Хилл Корт сарайының тарихы мен эволюциясы

Кіріспе

Хилл Корт Манор – 1700 жылы Херефордширдегі Росс-он-Уай маңындағы Уолфордтағы Хом Гринде салынған шалғайдағы үй. Бұл үй І санаттағы ескерткіш болып тіркелген. Қазіргі таңда Rehau Group компаниясына тиесілі және олар оны пайдаланады.

Қысқаша тарих

Хилл-корт үш жүз жылдан бері тек төрт отбасының меншігінде болғанмен, әр отбасы осы әдемі егістіктің дамуына – ғимарат құрылысынан бастап бақтардың жоспарлауына және жерді басқаруға дейін – зор үлес қосты. 1698 жылы Хилл-кортты салуға Ричард Кларк бастамашылық жасады, оның әкесі елдік жердегі байлықты жетінші ғасырда Англияға шалғын тұқымын импорттау арқылы тапқан адам еді. Хилл-корт құрылысы жоғары қарқынмен жүрді, бірақ Ричард 1702 жылы үйін аяқтамай қайтыс болды, ал құрылысты аяқтау міндеті оның інісі Джозефке жүктелді. Құрылысқа қатысты көптеген есептер сақталмаған, бірақ жазбаларда 1700 жылдың 21 қыркүйегінде Роберт Уэйманға үй қабырғалары мен дренаждардағы барлық кірпіш жұмысына 71 фунт 12 шиллинг 9 пенни төленгені көрсетілген. Джозеф Кларк 1708 жылы Хилл-кортты салып бітіргенде ол тіктөртбұрышты, екі қабатты, үлкен жартасты мұражайлы үй болды. Бүгінгі күні үйге қарап тұрғанда, бастапқы ғимараттың қара кірпіштері орталық бөлімінің бірінші қабатының терезелерінің үстінде бір қатармен аяқталатынын көруге болады. Джозеф әйелімен және сегіз баласымен бірге жаңа ел үйінде тұрды және ол 1715 жылы Херефордширдің шерифі болу үшін округте беделді мәртебеге ие болды. 1700 жылдары үйдің алдындағы әсем даңғылға Джозеф Кларктің досы Джон Кирл емен ағаштарын отырғызды. Кирл – жергілікті бай адам және Росс қаласына көмекші болған қайырымды адам. Ол шіркеудің мұнарасын қайта жаңартып, қаладағы Prospect атты қоғамдық бақты жасады. Хилл-корттағы тас жұмысы Prospect бағындағы тас жұмысына ұқсас, бұл оның Хилл-кортты жобалағандығы туралы дәстүрде шындық болуы мүмкін екенін көрсетеді. Джозеф Кларк 1728 жылы қайтыс болды, оның орнын үлкен ұлы Ричард иеленді. Шамамен сегіз жылдан кейін Ричард Хилл-кортты кеңейтіп, бүгінгі таныс түріне келтірген болуы мүмкін. Айыныштысы, ол 1748 жылы өзгерістерін аяқтамай қайтыс болды. Бірақ Ричардтың отбасына кеңейтулердің қажеті болған жоқ. Оның інісі Джон 1759 жылы қайтыс болды, анасы 1765 жылы қайтыс болды, ал оны Алиса (1779 жылы қайтыс болған), Мэри (1789 жылы қайтыс болған) және Джейн (1806 жылы қайтыс болған) қыздары жалғастырды. Джейн қайтыс болғаннан кейін Кларк иелігі бөлінді, ал Хилл-кортты оның екінші туысы Кингсмилл Эванс мұра етті, ол 19 ғасырдың басында үйге тиесілі бақтарды кеңейтіп, жақсартты. Ол 1851 жылы баласыз қайтыс болғандықтан, үйді оның жүрегіне жақын туысы, сэр Мэнли Пауэр мен Энн Эванстың ұлы капитан Кингсмилл Мэнли Пауэрге қалдырды. Капитан Кингсмилл Мэнли Пауэр 1888 жылы қайтыс болғаннан кейін Хилл-кортты 1893 жылы майор Лайонел Джеймс Траффорд сатып алды. Майор Траффордтың орнын 1900 жылы оның ағасы Гай Роусон Траффорд иеленді, ол Харольд Моффаттың қызы Дороти Моффатқа үйленді. 1916 жылы оның ағасы қайтыс болғаннан кейін Дороти Гудрич-корттың мұрагері болды, осылайша екі иелік бірігіп, бірнеше аудандарды қамтитын шамамен екі мың акрлық біртұтас иелік құрылды. Гай Роусон Траффорд 1919 жылы Херефордширдің шерифі болды. 1933 жылы басты қақпа бағаналары үйдің алдындағы бүгінгі орнына көшірілді, ал олармен байланысты қайғылы оқиғаның егжей-тегжейін бағаналардың біріне бекітілген мыс тақтадан табуға болады. Онда былай делінген: "Авенюдың шығыс жағынан жылжытылған осы іргетастар тұрғызылып жатқанда және қақпалар Гай Гарольд Траффордқа 21-ші туған күніне сыйлық ретінде жасалып жатқанда, ол 1933 жылдың 8 қазанында Оксфордтағы Куинс колледжіне бара жатқанда автокөлік апатында қаза тапты". Доротидің анасы, миссис Харольд Моффат, Гудрич-кортта тұрды, ол 1938 жылы қайтыс болды. Анасы қайтыс болғаннан кейін Дороти Хилл-кортты тастап, Гудрич-кортқа көшіп кетті. Оның шақыруымен Эссекстегі Фелстед мектебі екінші дүниежүзілік соғыс кезінде неміс бомбалауынан қауіпсіздік үшін миссис Траффордтың Херефордширдегі үш үйіне эвакуацияланды. Хилл-корт 1940 жылдан 1945 жылдың наурызына дейін Фелстед мектебінің Виндзор және Ингл үйлерімен қамтылды. Фелстед мектебі кеткеннен кейін екі үлкен үйді ұстап тұру мүмкін емес екені анық болды, сондықтан Дороти Траффорд Хилл-кортқа қайтып келді. Гудрич-кортқа ешқандай пайда болмады, ол 1946 жылы бұзылды. Дороти 1954 жылы қайтыс болды, оның орнын 1978 жылы үйленбеген Джон Лайонел Траффорд иеленді. Ол қайтыс болғаннан кейін 2000 акрлық иелікті жалға алған шаруаларға өздерінің фермаларын сатып алу мүмкіндігі берілді. Иеліктің бөлінуі нәтижесінде Хилл-корт қазіргі шамамен 40 гектарға дейін азайтылды. 1980 жылдардың басында Хилл-кортты Кристофер Роули сатып алды, ол иеліктің бір бөлігін бау-бақшаға айналдырды. 1994 жылы мүлік жеке неміс өнеркәсіптік тобы Rehau Ltd-ге сатылды және толығымен жаңартылды. 1997 жылы Rehau үйдің шығысында орналасқан Параклит шіркеуін сатып алды. II дәрежелі жабық шіркеу 1905-1906 жылдары Джордж Фредерик Бодлидің жобасы бойынша майор Лайонел Джеймс Траффордтың естелігіне салынған.

Although Hill Court has only been owned by four families since its construction nearly three hundred years ago, each family has been instrumental in the development of different aspects of this fine country estate from the structure of the building to the lay out of the gardens and the management of the land. In 1698 the building of Hill Court was initiated by Richard Clarke, the son of a country gentleman, whose family, it is believed, made their fortune importing clover seed to England in the seventeenth century. Work on Hill Court progressed, but Richard died in 1702 before his house was finished and the task of completing the building was passed on to his brother Joseph. There were not many surviving accounts from the building but records show that on 21 September 1700 the sum of £71 12s 9d was paid to Robert Wayman for all the brickwork in the house walls and drains. When Joseph Clarke finished building Hill Court in 1708 it was a rectangular, two storey house with a large hipped roof. Looking at the house today it is possible to see the darker bricks of the original building finishing in a line just above the first floor windows of the central block. Joseph lived in his new country house with his wife and eight children and he was sufficiently established in the county to become Sheriff of Herefordshire in 1715. In the 1700s the impressive avenue in the front of the house was planted with elm trees by John Kyrle, a friend of Joseph Clarke. Kyrle was a local gentleman and benefactor to the town of Ross. It is documented that he rebuilt the church spire and laid out the Prospect, a public garden in the town. The stone work at Hill Court bears resemblance to that in the Prospect gardens and this suggests that there may be some truth in the tradition that he designed Hill Court. Joseph Clarke died in 1728 and was succeeded by his eldest son Richard. It is probable, that about eight years later, Richard began extending Hill Court, creating the house as we know it today. Unfortunately he died in 1748 before his alterations were completed. As it turned out the extensions were scarcely needed by Richard's family. His brother John died in 1759; their mother died in 1765 and was succeeded by her daughters, Alice who died in 1779, Mary who died in 1789 and Jane who died in 1806. After Jane's death the Clarke estate was divided and Hill Court was inherited by her second cousin Kingsmill Evans, who, in the early nineteenth century, extended and improved the gardens belonging to the house. As he had no children when he died in 1851, he left the house to his nephew Captain Kingsmill Manley Power the son of Sir Manley Power and Anne Evans. After the death of Captain Kingsmill Manley Power in 1888 Hill Court was bought in 1893 by Major Lionel James Trafford. Major Trafford was succeeded in 1900 by his brother Guy Rawson Trafford who married Miss Dorothy Moffatt, the daughter of Harold Moffat. After the death of her brother in 1916 Dorothy became heiress to Goodrich Court and so the two estates were united creating one estate of nearly two thousand acres, spanning several parishes. Guy Rawson Trafford was Sheriff of Herefordshire in 1919. In 1933 the main gate piers were moved to the position they are in today in front of the house, and details of the sad story connected with them can be found on a brass plate attached to one of the piers. It reads: "These piers, moved from the east end of the avenue were in course of erection and the gates were in the making as a 21st Birthday present to Guy Harold Trafford when he was killed in a motor accident on his way to Queens College Oxford, 8 October 1933." Dorothy's mother, Mrs Harold Moffatt, whose home was Goodrich Court, died in 1938. Upon her mother's death Dorothy left Hill Court and went to live at Goodrich Court. At her invitation Felsted School from Essex was evacuated to Mrs Trafford's three Herefordshire houses for the duration of the Second World War to be out of the way of German bombing. Hill Court was occupied from 1940 to March 1945 by Windsor's and Ingle's Houses of Felsted. When Felsted School left it became clear that it was impossible to maintain two large houses, so Dorothy Trafford moved back to Hill Court. There was no apparent use for Goodrich Court and in 1946 it was pulled down. Dorothy died in 1954 and was succeeded by her son John Lionel Trafford who died unmarried in 1978. After his death the tenant farmers of the 2,000 acre estate were given the opportunity to purchase their farms. As a result of the division of the estate, Hill Court was reduced to its current size of approximately 40ha. In the early 1980s Hill Court was sold to Christopher Rowley who turned part of the estate into a garden centre. In 1994 the property was sold to Rehau Ltd, a private German Industrial Group and was completely renovated. In 1997 Rehau acquired the Church of the Paraclete to the east of the house. The Grade II listed closed church was built in 1905–06 to designs by George Frederick Bodley in memory of Major Lionel James Trafford.