Жозеф Фивье: Француз журналисі, жазушы және құпия агент өмірі
Joseph Fiévée
Жозеф Фиеве – француз журналисі, жазушы, шенеунік және құпия агент. Француз революциясы кезінде тұтқынға алынып, саяси қуғынға ұшырады. Театр өнерінде де өркендеді.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жозеф Фьеве (9 сәуір 1767 – 9 мамыр 1839) – француз журналисі, романист, эссеші, драматург, жоғары лауазымды мемлекеттік қызметкер (haut fonctionnaire) және құпия агент. Ол жазушы Теодор Леклеркпен (1777 – 1851) ашық қарым-қатынаста өмір сүрді және қайтыс болғаннан кейін оның қабіріне қойылды.
Joseph Fiévée (9 April 1767 9 May 1839) was a French journalist, novelist, essayist, playwright, civil servant (haut fonctionnaire) and secret agent. He also lived in an openly gay relationship with the writer Théodore Leclercq (1777 1851), with whom he was buried after his death.
Мансап
Фиве Париж қаласында дүниеге келіп, сонда қайтыс болды. Ресторан иесінің ұлы, ол Француз төңкерісі кезінде баспагер болып жұмыс істеді, ең белгілісі – «La Chronique de Paris» газетін редакциялады; журналист ретіндегі мансабы осы газеттен басталды, бірақ апатты жағдайға байланысты Террорлық билік кезінде түрмеге қамауға алған билік органдарының күдігіне ілікті. Ол Монтескю аббаттығының айналасындағы роялистік желінің мүшесі болды және Директория кезінде жасырынуға мәжбүр болды. Жасырын өмір кешіп жүргенде, ол өзгеретін заман мен әдет-ғұрыптар туралы «La Dot de Suzette» атты романын жазды, ол үлкен әдеби жетістікке ие болды. 1800 жылдан 1803 жылға дейін «Gazette de France» газетінде мақалалар жазды. Жозеф Фуше бұйрығымен ол тағы да Париждің ғибадатханасында (Temple) тұтқындалды, бірақ Бонапарттың өтінішімен босатылды. Ол Наполеонның құпия агенты болды, Франция мен Англиядағы саяси жағдай туралы оған хабар беріп отырды. 1804 жылдан 1807 жылға дейін «Journal des débats» газетінің бас редакторы болды, кейін ол «Journal de l'Empire» болып өзгерді. Император оны құрметпен марапаттады; 1810 жылы Мемлекеттік кеңесте (Conseil d'État) «maître des requêtes» лауазымына тағайындалды; содан кейін 1813 жылдан 1815 жылға дейін Нивр департаментінің (Nièvre) «префекті» болды. Бірінші Реставрация кезінде Францияның Людовик XVIII-ін қолдаған ол, жүз күндік соғыс кезінде елден қуылды. «Ультра» партиясының зиялыларының бірі және «La Quotidienne» мен «Conservateur» газеттеріне мақала жазған ол, 1818 жылдан кейін саяси көзқарасы либералды болды. Баспасөз бостандығын қатты қолдаған ол үш айға Консьержерия түрмесіне сотталды, онда Казимир Периер оны зиярат етті. 1829 жылы «Temps» және 1831 жылы «National» журналдарына үн қосты.
Fiévée was born and died in Paris. The son of a restaurant owner, he became a publisher during the French Revolution, most notably editing La Chronique de Paris, a newspaper; it was here that he started his career as journalist, but unfortunately incurred the suspicion of authorities who had him imprisoned during the Reign of Terror. He was a member of the royalist network around the Abbey de Montesquiou, and was forced to go into hiding during the Directoire. While in hiding, he wrote his novel on changing times and mores, La Dot de Suzette, which was a great literary success. From 1800 to 1803, he wrote a column for the Gazette de France. He was again imprisoned in the Temple (Paris) by order of Joseph Fouché, but he was freed at the request of Bonaparte. He became a kind of secret agent for Napoleon, informing him of political affairs in France and England. From 1804 to 1807, he was editor in chief of the Journal des débats, which became Journal de l'Empire. He was ennobled by the Emperor; was named "maître des requêtes" to the Conseil d'État in 1810; then "Préfet" of the Nièvre department from 1813 to 1815. A supporter of Louis XVIII of France during the initial Restoration, he was banished during the Hundred Days. Having become one of the intellectuals of the "ultra" party and writer for the papers La Quotidienne and the Conservateur, he eventually became more politically liberal after 1818. A strong supporter of the freedom of the press, he was sentenced to three months of prison in the Conciergerie where Casimir Perier visited him. He became a contributor to the journals Temps in 1829 and National in 1831.
Жеке өмір
Жозеф Фьеве 1790 жылы үйленді (оның қайын інісі Чарльз Фредерик Перле болды), бірақ әйелі бала туғанда қайтыс болды, оған бір бала қалды. 1790-шы жылдардың соңында ол жазушы Теодор Леклеркпен танысты, ол оның өмірлік серігіне айналды, және екеуі Фьевенің ұлын бірге тәрбиеледі. Фьеве префект болғанда, ол Леклеркпен бірге Нивр департаментіне көшті, олардың ашық қарым-қатынасы жергілікті тұрғындарды қатты таң қалдырды. Екеуі Реставрация дәуіріндегі салон қабылдауларында бірге болды. Екеуі де Père Lachaise зиратындағы бір қабірге жерленді.
Joseph Fiévée married in 1790 (his brother in law was Charles Frédéric Perlet), but his wife died giving birth, leaving him one child. At the end of the 1790s, he met the writer Théodore Leclercq who became his life companion, and the two would live and raise Fiévée's son together. When becoming Préfet, Fiévée and Leclercq moved to the Nièvre department, and their open relationship greatly shocked some locals. The two men were received together in the salons of the Restoration. Both men are buried in the same tomb at Père Lachaise Cemetery.