"Ертеңді Жасайтындар" (1946) фильмі – Акира Куросаваның еңбегі. Жапониядағы екінші дүниежүзілік соғыстан кейінгі кәсіби одақтар мен еңбек күші туралы фильм.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ертеңгі күнді жасайтындар (明日を創る人々) – 1946 жылы түсірілген жапон фильмі. Оны Акира Куросава, Хидео Секигава және Кажиро Ямамото (сонымен қатар, сценарийдің авторы) режиссерлік еткен. Бұл фильм Тохо киностудиясындағы жұмысшылар кәсіподағының мақсатын көрсету мақсатымен жасалған, себебі одақтас күштер Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін Жапонияны оккупациялау кезінде демократиялану процесінің бір бөлігі ретінде кәсіподақтар құруды қолдаған. Тохо студиясының жұлдыздары Хидеко Такамине және Сусуму Фуджита өздерінің рөлдерін сомдайды.
Those Who Make Tomorrow (明日を創る人々) is a 1946 Japanese film directed by Akira Kurosawa, Hideo Sekigawa and Kajirō Yamamoto (who was also co writer). It was produced to illustrate the purpose of the workers' union at the Toho film studios, as the Allied Forces endorsed the formation of unions as part of the democratisation process during the post World War II Occupation of Japan. Toho's studio stars Hideko Takamine and Susumu Fujita appear playing themselves.
Сюжет
Үлкен киностудияда сценарийші қыз Чиеко мен ревю бишісі Айко – антиодақтық көзқарастағы әкесі Гинтароның қыздары. Теміржол компаниясының жұмысшылары, оның ішінде отбасының жалдамалы тұрғыны Сейзо ереуілге шыққанда, Чиеко және оның әріптестері ынтымақтарын білдіріп, киностудия қызметкерлерінің әлеуметтік қорғалуын қамтамасыз ету үшін өздері де ереуілге шақырады. Сонымен қатар, Айко мен оның би тобы театрдың қатал менеджеріне қарсы ұйымдасуға бейімделеді. Гинтаро компанияда көптеген қызметкерлермен бірге жұмыстан босатылған соң, ол ақыры қарсылығын тастап, олардың адалдығына тәнті болған одақтастарға қосылады.
The sisters Chieko, a script girl working at a big film studio, and Aiko, a revue dancer, are daughters to anti unionist father Gintarō. When the workers at a railway company, including the family's subtenant Seizo, go on strike, Chieko and her co workers demonstrate their solidarity and call for strike as well to achieve financial security for the film studio's staff. Meanwhile, Aiko and her dancing troupe decide to get organised in opposition to the theatre's mean stage manager. When Gintarō is fired together with a large group of employees at his company, he finally gives up his reluctance and joins the unionists, impressed by their earnestness.
Өмірбаян
1946 жылдың наурыз айында Тохо еңбек одағының алғашқы ереуілінің нәтижесінде өндірісті басқару комитеті құрылды, бұл одаққа шешім қабылдау процесіне қатысуға мүмкіндік берді. Одақтың ұсынысымен, оккупациялық әскерлердің азаматтық ақпарат және білім беру бөлімінің қолдауымен фильм бір апта ішінде жоспарланып, түсіріліп, Халықаралық жұмысшылар күніне шығарылды. Кейін Куросава бұл фильмнен бас тартып, оны "комитет түсірген фильмнің жақсы болмайтынының көрнекті мысалы" деп атады және өмірбаянында осы фильмді еске алудан жалтарды.
As a result of the first strike by the Toho labor union in March 1946, a production administration committee was established, allowing the union to take part in decision making. At the suggestion of the Allied Forces' Civil Information and Education Section, the film was planned by the union, produced in a week, and released on International Workers' Day, Kurosawa later distanced himself from the film, calling it "an excellent example of why a committee made film is no good," and refused to mention it in his autobiography.