Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Англия ақсұлуы Джейн Невилл (туған тегі Говард), Вестморленд графесі (1533/37 – 30 маусым 1593 күні жерленген), ағылшын ақсұлуы болған.
English noblewoman
Jane Neville (née Howard), Countess of Westmorland (1533/37 – buried 30 June 1593), was an English noblewoman.
Отбасы
Джейн 1533 және 1537 жылдар аралығында дүниеге келген, бірақ бұл, көбінесе, соңғы жаққа таман болған болуы мүмкін, әйтпесе ол болашақ күйеуінен тоғыз жас үлкен болар еді. Ол Суррей графы Генри Ховард пен оның әйелі леди Фрэнсис де Вердің бес баласының бірінші немесе екіншісі еді. Оның әкесі тарапынан ата-бабалары Томас Ховард, Норфолк герцогының үшіншісі және Элизабет Стаффорд болды. Анасы тарапынан ата-бабалары Джон де Вер, Оксфорд графының он бесіншісі және Элизабет Трусселл еді. Джейн Ховардтың екі ағасы болды: Томас Ховард, Норфолк герцогының төртіншісі және Генри Ховард, Нортгемптон графының біріншісі. Сондай-ақ, екі әпкесі болды: Кэтрин Ховард, ол Генри Берклиге, Беркли баронының жетіншісіне үйленді, және Маргарет Ховард, ол Генри Скропке, Болтон баронының тоғызыншысына үйленді. Джейн Ховардтың кіші қарындасы Маргарет олардың әкесі өлім жазасын алғаннан кейін дүниеге келді.
Jane was born between 1533 and 1537, though it is likely towards the latter end, otherwise she would be nine years older than her future husband, being the first or second of five children of Henry Howard, Earl of Surrey and his wife Lady Frances de Vere. Her grandparents on her father's side were Thomas Howard, 3rd Duke of Norfolk, and Elizabeth Stafford. Her maternal grandparents were John de Vere, 15th Earl of Oxford, and Elizabeth Trussell. Jane Howard had two brothers, Thomas Howard, 4th Duke of Norfolk, and Henry Howard, 1st Earl of Northampton, and two sisters, Katherine Howard, who married Henry Berkeley, 7th Baron Berkeley, and Margaret Howard, who married Henry Scrope, 9th Baron Scrope of Bolton. Jane Howard's youngest sister, Margaret, was born after their father's execution.
Өмір
Джейн Говардтың әкесі, Суррей графы, 1547 жылдың 13 қаңтарында Гилдхолда мемлекетке қарсы қылмыс жасады деген айыппен сотталып, 1547 жылдың 19 қаңтарында Тауэр төбесінде басы кесілді. 1548 жылы оның балалары күйеу баласы Мэри Фицройдың қамқорлығына берілді, ол олардың тәрбиешісі ретінде мартиролог Джон Фоксты тағайындады. Фокспен бірге Джейн латын және грек тілдерін «сол дәуірдегі ең білімді адамдармен тең деңгейде таласа алатындай» үйренді. Джон Фокс белгілі протестант болғанына қарамастан, Джейн отбасының көпшілігі сияқты католик дінінде болды (оның әкесі католик болғандықтан, оның атасы, Норфолктің 3-ші герцогы Генрих VIII патшалықтың соңында Тауэрде тұтқынға алынып, сол себеппен Эдуард VI патшалық кезінде де ұсталған, бірақ ол католик патшайым Мэри билікке келген кезде босатылды). Шамамен 1563/64 жылдары Джейн Говард Чарльз Невиллге, 6-шы Уэстморленд графына үйленді, ол 1564 жылдың 10 ақпанында әкесі қайтыс болғаннан кейін графтыққа мұрагер болды. 1569 жылдың қараша айында Вестморленд Нортумберленд графымен бірге Солтүстік көтерілісіне қосылды. Алғашқы табыстардан кейін Вестморленд пен Нортумберленд патшайым Елизавета Сассекс графының басшылығымен солтүстікке әскер жіберген соң Шотландия шекарасына қашуға мәжбүр болды. Сассекс 1569 жылдың 19 қарашасында Йорк қаласында Вестморленд пен Нортумберлендті бүлікшілер деп жариялады. Біраз уақыттан кейін Нортумберленд шотландтық регентке, Морей графына тапсырылды. Алайда Вестморленд Роксбургширдегі Фернихирст қамалында Лорд Керрден пана тапты және 1570 жылы теңіз арқылы Испан Нидерландысына қашып кетті, онда өліміне дейін эмигрант ретінде өмір сүрді. 1571 жылы ол мемлекетке опасыздық жасады деп айыпталып, барлық құрметтерінен айырылды. Күйеуінің мемлекетке опасыздық жасады деп айыпталуынан кейін патшайым Джейнге өмір бойына 200 фунт стерлинг мөлшерінде зейнетақы тағайындады. 1569 жылғы Солтүстік көтерілісіне дейінгі оқиғаларда графиня күйеуінен гөрі әскер жинаумен көбірек айналысты. Ол жақсы білім алған, бірақ саяси ара-тұрлыстарды түсінудегі ең ақылды әйел болмаған болуы мүмкін. Ол көтерілісшілерді Англияның Елизавета I-ге қарсы көтерілуге бірінші болып шақырды, бірақ олар сәтсіз аяқталғанда Елизавета оны кешіреді деп үміттенді. Графиня өзінің ағасы Томас Говардтың, Норфолктің 4-ші герцогының Шотландия королевасы Мэримен үйленуін ұйымдастырып, оларды екеуін де Англия тағына отырғызып, осымен Англияда католик дінін қайта орнатуды жоспарлады. Ол 1572 жылы мемлекетке опасыздық жасады деген айыппен жазаланды және өмірінің соңына дейін үй қамауында өмір сүрді. Графиня 1593 жылдың 30 маусымында Норфолктегі Кеннингхоллда жерленді. Вестморленд көптеген жылдар бойы Англияға басып кіру және Елизаветаны Шотландия королевасы Мэримен ауыстыру жоспарларына қатысты. 1599 жылы ол қайтадан үйленуді ойлады. Оның болашақ әйелі Ричардот президентінің қызы болды. Вестморленд 1601 жылдың 16 қарашасында Фландриядағы Ниупорт қаласында қайтыс болды. 1604 жылдың 25 маусымында оның екі қызы, Кэтрин мен Анна, король Джеймс тарапынан жылына 200 марка зейнетақы алды. Вестморлендтің туысы, Эдмунд Невилл, Ричард Невиллдің жалғыз ұлы (1590 жылдың 27 мамырында қайтыс болды), Барбара Арденмен, Уорвикширдегі Парк-Холлдан Уильям Арденнің қызы, графтыққа талапкер болды.
Jane Howard's father, the Earl of Surrey, was tried and convicted of treason at the Guildhall on 13 January 1547, and beheaded on Tower Hill on 19 January 1547. In 1548 his children were placed in the care of their aunt, Mary FitzRoy, who appointed the martyrologist, John Foxe, as their tutor. Under Foxe, Jane learned Latin and Greek to the level that she could "compete with the most learned men of the age." Despite being educated by Foxe, who was a well known Protestant, Jane was Roman Catholic as were most of her family (his father had fallen out of favour in part because he was a Catholic and his grandfather, the 3rd Duke of Norfolk had been a prisoner in the Tower from the end of the reign of Henry VIII and was kept there throughout the reign of Edward VI for the same reason, although he was then released early in the rule of the Catholic Queen Mary). About 1563/4 Jane Howard married Charles Neville, 6th Earl of Westmorland, who had succeeded to the earldom after his father's death on 10 February 1564. In November 1569 Westmorland joined the Earl of Northumberland in the Northern Rebellion. After initial successes, Westmorland and Northumberland were forced to flee to the Scottish border when Queen Elizabeth sent forces north under the Earl of Sussex. Sussex proclaimed Westmorland and Northumberland rebels at York on 19 November. Shortly thereafter Northumberland was handed over to the Scottish Regent, the Earl of Moray. However Westmorland was given refuge by Lord Kerr at Ferniehirst Castle in Roxburghshire, and eventually escaped by sea in 1570 to the Spanish Netherlands, where he remained an exile until his death. In 1571 he was attainted, and all his honours forfeited. After her husband's attainder, the Queen granted Jane a pension of £200 for life. In the events which preceded the Northern Rebellion in 1569, the Countess had more to do with raising the troops than her husband did. She was well educated but perhaps not the cleverest of women when it came to understanding political machinations. She was first to urge the rebels to rise up against Elizabeth I of England, and yet she expected Elizabeth to pardon her when they failed. The Countess hoped to arrange the marriage of her brother, Thomas Howard, 4th Duke of Norfolk, to Mary, Queen of Scots, and put them both on England's throne and along with it, the Catholic religion would be restored in England. He was executed for treason in 1572 and she lived under house arrest for the rest of her life. The Countess was buried 30 June 1593 at Kenninghall, Norfolk. Westmorland continued to be involved for many years in plots to invade England and replace Queen Elizabeth with Mary, Queen of Scots. In 1599 he considered marrying again. His prospective bride was the daughter of President Richardot. Westmorland died 16 November 1601 at Nieuwpoort, Flanders. On 25 June 1604 two of his daughters, Katherine and Anne, were granted pensions of 200 marks a year by King James. Westmorland's cousin, Edmund Neville, the only son of Richard Neville (d. 27 May 1590) by Barbara Arden, the daughter of William Arden of Park Hall, Warwickshire, unsuccessfully claimed the earldom.