Орналасқан жері
Логстаун Хармония қалашығында, Огайо Форктарынан (қазіргі Питтсбург қаласының орталығы) солтүстік-батысқа қарай 14 мильдей жерде, Огайо өзенінің шығыс жағасында, Аликюппаның қарсысында орналасқан. Бұл орын Питтсбург халықаралық әуежайының тік солтүстігінде жатыр. Бүгінде бұл жерде 1932 жылы Америка революциясының қыздарының Форт Макинтош бөлімшесі орнатқан, майор Джордж Вашингтонның 1753 жылғы қараша айында қалаға келгенін еске түсіретін қола тақтасы бар тас орнатылған.
Этимология
Кейбір дереккөздер 1747 жылы француздардың Логстаун ауылының үстіндегі жазықта 30-ға жуық ағаш үйлер салғанын, олардың кейбіреулерінде тас мұржалары болғанын айтады. Олардың айтуынша, осы ағаш үйлер қаланың атына себеп болған. Алайда Джордж П. Донехудың пікірінше, қаланың аты "Огайо өзені тасығаннан кейін жазықта көптеген бөліктер қалғандықтан берілген". Донеху және басқа да бірнеше дереккөздер ауылдың түпкі ленапе есімі Маугваваме екенін, ол "кең жазықтар" деп аударылатынын хабарлайды. Бұл оқиға 1730 жылы, қазіргі Амбридж қаласынан (Пенсильвания штатының Бивер округі) солтүстікке қарай шамамен бір шақырым жердегі төмен жатқан жерде болған. 1733 жылы шешек ауруынан және 1741 жылы құрғақшылықтан қашу үшін Ленапе, Каюга, Сенека және Шоуни тайпалары Огайо өзені аңғарына батысқа көшіп келгендіктен халық саны өсті, нәтижесінде көп ұлтты қауымдастық құрылды. 1744 жылдың тамызында Каковатчеки өзінің шоуни жауынгерлері мен олардың отбасыларымен Вайоминг аңғарынан (Пенсильвания) келген кезде қала халқы едәуір көбейді. Кейде Каковатчеки Логстаунды негізін қалаушы деп есептеледі. Тағы бір ерте тұрғыны – Опесса Стрейт Тейл, ол 1750 жылға дейін Логстаунға көшіп келген. Қала халқы шамамен 200-ден 500 адамға дейін ауыс-түйіс болды. 1749 жылы Селорон де Блейнвилл елу үйді байқады, онда шамамен алпыс жауынгер тұрды, бұл жалпы саны 200-250 адамды құрайтын халықты көрсетеді. Ал 1758 жылдың соңында Джордж Кроган жүз жиырма жауынгерге арналған қырық үйді атап өтті. Өзеннің шығыс жағалауында бірнеше үй су тасқынынан жоғары, "жоғарғы қала" деп аталған шөпті жазықта салынған. 1747 жылы Алты ұлт конфедерациясы Хауденосаунэ Логстаунға екі басшыны елші ретінде жіберіп, ирокез одақтастарын бақылау үшін жіберді: Сенекадан Танахарисон және Онеидадан Скарауди. Танахарисон Делаварларды, ал Скарауди Шоунилерді бақылады. Олар француздарға қарсы әскери одақ құруға уәде берді, бұл үшін оларға жабдықтар мен сауда тауарлары ұсынылды. Шілде айының соңында Алты ұлт, Делавар, Шоуни, Нантикок және Твигтуидің елу бес өкілі Пенсильвания штатының Ланкастердегі сот үйінде кездесіп, Пенсильвания провинциялық кеңесімен бейбітшілік шартына қол қойды. Бұл келісім Огайо алқабындағы тайпаларға батысқа қарай Уабаш өзеніне дейін сауда жасауға мүмкіндік берді, бұл ағылшындар үшін беспрецедентті дипломатиялық жетістік болды.
Конрад Вайзердің сапары, 1748 жыл
1748 жылы Пенсильвания колониясы Конрад Вайзерді, Пенсильванияның Алты Ұлтқа жасаған елшісін Логстаунға жіберді. 27 тамызда келген ол штабын Кроганның сауда бекетіне орналастырып, айналасындағы ауылдарды аралады. Көп ұзамай Логстаунға Делавэр, Шоуни, Ирокез және Уайндот тайпаларының көптеген өкілдері жиналды, оның ішінде Уайндот басшысы Оронтони және Кускускиден келген тағы бес басшы, олар "ақыл-ойы мен адалдығымен көзге түсетін адамдар" болды. Вайзер әр тайпамен жеке-жеке кездесіп, содан кейін жалпы кеңесте Джордж патшаның соғысы аяқталғанын және Англия мен Франция бейбіт келісімге келгенін жариялады. Соның салдарынан ағылшыздардың соғысқа қажетті жабдықтары қалмады, сондықтан ол сыйлықтар таратты. Басшылар Огайо өзені аймағындағы жауынгерлерінің санын санау туралы оның өтінішіне келісті: Уильямның саяхаты кейіннен оның әкесінің шекараға деген қызығушылығын арттырды. Селорон 23 үлкен қайық пен қайың қабығынан жасалған кемелерден тұратын флотилиямен өзен бойымен төмен қарай жүріп, өзінің "қола табақ экспедициясын" бастады. Ол Огайоға құятын алты маңызды саланың жанына қорғасын табақтарды жерледі және Жаңа Франция жері деп жариялау үшін ағаштарға патшалық нышандары бар мыс табақтарды қақты. Селорон 1749 жылдың 8 тамызында Логстаунға келді. Шоуни тайпасының басшысы Каковатчеки шабуылдан қорқып, қала халқын қорғануға шақырды. Уильям Тренттің айтуынша, "индейлер қаруларын алып, ағылшын туын көтерді. 114 жастағы Шоуни патшасы Кавка ви ча ке қолына қару ұстап, жас жігіттерге барлығын өлтіруді бұйырды". Селорон британдық туды көргенде ашуланды, бірақ қарулы жауынгерлерді атап өтіп, күнделігіне былай деп жазды: "Мен жасағымның адамдарын жақсы көріну үшін мүмкіндігінше тазаладым және бәрін жақсы ретке келтірдім, өйткені мен бұл әдемі өзеннің (Огайо өзенінің) ең маңызды ауылдарының бірі деп санаймын. Ауылды көргенде үш француз және бір ағылшын туын көрдім. Мен М. де Жонкаирге ағылшын туын түсіруді бұйырдым, әйтпесе оны өзім алып кетемін. Бұл бірден жасалды, бір әйел бағананы кесіп тастады және ту қайтадан көрінбеді. Мен лагерімді ауылға жақын жерде орнатып, оны мүмкіндігінше мықты етуге тырыстым. Оң және сол жақта күзетшілерді орналастырдым, күзетшілерді бір-бірінен аз қашықтықта орналастыруды бұйырдым және түнеуге дайындалдым". Селорон Логстаундағы жауынгерлердің алғашқы түнде оның лагеріне шабуыл жасауды жоспарлағанын, бірақ оның жақсы қаруланған күші, күзетшілері және мұқият жоспарланған лагері оларды бұған барудан тоқтатқанын хабарлады. Сол түні "басшылар отыз-қырық батырмен бірге келіп, мені құттықтады". Олар ағылшын ту үшін кешірім сұрап, оны кейбір жастар "көрініс үшін және салдарына мән бермей" орнатқанын айтып, "біздің жүрегіміз толығымен француз" деп қосты. Пенсильванияның губернаторына жазған хатында: "Мен сіздің үкіметіңізге қатысты осы елде саудамен айналысатын бірнеше саудагерлерді тапқаныма қатты таң қалдым, Англияның оған ешқандай құқығы болған емес. Мен оларға барлық мүмкіндігімше жұмсақ қарадым, бірақ оларды жай ғана шаңқаушылар және бос жүргіншілер деп қарауға құқым бар еді, өйткені олардың саудасы он бес айдан астам уақыт бұрын қол қойылған бейбітшілік шартына (Ак-ла-Шапель келісімі (1748)) қайшы келеді. Мен сіздің болашақта осы сауданы тыйым салатыныңыздан үміттенемін, өйткені ол келісімдерге қайшы келеді; және сіз саудагерлеріңізді осы аумақтарға қайта оралмауға ескертесіз; өйткені, егер солай болса, олар өздеріне төніп жатқан зұлымдықтарды тек өздеріне ғана жүктей алады. Біздің генерал-губернаторымыз зорлық-зомбылық шараларын қолданған кезде қатты өкініп қалар еді, бірақ оған шетелдік саудагерлер мен саудагерлерді өз үкіметінде қабылдамауға нақты бұйрық берілді". Француздардың олардың жоспарларын білгенін хабарлау үшін. Селорон жауынгерлердің шабуыл жасамағанын, бірақ "олар менің алдымнан өтіп, әдеттегідей салют жасағанын" жазды. Келесі күні ауыл басшылары француз лагеріне бейбітшілік туралы хабар алып келді, ал Селорон оларды зорлық-зомбылық туралы ойлағаны үшін сөгіп: "Мен соғыс жүргізуді білемін, және бізбен соғыс жасағандар да мұны білуі керек" деді. Кейін Селорон Логстаунда тұратын ағылшын саудагерлерін шақырып, олармен кездесті. "Мен оларға барлық қызметшілерімен бірге өз аумақтарына кетуге шақырдым. Олар бұлай ететіндерін, олар әдемі өзенде сауда жасауға құқығы жоқ екенін жақсы білетіндерін айтты". Боннекамп өзінің күнделігінде былай деп жазды: "Англистердің саны 10 адам, олардың бірі олардың басшысы болды. Мсье де Селорон оны шақырып алды да, басқаларға да солай істеуді бұйырды".
<blockquote>I made the men of my detachment brush themselves up as well as possible, so as to give them a better appearance, and I arranged everything in good order, as I considered this one of the most considerable villages of the Beautiful River (the Ohio River) When I was in sight of the village I discovered three French and one English flag I had M. de Joncaire tell them to knock down the English [flag], or I would have it taken away myself. This was done immediately, a woman cut the pole and the flag has not been seen since I fixed my camp securely near the village, and made it appear as strong as it was possible for me. I had body guards placed on the right and the left, I ordered sentinels to be placed at a short distance from each other, and bivouacked for the night. Céloron reported that he was informed that warriors in Logstown had planned to attack his camp during the first night, but that his well armed force, sentinels, and carefully planned encampment discouraged them from doing so. Later that evening "the Chiefs, accompanied by thirty or forty braves, came to salute me." They apologized for the English flag, saying that it had been put on display by some young men "for show and without perceiving the consequences," adding that "our heart is entirely French." and wrote a scolding note to the governor of Pennsylvania, which stated in part:
I have been very much surprised to find some merchants of your government in this country, to which England has never had any pretensions. I have treated them with all possible mildness, though I had a right to look upon them as intruders and mere vagrants, their traffic being contrary to the preliminaries of the peace (Treaty of Aix la Chapelle (1748)), signed more than fifteen months ago. I hope, Sir, you will condescend to forbid this trade for the future, which is contrary to the treaties; and that you will warn your traders not to return into these territories; for, if so, they can only impute to themselves the evils which might befall them. I know that our Governor General would be very sorry to have to resort to violent measures, but he has received positive orders not to allow foreign merchants or traders in his government. to advise the chiefs that the French were aware of their plans. Céloron writes that the warriors did not attack, but "filed before my camp and made the accustomed salute." Chiefs from the village visited the French camp the next day with pipes of peace, and Céloron reprimanded them for contemplating violence, adding: "I know how to make war, and those who have made war with us ought to know it, too." Afterwards, Céloron called the English traders who were living in Logstown to meet with him, "to whom I addressed a summons to retire into their own territory with all their servants They answered that they would do so, that they knew well they had no right to trade on the Beautiful River." Bonnecamps wrote in his own diary:
<blockquote>The English there were 10 in number, and one among them was their chief. Monsieur de Céloron had him come, and ordered him, as he had done with the others, to return to his own country. The Englishman, who saw us ready to depart, acquiesced in all that was exacted from him, — firmly resolved, doubtless, to do nothing of the kind, as soon as our backs were turned. Governor James Hamilton sent George Croghan to Logstown as soon as they learned of Céloron's visit, to find out how the Indians had reacted to the French expedition. Croghan arrived in late August, only a few days after Céloron's departure, and reported that the Indians had told Céloron "that the land was their own, and while there were any Indians in those parts they would continue to trade with the English," adding that “to separate them from their brothers, the English, would be like cutting a man in two halves and then expecting him to live.” Gist was instructed to
Search out and discover the Lands upon the River Ohio, & other adjoining Branches of the Mississippi down as low as the great Falls thereof: You are particularly to observe the Ways & Passes thro all the Mountains you cross, & take an exact Account of the Soil, Quality, & Product of the Land, and the Wideness and Deepness of the Rivers, & the several Falls belonging to them, together with the Courses & Bearings of the Rivers & Mountains as near as you conveniently can: You are, also to observe what Nations of Indians inhabit there, their Strength & Numbers, who they trade with, & in what Comodities they deal. Gist arrived in Logstown on 25 November, describing the path of the Ohio River as it appeared before reaching the town: "Down the River to Loggs Town, the Lands these last 8 [miles] very rich, the Bottoms above a Mile wide, but on the SE side, scarce a Mile wide, the Hills high and steep. In the Loggs Town, I found scarce any Body but a Parcel of reprobate Indian Traders, the Chiefs of the Indians being out a hunting." In the town he found the people suspicious of his reasons for being there, as it was already clear to the Natives that the colonial governments were hoping to take possession of the land: "The People in this Town, began to enquire my Business, and because I did not readily inform them, they began to suspect me, and said, I was come to settle the Indian's Lands and they knew I should never go Home again safe." Gist invented a reason for his visit, that "I had a Message to deliver the Indians from the King, by Order of the President of Virginia," which "obtained me Quiet and Respect among them." Gist spent one night in the town and left the next day, observing the river downstream from the town: "The Bottoms upon the River below the Logg's Town very rich but narrow, the high Land pretty good but not very rich." a symbol of the importance of his message. Keeshequeatama, Speaker for the Six Nations, replied:
<blockquote>You desire we may turn our Brothers, the English, away, and not suffer them to come and trade with us again. I now tell you from our hearts, we will not; for we ourselves brought them here to trade with us and they shall live amongst us as long as there is one of us alive. You are always threatening our Brothers what you will do to them, and in particular, to that man (pointing to George Croghan); now, if you have anything to say to our Brothers, tell it to him if you be a man, as you Frenchmen always say you are, and the Head of all Nations. Our Brothers are the people we will trade with, and not you. to build a road and construct a series of forts (Fort Presque Isle, Fort Le Boeuf, Fort Machault), and later, Fort Duquesne.
Джордж Вашингтонның сапары, 1753 жыл
1753 жылдың соңында Вирджиния губернаторы Динвидди жаңадан тағайындалған майор Джордж Вашингтонды Форт-Ле-Боуфтағы француз командиріне арнайы елші ретінде тағайындады. Ол француздардан британдықтар талап еткен Огайо аңғарының аумағын босатуды талап етті. Вашингтонға сонымен қатар Ирокез конфедерациясымен бейбіт келісімге келу және француз күштері туралы ақпарат жинау тапсырылды. Вашингтон 30 қазанда Вирджиния штатының Уильямсбург қаласынан сегіз адаммен бірге Ирокез одақтастарымен кездесу үшін Логстаунға аттанды. Жолда ол Уиллс-Крикке жақын жердегі Кристофер Гисттің үйіне тоқтады, және Гист оларға қосылды. 23 қарашада Логстаунға келген Вашингтон Шингас, Скаруади және Танахарисонмен кеңес өткізді, олар жақында Форт-Ле-Боуфқа саяхаттан оралған еді. Гуасута мен Джескаке Форт-Ле-Боуфқа жол тартқанда, Форт Преск аралы, Форт-Ле-Боуф және Форт Макольт арасында жол салуда болды. Дезертирлер 29 қазанда Ла Малгтың күрт қайтыс болғанын естіп, Төменгі Шоунитаунға паналады. Олар ағылшын саудагерінің серігінде Филадельфияға бара жатқан еді. Олар жақын жерде уақытша бекет құрды. Егер ол өзінің жолында өзеннен алты лигадан аспайтын ағылшын елді мекендерін тапса, оларды кері шегінуге шақырып, олжаны жабайыларға беріп, осы елді мекендерді жоятын болар еді". Француздар Логстаунда бекініс салудың қажеті жоқ деп шешті, әсіресе ағаш өңдеу үшін жеткілікті ағаштардың болмауына байланысты.
Логстаунның жойылуы, 1754 жыл
1754 жылғы 3 шілдеде Форт Нецесситиде Вашингтонның тапсыруына бірнеше күн бұрын Скаруади Логстаунды өртеп жіберді. Вашингтонның 1754 жылғы 26 маусымдағы күнделігінде: «Бір үндіс Монакатуча (Скаруади) өзінің Логстаун ауылын өртеп жібергенін және халықпен бірге су арқылы Ред Стоунға кеткенін, екі күн ішінде сонда болуы мүмкін екенін жеткізді» деп жазылған. Генри Уилсон Темпл қала тұрғындарының «француздармен одақтасқандықтары үшін жазаланбаудан қорқып, оны өздері қиратқанын» хабарлайды. 1755 жылдың желтоқсанында Джордж Кроган Джо Хикман атты ленапе үндісін Киттанинг пен Логстаунға сапарлап, әрбір жердегі жауынгерлер мен еуропалық тұтқындардың санын анықтап, ақпарат әкелу үшін жалдады, себебі қоныстарға жасалған үнді шабуылдары көбейді, ал Пенсильвания провинциялық кеңесі осы қауымдастықтардың біреуіне немесе екеуіне де әскери күш жіберуді қарастырып жатқан еді. Логстаунда Хикман «шамамен 100 үндіс және 30 ағылшын тұтқын» бар екенін байқады. Кристиан Фредерик Пост 1758 жылдың желтоқсанында қалаға келіп, күнделігіне былай деп жазды: «Мен төбеде орналасқан Логс Таунға келдім. Шығыс жағында үлкен жазық дала бар, онда Ескі Лог Тауны тұрған. Жаңа Лог Тауында француздар үндістер үшін тридцатьқа жуық үй салды». Джон Маккалоу 1756 жылдың шілдесінде ленапе жауынгерлерімен тұтқынға алынып, 8 жасында «Шенанггоға» (Чинингюэ сөзінің бұрмалануы) әкелінді. Ол тұтқында болған кезінде екі жарым жыл ленапе отбасымен бірге өмір сүргенін айтады және Логстаунның «сағаның иілімі бойында жартылай шеңбер пішіндес» екенін мәлімдейді. Ол жоғарғы және төменгі қалалар туралы айтады. 1758 жылдың соңында ол «Ксек хе ооингке» (мүмкін Соканкқа) көшіп, 1764 жылдың желтоқсанында полковник Генри Буке бұйрығымен 200-ден астам тұтқындармен бірге босатылды.
Қашқан, 1758 жыл
1758 жылдың соңында Логтаун тұрғындарына 1758 жылдың қараша айында өз ауылдарын тастап кеткен Төменгі Шоунитаунның бұрынғы тұрғындары Жоғарғы Сциотода, Пикавей жазығында жаңа қала құруға шақыру жасалды. 26 қарашада Джордж Кроган мен Эндрю Монтур өзен бойымен Шыңғас қаласына (Сауканк) бет алды. Кроган өз күнделігінде былай деп жазады: "Жетіде алты делавермен бірге жолға шықтық, сол түні Логтаунға жеттік, оны соңғы тұрғындары тастап кеткен екен. Олардың жылдам қашу себебін сұрағанда, делаверлер маған Төменгі Шаунитаун тұрғындары (Төменгі Шанолар) өзеннен Сихоттаға (Сциото) көтеріліп, Могук деп аталатын үлкен жазыққа қоныс аударғанын, ал мұндағыларды да сонда келіп, олармен бірге тұруға шақырғанын, француздардан бас тартуға кеңес бергенін айтты. Сонымен қатар, Истоннан мен жіберген Алты Ұлттың өкілдері де келді және олардың кетуін жеделдетті. Бұл қалада [Логстаун] қырық үй бар, олардың бәрін француздар салған, және шамамен жүз жиырма жауынгер мұнда тұрған. Джордж Кроган 1765 жылы бұл аймаққа қайта оралды. Оның 16 мамырдағы күнделігінде: "Таңғы жетіде жолға шықтық, сағат онда Шоунистердің ескі қонысы Логстаунға жеттік, ол Форт Питтен он жеті шақырымдай қашықтықта орналасқан. Жағаға шығып, Огайо өзенінің оңтүстік жағында, оны айнала қоршаған құнарлы жерде орналасқан бұл ауылдың қираған қалдықтарын қарадық" делінген. 1772 жылдың 5 қыркүйегінде дін қызметкері Дэвид МакКлюр саудагер Джон Гибсонға "Логстаундағы оның жалғыз үйіне" барып қонақ болды. 1793 жылдың наурыз айында Логстаунның бұрынғы тұрғыны, сенека басшысы Гуасута бейбіт келіссөздер үшін генерал Уэйнмен кездесуге Легионвиллге шақырылды.
Set off at seven o'clock, in company with six Delawares, and that night arrived at Logs Town, which we found deserted by its late inhabitants. On inquiring the reason of their speedy flight, the Delawares informed me the Lower Shanoes [inhabitants of Lower Shawneetown] had removed off the River up Sihotta (Scioto), to a great plain called Moguck, and sent for those that lived here to come there and live with them, and quit the French, and at the same time the deputies of the Six Nations, which I had sent from Easton, came and hastened their departure. In this Town [Logstown] is forty houses, all built for them by the French, and lived here about one hundred and twenty warriors. George Croghan returned to the area in 1765. His journal entry for 16 May says:
<blockquote>We set off at seven o'clock in the morning, and at ten o'clock arrived at the Logs Town, an old settlement of the Shawnesse, about seventeen miles from Fort Pitt, where we put ashore, and viewed the remains of that village, which was situated on a high bank, on the south side of the Ohio river, a fine fertile country round it. On 5 September 1772, the Reverend David McClure visited John Gibson, a trader, at "his house in Logs Town, which was the only house there." In March, 1793 the Seneca leader Guyasuta, a former resident of Logstown, was invited to Legionville to meet with General Wayne for peace talks.