Торонто қаласындағы «Palais Royale» би үйі — Мақалалармен ағылшынша

Кіріспе

Торонтодағы би залы, Канада. Торонтодағы би залы, Канада.

Палаис Рояль – Канаданың Онтарио штатындағы Торонтодағы би залы. Ол Онтарио көлінің жағасындағы Лейк Шор бульварында, Ронсваллс даңғылының басында орналасқан. Бастапқыда қайық жасау шеберханасы ретінде салынған, кейіннен бұл ғимарат қазір жабылып қалған Саннисайд ойын-сауық паркіндегі түнгі клуб ретінде танымал болды, онда көптеген белгілі "биг-бенд" джаз тобы өнер көрсетті. Парк бұзылғаннан кейін ғимарат түнгі клуб қызметін тоқтатты, енді оны арнайы шаралар мен концерттер үшін пайдаланады. Жақында ғимарат жаңартылып, қазір арнайы іс-шаралар мен жиналыстар үшін қолданылуда.

Тарих

1900-1910 жылдары Саннисайд ауданы жағалаудың бірнеше пайдалану орындарынан басқа дамымаған еді. Бір жағалаудағы кәсіпорын – Диннің қайық үйі, ол каноэлер жасап, қайықтарды жалға беріп, жергілікті қайық саяхаттарын ұйымдастырған. Ол High Park-тың оңтүстік-шығысында, Queen Street көшесінде орналасқан. 1910 жылдардан бастап, жағалауды Торонто порты жөндеу комиссиясы қайта жаңартып, жағалаудағы барлық ғимараттарды бұзды. Жағалау оңтүстікке қарай кеңейтілді және бұрынғы ғимараттардың орнына жаңа ғимараттар салынды. 1922 жылы жаңа Саннисайд жағалауының аясында Динаның жаңа Саннисайдты көңілді қайықтары, каноэ қайықтарын жасау фабрикасы және жергілікті Паркдейл каноэ клубына жабдық жеткізуші ашылды. Жаңа ғимаратты сол жылы жақын жерде ашылған Sunnyside Bathing Pavilion-ды жобалаған Chapman, Oxley & Bishop архитектуралық фирмасы жобалады. Қайық жасау жұмыстары жертөле мен бірінші қабаттың бір бөлігін алып, жағалау деңгейінде орналасты. Екінші қабат, алдыңғы жағынан қарағанда жер деңгейінде, би залы болды. Динаның көңілді қайықтары біраз уақыт бойы табысты болғанымен, ақырында жұмысын тоқтатты және Palais тек би залына айналды. 1932 жылы Билл Катберт пен Джордж Деллер Palais Royale-ді иеленді, осы кездің өзінде ол ең танымал кезеңін басынан өтті. Дюк Эллингтон, Каунт Бэйси, Пол Уайтман және Дорси ағайындылары сияқты «үлкен топтар» осында өнер көрсетті. Ең көп көрермен 1933 жылы болды, сол кезде Нью-Йорктен келген Эдди Дучиннің Park Central Orchestra-сының әуенімен 3000 адам би биледі. 1933 жылдан 1950 жылға дейін «Канаданың свинг королі» атанған Берт Ниоси және оның оркестрі үй тобы болды. Кіру ақысы 10 цент, ал әр биге 5 центтен қосымша төленді. Тек газдалған сусын ғана сатылды, ал кейбір билер, мысалы, джиттербаг, тым ашық деп есептелгендіктен тыйым салынды. Би аптасына алты күн өткізілді (жексенбі күні биге рұқсат берілмеді). Palais Royale салынған жер 1922 жылы Торонто порты жөндеу комиссиясынан 21 жылға жалға алынған. Катберт пен Деллер 1944 жылы жалға алу шартын тағы 21 жылға ұзартты. Олар 1949 жылы өз құқықтарын Джо Бродерикке сатты. Бродэрик 1949 жылдан 1966 жылға дейін Palais-ті би залы ретінде пайдаланды.

In the 1900s and 1910s, the Sunnyside area was undeveloped except for a few waterfront uses. One waterfront business was Dean's Boat House, building canoes, renting boats and providing local boat cruises, located on Lake Shore Road at Queen Street, south east of High Park. Starting in the 1910s, the waterfront was redeveloped by the Toronto Harbour Commission and all of the waterfront buildings were removed. The waterfront was extended to the south and new buildings were constructed to replace those removed. The new Dean's Sunnyside Pleasure Boats, a canoe boat building factory and a supplier to the local Parkdale canoe club was opened in 1922 as part of the new Sunnyside Beach. The new building was designed by the architectural firm of Chapman, Oxley & Bishop, architects who designed the Sunnyside Bathing Pavilion, which opened that same year nearby. The boat building activities occupied the basement and part of the first floor, which was at shoreline level. The second floor, at ground level from the front, became a dance hall. Although Dean's Pleasure Boats was successful for some time, it eventually went out of business and the Palais became a dance hall only. In 1932 Bill Cuthbert and George Deller took over the Palais Royale and this was the period of its greatest popularity. 'Big bands' such as Duke Ellington and Count Basie, Paul Whiteman and the Dorsey Brothers played there. The largest audience was in 1933, when 3000 people danced to Eddie Duchin's Park Central Orchestra from New York. From 1933 to 1950, Bert Niosi "Canada's King of Swing" and his orchestra were the house band. Admission was 10 cents plus five cents a dance. Only soft drinks were available and certain dances, such as the jitterbug, were forbidden as they were considered too risqué. Dances were held six nights a week (dancing was not allowed on Sundays). The land on which the Palais Royale was built was originally leased from the Toronto Harbour Commission in 1922 for 21 years. Cuthbert and Deller renewed the lease in 1944 for another 21 years. They sold their rights to Joe Broderick in 1949. Broderick operated the facility as a dance hall from 1949 to 1966.

Би залында нәсілдік жіктелуді жою

1955 жылы Саннисайд ойын-сауық паркі Гардинер тас жолы мен Лейк-Шор бульварының кеңейтілуі үшін бұзылды. Сол жазда Пала Рояль қызметкерлері қара терілі ер адам мен ақ терілі әйелдің бірге билеуіне араша түсіп, оларды ұяттап, көшеге шығарып жіберді. Автор Эрні Тейттің айтуынша: «Бұл жұп Торонтодағы қара және ақтардың арасында әлеуметтік араласудың өте шектеулі болған ресми емес сегрегацияны ашық бұзды. Пала Рояль нәсілшіл саясатымен әйгілі болған». Оған наразылық білдіру үшін қара терілі белсенділер пикет ұйымдастырды. Жас қара терілі белсенді Дэнни Брейтуэйт наразылық акцияларының біріне жетекшілік етті. Дэнни Торонто мектеп кеңесінде және кәсіби одағында нәсілшілдікке қарсы ұйымдастыру жұмысын жалғастырды. Қара қоғамға троцкистер мен CCF Жастар форумының мүшелері де қолдау көрсетті, олар пикетке қатысты. Феминист белсенді Пэт Шульц шілде айында Пала Рояльге кіріп, қара терілі ер адаммен билегенін еске алады. Сол кезде Пала Рояль ресми түрде нәсілшілдіктен бас тартты. 1956-1959 жылдар аралығында зал ақша жоғалтты, бірақ Бродерик 1964 жылы қайтадан пайда тапты. Бродэрик 1965 жылы жаңадан жалға алу туралы келіссөздер жүргізуге тырысты, бірақ сәтті болмады және 1966 жылдың қаңтарында Польша Ұлттық Одағына құқықтарын сатты. Осы кезде жер Торонто қаласына берілді, ол 1965 жылы Пала Рояльді бұзуға арналған мүліктер тізіміне енгізді. Содан кейін қала әкімдігі бұрынғы мини-гольф алаңын алып тастап, шөп және жылымық ағаштарын отырғызды. Бірақ бұзудың орнына, 1974 жылы қала оны тарихи ескерткіш ретінде таныды. Содан бері зал әртүрлі музыканттардың концерттері үшін пайдаланылып келеді. 1980 жылдарға дейін Стан Кентон, Бенни Луис, Вуди Герман, The Carlton Show Band, The Specials, Джо Джексон және Rough Trade, ал кейін The Pogues, Blur, Blue Rodeo, Sigur Rós, Echo & the Bunnymen, The Sadies, Constantines, Sloan және 2002 жылдың 16 тамызында The Rolling Stones концерттері өтті. Ғимарат 1990 жылы түсірілген "Mean Queen" фильмінің түсірілім алаңы болды. 1986 жылдың 18 маусымында Торонто қаласы Пала Рояльдің жалға алу шартын 82 500 долларға сатып алуға тырысты, бұл мүліктің 1922 жылы бағаланған құны. Польша Ұлттық Одағы ғимаратты жөндеуге 236 697 доллар жұмсағанын мәлімдеді және ұсыныстан бас тартты. 1987 жылдың маусымында қала мүліктің бақылауын сақтау үшін сот процесін бастады, ол Онтарио апелляциялық сотының 1994 жылғы 28 наурыздағы шешімімен аяқталды, ол 1999 жылғы 16 сәуірде жалға алу шартын тоқтатты. 1988 жылы "Пала Рояль" атты көркем фильм түсірілді, ол түнгі клубта түсірілді және оның оқиғасы сол жерде өрбітеді. 2000 жылы мүлік Shoreline Entertainment компаниясына жалға берілді, бірақ залды жөндеу және жаңарту жұмыстарын жүргізу шарты қойылды. Shoreline 2005 жылы жалға алу құқығын Pegasus Group компаниясына берді. Топ жаңартуға 3,5 миллион доллар жұмсады, ішкі бөліктерін толығымен өзгертіп, терезелерін ауыстырып, артқы террасаны қайта салды. Goldsmith Borgal Architects компаниясының Ден Фарнворт бұл «шынайы қалпына келтіру емес, көбірек бейімделген қайта пайдалану» екенін айтты, жаңартулар кейбір пікірталас тудырды. 2006 жылдың 22 шілдесінде Пала Рояль ресми түрде қайта ашылды, ал кешкі үй тобы Swing Shift Big Band болды, оған вокалистер Лариса Рене және Дэйв Статам қатысты. Қалалық шенеуніктер мен жаңартудың бас архитекторлары JazzFM 91.1 радиосының қолдауымен ұйымдастырылған бұл мерекелік биге қатысты.

In 1955, Sunnyside Amusement Park was demolished for the Gardiner Expressway and Lake Shore Boulevard expansions. That summer, staff at the Palais Royale intervened to prevent a Black man and a white woman from dancing together, humiliating them and ejecting them onto the street. According to author Ernie Tate: "The couple had openly breached Toronto's unofficial form of segregation under which very little social mixing took place between blacks and whites. The Palais Royale was well known for its racist policies." In response, activists in the black community organized picket lines to protest the incident. Danny Braithwaite, a young Black activist was one of the protest leaders. Danny would continue his anti racist organizing at Toronto's school board and in his union local. The black community was supported by Trotskyists and members of the CCF Youth Forum, who joined the picketers. Feminist activist Pat Schulz recalls that she entered the Palais in July and danced with a Black male partner without being challenged and the Palais was officially desegregated from that point on. In the period 1956 1959 the hall lost money, but Broderick was showing profits again by 1964. Broderick attempted to negotiate a further lease in 1965 but he was not successful and he sold his rights to the Polish National Union in January 1966. By this time the land had been transferred to the City of Toronto, which had placed the Palais Royale on its list of properties for demolition in 1965. It was then that the City removed the hall's east side parking lot, formerly the mini golf course, planting grass and willow trees. However, instead of being demolished, the property was instead designated as a historic site by the City in 1974. Since then, the hall has been used for concerts by a diverse range of musicians. From Stan Kenton, Benny Louis, Woody Herman, The Carlton Show Band, The Specials, Joe Jackson and Rough Trade around 1980 to concerts by The Pogues, Blur, Blue Rodeo, Sigur Rós, Echo & the Bunnymen, The Sadies, Constantines, Sloan and a The Rolling Stones concert on August 16, 2002. The building was a film location for the 1990 film "Queen of Mean". On June 18, 1986, the City of Toronto attempted to buy out the lease for the Palais Royale for $82,500, the price at which the property was valued in 1922. The Polish National Union claimed it had spent $236,697 on repairs to the building and refused the offer. In June 1987, the City began legal action to retain control of the property, a process which ended with a decision by the Ontario Court of Appeal on March 28, 1994 which terminated the lease on April 16, 1999. In 1988 a feature film entitled Palais Royale was released, set and filmed in the nightclub. The Property was leased to Shoreline Entertainment in 2000, on the condition that repairs and renovations be made to the hall. Shoreline transferred the lease to the Pegasus Group in 2005. The Group spent $3.5 million on renovations, gutting the interior, replacing the windows and rebuilding the rear terrace. Described by Den Farnworth of Goldsmith Borgal Architects as "it's not a true restoration, it's more an adaptive reuse", the renovations attracted some controversy. On July 22 2006, the Palais Royale hosted its official Grand Re Opening, and the house band for the evening was Swing Shift Big Band with vocalists Larisa Renee and Dave Statham. City officials and the lead architect for the renovations were in attendance for this celebration and public dance which was promoted heavily by JazzFM 91.1.

Даулар

Ғимаратты қайта жаңартуды сынағандар жаңа дизайнды маңызды архитектуралық элементтерді жойғаны және тарихи стильдерді нашар бейімдегені үшін айыптады. Олар жаңа дизайнда Ар-деко дәуіріндегі ғимаратқа сай емес, көптеген қазіргі заманғы элементтер қолданылғанын мәлімдеді. Ғимаратты жақтаушылар заманауи дизайнның қауіпсіздігін, ақы төлейтін клиенттерді тартуға және болашақта күтімді қамтамасыз етуге, сондай-ақ ғимараттың сақталуына мүмкіндік беретінін айтады. Дизайнға қатысты дауға қоса, 1965 жылы алынып тасталған және одан кейін биікке жеткен шөп пен күңгірт жалбыз ағаштарымен алмастырылған ғимараттың тұрақ орнын қалпына келтіру мәселесі де дау тудырды. Жергілікті топтар тұрақ орнын қайта жасау үшін ағаштарды кесуге қарсы болды және көшеде тұрақ ұйымдастыруды ұсынды, жаңа тұрақ салуға қарсылық білдірді. Халықпен кеңескеннен кейін Торонто қаласы бұрынғы ойын-сауық паркі орналасқан жерде, көл жағалауы бульварының шығыс және батыс қатарлары арасында залға арналған жаңа тұрақ ашты, сондай-ақ клиенттердің залдағы ғимаратқа қауіпсіз өтуі үшін светофорлар қойды, бірақ ескі тұрақ орнындағы жалбыз ағаштарын сақтап қалды. Су жағалауын дамыту жоспарларына көл жағалауы бульварын және тұрақтарды солтүстікке, Гардинер тас жолына қарсы жылжыту, соның нәтижесінде су жағасындағы саябақтарды кеңейту кіреді.