Кіріспе
Американдық мүсінші Дональд Харкорт Де Лю (5 қазан 1897 – 26 тамыз 1988) – американдық мүсінші, ең көп танымалдығын қоғамдық монументтері арқасында алған.
Donald Harcourt De Lue (October 5, 1897 – August 26, 1988) was an American sculptor, best known for his public monuments.
Өмір және мансап
Де Лю Массачусетс штатының Бостон қаласында дүниеге келген. Ол Бостон көркемсурет мұражайында оқыды, кейін мүсіншілер Ричард Генри Реккиа мен Роберт П. Бейкердің көмекшісі болды. Осыдан кейін ол бес жыл бойы Парижде оқыды, сонымен қатар түрлі француз суретшілерінің көмекшісі ретінде жұмыс істеді. Ол АҚШ-қа оралып, Брайант Бейкердің қасында жұмыс істеді. 1940 жылы Ұлттық дизайн академиясына қосымша мүше болып сайланды, ал 1943 жылы толық академик атанды. 1941 жылы Де Лю Филадельфиядағы АҚШ пошта кеңсесі мен сот ғимаратына мүсін жасау конкурсында жеңіске жетті, содан кейін ол басқа суретшілердің көмекшісі болуын тоқтатты және тек өз тапсырмалары мен туындылары бойынша жұмыс істеді. Де Людің туындыларын Американың көптеген мұражайларынан кездестіруге болады. Замандастарының көпшілігі сияқты, ол сәулет өнерімен де айналысты. Ол сондай-ақ көптеген медальдер мен медальондардың авторы болды. Де Лю 1940 жылдардың басында Нью-Йорктегі Beaux Arts Institute of Design-те сабақ берді. 1960 жылы ол Ұлттық мүсін қоғамының Генри Херинг сыйлығын екі рет жеңіп алды – мүсінші мен сәулетші арасындағы ең үздік ынтымақтастық үшін, Франциядағы Коллевиль-сюр-Мердегі Нормандия американдық зираты мен мемориалы үшін және Нью-Йорктегі Шруб-Ок қаласындағы Лойола иезуит семинариясындағы Крест жолы үшін. 1967 жылы Де Лю американдық нумизматикалық қоғамның J. Санфорд Салтус сыйлығын медаль өнеріндегі ерекше жетістіктері үшін жеңіп алды. 1964 жылдан бастап көп жыл бойы Де Лю Брукгрин бақтарының сенімдісі және өнер комитетінің төрағасы болды. Өмірінің соңғы жылдарында Де Лю және оның әйелі Наоми (оның көптеген мүсіндерінің үлгісі болған) Нью-Джерси штатының Миддлтаун қалашығының Леонардо ауданында тұрды – шығанақтың жағасындағы, ұзыннан көрінетін Манхэттен көрінісі бар шағын жағалау қаласы. Де Лю 23-ші псалмды және "Ол мені тыныш суларға жетеледі" деген сөздерді Нью-Йорк қаласынан Леонардоға келгендегі шабыт көзі ретінде айтты. Ол Нью-Йорктегі пәтерін сақтап қалғанмен, оның ең ірі мүсіндерінің көпшілігі Леонардодағы студиясында жасалды. Соңғы туындыларының бірі жеке тұлғаның тапсырысымен Сан-Антонио, Техас штатындағы Аламоға арналған еді. Боуи, Трэвис және Крокеттің өмірден үлкен мүсіні Техас Республикасының қыздары тарапынан қасиетті капеллада орналастыру үшін "өте зорлықты" деп есептелді. Осыған байланысты мүсінді ғимараттың ішінде емес, ауласында орнату туралы келісімге келді. Де Лю және оның демеушісі, бай техас азаматы мүсінді оған арналған ішкі кеңістікте орнатуды қалаған. Алайда, бұл мәселе Де Людің өмірлік кезеңінде шешілмеді. Дональд пен Наоми Де Лю Нью-Джерси штатының Маналапан қалашығындағы Олд Теннент пресвитериан шіркеуінің зиратында жерленген.
Пенсильваниядағы жерлер
"Алхимик", химия ғимараты, Пенсильвания университеті, Филадельфия, 1940 ж. Заң және әділдік, Роберт Н. С. Никс аға федералды ғимараты, Филадельфия, 1941 ж. "Бүркіттер", Ескі Федералды резерв банкі ғимараты, Филадельфия, 1941 ж. Тритон фонтаны, Ескі Федералды резерв банкі ғимараты, Филадельфия, 1941 ж. Луизиана штатының ескерткіші, Геттисбург шайқас алаңы, Геттисбург, 1971 ж. Миссисипи штатының ескерткіші, Геттисбург шайқас алаңы, Геттисбург, 1973 ж. "Конфедерация сарбаздары мен теңізшілері" Геттисбург шайқас алаңы, Геттисбург, ПА. 1965 жылдың 25 тамызында еске алынды. Джордж Вашингтон дұғада тізе бүгіп тұрған бейнесі, Фридомс қоры, Вэлли Фордж, 1966–67 жж.
George Washington Kneeling in Prayer, Freedoms Foundation, Valley Forge, 1966–67.
АҚШ-тың басқа сайттары
Харви С. Файрстон ескерткіші, Акрон, Огайо, 1950 жыл. Вирджиния Тех, Блэксбург, Вирджиниядағы Соғыс ескерткіш қапталындағы мүсіні, 1960 жылдың 29 мамырында ашылды. Джордж Вашингтон, Ұлы шебер ретінде, Басты бөлімшесі, Нью-Орлеан қалалық кітапханасы, Нью-Орлеан, Луизиана, 1959–60 жылдар. Флашинг, Нью-Йорк, 1964 жыл; Уоллингфорд, Коннектикут, 1965 жыл; Детройт, Мичиган, 1966 жыл; Александрия, Вирджиния, 1966 жыл; Лансинг, Мичиган, 1982 жыл және Индианаполис, Индиана, 1987 жыл. Баюскауттар ескерткіші, Президент саябағы, Вашингтон, 1963 жыл. "Ракета тастаушы", Флашинг Медоус Корона паркі, Куинс, Нью-Йорк, 1964 жыл. 1964 жылғы Нью-Йорк әлемдік көрмесі үшін жасалған. Quest Eternal, Prudential Tower, Бостон, Массачусетс, 1967 жыл. Арнайы әскерлер ескерткіш мүсіні ("Қола Брюс"), Форт-Брэгг, Файетвилл, Солтүстік Каролина, 1968 жыл. Вьетнам соғысының алғашқы ескерткіші. "Таушы", Батыс Вирджиния университеті, Моргантаун, Батыс Вирджиния, 1971 жыл. Томас Джефферсон, Уичита мемлекеттік университеті, Уичита, Канзас, 1975 жыл.
Халықаралық сайттар
Нормандия американдық зираты және мемориалы, Коллевиль-сюр-Мер, Франция, 1953–1956 жылдар, Харбесон, Хоу, Ливингстон және Ларсон, сәулетшілер. Америка жастарының толқындардан бой көтеру рухы. 6,7 метрлік мүсіннің негізінің айналасында: "КӨЗІМ МЕНІҢ ҚҰДАЙДЫҢ КЕЛІСІН КӨРДІ" деген жазу бар. Франция мен Американың аллегориялық бейнелері. Салтанатты құмыралар.