Робин Франция: Британдық музыканттың өмірі мен мансабы

Кіріспе

Британдық музыкант

Робби Франс (5 желтоқсан 1959 – 14 қаңтар 2012) – ағылшын барабаншысы, жазбалар продюсері, аранжировщик, журналист, музыка педагогы және хабар таратушы.

Ерте өмір

Франс Шеффилдте дүниеге келді және 1972 жылғы наурыз айында Австралияға эмиграциялады. Ол 1974 жылға дейін Гарри Леблердің жетекшілігімен Австралияның Бастауыш Дауылпаздар Ұлттық академиясында оқыды. Он бес жасында Австралия музыка академиясында оқытушылық қызметін бастады (1974–1975).

Мансап

Австралияда тұрып, саяхаттап жүргенде, Франс Carnival джаз фьюжн тобын құрды, Oz Jazz Festival-де өнер көрсетті және Джон Маклафлинді қолдады. Ол Easybeats тобының Стиви Райт, Марти Рон, Тим Гейз және басқа да ірі австралиялық артистермен жұмыс істеді. Ол 1000-нан астам теледидар, радио және жарнамалық жобаларға қатысты, соның ішінде сегіз деректі фильм және төрт фильмге музыка жазды, олардың ішінде ең сәтті серфинг фильмдерінің бірі – "Band on the Run". 1982 жылы Франс Австралиядан Англияға оралды, ал келесі жылы Diamond Head тобына қосылды. NWOBHM қозғалысының бір бөлігі болған топ Castle Donington Monsters of Rock фестивалінде өнер көрсетті, содан кейін үшінші альбомын, Canterbury-ді жазды. Ол "Making Music" хитінде ойнады. Diamond Head тобының аяқталуы өте қиын болғанына қарамастан, Франс Шон Харрис пен Брайан Татлер туралы жақсы естеліктерді сақтап қалды. Франс былай деді: "Мен Брисбеннен келген жас, наив бала едім, кенеттен 90 000 адамның алдында сахнада тұрдым, олар металл үшін жалынды, олар бізді алды", - деп, Canterbury жазбаларындағы DH-ның жаңа дыбысына сілтеме жасады. Жақсы басқарылмаған және сол кездегі музыка жанрлары арасында адасқандай, Diamond Head жарылып, тарап кетті". Осы кезде Франция ерекше музыкант ретінде танылды. Ол Саймон Филлипс пен Стив Уайтпен бірге алғашқы үш барабаншының клиникасында өнер көрсетті, Motown UK бас директоры 'Иван Чандлердің All Star Quintet' тобымен Энди Гамильтонмен бірге жұмыс істеді. Топ құрамында Спайк Эдни мен Майк Эшли де болды. Лондонның әртүрлі орындарында, соның ішінде Ник Роудстың тойында ойнады. 1984 жылы Франция Энди Паркердің орнына UFO тобымен гастрольде болды. 1985 жылы UFO-дан кетіп, Киппермен (қазір Стингтің продюсері) бірге One Nation тобын құрды. Франция: "Киппер – нағыз гений. Бұл біздің бизнесте жиі айтылатын сөз, бірақ Кип өзінің ерекше екенін білді және ақырында барлығына оның дұрыс екенін дәлелдеді. Мен оны сол кезде жақсы көріп, қазір де жақсы көремін". Олар Тони Висконтидің Лондонның Сохо қаласындағы студиясында көптеген жазбаларды жасады. One Nation тобын музыка индустриясының белгілі тұлғасы Билл Лори басқарды. Бірақ қиындық Францияның әйелі Аннеттен One Nation тобын тастап кетуін сұрағанда туды, және ол онымен бірге кетуге мәжбүр болды. Осы уақытқа дейін Франция барабан клиникаларында сабақ беріп жүрген, әдетте Avedis Zildjian цимбал компаниясының атынан. Ол Кингстон-апон-Темзада оқыту студиясын ашты, онда Гэри О'Тул, Хьюго Дегенхардт, Гэри Уоллис, Mike + The Mechanics, Power Station, 10cc, Жан Мишель Жар, The Style Council, Гэри Фергюсон, Марк Прайс, Тим Берджесс, Эллис, Беггс және Говардпен жұмыс істеді, сондай-ақ Еуропа мен Ұлыбританияда Эллис, Беггс және Говардпен гастрольдік турнеде болды. Франция он бес жасында Австралиядағы журналдарға жазуды бастаған. 1987 жылы ол британдық барабаншылар журналы Rhythm-ға ай сайынғы баған жаза бастады. 1987 жылы Франция Ellis, Beggs, & Howard (E. B. H.) тобына қосылды, олардың алғашқы синглы "Big Bubbles No Troubles" ең жақсы жаңа топ үшін Алмаз сыйлығын жеңіп алды. Осы кезде Франциядан джаз саксофонисі Жан Туссентке барабаншы Фрэнк Тонтоның орнына тұруды сұрады. "The Soho Jazz Shack" атты орынды ашуға жиналған Жан Францияны онымен тұрақты түрде ойнауға шақырды, өйткені оның (Туссайнт) Камден Таундағы Дингволс клубында жексенбі күндері кешке тұрақты орыны бар еді. E. B. H. тобынан кейін, 1990 жылы Франция Wishbone Ash тобына қосылды, олармен гастрольде болды және Strange Affair альбомын жазуды бастады. Алайда, Франция мен Wishbone Ash бассисі Мартин Тернердің арасында келіспеушіліктер туды, нәтижесінде Франция топтан шығарылды. Оның орнына оның оқушыларының бірі Рей Уэстон келді. Содан кейін ол Anxious Records тобының Pleasure тобына қосылып, Eurythmics тобын қолдау үшін гастрольде болды. Алайда, Франция бұл кезде кез келген гастрольдік немесе жазба жұмысына қатысуға тым шаршаған сезінеді. 1991 жылы Саймон Эллиспен (East 17, D:Ream, S Club 7) және басқалармен бірге оның танымал барабан клиникалары үшін жиынтықтарды жасағаннан кейін, Франция Австралияға оралып, The Gab жеке джаз жобасын құрды. Элвин Джонс пен Джон Колтрейнге арналған құрмет ретінде, олардың алғашқы альбомы 1993 жылдың шілдесінде EMI Studios 301 студиясында жазылды. 1994 жылы ол Лондонға қайта оралды, көрінеу соло жобасын насихаттау үшін ол Skunk Anansie тобының негізін қалаушы мүшесі болды және олардың Paranoid & Sunburnt дебют альбомын жазды және бірге шығарды. Ол "Weak" хитін жазды, содан бері Род Стюарт оны қайта жазды. Ол сондай-ақ B-side "Army of Me" әнін Бьоркпен бірге жазды. 1995 жылы Франция Skunk Anansie тобынан кетіп, келесі күні Alphaville неміс тобына қосылды. Ол Alphaville тобымен гастрольде болды және жазбалар жасады, содан кейін Ахилл сіңірінің жарылуынан зардап шекті. Ол екі жылдан астам Польшада тұрды, өзінің радио бағдарламасын жүргізіп, әртүрлі телешоуларда қатысты. 1998 жылы ол Испанияның Мазаррон қаласына көшіп, өзінің алғашқы романын жазуға ден қойды. Ол 2004 жылға дейін өзінің серігі Тим Олдфилдпен бірге Pulpo Negro Records, Pulpo Negro Publishing, Pulpo Negro Studios, GCBC Productions компанияларын басқарды. Ол Second, Renochild және Blue Aliens Temple, сондай-ақ Screw Coco сияқты испандық топтардың жүлделі жазбаларын жасады. Ол сондай-ақ Лондондық артист Keke үшін жазды, өңдеді және аранжировка жасады. Франция соңғы он жылда Costa Calida International және TKO Gold сияқты Испаниядағы әртүрлі радио станцияларында хабар таратты. Оның соңғы қызығушылығы – Коста Бланкадағы Real Radio 95.6 FM және Коста Калидадағы One Radio Spain радиостанцияларында бірдей хабар тарату. Францияның алғашқы романы "Six Degrees South" 2011 жылдың 7 желтоқсанында жарық көрді.

While living and travelling in Australia, France formed the jazz fusion group, Carnival, performed at the Oz Jazz Festival, and supported John McLaughlin. He worked with Stevie Wright of the Easybeats, Marty Rhone, Tim Gaze, and other major Australian artists. He amassed over 1,000 television, radio, and advertising credits, including eight documentaries and four film scores, including Band on the Run, one of the most successful surfing films ever made. France left Australia in 1982 to return to England, where he joined Diamond Head the following year. Part of the NWOBHM movement, they performed at Castle Donington Monsters of Rock, then went on to record their third album, Canterbury. He played on the hit single "Making Music". Despite the bitter end of Diamond Head, France had nothing but good memories of band members Sean Harris and Brian Tatler. France stated, "I was a green, rather naive kid from Brisbane who was suddenly on stage in front of 90,000 people baying for metal they got us', referring to the new sound of DH reflected in the recordings of Canterbury. Poorly managed and seemingly drifting between genres of the music of the time, Diamond Head imploded and split." It was at this point where France was noticed as an extraordinary player. He performed at the first triple headliner drum clinic with Simon Phillips & Steve White, worked with Motown UK's C. E. O., 'Ivan Chandler's All Star Quintet' alongside Andy Hamilton. Also in the quintet were Spike Edney, and Mike Ashley. Playing at various venues around London, including Nick Rhodes' wedding party. In 1984 France toured with UFO, replacing Andy Parker. Leaving UFO in 1985, he formed One Nation with Kipper (now Sting's producer). France stated, 'Kipper is a true genius. That's such an overused cliché in our business, but with Kip it's clear he knew he was special and eventually he proved to everybody he was right. I loved him then and I still do.' They worked together at Tony Visconti's studio in Soho, London on a fabulous array of recordings. One Nation were being managed by Bill Lawrie, a well known figure in the music trade. But the crunch came when France's wife, Annette, was asked to leave One Nation and he felt compelled to leave with her. By now France was also teaching in drum clinics, usually on behalf of the Avedis Zildjian cymbal company. He set up a teaching studio in Kingston upon Thames, where he worked with Gary O'Toole, Hugo Degenhardt, Gary Wallis, Mike + The Mechanics, Power Station, 10cc, Jean Michel Jarre, The Style Council, Gary Ferguson, Mark Price, Tim Burgess, touring through Europe & the UK as support act with Ellis, Beggs & Howard. France had started writing for magazines in Australia, at the age of fifteen. During 1987, he began a monthly column for the British drummer's magazine Rhythm. In 1987, France joined Ellis, Beggs, & Howard (E. B. H.), whose first single, "Big Bubbles No Troubles", won the Diamond Award for best new group. It was around this time that France was asked to fill in for drummer Frank Tontoh with jazz saxophonist Jean Toussaint. Meeting up to open a venue called The Soho Jazz Shack, Jean asked France to play with him on a more permanent basis, as he (Toussaint) had a regular slot at the Dingwalls club in Camden Town on Sunday afternoons. After E. B. H., in 1990 France joined Wishbone Ash, with whom he toured and commenced the recording of the album Strange Affair. However, friction occurred between France and Wishbone Ash bassist Martin Turner, resulting in France's dismissal from the band. He was replaced by Ray Weston, who was one of his students. He then joined Anxious Records' band, Pleasure, touring as support act to the Eurythmics. By this time, however, France felt too drained to commit to any more touring or recording work. In 1991, after working with Simon Ellis (East 17, D:Ream, S Club 7) and others, on the set pieces for his popular drum clinics, France returned to Australia to form a solo jazz project, The Gab. Based loosely as a tribute to the jazz greats Elvin Jones and John Coltrane, their first album was recorded at EMI Studios 301 in July 1993. In 1994, he returned to London, ostensibly to promote the solo project where he became a founder member of Skunk Anansie and recorded and co produced their debut album Paranoid & Sunburnt. He co wrote the hit track "Weak", which has since been covered by Rod Stewart. He also recorded the B side, "Army of Me", with Björk. France left Skunk Anansie in 1995, joining the German group Alphaville the next day. He toured and recorded with Alphaville until an accident in which he severed his Achilles tendon. He lived in Poland for over two years, hosting his own radio programme, and appearing on various television shows. In 1998, he moved to Mazarrón, Spain, to concentrate on writing his first novel. He was running Pulpo Negro Records, Pulpo Negro Publishing, Pulpo Negro Studios, GCBC Productions, with his partner, Tim Oldfield up until 2004. He produced the award winning Spanish bands Second, Renochild, and Blue Aliens Temple, as well as Screw Coco. He also produced, wrote, and arranged for London based artist Keke. France broadcast for a number of different radio stations in Spain over the last decade including Costa Calida International and TKO Gold. His most recent preoccupation was a return to radio broadcasting for both Real Radio 95.6 FM in Torrevieja on the Costa Blanca and One Radio Spain on the Costa Calida, providing simulcasts between the two Costas. France's first novel, Six Degrees South was published on 7 December 2011.

Өлім

Франс 2012 жылғы 14 қаңтарда Испанияда аортасы жарылып қайтыс болды. Ол 52 жасқа толыпты.