Личфилд плантациясы – Оңтүстік Каролинадағы ежелгі күріш шаруашылығы. 1710 ж. негізі қаланды, Та́кер отбасының иелігінде болды. Тарихы, мансабы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Оңтүстік Каролина штатының Паули аралындағы Личфилд плантациясы – Уаккамоу өзеніндегі ең көне күріш шаруашылықтарының бірі.
Litchfield Plantation in Pawleys Island, South Carolina, is one of the oldest rice plantations on the Waccamaw River.
Тарих
Плантацияның пайда болуы үш жер беруге байланысты: король Георг III 1710, 1712 және 1711 жылдары Томас Хепвортқа 500, 500 және белгілі бір мөлшерде жер берген. Питер Саймон плантацияны "Литчфилд" деп атады, ал оның бар екендігі туралы алғашқы жазба оның өсиетінде кездеседі. Алғашқы үй немесе "Плантациялық үй" 1740 жылы салынды. Плантацияның ең танымал иесі – Оңтүстік Каролина штатының Джорджтаун қаласынан шыққан Такер отбасы. Такерлер отбасы бастапқыда Бермудадан Оңтүстік Каролинаға көшіп келген. Дэниел Такер саясаткер болды және үш ұлы болды. Ұлы ұлы Джон Такер плантацияны мұраға алды және мүліктің ішінде күріш өсіру әдістерін жетілдірді. 1850 жылға қарай Литчфилд плантациясы жылына бір миллион фунт күріш өндірді. Джон 4 әйелден 9 ұл өсірді. Джон Такер қайтыс болғаннан кейін меншік оның ұлы, доктор Генри Массингберд Такерге өтті. Доктор Такер Америка Азамат соғысы кезінде Конфедерация армиясында төрт жыл ерікті болып қызмет етті. Ол сондай-ақ, епископалдық дінге берілген адам болды және жаңа шіркеу салынғанда, ескі Әулиелер шіркеуін бұзып, өз мүлігіне көшірді. Плантацияда жұмыс істейтін құлдарды шіркеуге баруға мәжбүрлеу үшін доктор Такер оларға апталық тамақ пен темекіні бермейтін. Доктор Такер спортшы да болды және Джорджтаун атқыштар клубында көптеген турнирлерде жеңіске жетті.
The plantation traces its formation to three land grants of 500, 500 and from King George III to Thomas Hepworth, in 1710, 1712 and 1711. The plantation was named "Litchfield" by Peter Simon, with the first reported statement of its existence occurring in his will. The original mansion or "Plantation House" was built in 1740. The most celebrated owner of the plantation was the Tucker Family of Georgetown, South Carolina. The Tucker family originally came to South Carolina from Bermuda. Daniel Tucker was a politician and had three sons. The eldest, John Tucker eventually inherited the plantation and perfected growing methods for rice on the property. By 1850 Litchfield Plantation was producing one million pounds of rice per year. John had 9 sons by 4 wives. Upon the death of John Tucker ownership passed to his son Dr. Henry Massingberd Tucker. Dr. Tucker served as a volunteer with the Confederate Army for four years during the American Civil War. He was also a staunch Episcopalian and when a new church was built had the old All Saints Church dismantled and moved to his property. In order to compel church attendance by the slaves who worked the plantation Dr. Tucker withheld weekly rations of food and tobacco from those slaves who did not attend services. Dr. Tucker was also a sportsman and won many tournaments at the Georgetown Rifle Club.
Құлдық
Личфилд плантациясының құлдық тарихы туралы аз мәлімет сақталған, бірақ көптеген дереккөздер плантацияда жұмыс істеу үшін құлдар пайдаланылғанын көрсетеді. Личфилд плантациясын ерекшелендіретін нәрсе – Личфилд плантациясының құлдары мен олардың ұрпақтары қолданған зираттың болуы. 1989 жылы Брокингтон және Ассошиатс жүргізген археологиялық зерттеуге сәйкес, зиратта шамамен 150 болуға мүмкін қабір бар. Олардың тек 2-еуі 1888 және 1920 жылдарымен белгіленген.
Little is recorded of the history of slavery at Litchfield plantation, although it is established by many sources that slaves were used to work the plantation. One of the distinguishing characteristics of Litchfield plantation is the existence of a cemetery utilized by slaves of Litchfield plantation and their descendants. According to an archaeological investigation performed by Brockington and Associates in 1989 the cemetery holds approximately 150 possible graves. Only 2 of these graves are marked, with dates in 1888 and 1920.
Аңыздар
Личфилд плантациясы, жазық жерлердегі көптеген орындар сияқты, көптеген әуесқойларға арналған әңгімелермен мақтана алады. Бұл әңгімелер доктор Генри Массингберд Таккерге байланысты. Бір әңгімеде доктор Таккердің әуесі түн ортасында үйге шақырылғаннан кейін плантацияға атпен оралып келеді. Көрсетілгендерге сәйкес, ол кіреберістегі қоңырауды соғып, аттарды күтіп жүрген қызметкерлерге қайтып келгенін хабарласады, содан кейін басты жолмен аттың шапқылаған дыбысы естіледі. Басқа әңгімелерде доктор Таккердің әуесі плантация үйінде пайда болып, артқы баспалдақтан адамның қадам басып жүргені естіледі.
Like much of the low country, Litchfield Plantation boasts a number of ghost stories. These stories center around Dr. Henry Massingberd Tucker. One of the stories involves the ghost of Dr. Tucker returning to the plantation on horseback after performing a midnight house call. It has been anecdotally reported that he rings the bell at the entrance gate to alert the stable hands that he had returned, followed by the sound of a horse trotting down the main lane. The other stories involve the ghost of Dr. Tucker appearing in the plantation house and the sound of a person walking on the back staircase.
Бүгін
Личфилд плантациясы қазіргі уақытта жоспарлы тұрғын үй кешені ретінде дамытылуда. Алғашқы үй-жай қазір үй иелерінің әлеуметтік клубы ретінде қолданылады, ал мал шаруашылығы орнында қазір Англикандық миссиялық шіркеу – The Abbey орналасқан. Осы плантацияның аты жақын орналасқан Личфилд Бич қауымына берілген.
Litchfield Plantation is currently in the process of being developed as a master planned residential community. The original Mansion is now used as a homeowner's social club, and the original site of the stables is now occupied by The Abbey, an Anglican Mission church. The plantation has given its name to the nearby community of Litchfield Beach.