30 жылдан астам менеджерлік қызмет атқарып келеді, ал топ әлі де танымал гастрольдік топ болып табылады. Соңғы есеп бойынша, BS&T-нің бастапқы құрамына барлығы шамамен 165 адам кіреді (төмендегі тізімді қараңыз). 1993 жылдың 12 және 13 наурызында Ал Купер Нью-Йорктегі Bottom Line-да "Классикалық альбом The Child Is Father to the Man мерекесі" деп жарнамаланған екі шоу ұйымдастырды, онда Купер, Рэнди Брекер, Джим Филдер, Стив Катц және Фред Липсиус 25 жылдан кейін алғаш рет бірге өнер көрсетті, сонымен қатар Антон Фиг, Том Малоун, Лью Солофф, Джон Саймон және Джимми Вивино, сондай-ақ екі әйел хоры мен скрипкалық бөлім қатысты. Келесі жылы, 1994 жылдың ақпанының басында Купер өзінің 50 жылдығын тойлау үшін Bottom Line-ға оралды, онда ол өзінің жаңа тобының мүшелерімен, сондай-ақ Blues Project & BS&T мүшелерімен өнер көрсетті. Бұл шоудағы BS&T құрамы 1993 жылғы мерекелік шоудағыдай болды, бірақ Филдердің орнына Уилл Ли, ал Саймонның орнына Джон Себастьян болды.
In July 1976 More Than Ever, produced by Bob James and featuring guest vocals by Patti Austin and appearances by a host of NYC session players, including pianist Richard Tee, guitarists Eric Gale and Hugh McCracken, trumpeter Jon Faddis and Eric Weissberg (banjo, dobro), was released but sold disappointingly. After it stalled at US No. 165, Columbia Records dropped the band. At this time Colomby, BS&T's sole remaining original member, stopped touring with the group and Don Alias assumed sole percussion duties before leaving as well to make way for Roy McCurdy. In 1977, BS&T signed with ABC Records and began working on Brand New Day (November 1977). The album was co produced by Colomby, but his direct involvement with the group ceased after this release. Colomby was by this point the sole owner of the BS&T trademark name. Brand New Day garnered positive reviews but slow sales. At this same time BS&T were said to be recording tracks for an instrumental album with a personnel of Tony Klatka, Forrest Buchtel, Dave Bargeron, Bill Tillman, Larry Willis, Danny Trifan, Roy McCurdy and Mike Stern, but the album never appeared. During 1977 the BS&T lineup was again in flux. Stern, Trifan, McCurdy, Buchtel and Tillman all departed to be succeeded respectively by Randy Bernsen, Neil Stubenhaus, Michael Lawrence and Gregory Herbert. Barry Finnerty then took over guitar and Chris Albert trumpet when Bernsen and Lawrence left at the close of the year. In January 1978, the group undertook a European tour that ended abruptly after 31 year old saxophonist Gregory Herbert died of a drug overdose in Amsterdam on January 31, 1978. Rocked by the event, the group returned home. In 1979, with the encouragement of longtime BS&T manager Fred Heller, who had numerous requests for the band to play more shows, Clayton Thomas decided to continue Blood, Sweat & Tears with an entirely new lineup that consisted of himself and other Canadian musicians (Kenny Marco – guitar, David Piltch – bass, Joe Sealy – keyboards, Bruce Cassidy – trumpet, flugelhorn, Earl Seymour – sax, flute, Steve Kennedy – sax, flute and Sally Chappis – drums, with Harvey Kogan soon replacing Kennedy and Jack Scarangella succeeding Chappis). The group signed to Avenue Records subsidiary label LAX (MCA Records), with a slightly altered lineup of: David Clayton Thomas (vocals, guitar), Robert Piltch (guitar), David Piltch (bass), Richard Martinez (keyboards), Bruce Cassidy (trumpet, flugelhorn), Earl Seymour (sax, flute), Vernon Dorge (sax, flute) and a returning Bobby Economou on drums, and with producer and arranger Jerry Goldstein, recorded the album Nuclear Blues (March 1980). The album was yet another attempt to reinvent the group, showcasing the band in a funk sound environment that recalled such acts as Tower of Power and LAX labelmates War (with whom BS&T did several shows in 1980). The album was regarded by many Blood, Sweat & Tears fans as uncharacteristic of the group's best work. During this period, another live album was recorded at The Street Scene in Los Angeles, California on October 12, 1980 (this was eventually released as Live in February 1995). Robert and David Piltch left shortly before this concert, as did Richard Martinez. They were replaced by Wayne Pedzwiatr on bass, Peter Harris on guitar and Lou Pomanti on keyboards. And Mic Gillette (from Tower of Power) replaced Cassidy on trumpet at the tail end of 1980. Following more touring, including Australia, this incarnation of the group disbanded in 1981. Since he did not own the rights to the Blood Sweat & Tears name, Clayton Thomas attempted to restart his solo career in 1983 after taking some time off. This caused complications on the road when promoters would book Clayton Thomas' group and use the Blood, Sweat & Tears name on the marquee. Consequently, his manager Larry Dorr negotiated a licensing deal with Colomby in 1984 for rights to tour with the BS&T name. For 20 years afterwards, Clayton Thomas toured the concert circuit with a constantly changing roster of players (see roster below) as "Blood, Sweat & Tears" until his final departure in November 2004. Clayton Thomas, now residing back in Canada, continues his solo career and does occasional shows using only his name. In 1998, to celebrate thirty years after he first joined the group, David Clayton Thomas began work on a solo CD titled Bloodlines that featured a dozen former members of Blood, Sweat & Tears, (Tony Klatka, Fred Lipsius, Lew Soloff, Dave Bargeron, Randy Brecker and others) performing on the album and providing arrangements to some of the songs. Released in 1999, it was first only available at Clayton Thomas' concerts but made more widely available in 2001. BS&T continued without Clayton Thomas. Dorr has been manager (and much more) for over 30 years now, and the band is still a popular touring act. At last count, the overall number of BS&T members since the beginning is up around 165 total people (see roster below). On March 12 and 13, 1993, Al Kooper organized two shows at the Bottom Line in NYC that were advertised as "A Silver Anniversary Celebration of the Classic Album The Child Is Father to the Man", which featured Kooper, Randy Brecker, Jim Fielder, Steve Katz and Fred Lipsius playing together for the first time in 25 years, accompanied by Anton Fig, Tom Malone, Lew Soloff, John Simon and Jimmy Vivino, as well as a two woman chorus and string section. The following year, in early February 1994, Kooper returned to the Bottom Line for his 50th birthday celebration, in which he played with members of his new band plus the Blues Project & BS&T. The BS&T lineup at this show was the same as the 1993 Silver Anniversary show, with the exception of Will Lee sitting in for Fielder and John Sebastian (ex Loving Spoonful) contributing harmonica. Colomby would not allow Kooper to use the name Blood, Sweat & Tears, so the two reunions were billed as "Child Is Father To The Man". This second show appeared as the CD Soul of a Man in 1995. According to page 20 of the CD's liner notes, Steve Katz elected not to allow his performances onto the CD, which were digitally replaced by Jimmy Vivino. Bassist Jim Fielder is said to have added some parts to the CD as well. Since late 2005, the band resumed touring with a refreshed line up. The band's first world tour in a decade took place in 2007. From 2008 through 2010, Katz returned to appear at BS&T's shows as a special guest. BS&T and Chicago co headlined a Jazz festival in Stuttgart, Germany on July 9, 2011, and they also appeared on the same bill together again at Gretna Heritage Festival in Gretna, Louisiana on October 5, 2013. From 2013 until 2018, Blood Sweat and Tears was fronted by Bo Bice, who was the runner up against Carrie Underwood in the fourth season of American Idol. In 2018 the group decided to replace Bice with former Tower of Power singer Tom Bowes, who had previously done a brief stint with BS&T back in July through November 2012. In 2019 Keith Paluso, from the reality TV show The Voice, was chosen as BS&T's new singer
In March 2022 original bassist Jim Fielder guested with the group at a series of shows in Florida. Under the direction of Dorr and Colomby, the band has enjoyed something of a resurgence. Blood, Sweat & Tears donated money through its "Elsie Monica Colomby" music scholarship fund to deserving schools and students who need help in prolonging their musical education, such as the victims of Hurricane Katrina.