Кіріспе

Камминс бөлімшесі (бұрын Камминс штаттық фермасы деп аталатын) – АҚШ-тың Арканзас штаты, Линкольн округінде орналасқан Арканзас штатының Түзету департаментінің түрмесі, Арканзас дельта аймағында. Ол 65-ші АҚШ тас жолының бойында, Пайн-Блафф қаласынан оңтүстікке қарай 45 шақырым жерде, Варнер қаласының жанында орналасқан.

Бұл түрме фермасы – түзеу мекемесі. Түрме алғаш 1902 жылы ашылған және 1725 тұтқынға арналған. 1986 жылға дейін Арканзас штатының еркектерден өлім жазасын күтіп отырғандары Камминсте сақталды, содан кейін олар алғаш рет Такердегі жоғары қауіпсіздік бөлімшесіне ауыстырылды. Арканзас штатының өлім жазасын орындау камерасы Камминс бөлімшесінде, Варнер бөлімшесіне іргелес орналасқан. Әйелдерге өлім жазасын күтіп отырғандар Макферсон бөлімшесінде. Камминс – Арканзас штатының еркек тұтқындар үшін "базалық бөлімшелерінің" бірі; ол өңделген еркек тұтқындарға бастапқы тағайындама берілетін бірнеше бөлімшелердің бірі болып табылады.

Тарих

1902 жылы Арканзас штаты 140 000 долларға (инфляцияға сәйкес соңғы жылдары шамамен <есептелген сомаға> тең) жер сатып алды. Түрме сол жылы құрылды, ал тұтқындар желтоқсан айында ол жерге орналасып, қамауға алына бастады. Түрме бұрынғы Камминс және Мейпл Гроув плантацияларында орналасқан. Екеуі де мақта өсіруге пайдаланылған. Арканзас штатының губернаторы Джефф Дэвис штатка Луис Алтаймерге тиесілі, оның досы және Республикалық партияның жетекшісі болған Джефферсон округіндегі ферманы сатып алуды қалаған. Бірақ заң шығарушы орган Камминс үшін жер сатып алғанда, Дэвис саяси қарсылық көрсетіп, штатты сатып алудан бас тартуға мәжбүрлеуге тырысты. 1933 жылы губернатор Джуниус Марион Футрелл Арканзас штатының түрмесін ("Қабырғалар") жапты, ал кейбір тұтқындар бұрынғы түрмеден Камминске көшірілді. 1951 жылы ақ нәсілді әйелдер Арканзас штатының әйелдер фермасынан Камминске ауыстырылды. 1970 жылы бөлек тұруды талап еткен тұтқындар көтеріліс ұйымдастырды, нәтижесінде штат полициясы араласуға мәжбүр болды. 1969 жылы Джонни Кэш Камминс бөлімшесінде концерт берді. Ол онда шіркеу салу үшін жеке қаражатын сыйлады. 1972 жылы Арканзас штатының алғашқы түрмелік родеосы Камминс бөлімшесінде өтті. 1976 жылы әйелдер Камминс бөлімшесінен Пайн-Блафф бөлімшесіне көшірілді. 1978 жылы Камминс бөлімшесінде жаңа өлім жазасы камерасы ашылды. 1986 жылы өлім жазасына кесілген тұтқындар қамауға алынды. 2000 жылы Арканзас штатының алғашқы электрленген қоршауы, тұтқындардың еңбегімен салынған, Камминс бөлімшесінде пайдалануға берілді. 2020 жылы түрме Арканзастағы COVID-19 пандемиясынан зардап шекті. Түзету қызметкерлерінің сөзіне қарағанда, әкімшілік бастапқыда түзету қызметкерлерінің маска киюін қаламаған, себебі бұл тұтқындарды қорқытуы мүмкін еді. 2020 жылдың 25 сәуіріне қарай 33 түзету қызметкері мен 800 тұтқын COVID-19 жұқтырған. 11 Камминс тұтқыны COVID-19 салдарынан қайтыс болды. Анықталған мәліметтерге тұтқындардың жыныстық мүшелеріне қосылған электр құрылғылары туралы шағымдар да кірді. Сол кездегі Арканзас штатының жазалау жүйесі Камминс бөлімшесінде тұтқындарды конституцияға қайшы келетін қатыгездік пен ерекше жазалау деңгейіне жететін жағдайларда ұстағандығы анықталған, осы істер бойынша Арканзас штатының шығыс округінің АҚШ округ соты, басқалармен қатар, қарады. Арканзас түрме жүйесінің кейбір ерекшеліктері оны осы елдегі көптеген басқа да жазалау мекемелерінен ерекшелендіреді. Біріншіден, онда жалақы алатын қызметкерлер өте аз; қарулы сенімділер ["сенім артқан" тұтқындар, дереккөзге сәйкес] қарапайым тұтқындарды күзетіп, сенімділер азаматтық немесе "еркін әлемнің" қызметкерлері орындайтын басқа да міндеттерді атқарады. Екіншіден, оқшаулауда емес сотталғандар жұмыс істемегенде қамауда болады және түнде ашық жатақхана типтес казармаларда ұйықтауға міндетті, онда төсек-орындар қатарлап орналасқан; әр казармада көптеген адамдар болады. Үшіншіден, Камминсте ешқандай тиімді реабилитация бағдарламасы жоқ; Теккерде үміт беретін және көмектесетін бағдарлама бар, бірақ ол әлі де шектеулі.

Құрамы

Ол ішінара Оберн қалашығында, ішінара Чоктау қалашығында орналасқан. Каминс шамамен жерге ие. Әйелдерге арналған бөлек блок болған. Түрмеге "Еркін сызық" кіреді, ол түрме қызметкерлерінің, оның ішінде түрме бастығының, бірнеше түрме шенеуніктерінің және олардың отбасыларының тұрғын үйі болып табылады; тұтқындар "Еркін сызықта" үй қызметшілері ретінде жұмыс істейді. Түрме жері бұрын Гулд мектеп округінің құрамында болған. 2004 жылдың 1 шілдесінде Гулд мектеп округі Дюма округіне біріктірілді. Бұрын түрмеге кіретін басты қақпа негізгі тас жолдан шығып, жолдың соңында орналасқан. Басты қақпа – тікенекті сыммен жабылған құрғақ сым тордың артындағы ағаш құрылысынан тұрған. Сенімді қарауыл басты кіреберісте кезекшілік еткен. Комминс/Варнер ерікті өрт сөндіру бөлімі Каминс бөлімшесіне өрттен қорғау қызметтерін ұсынады. Бөлімше 388-ші Арканзас тас жолы бойында, Каминс бөлімшесінің аумағында орналасқан. 2010 қаржы жылында Арканзас түзеу департаменті өрт сөндіру бөлімшесіне 81 691 доллар жұмсаған. 2001 жылға дейін тұтқындар егістіктерден жүгері, мақта және күріш жинаған, оларға атты түрме күзетшілері бақылау жасаған. 2008 жылы ол Рэндалл Л. Уильямс түзеу орталығына көшірілді. Каминс түрмесіндегі тұтқындар түзеу мектептеріне қатысады.

Тұтқындық өмір

Бұрын әрбір тұтқын күніне 10 сағат, аптасына 6 күн далада жұмыс істеген. Тұтқындар тек ауа температурасы мұзды болғанда ғана жұмыстан босатылатын. Тұтқындарға белгілі бір жұмыс көлемі қойылмаған. Оларға барынша көп жұмыс істеу тапсырылған. Жеткіліксіз жұмыс істеген тұтқындар сабалаған. Сенімді тұлғаларға түрмеден шығып-кіруге тексерусіз рұқсат болғандықтан, олар ішімдік, есірткі және қару-жарақтарды жасырып әкелген, кейін түрме ішінде сатқан. Сенімді тұлғалар көбінесе бір-бірінен осы заттарды сатып алатын, себебі олардың көп ақшасы болған. Сенімді емес тұтқындар, оның ішінде "до поптар" және "ранкерлер" тамақ, дәрі-дәрмек, медициналық қызметкерлерге жол, сыртқы байланысқа мүмкіндік және түрме ішіндегі кездейсоқ жазалардан қорғану үшін сенімді тұлғаларға төлем жасауға мәжбүр болған. Сондықтан сенімді емес тұтқындарда көп ақша болмаған.

Өлім жазасы

Джон Эдвард Свиндлер, 1990 жылғы 18 маусымда патрульдік Рэнди Баснетті өлтіргені үшін өлім жазасына кесілді және аттырылды. Рики Рэй Ректор, 1992 жылғы 24 қаңтарда полиция қызметкері Роберт Мартинді өлтіргені үшін өлім жазасына кесілді және аттырылды. Дэрил Ричли, 1994 жылғы 3 тамызда Дональд Леманды өлтіргені үшін өлім жазасына кесілді және аттырылды. Хойт Франклин Клайнз, 1994 жылғы 3 тамызда Дональд Леманды өлтіргені үшін өлім жазасына кесілді және аттырылды. Джеймс Уильям Холмс, 1994 жылғы 3 тамызда Дональд Леманды өлтіргені үшін өлім жазасына кесілді және аттырылды. Марион Альберт Пруэт, Боби Жан Робертсонды өлтіргені үшін 1999 жылғы 12 сәуірде өлім жазасына кесілді және аттырылды. Кристина Мари Риггс, өлім жазасына кесіліп, 2000 жылғы 2 мамырда екі баласын өлтіргені үшін аттырылды. Чарльз Лаверн Синглтон, 2004 жылғы 6 қаңтарда Мэри Лу Йоркті өлтіргені үшін өлім жазасына кесілді және аттырылды. Эрик Нэнс, 2005 жылғы 28 қарашада Джули Хитті өлтіргені үшін өлім жазасына кесілді және аттырылды. Леделл Ли, 2017 жылғы 20 сәуірде Дебра Ристі өлтіргені үшін өлім жазасына кесілді және аттырылды. Ол Арканзас штатында 12 жылдың ішінде өлім жазасына кесілген алғашқы адам болды. Джек Гарольд Джонс, сериялық кісі өлтіруші, және Марсель Уэйн Уильямс, өлім жазасына кесіліп, 2017 жылғы 24 сәуірде аттырылды. Бұл АҚШ-та 2000 жылдан бері екі адамды бірдей аттырудың алғашқы жағдайы болды. Кеннет Уильямс, сериялық кісі өлтіруші, 2017 жылғы 27 сәуірде өлім жазасына кесілді және аттырылды.

Өлім жазасы жоқ

Кеннет Найсли, 1958 жылы полицейді өлтіргені үшін өмір бойына сотталған және Арканзас штатының ең ұзақ мерзімге қамауда отырған тұтқыны.

Брюс Джексонның түрмедегі фотосуреті

1960 жылдары этнограф Брюс Джексон түрмедегі афроамерикалық жұмыс әндерін зерттеу мақсатында Техас штатындағы тұтқындардың суреттерін түсіре бастады. Сол кезде ол Рамси түрме фермасының директордың орынбасары Т. Дон Хуттомен дос болған. 1971 жылы Хутто Арканзас штатының түзеу мекемелері комиссары болғанда, олардың достығы Джексонға тұтқындарға қол жеткізуге және көптеген жарияланымдар жасауға мүмкіндік берді. 2010 жылы Джексонның Камминс бөлімшесінен алынған фотосуреттер жинағы Нью-Йорктің Буффало қаласындағы Олбрайт Нокс өнер галереясында және Солтүстік Каролина штатының Дюрхам қаласындағы Дьюк университетінің құжаттамалық зерттеулер орталығында көрмеге қойылды.