Орналасқан жері

Логстаун Хармония қалашығында, Огайо Форктарынан (қазіргі Питтсбург қаласының орталығы) солтүстік-батысқа қарай 14 мильдей жерде, Огайо өзенінің шығыс жағасында, Аликюппаның қарсысында орналасқан. Бұл орын Питтсбург халықаралық әуежайының тік солтүстігінде жатыр. Бүгінде бұл жерде 1932 жылы Америка революциясының қыздарының Форт Макинтош бөлімшесі орнатқан, майор Джордж Вашингтонның 1753 жылғы қараша айында қалаға келгенін еске түсіретін қола тақтасы бар тас орнатылған.

Этимология

Кейбір дереккөздер 1747 жылы француздардың Логстаун ауылының үстіндегі жазықта 30-ға жуық ағаш үйлер салғанын, олардың кейбіреулерінде тас мұржалары болғанын айтады. Олардың айтуынша, осы ағаш үйлер қаланың атына себеп болған. Алайда Джордж П. Донехудың пікірінше, қаланың аты "Огайо өзені тасығаннан кейін жазықта көптеген бөліктер қалғандықтан берілген". Донеху және басқа да бірнеше дереккөздер ауылдың түпкі ленапе есімі Маугваваме екенін, ол "кең жазықтар" деп аударылатынын хабарлайды. Бұл оқиға 1730 жылы, қазіргі Амбридж қаласынан (Пенсильвания штатының Бивер округі) солтүстікке қарай шамамен бір шақырым жердегі төмен жатқан жерде болған. 1733 жылы шешек ауруынан және 1741 жылы құрғақшылықтан қашу үшін Ленапе, Каюга, Сенека және Шоуни тайпалары Огайо өзені аңғарына батысқа көшіп келгендіктен халық саны өсті, нәтижесінде көп ұлтты қауымдастық құрылды. 1744 жылдың тамызында Каковатчеки өзінің шоуни жауынгерлері мен олардың отбасыларымен Вайоминг аңғарынан (Пенсильвания) келген кезде қала халқы едәуір көбейді. Кейде Каковатчеки Логстаунды негізін қалаушы деп есептеледі. Тағы бір ерте тұрғыны – Опесса Стрейт Тейл, ол 1750 жылға дейін Логстаунға көшіп келген. Қала халқы шамамен 200-ден 500 адамға дейін ауыс-түйіс болды. 1749 жылы Селорон де Блейнвилл елу үйді байқады, онда шамамен алпыс жауынгер тұрды, бұл жалпы саны 200-250 адамды құрайтын халықты көрсетеді. Ал 1758 жылдың соңында Джордж Кроган жүз жиырма жауынгерге арналған қырық үйді атап өтті. Өзеннің шығыс жағалауында бірнеше үй су тасқынынан жоғары, "жоғарғы қала" деп аталған шөпті жазықта салынған. 1747 жылы Алты ұлт конфедерациясы Хауденосаунэ Логстаунға екі басшыны елші ретінде жіберіп, ирокез одақтастарын бақылау үшін жіберді: Сенекадан Танахарисон және Онеидадан Скарауди. Танахарисон Делаварларды, ал Скарауди Шоунилерді бақылады. Олар француздарға қарсы әскери одақ құруға уәде берді, бұл үшін оларға жабдықтар мен сауда тауарлары ұсынылды. Шілде айының соңында Алты ұлт, Делавар, Шоуни, Нантикок және Твигтуидің елу бес өкілі Пенсильвания штатының Ланкастердегі сот үйінде кездесіп, Пенсильвания провинциялық кеңесімен бейбітшілік шартына қол қойды. Бұл келісім Огайо алқабындағы тайпаларға батысқа қарай Уабаш өзеніне дейін сауда жасауға мүмкіндік берді, бұл ағылшындар үшін беспрецедентті дипломатиялық жетістік болды.

Конрад Вайзердің сапары, 1748 жыл

1748 жылы Пенсильвания колониясы Конрад Вайзерді, Пенсильванияның Алты Ұлтқа жасаған елшісін Логстаунға жіберді. 27 тамызда келген ол штабын Кроганның сауда бекетіне орналастырып, айналасындағы ауылдарды аралады. Көп ұзамай Логстаунға Делавэр, Шоуни, Ирокез және Уайндот тайпаларының көптеген өкілдері жиналды, оның ішінде Уайндот басшысы Оронтони және Кускускиден келген тағы бес басшы, олар "ақыл-ойы мен адалдығымен көзге түсетін адамдар" болды. Вайзер әр тайпамен жеке-жеке кездесіп, содан кейін жалпы кеңесте Джордж патшаның соғысы аяқталғанын және Англия мен Франция бейбіт келісімге келгенін жариялады. Соның салдарынан ағылшыздардың соғысқа қажетті жабдықтары қалмады, сондықтан ол сыйлықтар таратты. Басшылар Огайо өзені аймағындағы жауынгерлерінің санын санау туралы оның өтінішіне келісті: Уильямның саяхаты кейіннен оның әкесінің шекараға деген қызығушылығын арттырды. Селорон 23 үлкен қайық пен қайың қабығынан жасалған кемелерден тұратын флотилиямен өзен бойымен төмен қарай жүріп, өзінің "қола табақ экспедициясын" бастады. Ол Огайоға құятын алты маңызды саланың жанына қорғасын табақтарды жерледі және Жаңа Франция жері деп жариялау үшін ағаштарға патшалық нышандары бар мыс табақтарды қақты. Селорон 1749 жылдың 8 тамызында Логстаунға келді. Шоуни тайпасының басшысы Каковатчеки шабуылдан қорқып, қала халқын қорғануға шақырды. Уильям Тренттің айтуынша, "индейлер қаруларын алып, ағылшын туын көтерді. 114 жастағы Шоуни патшасы Кавка ви ча ке қолына қару ұстап, жас жігіттерге барлығын өлтіруді бұйырды". Селорон британдық туды көргенде ашуланды, бірақ қарулы жауынгерлерді атап өтіп, күнделігіне былай деп жазды: "Мен жасағымның адамдарын жақсы көріну үшін мүмкіндігінше тазаладым және бәрін жақсы ретке келтірдім, өйткені мен бұл әдемі өзеннің (Огайо өзенінің) ең маңызды ауылдарының бірі деп санаймын. Ауылды көргенде үш француз және бір ағылшын туын көрдім. Мен М. де Жонкаирге ағылшын туын түсіруді бұйырдым, әйтпесе оны өзім алып кетемін. Бұл бірден жасалды, бір әйел бағананы кесіп тастады және ту қайтадан көрінбеді. Мен лагерімді ауылға жақын жерде орнатып, оны мүмкіндігінше мықты етуге тырыстым. Оң және сол жақта күзетшілерді орналастырдым, күзетшілерді бір-бірінен аз қашықтықта орналастыруды бұйырдым және түнеуге дайындалдым". Селорон Логстаундағы жауынгерлердің алғашқы түнде оның лагеріне шабуыл жасауды жоспарлағанын, бірақ оның жақсы қаруланған күші, күзетшілері және мұқият жоспарланған лагері оларды бұған барудан тоқтатқанын хабарлады. Сол түні "басшылар отыз-қырық батырмен бірге келіп, мені құттықтады". Олар ағылшын ту үшін кешірім сұрап, оны кейбір жастар "көрініс үшін және салдарына мән бермей" орнатқанын айтып, "біздің жүрегіміз толығымен француз" деп қосты. Пенсильванияның губернаторына жазған хатында: "Мен сіздің үкіметіңізге қатысты осы елде саудамен айналысатын бірнеше саудагерлерді тапқаныма қатты таң қалдым, Англияның оған ешқандай құқығы болған емес. Мен оларға барлық мүмкіндігімше жұмсақ қарадым, бірақ оларды жай ғана шаңқаушылар және бос жүргіншілер деп қарауға құқым бар еді, өйткені олардың саудасы он бес айдан астам уақыт бұрын қол қойылған бейбітшілік шартына (Ак-ла-Шапель келісімі (1748)) қайшы келеді. Мен сіздің болашақта осы сауданы тыйым салатыныңыздан үміттенемін, өйткені ол келісімдерге қайшы келеді; және сіз саудагерлеріңізді осы аумақтарға қайта оралмауға ескертесіз; өйткені, егер солай болса, олар өздеріне төніп жатқан зұлымдықтарды тек өздеріне ғана жүктей алады. Біздің генерал-губернаторымыз зорлық-зомбылық шараларын қолданған кезде қатты өкініп қалар еді, бірақ оған шетелдік саудагерлер мен саудагерлерді өз үкіметінде қабылдамауға нақты бұйрық берілді". Француздардың олардың жоспарларын білгенін хабарлау үшін. Селорон жауынгерлердің шабуыл жасамағанын, бірақ "олар менің алдымнан өтіп, әдеттегідей салют жасағанын" жазды. Келесі күні ауыл басшылары француз лагеріне бейбітшілік туралы хабар алып келді, ал Селорон оларды зорлық-зомбылық туралы ойлағаны үшін сөгіп: "Мен соғыс жүргізуді білемін, және бізбен соғыс жасағандар да мұны білуі керек" деді. Кейін Селорон Логстаунда тұратын ағылшын саудагерлерін шақырып, олармен кездесті. "Мен оларға барлық қызметшілерімен бірге өз аумақтарына кетуге шақырдым. Олар бұлай ететіндерін, олар әдемі өзенде сауда жасауға құқығы жоқ екенін жақсы білетіндерін айтты". Боннекамп өзінің күнделігінде былай деп жазды: "Англистердің саны 10 адам, олардың бірі олардың басшысы болды. Мсье де Селорон оны шақырып алды да, басқаларға да солай істеуді бұйырды".

Джордж Вашингтонның сапары, 1753 жыл

1753 жылдың соңында Вирджиния губернаторы Динвидди жаңадан тағайындалған майор Джордж Вашингтонды Форт-Ле-Боуфтағы француз командиріне арнайы елші ретінде тағайындады. Ол француздардан британдықтар талап еткен Огайо аңғарының аумағын босатуды талап етті. Вашингтонға сонымен қатар Ирокез конфедерациясымен бейбіт келісімге келу және француз күштері туралы ақпарат жинау тапсырылды. Вашингтон 30 қазанда Вирджиния штатының Уильямсбург қаласынан сегіз адаммен бірге Ирокез одақтастарымен кездесу үшін Логстаунға аттанды. Жолда ол Уиллс-Крикке жақын жердегі Кристофер Гисттің үйіне тоқтады, және Гист оларға қосылды. 23 қарашада Логстаунға келген Вашингтон Шингас, Скаруади және Танахарисонмен кеңес өткізді, олар жақында Форт-Ле-Боуфқа саяхаттан оралған еді. Гуасута мен Джескаке Форт-Ле-Боуфқа жол тартқанда, Форт Преск аралы, Форт-Ле-Боуф және Форт Макольт арасында жол салуда болды. Дезертирлер 29 қазанда Ла Малгтың күрт қайтыс болғанын естіп, Төменгі Шоунитаунға паналады. Олар ағылшын саудагерінің серігінде Филадельфияға бара жатқан еді. Олар жақын жерде уақытша бекет құрды. Егер ол өзінің жолында өзеннен алты лигадан аспайтын ағылшын елді мекендерін тапса, оларды кері шегінуге шақырып, олжаны жабайыларға беріп, осы елді мекендерді жоятын болар еді". Француздар Логстаунда бекініс салудың қажеті жоқ деп шешті, әсіресе ағаш өңдеу үшін жеткілікті ағаштардың болмауына байланысты.

Логстаунның жойылуы, 1754 жыл

1754 жылғы 3 шілдеде Форт Нецесситиде Вашингтонның тапсыруына бірнеше күн бұрын Скаруади Логстаунды өртеп жіберді. Вашингтонның 1754 жылғы 26 маусымдағы күнделігінде: «Бір үндіс Монакатуча (Скаруади) өзінің Логстаун ауылын өртеп жібергенін және халықпен бірге су арқылы Ред Стоунға кеткенін, екі күн ішінде сонда болуы мүмкін екенін жеткізді» деп жазылған. Генри Уилсон Темпл қала тұрғындарының «француздармен одақтасқандықтары үшін жазаланбаудан қорқып, оны өздері қиратқанын» хабарлайды. 1755 жылдың желтоқсанында Джордж Кроган Джо Хикман атты ленапе үндісін Киттанинг пен Логстаунға сапарлап, әрбір жердегі жауынгерлер мен еуропалық тұтқындардың санын анықтап, ақпарат әкелу үшін жалдады, себебі қоныстарға жасалған үнді шабуылдары көбейді, ал Пенсильвания провинциялық кеңесі осы қауымдастықтардың біреуіне немесе екеуіне де әскери күш жіберуді қарастырып жатқан еді. Логстаунда Хикман «шамамен 100 үндіс және 30 ағылшын тұтқын» бар екенін байқады. Кристиан Фредерик Пост 1758 жылдың желтоқсанында қалаға келіп, күнделігіне былай деп жазды: «Мен төбеде орналасқан Логс Таунға келдім. Шығыс жағында үлкен жазық дала бар, онда Ескі Лог Тауны тұрған. Жаңа Лог Тауында француздар үндістер үшін тридцатьқа жуық үй салды». Джон Маккалоу 1756 жылдың шілдесінде ленапе жауынгерлерімен тұтқынға алынып, 8 жасында «Шенанггоға» (Чинингюэ сөзінің бұрмалануы) әкелінді. Ол тұтқында болған кезінде екі жарым жыл ленапе отбасымен бірге өмір сүргенін айтады және Логстаунның «сағаның иілімі бойында жартылай шеңбер пішіндес» екенін мәлімдейді. Ол жоғарғы және төменгі қалалар туралы айтады. 1758 жылдың соңында ол «Ксек хе ооингке» (мүмкін Соканкқа) көшіп, 1764 жылдың желтоқсанында полковник Генри Буке бұйрығымен 200-ден астам тұтқындармен бірге босатылды.

Қашқан, 1758 жыл

1758 жылдың соңында Логтаун тұрғындарына 1758 жылдың қараша айында өз ауылдарын тастап кеткен Төменгі Шоунитаунның бұрынғы тұрғындары Жоғарғы Сциотода, Пикавей жазығында жаңа қала құруға шақыру жасалды. 26 қарашада Джордж Кроган мен Эндрю Монтур өзен бойымен Шыңғас қаласына (Сауканк) бет алды. Кроган өз күнделігінде былай деп жазады: "Жетіде алты делавермен бірге жолға шықтық, сол түні Логтаунға жеттік, оны соңғы тұрғындары тастап кеткен екен. Олардың жылдам қашу себебін сұрағанда, делаверлер маған Төменгі Шаунитаун тұрғындары (Төменгі Шанолар) өзеннен Сихоттаға (Сциото) көтеріліп, Могук деп аталатын үлкен жазыққа қоныс аударғанын, ал мұндағыларды да сонда келіп, олармен бірге тұруға шақырғанын, француздардан бас тартуға кеңес бергенін айтты. Сонымен қатар, Истоннан мен жіберген Алты Ұлттың өкілдері де келді және олардың кетуін жеделдетті. Бұл қалада [Логстаун] қырық үй бар, олардың бәрін француздар салған, және шамамен жүз жиырма жауынгер мұнда тұрған. Джордж Кроган 1765 жылы бұл аймаққа қайта оралды. Оның 16 мамырдағы күнделігінде: "Таңғы жетіде жолға шықтық, сағат онда Шоунистердің ескі қонысы Логстаунға жеттік, ол Форт Питтен он жеті шақырымдай қашықтықта орналасқан. Жағаға шығып, Огайо өзенінің оңтүстік жағында, оны айнала қоршаған құнарлы жерде орналасқан бұл ауылдың қираған қалдықтарын қарадық" делінген. 1772 жылдың 5 қыркүйегінде дін қызметкері Дэвид МакКлюр саудагер Джон Гибсонға "Логстаундағы оның жалғыз үйіне" барып қонақ болды. 1793 жылдың наурыз айында Логстаунның бұрынғы тұрғыны, сенека басшысы Гуасута бейбіт келіссөздер үшін генерал Уэйнмен кездесуге Легионвиллге шақырылды.