Метродағы кештер – қаладағы көлік жүйесінде өтетін мереке. Музыка, би, сыйлықтармен қуаныш сыйлайды. Ең танымал түрлері: жұмыс сағаты мен түнгі кештер.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Метродағы кеш – бұл көпшілік көлік жүйесінде өтетін той. Әдетте, адамдар қаланың көпшілік көлік жүйесіндегі алдын ала белгіленген стансада жиналып, қатысушылардың саны жеткілікті деңгейге жеткенше күтеді де, пойызға мінеді. Содан кейін, тойға қатысушылар музыка ойнау, билеу, тіпті сыйлықтар алмасу сияқты түрлі әрекеттермен айналысады. Метро кештерінің бірнеше түрі бар, ең бастысы – жұмыстан кейінгі сағаттағы және түнгі метро кештері.
A subway party is a celebration that occurs on a mass transit system. Generally, people meet at a predetermined station in their city's mass transit system, wait until their numbers have achieved critical mass, and board the train. From there, revelers may engage in many different activities, from playing music and dancing to exchanging gifts. There are several kinds of subway parties, the two most distinct being the rush hour subway party and the late night subway party.
Түрлері
Метроның жұмып тұрған сағаттарындағы кештері жолаушыларға қуаныш сыйлау мақсатында ұйымдастырылады, олардың мегаполистің орталығына күнделікті сапарлары ұзақ, көңілсіз немесе стрессті болуы мүмкін. Бірнеше метро кештері тобы жолаушыларға сыйлық беру үшін ешкі терісін киіп, метро вагондарына мінген, сондай-ақ парчиси ойнап, қанаттар тағып, ынта білдіргендерге жылтыр шашыратуға белсенді. Метродағы түнгі кештері қатысушылардың ләззатына арналған. Кешті тойлаушылар костюмдер киеді, метро вагонын безендіреді, музыкалық аспаптар әкеледі және кейде кештің тақырыбы болады. Әсіресе мерекелік күндері, мысалы, Жаңа жыл немесе Әлем чемпионатындағы жеңіс кезінде, метрода спонтанды кештер өтуі мүмкін. Адамдар жер үстінде ішіп алып, метроға отыруға шешім қабылдауы мүмкін. Мұндай жағдай болғанда, көңіл көтеру жер астында да жалғасады. Мұндай метро кештерін сынға алғандар, олардың тудыратын хаосының нәтижесінде, бұрыннан толы метро жолаушылары қауіпке ұшырауы немесе кешігулер тууы мүмкін дейді. Сонымен қатар, кейбіреулер олардан жай ғана ашуланып қалуы мүмкін. Электрондық пошта мен ұялы телефондардың пайда болуымен метро кештеріне шақырулар электрондық түрде таратыла алады. Кеш әдетте бір метро станциясынан басталып, жүйе арқылы өтетін сайын қатысушылар саны артады. Нұсқауларда көбінесе адамдар пойыздың соңғы вагонында жиналуы керектігі айтылады.
Rush hour subway parties aim to spread joy to commuters, whose daily treks into the center of their metropolis can be long, boring or stressful. Several subway party groups have boarded subway cars dressed in goat skins to give presents to commuters, and have been known to play parcheesi, wear wings and sprinkle glitter on the willing. Late night subway parties are for the enjoyment of the attendees. Party goers don costumes, decorate the subway car, bring musical instruments and sometimes the parties have a theme. On nights that are especially festive such as New Year's or World Cup victories, a spontaneous subway party may occur. People may already be drinking above ground and decide to board the subway. When this happens, the general feeling of revelry continues below ground. Critics of subway parties of this kind say that, by introducing chaos, these activities may place the already crowded subway riders in danger or cause delays. Also, some people may simply become annoyed by them. With the advent of email and cellphones, invitations to subway parties can now be distributed electronically. The party usually starts at one subway station and acquires more participants as it proceeds through the system. The instructions often ask people to meet by the last car of the train.
Тарих
1904 жылы Нью-Йорк метросының бірінші желісі ашылды. Осы оқиғадан сақталған фотосуреттерде адамдар смокинг пен цилиндр киіп, шампан ішіп тойлап жатқандары көрінеді. 1980 жылдары Майкл Алиг және «Клуб балалары» Нью-Йорк метросында кештер ұйымдастырды, онда олар экстази есірткісін қолданды деген қауесет бар. Бұл шаралар ауыз әңгімесі және телефон арқылы таралды. Осы кештер туралы «Дискотеканың қанды алаңы» кітабында толыққанды мәлімет берілген. 2005 жылы Торонто көлік комиссиясы қазан айын «мәдениет айы» деп жариялады, бұл қалада өткен метро кештерінен шабыттанған болуы мүмкін. Бұл науқанға «мәдениет вагондары» кірді, олар кездейсоқ таңдалған вагондар болып, ішінде кенеттен басталатын кәсіби ән салу, билеу және музыка ойнатылды. Бүгінде метро кештері флэшмоб құбылысымен шартты түрде ғана байланысты. Метро кештері туралы ақпарат блогтарда, веб-сайттарда және электрондық пошта тізімдерінде жарияланады. Адамдар әлемнің ондаған қалаларында көрінетін спонтандылықпен жиналады.
In 1904, the New York City Subway system's first line opened. Photographs from the event show people dressed in tuxedos and top hats and drinking champagne to celebrate. In the 1980s, Michael Alig and the Club Kids threw parties on New York City subway trains where they purportedly took the drug ecstasy. The events were promoted through word of mouth and telephones. These parties are detailed in the book Disco Bloodbath. In 2005, the Toronto Transit Commission declared October "culture month", perhaps inspired by recent subway parties in the city. This campaign included "culture cars", which were randomly selected cars that contained spontaneous, professional singing, dancing and music. Today, subway parties are only loosely related to the flash mob phenomenon. The details for subway parties are published on blogs, websites and mailing lists. People assemble seemingly spontaneously in dozens of cities throughout the world.