Кіріспе

Американдық бейсболшы, менеджер және жаттықтырушы (1863–1936)

Джеймс Томас "Диакон" МакГайр (18 қараша 1863 – 31 қазан 1936) – 1883 жылдан 1915 жылға дейін карьерасы болған американдық кәсіби бейсболшы, менеджер және жаттықтырушы. Ол негізінен қақпашы ретінде, 11 түрлі жоғары лига клубында 26 маусым ойнады. Оның ең ұзақ кезеңдері «Вашингтон Штатсмендер»/«Сенаторлар» (901 ойын, 1892–99), «Бруклин Супербас» (202 ойын, 1899–1901) және «Нью-Йорк Хайлендерс» (225 ойын, 1904–07) командаларында өтті. Ол «Бруклин» командаларында 1899 және 1900 жылдары Ұлттық лиганың чемпиондық титулын жеңіп алды. МакГайр өз дәуірінің ең төзімді қақпашысы болды, карьерасы бойы қақпашылық рекордтарын орнатты: қақпашылыққа түскен ойындар саны (1,612), ауттар (6,856), көмектер (1,860), қос ойындар (143), ұрланған базаларды тоқтату (1,459) және ұрланған базаларға жол бергендер саны (2,529). Оның көмек, ұрланған базаларды тоқтату және ұрланған базаларға жол бергендер саны бойынша көрсеткіштері бүгінгі күнге дейін жоғары лига рекордтары болып табылады. Жоғары лигадағы карьерасы барысында ол .278-дік орташа ұпай, .341-дік базаға шығу көрсеткіші, 770 ұпай, 1,750 соққы, 300 қос, 79 үштік, 45 хоум-ран, 840 RBI және 118 ұрланған база жинады. Оның ең жақсы маусымы 1895 жылғы болды, онда ол 133 ойынға қақпашылық жасап, .336 орташа ұпай, 10 хоум-ран, 97 RBI және 17 ұрланған база көрсетті. Ол бала кезінде Кливлендке көшіп, осы қаланың «бос алаңдарында» бейсбол ойнауды үйренді және 18 жасында «Вудлендс» командасы үшін ойнады.

Кіші лигалар

МакГайр алғаш рет Мичиган штатының Гастингс қаласындағы бейсбол командасы үшін ойнап көзге түсті, онда ол питчер Леди Болдуинмен бірге ойнады. МакГайр 50 миль радиустағы солқолды Болдуиннің және оның "жалынды жылдам добы мен иілгіш қисығы, "жылан добы" деп аталған" доптарын ұстай алатын жалғыз қақпашы деп есептелді. 19 жасында МакГайр 1883 жылы Индиана штатының Терре-Хауте клубында кәсіби бейсбол мансабын бастады. "Көк шұлықтар" командасы 13 команданың ішінде 8-орынды алып, 46–58 есебімен аяқтады және 1884 жылғы маусымнан кейін таратылды.

Филадельфия квакерлері

1885 жылдың қарашасында «Вулверинс» командасы МакГайрдың лига басқаруына қайтаруын ұйғарды, ал 1886 жылдың қаңтарында оны «Филадельфия Квакерс» сатып алды. МакГайр екі толық маусым бойы «Квакерс» сапында өнер көрсетті. 1886 жылғы маусым – МакГайрдың жеңіске ұмтылған командамен бірінші бас лигадағы маусымы болды, себебі «Квакерс» Ұлттық лигада 71–43 есебімен төртінші орынға табан тіреп, көтерілді. 1887 жылы МакГайр мен Клементс «Квакерс» командасы үшін қақпашылық міндетін тағы да бөлісті, тиісінше 41 және 59 ойын өткізді. МакГайр 1888 жылғы маусымды «Квакерс» командасымен бастады. Бірақ 1888 жылдың 30 маусымында 12 ойында .333 көрсеткіш және 51 соққыдан кейін «Квакерс» оны босатып жіберді. МакГайр 1888 жылғы маусымның соңында «Кливленд» командасы үшін 26 ойында қатысты, 94 соққыда .255 көрсеткіш жинады. МакГайр «Торонто» үшін 93 ойында ойнап, 72 ұпай жинады, 42 қосымша базаға жетті және 29 базаны ұрлады, .282 көрсеткіштің иегері атанды. (1889 жылғы маусым соңында жарияланған мәліметтерде МакГайр «Торонто» командасында .300 соққы көрсеткені және 92 ойынды қақпашы ретінде өткізгені айтылды). 1890 жылдың ақпанында Америка Ассоциациясының «Рочестер Бронкос» командасы МакГайрды «Торонто» командасынан сатып алды. Бас лигаға оралғаннан кейін МакГайр «Рочестер» үшін 87 ойында ойнады, оның 71-і қақпашы ретінде, 15-і бірінші базада, үші аутфилдте және біреуі питчер ретінде. Ол .299 соққы көрсеткішін, .356 базаға шығу көрсеткішін, .408 соққы орташасын және 53 RBI-ды жинады. 1890 жылғы маусымға дейін МакГайр ешқашан Wins Above Replacement (WAR) рейтингісіне 1.0-ға дейін жеткен емес; оның 1890 жылғы маусымы 2.7 WAR рейтингісін алды. Оның қорғаныс ойыны да 1890 жылы 0.9 қорғаныс соғысы рейтингісімен жақсарды – МакГайрдің ұзақ мансабындағы жалғыз маусым, ол лигасындағы ең үздік он қорғаныс соғысы рейтингісіне кірді. Алайда, «Диакон» лақап атының пайда болуы 1896 жылға дейін барады. Сол жылдың ақпан айында ұлттық бейсбол газеті «The Sporting Life» Мичиган штатынан келген хабарламада МакГайрдың «дінге келіп, бейсболдан бас тартып, уағыз айтуға уақыт бөлгісі келіп отырғанын» жариялады.

Вашингтон сенаторлары

1891 жылдың ақпан айында МакГайр «Рочестер Бронкос» командасынан «Вашингтон Стейтсмен» командасына ауысты. Келесі тоғыз маусымды ол «Вашингтон» формасында өткізді. 1892 жылы «Стейтсмен» командасы Ұлттық лигаға қабылданды және «Сенаторлар» деп аталды. «Сенаторлар» маусымды 58–93 есебімен 12 команданың ішінде 10-шы орында аяқтады. МакГайрдың соққы беру орташа көрсеткіші өткен жылғыдан 71 ұпайға төмендеп, 0,232-ге жетті. Дегенмен, МакГайрдың сапындағы базаға шығу көрсеткіші (61) соққы санымен (73) шамалас болды, бұл оған 0,360-тан жоғары көрсеткіш берді. Барлық үлесін ескергенде, МакГайр 1892 жылы 2,4 WAR рейтингін алды. «Сенаторлар» 1894 жылы сәл жақсарды, 45–87 есебімен 11-ші орында аяқтады. Ал МакГайрдың көрсеткіші айтарлықтай өсті. Оның соққы беру орташа көрсеткіші 49 ұпайға көтеріліп, 0,306-ға жетті, ал WAR рейтингі 1,5-ке дейін артты. Қорғаныс бойынша ол лигада 278 ұрланған базамен көшбасшы болды, лиганың қақпашылары арасында 114 көмек, 127 ұрланған жүгіруші, 36 қателік және 27 өткізілген доппен екінші орынды иеленді. Ол сонымен қатар Ұлттық лиганың қақпашылары арасында 312 допты ұстау, 180 көмек, 40 қателік, 12 қос ойын, 28 өткізілген доп, 293 ұрланған базаға рұқсат беру және 189 ұрланған жүгірушіні ұстау көрсеткіштерімен көшбасшы болды. 1896 жылы МакГайр тағы да жақсы маусым өткізді, ал «Сенаторлар» тағы да турнир кестесінде төменгі жағында, 58–73 есебімен тоғызыншы орында аяқтады. МакГайрдың соққысы 0,321-ге жетті, ал WAR рейтингі 2,4 болды. Қорғаныс бойынша ол екінші жыл қатарынан бірнеше санатта лиганың қақпашыларын басып озды, жалпы саны 98 ойында қақпашы (1-ші), 349 допты ұстау (1-ші), 87 көмек (2-ші), 30 қателік (1-ші), 14 қос ойын (1-ші), 205 ұрланған базаға рұқсат беру (1-ші) және 97 ұрланған жүгірушіні ұстау (2-ші) көрсеткіштерімен көзге түсті. МакГайр аз ойынға қатысты, 73 ойында қақпашы және 6 ойында бірінші базада ойнады, 0,343 соққы орташа көрсеткішін (оның мансабындағы ең жоғары көрсеткіші) жинады және 2,5 WAR рейтингін алды. МакГайр «Сенаторлар» үшін 131 ойында, 93 рет қақпашы және 37 рет бірінші базада ойнады. Оның соққы беру орташа көрсеткіші өткен жылғыдан 75 ұпайға төмендеп, 0,268-ге жетті, ал WAR рейтингі 1,6 болды. Он жылдан бері алғаш рет жеңіске ұмтылған командада ойнаған МакГайр 46 ойында қатысып, өркендеді. Оның соққы беру орташа көрсеткіші 0,318-ге дейін өсті, 0,385 базаға шығу көрсеткішімен, 0,446 соққы орташа көрсеткішімен және 1,4 WAR рейтингімен көзге түсті. 1900 жылы МакГайр Дьюк Фарреллмен бірге қақпашы міндетін бөлісті, МакГайр осы позицияда 69 ойын, ал Фаррелл 76 ойын өткізді. МакГайрдың соққы беру орташа көрсеткіші 0,286, базаға шығу көрсеткіші 0,348 және WAR рейтингі 1,2 болды. Оның көрсеткіштері «Супербас» командасына 82–54 есебімен екінші рет қатарынан жеңіс сыйлығына ие болуға көмектесті. 1900 жылы бір ойын кезінде МакГайр екінші базаны ұрлауға тырысқан жеті жүгірушіні ұстады, тағы біреуін «екінші базада ұйықтап қалған» күйде ұстады және үшінші базада ұйықтап жатқан тағы біреуін ұстады. Іс 1902 жылдың маусымында Филадельфиядағы федералды сотта қаралды. «Бруклин» клубының президенті Чарльз Эббетс сотта МакГайрдың қақпашы ретіндегі ерекше қасиеттері туралы куәлік берді. МакГайр «резервтік шарт» Шерманның сенімгерлікке қарсы заңын бұзғаны үшін «Бруклинмен» жасасқан келісімшарты жарамсыз деп мәлімдеді. Дәлелдерді тыңдағаннан кейін судья Джордж М. Даллас МакГайрдың пайдасына шешім шығарды, «Бруклин» келісімшарты өзара қарым-қатынастың болмауына байланысты күшін жойды және «Бруклин» МакГайрдың қызметі бірегей және орнын толтыра алмайтынын дәлелдемеді. «The Sporting News» газетінің Бруклиндегі тілшісі сот шешімі «МакГайр «Бруклин» басшылығына төмен және қорқынышты трюк ойнады» деген фактіні өзгерте қоймайды деп жазды, команданың МакГайрден зиян өтеу талап етуі керек екенін ұсынды және «Бруклин» халқы МакГайрдың қайта оралмауына «екі цент те жұмсамайды» деген пікірін білдірді. 1914 жылы МакГайр ісі ойыншылар мен Федералды лиганың басшылары ойыншыларды өз қатарына тартуға тырысқанда маңызды прецедентке айналды.

Детройт Тайгерлері

Сот процесі аяқталғаннан кейін МакГайр Детройт командасындағы жауапкершілікті Фриц Бюлоумен бөлісті. 1902 жылы МакГайр 70 ойынға қатысты, ал Бюлоу 63 ойынға. 1903 жылдың ақпан айында Бруклин клубының басқарушысы Нед Хэнлон Бруклиннің әлі де МакГайрға құқығы бар екенін мәлімдеп, оның Детройтпен жасаған келісімшартын күдікке түсірді. Хэнлон бірнеше апта бойы бұйрық шығармады, содан кейін 1903 жылдың сәуірінде бұйрық берді. Нәтижесінде, Бруклин МакГайрға қатысты барлық талаптарынан бас тартты. 1903 жылғы маусымда МакГайр қайтадан Бюлоумен ойыншылық міндеттерін бөлісті – МакГайр үшін 69 ойын, Бюлоу үшін 63 ойын. МакГайр .250 көрсеткішпен ойнады және 1.2 WAR рейтингісіне ие болды.

Нью-Йорк Хайленджерлері

1904 жылдың ақпан айында Детройт МакГайрды Нью-Йорк Хайлендерске сатты. Ол өзінің соңғы жылдарын 1904-1906 жылдары «Хайлендерс» командасында толық уақытты ойыншы ретінде өткізді. 1904 жылы 40 жасында МакГайр 97 ойынға қатысып, 1899 жылдан бергі ең жоғары көрсеткішті көрсетті. Ол 11 есе қос ойынды ұстап алып, Америка лигасының қақпашылары арасында көшбасшы болды және лигада 530 шайбаны қабылдап, 120 ассистпен екінші орын алды. Оның соққының орташа көрсеткіші .208-ге төмендеді. 1905 жылы МакГайр Нью-Йорктің бірінші қақпашысы болды, бұл позицияда 71 ойында өнер көрсетті. Ол .219 соққы берді және 0.7 WAR рейтингісіне ие болды. 1906 жылы 42 жастағы МакГайр лиганың екінші ең үлкен ойыншысы болды. Толық уақытты ойыншы ретінде өткізген соңғы маусымында ол 51 ойынға қатысып, 144 соққыда .299 соқты. 1907 жылы ол 45–61 (.425) есебімен, ал 1908 жылы 53–62 (.461) есебімен жаттықтырушылық рекорд жасады. МакГайр сондай-ақ Бостон үшін жеті ойында, көбінесе резервтік соққышы ретінде ойнады, үш соққы берді, оның ішінде бір хоум-ран соқты және бес рет алаңға шықты. 1908 жылдың 28 тамызында «Ред Сокс» командасынан босатылды. МакГайр «ардагерлер мен жас ойыншыларды арттан шайқас машинасына айналдырып, 1909 жылы 88–63 есебімен жеңіске жеткен «дауылды команданың» негізін қалады» деп есептелді. Сол кездегі клуб шенеуніктері МакГайрдың «ойында жаңа стиль енгізуге қажетті жігерге ие» екенін айтты. МакГайр 1909 жылғы маусымның соңғы апталарында команданы 14–25 (.359) есебіне жеткізді. Ол 1910 жылы қайта оралып, команданы 71–81 (.467) есебіне жеткізді. 1911 жылы МакГайр Кливленд командасының жаттықтырушысы ретінде 6–11 (.353) есебін көрсетті.

Детройт Тайгерлері

1912 жылы ақпанда МакГайр «Детройт Тайгерс» клубының питчинг жаттықтырушысы болып тағайындалды. Ол реттегі маусымда скаут ретінде жұмыс істеуі күтілді, бірақ 1912 жылдың мамырында клубпен жаттықтырушы ретінде маусым бойы жұмыс істеуге бекітілді, менеджер Хьюи Дженнингспен бірге жұмыс істеді. «The Sporting Life» газеті: «МакГайр мен Дженнингс жаттықтырушылар құрамында болса, «Тайгерс» лигадағы кез келген командадан осы жағынан жақсы нығайтылар еді» деп жазды. 1912 жылдың мамырында «Детройт» ойыншылары Тай Коббтың жанкүйерге шабуыл жасағаны үшін дисквалификацияға наразылық білдіріп, ойнаудан бас тартқанда, клуб басшылығы Филадельфиядағы ойынға екінші құрамды шығаруға мәжбүр болды. МакГайр «Тайгерс» командасының ауыстырушы ойыншыларының бірі ретінде алаңға шықты. Ол соңғы үлкен лигалық ойынында бір рет соққыға ұшырап, бір ұпай жинады, бірақ «Тайгерс» ойынды 24:2 есебімен ұтырып қалды. 1915 жылы ол «Тайгерс» клубына скаут ретінде қайта оралды. 1916 жылдың қаңтарында «Детройт» президенті Фрэнк Навин МакГайрды скаут және жаттықтырушы қызметінен босатып жіберді. МакГайр сол кезде «бар назарын Мичиган штатындағы Албион қаласындағы бизнесіне жұмсауды күтетінін» мәлімдеді. (Кейбір деректерде ол 1926 жылға дейін «Тайгерс» үшін скаут ретінде жұмысын жалғастырғандығы айтылады.) Солсингер МакГайрдың «алғашқы әдіске» жүгінгенін – соққыны жұмсарту үшін қолғабына шикі етті тығызғандығын жазды. Солсингердің сөзіне қарағанда, өндірушілер МакГайрдың идеясын пайдаланып, қақпақ ұстайтын қолғаптарды жүн мен шашпен толтыра бастады. Солсингер қазіргі заманғы қақпақ ұстаушылардың МакГайрдың инновациясына деген қарызын өтеу үшін «ескерткіш орнатуы керек» деп санайды.

Қисық қолдар

МакГайр қазіргі заманғы көптеген қорғаныс құралдары пайда болғанға дейін ойнаған, және оның манжалары карьерасының соңына қарай "бұралып, сынған, бүгілген, жарылған және қисық" болған делінеді. Көп таралған фотосуретке қоса берілген мәтінде: "Сурет дамытылғанда фотограф буындардың үстіндегі ескі емен ағашындағы түйіндер сияқты түйіндерді, сондай-ақ көптеген ескі жарақаттарды көріп таң қалды. Кейбір буындарда сүйектер жалпақтап, жанына қарай ығысқан".

Карьералық статистика және деректер

Жарақаттарға және ұстаушының міндеттеріне байланысты физикалық жүктемелерге қарамастан, МакГайр тамаша ұзақ өмір сүрді. 26 жыл бойы Үлкен лигада МакГайр .278 карьералық соққы беру орташасын, .341 базаға шығу көрсеткішін және .372 соққы беру пайызын жинады. Ол 1781 ойынға қатысып, 770 ұпай, 1750 соққы, 300 қос, 79 үштік, 45 хоум-ран, 840 RBI, 118 ұрланған база және 515 допты базаға жеткізу көрсеткіштерін иеленді. Көптеген командалар. МакГайр 11 түрлі Үлкен лига командасында ойнады. Бұл көрсеткіш 2000 жылға дейін рекорд болып сақталды, одан кейін Майк Морган 12-ші Үлкен лига командасы сапында ойнады. Ұрлыққа қақпашы ұсталғанда. МакГайр әлі де бір маусымда (1895 жылы 189) және карьерасы бойында (1459) ұрлық жасаған ең көп жүгірушіні ұстау бойынша Үлкен лига рекордын сақтап тұр. Ұрланған базаларға рұқсат беру. МакГайр көптеген жүгірушіні қақпадан шығарса да, ұрланған базаларға да рұқсат берді. Ол бір маусымда (1895 жылы 293) және карьерасы бойында (2529) ең көп ұрланған базаларға рұқсат беру бойынша қазіргі Үлкен лига рекордын иеленеді. Ұстаушы ретінде көмек көрсету. МакГайр 1901 жылы ұстаушының ең көп көмек көрсету рекордын жаңартты. Оның соңғы 1860 көмегі қазіргі Үлкен лига рекорды болып табылады. Ұстаушы ретінде ойындар. МакГайр маусымдық және карьералық рекордтарды бірдей орнатты. Ол 1895 жылы 133 ойынға қатысып, маусымдық рекордты жаңартты, ал 1900 жылы Уилберт Робинсонның 1108 ойыннан тұратын рекордын бұзып, карьералық көшбасшы атанды. Ұстаушы ретінде оның соңғы 1612 ойыны 1925 жылы Рей Шалк бұзғанға дейін Үлкен лига рекорды болып сақталды. Допты ұстаушы. МакГайр 1901 жылы допты ұстаушы ретінде карьералық рекордты жаңартты. Оның соңғы 6856 допты ұстауы 1925 жылы Рей Шалк бұзғанға дейін Үлкен лига рекорды болып сақталды. Ұстаушы ретінде қос ойын. 1904 жылы МакГайр бас жаттықтырушы Циммердің ұстаушы ретінде ең көп қос ойын жасау рекордын жаңартты. МакГайрдың 143 қос ойыннан тұратын соңғы көрсеткіші 1920 жылға дейін, Стив О'Нилл бұзғанға дейін Үлкен лига рекорды болып сақталды.

Отбасы және кейінгі жылдары

МакГайр 1893 жылы Мей К. Хаксфордқа үйленді. Олардың балалары болмады. 1915 жылы Альбионда спирттік ішімдік сатылуы тоқтатылды, ал МакГайр бауырлары мейрамхана мен «үлгі бөлмесіне» айналып, ақырында жабылды. 1914 жылы екі рет ақыл-есінен айырылған адам МакГайрды өлтіруге тырысты. Бірінші рет Мичиган штатының Дак-Лейк көліндегі МакГайрдың шатырында балта мен револьверді пайдаланды. Екінші рет Альбиондағы МакГайрдің үйінде автоматты мылтықпен шабуыл жасады. МакГайр өлімнен мүжілгені хабарланды. Бейсболдан зейнетке шыққаннан кейін МакГайр Альбиондағы үйіне қайтып келді. 1926 жылы Альбион колледжінің бейсбол командасын жаттықтырды және тауық шаруашылығымен айналысты. МакГайр 1936 жылы 72 жасында қайтыс болды. Өлімнің себебі – пневмония, ол Мичиган штатының Дак-Лейк көліндегі тауық фермасында инсульт алғаннан кейін дамыды. Ол Альбиондағы Риверсайд зиратында жерленді.

Басқарушылық жазба

Команда Жыл Регулярлық маусым Плей-оффОйындарЖеңісЖеңіліс%ЖеңісОрынЖеңісЖеңіліс%НәтижеWSH 6821470.309 уақытша – – – –WAS барлығы 68 21 47 0.309 0 0 –BOA 10645610.425 АЛ-де 7-орын – – – –BOS 11553620.461 босатылды – – – –BOA/ BOS барлығы 221 98 123 0.443 0 0 –CLE 3914250.359 АЛ-де 6-орын – – – –CLE 15271810.467 АЛ-де 5-орын – – – –CLE 176110.353 қайтадан тағайындалды – – – –CLE барлығы 208 91 117 0.438 0 0 –Барлығы 497 210 287 0.423 0 0 –