Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Пастор (1939–2007)
Pastor (1939 2007)
Гилберт Эрл Паттерсон (22 қыркүйек 1939 – 20 наурыз 2007) – американдық қасиеттілік пентекостшылдығының жетекшісі және пастор, Құтқарылу ғибадатханасы COGIC Cathedral of Bountiful Blessings ұлттық басшысы және негізін қалаушы, сондай-ақ Құдайдың Мәсіх шіркеуінің (COGIC), Incorporated бас апостолы болған. Епископ Паттерсон 2000 жылы 60 жасында COGIC-тің бас епископы болып сайланған екінші жас адам болды, алғашқысы – 1968 жылы бас епископ болып сайланғанда 56 жаста болған оның інісі, қайтыс болған епископ Дж.О. Паттерсон. 2007 жылдың 28 наурызында АҚШ Сенаты Паттерсонның өмірін құрметтеу туралы резолюция қабылдады. Резолюцияның демеушілері сенаторлар Барак Обама, Карл Левин, Джон Керри, Ламар Александр және Боб Коркер болды.
Gilbert Earl Patterson (September 22, 1939 – March 20, 2007) was an American Holiness Pentecostal leader and Pastor who served as the National Presiding Bishop and Founder of the Temple of Deliverance COGIC Cathedral of Bountiful Blessings and Chief Apostle of the Church of God in Christ (COGIC), Incorporated. Bishop Patterson was the second youngest person to ever be elected Presiding Bishop of COGIC at the age of 60 in 2000, second to his predeceased uncle Bishop J. O. Patterson, Sr who was 56 when he was elected Presiding Bishop in 1968. On March 28, 2007, the United States Senate passed a resolution celebrating the life of Patterson. The sponsors were Senators Barack Obama, Carl Levin, John Kerry, Lamar Alexander and Bob Corker.
Алғашқы жылдар және білім
Паттерсон 1939 жылдың 22 қыркүйегінде Теннесси штатының Гумбольдт қаласында Уильям Арчи мен Мэри Луиза Уильямс Паттерсон отбасында дүниеге келді. Оның отбасы сол кезде Миссисипиде тұрған, бірақ 1941 жылы әкесі COGIC шіркеуіндегі Киелі ғибадатханада қызмет етуі үшін Мемфиске көшіп келді. Әкесі COGIC пасторы болған, бұл кейіннен оның шіркеумен байланысына әкелді. Г. Э. Паттерсон үнемі шіркеуге қатысты. Ол COGIC дәстүрлерін мен үйретімдерін қабылдап, мойындады. 1952 жылы отбасы Мичиган штатының Детройт қаласына көшті, себебі әкесі Жаңа Иерусалим COGIC-те қызмет ете бастады. Бірнеше жыл өткен соң, 1958 жылы Паттерсон Детройт Библия колледжіне оқуға түсті. Ол сондай-ақ Мемфистегі ЛеМойн Оуэн колледжінде оқыды және Орал Робертс университетінен құрметті докторлық дәрежесін алды. Білімін аяқтағаннан кейін 1961 жылы Мемфиске оралып, әкесімен бірге пасторлық қызмет атқарды.
Patterson was born in Humboldt, Tennessee on September 22, 1939, to William Archie and Mary Louise Williams Patterson. His family was living in Mississippi at the time, but shortly after in 1941, they moved to Memphis so his father could serve at the Holy Temple, a COGIC church. His father was a COGIC minister, which later led to his own involvement in the church. G. E. Patterson regularly attended church. He accepted and affirmed COGIC traditions and teachings. In 1952, his family moved to Detroit, Michigan so his father could serve at the New Jerusalem COGIC. A few years later in 1958, Patterson decided to attend Detroit Bible College. He also attended LeMoyne Owen College in Memphis and held an honorary doctorate from Oral Roberts University. After completing his education he returned to Memphis to co pastor with his father in 1961.
Мансап
Паттерсон 50 жыл бойы діни қызмет атқарды. 2007 жылы 67 жасында простата рагының асқынуларынан туған жүрек жеткіліксіздігінен көз жұмды. Діни қызметкер ретіндегі жылдары ол 5,5 миллион мүшеден тұратын ең ірі Пятидесятник діни тобына жетекшілік етті. 1975 жылы ол әкесі мен інісі Дж.О. Паттерсон арасындағы дауға байланысты COGIC-тегі пасторлық қызметінен кетіп, осылайша оның бұл діннен бөлінуіне себеп болды. Г.Э. Паттерсон COGIC-тен тыс жерде діни қызметін жалғастыруды қалап, Мемфис, Теннеси штатындағы шіркеуді қайта жаңартып, оны "Құтқарылу ғибадатханасы" деп атады. Оның жаназасы кейін осы ғибадатханада өтті. Бұл шіркеу тез өсіп, көптеген жамағатқа ие болды. "Құтқарылу ғибадатханасы" Паттерсонға Пятидесятник дәстүріне адал болуға және қара нәсілділердің қасиеттілігін сақтауға мүмкіндік берді. Оның "Міне, судья келеді" атты кітабы жоғары бағаланып, мыңдаған данасы сатылды.
Patterson served in ministry for 50 years before dying of heart failure due to complications from Prostate cancer in 2007 at the age of 67. During his time as a minister, he led the largest Pentecostal religious group in the nation consisting of 5.5 million members. In 1975, he resigned as a pastor in the COGIC after a dispute between his father and J. O. Patterson, his uncle. This caused him to part ways with the denomination. G. E. Patterson wanted to continue ministry outside of the COGIC, which led him to renovating a church in Memphis Tennessee that he named the Temple of Deliverance. His funeral was later held here. This church grew rapidly and had numerous members. The Temple of Deliverance allowed Patterson to hold close to his Pentecostal roots and black holiness. His book 'Here Comes the Judge" received high praise and sold thousands of copies.
Азаматтық құқықтардың қатысуы
Паттерсон 1968 жылы Мемфис қаласындағы қоқыс жинаушылар ереуіліне белсенді түрде қатысты. Бұл COGIC мүшелерінің әдетте азаматтық құқық қозғалыстарынан алшақ болуымен байланысты ерекше жайт. Ол COME – «Теңдік үшін қозғалатын Мемфис қауымы» ұйымын құрғандардың бірі болды, бұл ұйым ереуілде маңызды рөл атқарды. Паттерсон радио арқылы Мемфис тұрғындарын ереуілді қолдауға шақырды. Оның ереуілге қатысуы, әртүрлі қара нәсілді белсенділердің өзіндік бастама көтеріп, ұжымдық күш-қуаттарын қолдану арқылы бостандық пен әділдікке ұмтылуын көрсетеді, сондай-ақ, қысымға ұшыраған және шеттетуге түскен қауымдар үшін де осы мақсатты көздейді.
Patterson was deeply involved in the Memphis Sanitation Workers Strike in 1968. This is notable due to COGIC members tending to be disconnected from Civil Rights movements. He was a founder of COME, Memphis Community on the Move for Equality, which played a powerful role in the strike. Patterson encouraged Memphis to support the strike through his radio broadcasts. His involvement in the strike demonstrates the amplitude of diverse grassroots black activists to exercise collective agency in order to pursue freedom as well as justice for oppressed and marginalized communities.