Кіріспе

Strike Fighter Squadron 101 (VFA 101), сондай-ақ "Grim Reapers" деп аталатын, Флорида штатындағы Эглин әуе базасында орналасқан АҚШ Әскери-теңіз күштерінің Флотты алмастыру эскадрильясы (FRS) болды. 1990 жылдардың ортасында F-14 Tomcat үшін Батыс жағалауындағы FRS, VF-124 таратылғаннан кейін, VF-101 жалғыз F-14 FRS болды. Ол кезде ол Вирджиния штатындағы NAS Oceana-да орналасқан. F-14 ұшақтары қызметтен шығарылғаннан кейін VF-101 2005 жылы таратылды. 2012 жылы ол қайта құрылып, 101-ші шабуылдаушы эскадрилья (VFA 101) деп қайта аталды. 2019 жылы таратылғанға дейін ол екі F-35C Lightning II FRS-тің бірі болды. Ол Флорида штатындағы Эглин әуе базасында, АҚШ Тынық мұхиты флотының шабуылдаушы эскадрилья қанатының құрамындағы 33-ші ұшақ қанатымен (33 FW) бірге орналасқан бағынышты бөлімше ретінде жұмыс істеді.

Тарих

Екі түрлі эскадрилья "Grim Reapers" деп аталды, VF 10 және кейіннен VF 101, осы мақаланың негізгі тақырыбы осы. Ресми түрде, АҚШ Әскери-теңіз күштері жаңа эскадрилья сол атаумен немесе лақап атымен құрылған жағдайда, таратылған эскадрильялармен тікелей байланысты мойындамайды. Бірақ көбінесе жаңа эскадрилья бұрынғы эскадрильялардың лақап есімдерін, нышандарын және дәстүрлерін қабылдайды.

1950 жылдар

1952 жылы 1 мамырда VF 101 Флорида штатындағы NAS Cecil Field базасында құрылды. Бұл жаңа эскадрилья бұрынғы Grim Reapers лақап атын және дәстүрін мұра етті және Корея соғысында FG 1D Corsair ұшағында ұшты. Кейін 1952 жылы VF 101 реактивтік F2H 2 Banshee ұшағын алды. Эскадрилья Мидуэй авиатасымалдағыш тобының құрамына кіріп, 1954 жылдың 27 желтоқсаны мен 1955 жылдың 14 шілдесі аралығында әлемді айналып өтті. 1956 жылы VF 101 F4D 1 Skyray ұшағына көшті, бұл олардың алғашқы радармен жабдықталған ұшағы болды. Эскадрилья 1957 жылдың 3 қыркүйегінен 22 қазанына дейін НАТО-ның "Strikeback" операциясы кезінде тек бір рет қысқа мерзімге жұмылдырылды, осы жолы "Саратога" авиатасымалдағышымен 7-авиатасымалдағыш тобына бекітілді. 1958 жылдың сәуірінде VF 101 Флотының барлық ауа-райы жағдайындағы оқу бөлімімен біріктіріліп, F4D 1 және F3H 2 Demon ұшақтарында барлық ауа-райы жағдайындағы ұшқыштарды даярлауды бастады. Оқу құрылымының бөлігі болғандықтан, VF 101 Дайындық шабуылдық авиатасымалдағыш қанатының 4-тобының құрамына кірді және енді жұмылдырылатын бөлім болмай қалды.

1960 жылдар

1960 жылдың маусым айында VF 101 NAS Oceana-да "A отрядын" құрды, ол F4H 1 Phantom II ұшағымен жұмыс істеді. 1962 жылдың соңына қарай Skyray және Demon ұшақтары F4 пайдасына қолданыстан алынды. "A" отряды таратылды және F4 оқулары Флорида штатындағы NAS Key West-ке көшірілді. 1966 жылдың 1 мамырында NAS Oceana-да жаңа отряд құрылды, ол негізінен ауада жанармай құю, авиатасымалдағышқа қабілеттілікті арттыру және стандартты қару-жарақтар саласында ауыстыру ұшқыштары мен радар операторларын даярлауға бағытталды. Key West бөлімшесі ауадан ауаға шайқас, зымырандардан ату және радармен ұстау техникасына назар аударды. 1967 жылдың тамызында VF 101 F 4J ұшағын алды.

1970 жылдар

VF 101 әкімшілік құрамасы, 4-ші шабуылдық әуе қанатының дайындық тобы 1970 жылдың 1 маусымында таратылды, VF 101 басқаруды Fleet Air Key West-ке ауыстырды. Бұл өзгеріс бір жыл ғана сақталды, содан кейін эскадрилья NAS Key West-тен NAS Oceana-ға Командир Fighter Wing One басшылығымен көшірілді. 2000 жылға дейін Ки-Вест қаласында бөлімшесі қалды. 1971 жылдың 6 шілдесінен 16 желтоқсанына дейін VF 101 Det.66 Жерорта теңізіне жорық үшін «Америка» авиатасымалдағышындағы 8-ші әуе қанатына бекітілді. 1976 жылдың қаңтарында VF 101 F-14 Tomcat ұшақтарындағы ұшқыштар мен техникалық қызметкерлерді оқытуды бастады. 1975 және 1976 жылдары эскадрилья CNO Aviation Safety Award сыйлығымен марапатталды, ал 1976 жылдың қараша айында бірлік 36 ай бойы апатсыз жұмыс істегендігі үшін төртінші қауіпсіздік сертификатын алды. 1977 жылдың 5 тамызында VF 101-дің F-4 оқу бөлімі жеке жаңа эскадрильяға – VF 171-ге бөлінді, ол 1984 жылы соңғы екі Oceana F-4 эскадрильясы (VF 74 және VF 103) Tomcat-қа көшуді бастағаннан кейін F-4 экипаждарын оқытуын тоқтатты. VF 101 F-14 экипаждарын оқытуды жалғастырды.

1980 жылдар

1986 жылы VF 101 3 жыл бойы апатсыз жұмыс істеді, осының арқасында тағы бір қауіпсіздік сертификатын алды, ал 1988 жылғы наурыз айында үшінші CNO қауіпсіздік сыйлығына ие болды. Сол жылы VF 101 F 14A+ (кейін F 14B деп атауын өзгертті) ұшақтарын ала бастады, бұл F 14A-ның жеткіліксіз қуатты және проблемалы қозғалтқыштарын жаңа қозғалтқыштармен жаңартуға мүмкіндік берді. Бұл жаңа қозғалтқыштар отынды үнемдеуді жақсартты және F 14A-ға қарағанда 14 600 фунт күшін (65 000 Ньютон) арттырды. Отынды үнемдеудің арқасында F 14B ұшағы бірдей уақытта үш есе көп ұшуға және алпыс пайызға артық қашықтыққа ұша алды.

1990 жылдар

Бір жыл бойы флоттың күш-жігерін, негізінен VF 24 басқарған NAS Miramar, Калифорния, флоттың Tomcats ұшақтарымен жүргізілген тұңғыш бомба тастау миссиясы 1990 жылы 8 тамызда болды (ұшақтардың бірлескен VF 24/VF 211 дивизиясы). Содан кейін, 1990 жылдың 12 қыркүйегінде VF 101 Tomcat әуе кемесі "флоттық ұшақтан" алғаш рет шығыс жағалауға бомба тастады. Бұрын Tomcat ұшағы толыққанды күшті иеленген истребитель және шабуылдаушы ұшақ ретінде жобаланғанымен, тек әуедегі ұрысқа ғана тағайындалған болатын. 1990 жылдар мен 2000 жылдардың басында VX 4 және батыс жағалау эскадрильяларының бұрынғы негізін жалғастыра отырып, VF 101 әуеден жерге қару-жарақтарды оқытуды жалғастырды, ақырында жалпы мақсаттағы бомбалардан, кластерлік бомбалардан, лазерлік басқарылатын бомбалардан, әуеден ұшырылатын алдау құралдарынан және JDAM-нан бастап, әуеден жерге соққы беруге арналған қарулардың толық спектрін қамтыды. VF 101-дің батыс жағалаудағы әріптесі, VF 124 NAS Miramar 1994 жылы таратылды, соның нәтижесінде VF 101 жалғыз F 14 FRS эскадрильясы болды. Мирамарда F-14 экипаждарын және жердегі персоналды оқытуды жалғастыру үшін VF 101 отряды құрылды. NAS Miramar 1996 жылы Marine Corps Air Station (MCAS) Miramar болып өзгергенде, барлық F 14 эскадрильялары NAS Oceana-ға көшірілді және VF 101 отряды таратылды. Осы кезеңде эскадрилья өзінің алғашқы F 14D ұшақтарын алды, бұл Tomcat-тың соңғы жетілдірілген нұсқасы болды.

2000 жылдар

F 14 эскадрильялары F/A 18E/F Super Hornet-ке көшуді бастағанда, VF 101-дің міндеттері азайды. Осы кезеңде бірнеше VF 101 ұшақтарында таратылған F 14 эскадрильяларының таңбалары болды – олардың ішінде VF 1, VF 21, VF 24, VF 33, VF 74, VF 84, VF 111 және VF 142 эскадрильялары бар еді. 2005 жылы таратылғанға дейін жалғыз F 14 FRS болғандықтан, VF 101 бір кезде барлық үш түрінен 130 F 14 ұшағына, сондай-ақ мерзімік оқу және ұшу қауіпсіздігі үшін бірнеше T 34 Mentor ұшағына ие болды. VF 101 2005 жылдың 30 қыркүйегінде NAS Oceana-да өткен салтанатты шарада таратылды. Салтанатқа Флэтли отбасының аман қалған мүшелері (олардың үш буыны VF 101 ұшқыштары болған) шақырылды, оларға эскадрильяның туы табыс етілді.

"VFA-101" F-35C флотын ауыстыру эскадрильясы ретінде қайта іске қосу және қайта тағайындау

2012 жылдың 1 мамырында эскадрилья Флорида штатындағы Эглин әуе базасында қайта жандандырылды және 101-ші шабуылдаушы-истребитель эскадрильясы (VFA 101) деп қайта аталды. Эскадрилья әкімшілік тұрғыдан Әскери-теңіз күштерінің Бас қолбасшысы мен АҚШ Тынық мұхиты флотының Шабуылдаушы-истребитель қанатының Бас қолбасшысына бағынды. 2014 жылдың қараша айында VFA 101 F-35C истребителімен 1000 сағат апатсыз ұшқанды аяқтады.

Ақырғылау

2018 жылдың 10 қыркүйегінде Әскери-теңіз күштерінің бас штабы "Соққылық истребитель эскадрильясы 101-ді тарату туралы" бұйрық шығарды. 2019 жылдың 23 мамырында VFA 101 таратылып, қалған F 35C FRS, VFA 125, "Rough Raiders" эскадрильясымен біріктірілді. Оның материалдық-техникалық құралдары мен қызметкерлері VFA 125 орналасқан NAS Lemoore әскери-теңіз базасына көшірілді.