Кіріспе
Британдық оқу журналы, 1879–1967
"The Boy's Own Paper" 1879 жылдан 1967 жылға дейін жас және жасөспірім ұлдарға арналған британдық оқу журналы болды.
Баспа тарихы
Бұл басылымның идеясы алғаш рет 1878 жылы Діни трактаттар қоғамы тарапынан балалардың оқуын ынталандыру және олардың қалыптасу кезеңінде христиандық моральды сіңіру мақсатымен ұсынылды. Алғашқы саны 1879 жылдың 18 қаңтарында жарық көрді. Соңғы саны, "Арнаулы сувенирлік басылым, бағасы 2/ ", 1967 жылдың ақпан айымен даталанды және 1967 жылдың 27 қаңтарында жарық көрді. Бұл – жарнамаларымен бірге алғашқы санының факсимильді қайта басылымы болды. Алдыңғы мұқабасында қысқаша тарихы келтірілген және болашақта Жек Кокс редакциялаған "БАЛАЛАР ӨЗІНІҢ ЖЫЛДЫҒЫ" ретінде шығатыны туралы хабарлама жазылған. Газет 1879 жылдың қаңтарында жарық көре бастады және 1913 жылдың қараша айына дейін апта сайын, содан кейін ай сайын жарық көрді. Барлығы 2451 саны жарық көрді.
Мазмұны
Мазмұнында көбінесе оқиғалар мен мектеп өмірі туралы әңгімелер, табиғатты зерттеу, спорт және ойындарды қалай дамыту туралы жазбалар, каноэлерді қоса алғанда, түрлі заттар жасау жөніндегі нұсқаулар, жұмбақтар мен эссе жарыстары болып келді. Бірінші нөмірдегі әңгімелердің бірі – «Менің алғашқы футбол матчым», ол Талбот Бейнс Ридтің мемлекеттік мектептердегі көптеген әңгімелерінің біріншісі болды (Рид, шындығында мұндай мектепке бармаған, кейіннен газеттің бірінші редакторының көмекшісі болды); ал бірінші томдағы сериялық әңгімелердің ішінде «Ұнтақ маймылынан адмиралға дейін, немесе Британдық теңіз флотының құлпырар күндері» болды. Сол томда капитан Мэтью Уэбб өзінің Англия арнасын қалай жүзіп өтті деген оқиғасын баяндады. Газеттің алғашқы он жылдығында Британ империясы өркениеттің шыңы ретінде көрсетілді және сол кезде Ұлыбританияда қалыпты саналған басқа ұлттарға деген көзқарас бейнеленді. Мысалы, 1885 жылы газет «типикалық негр» туралы өз ойын былай сипаттады: «Қолы кавказдыққа қарағанда екі дюймға ұзын, ал қолының ұшы тізеге дейін жетеді; бет бұрышы сексен үшке қарағанда жетпіс, ми салмағы қырық беске қарағанда отыз бес; бас сүйегі әлдеқайда жуан, ересек болғаннан кейін интеллект дамымайды». Оқырмандар жиі газетке сұрақтар жазатын, редакторға жолданған осы хаттарға жауаптар әр нөмірде жарияланды, бірақ түпнұсқа хат басылмады, оқырман бастапқы сұрақ қандай болғанын болжауға мәжбүр болды. Берілген жауаптар көбінесе өте қатал және тікелей болды.
"The arm is two inches longer in proportion than that of a Caucasian, and the hands hang level with the kneecaps; the facial angle is seventy as against eighty three, the brain weighs thirty five as against forty five; the skull is much thicker there is no growth in intelligence once manhood is reached." Readers frequently wrote in with questions to the paper: answers to these letters to the Editor were included in each edition although the original letter was never printed, leaving the reader to guess what the original question might have been. The responses given were often crushingly acerbic and to the point.
Қатысушылар
Газетке көптеген белгілі авторлар мен тұлғалар үлес қосты. W. G. Grace бірнеше нөмірге материал жазды, сондай-ақ сэр Артур Конан Дойл, Жюль Верн және Р. М. Баллантайн да жазды. Скаут қозғалысын құрған Роберт Баден-Пауэлл тұрақты тілші болды және оқырмандарын "таза, еркектік және христиандық өмір сүруге" шақырды. Көпке танылмаған жазушылардың арасында Э. Э. Брэдфорд, В. Э. Кул, Сид Г. Хеджес, Уильям Гордон Стейблз және Хью Пемброк Воулз болды. Эдвард Уимпер гравюралар (бас мақаланың суретін қоса) салған. Гилберт Дейви "Радиомен ойын-сауық" кітабын шығарды, ол көптеген жастарды радио және электроника саласында мансапқа баулыды. 1941 және 1961 жылдар аралығында В. Э. Джонстың Бигглс туралы 60 әңгімесі жарияланды. 1960 жылдары Исаак Азимов және астроном Патрик Мур сияқты басқа да эпизодтық авторлар Күн жүйесі туралы бірнеше мақала жазды және газеттің "Бізден сұраңыз" бөлімінде астрономиялық сұрақтарға жауап берді.
Әйелдер және Б.О.П.
Бастапқыда "The Boy's Own Paper" журналының редакциялық саясаты мен тәжірибесі өте кең болды. Бірінші нөмірінде Эйлоарт ханымның сериялық туындысының алғашқы бөлімі жарияланды, содан кейін жылдар бойы сегізден астам әйел авторлар қысқа әңгімелер, сериалдар, өлеңдер, практикалық мақалалар ("Бабуиндерді қолға алу" сияқты) және әлемнің әртүрлі аймандарынан алынған жеке бастан кешкен оқиғаларын ұсынды. Бұған қоса, жиырмадан астам әйел суретшінің туындылары жарық көрді. Ай сайынғы түрлі-түсті суреттердің көптегені Хилда Аннетта Уокер және Виннифред Остин сияқты әйел суретшілерге тиесілі болды. Қыздар оқуға ынталандырылды, Мельбурн қаласынан келген "А.М.С." атты оқырманға "Бізге сіздің "тек қыз" екеніңіз үшін кешірім сұрауыңыздың қажеті жоқ!" делінді. Бастапқыда қыздар конкурстарға қатыса алатын болды, бұл туралы редакциядағы бір өкінішті пікірде айтылған: "Біздің ниетіміз – «оқырман» сөзін ең кең мағынасында түсіну, сондай-ақ белгіленген жасқа жеткендердің барлығы, жынысына қарамастан, қатыса алуы керек еді". Бұл көзқарас 1930 жылға дейін қайталанды, редактор: "Әрине, «Б.О.П.» журналындағы «бала» сөзі «қызды» да қамтиды" деді. Тіпті, оң көзқараспен кемсітушілік те болды, мысалы, "Сquirrel" атты оқырманға берілген кескілеген жауапта: "Тағы көп сұрақтар қоймаңыз, өтінемін. Біздің лимитіміз – ұлдарға үш, қыздарға төрт. Ал сіз бес сұрақ қойдыңыз. Төменге түсіп, шашыңызды кесіңіз!" делінді.
Басшылар
Boy's Own Paper редакторы: Алғашқы және ең ықпалдысы – Сэмюэл Биттонның апталық «Boy's Own Magazine» журналы, ол 1855 жылдан 1890 жылға дейін жарық көрді. Тағы бір «The Boys' Own» атты американдық басылымды Чарльз Ф. Ричардс 1873 жылдың қазанынан 1876 жылдың желтоқсанына дейін Массачусетс штатының Бостонында шығарды. «Boy's Own Paper» басылымы сондай-ақ Канаданың Онтарио штатындағы Торонто қаласында W. Warwick and Sons баспасында басылды. Бұл басылымдар британдық басылымдармен бірдей болды, бірақ мазмұнынан бір ай кейінірек дайындалған, Торонтодағы кәсіпорындардың жарнамаларын қамтитын төрт беттік «мұқабасы» болды. Осы «қайта басылымдардың» мысалдары 1884 жылдың тамызы мен 1885 жылдың тамызында тіркелген.
Қазіргі заманғы танымал мәдениетте
Британдық халық мәдениетінде мүмкін емес немесе қауіпті кәсіптерді көбінесе "ер балалардың өзіндік ісі" деп атайды, бұл журналдағы оқиғалардың батырлық мазмұнына сілтеме жасайды. Басқалары бұл журналды жақсы ниетпен әрекет ететін, кемшіліктеріне қарамастан, зұлымдықпен күресуге тырысатын батырлармен байланыстырады. 1989 жылғы "Уақыттың ұлы еңбегі" кітабында, британ империясының балама тарихын қарастыратын жазушы Джон Кроули Сесил Роудсты империя құрудың қарыштама кезеңінде, енді бала емес бола тұра, "ер балалар журналын" құмарлықпен оқып отырғандай бейнелейді. Бұл басылым 1997 жылы Дэвид Боуидің "Earthling" альбомындағы "Looking for Satellites" әнінде еске алынады. Боуи өзі бала кезінде оны оқыған. 2024 жылы The Guardian газетінде бұрынғы британ премьер-министрі Дэвид Кэмерон "шұжықтан жасалған ер балалар роботы" деп сипатталды.