1900 жылғы Жазғы Олимпиада ойындарының теннис турнирі (ерлер)
Tennis at the 1900 Summer Olympics – Men's singles
Олимпиададағы теннис: 1900 жылғы жазғы ойындардағы ерлер жекелей сыны. Лауренс Догерти жеңіске жетті, Ұлыбритания алғашқы жүлде алды. Теннис, Олимпиада, жеңіс.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Олимпиадалық теннис турнирі
Olympic tennis event
Ерлер арасындағы жекелей сындағы теннис 1900 жылғы Парижде өткен жазғы Олимпиада бағдарламасына кірген. Бұл жарыс 1900 жылдың 6 және 11 шілдесінде өтті. Үш елден барлығы 13 ойыншы қатысты, тағы екі ойыншы жарыстан бас тартты. Ұлыбританияның Олимпиада тарихында алғаш рет бір турнирде барлық медальдарды (алтын, күміс, қола) жеңіп алғандығы осы оқиғамен байланысты. Лоренс Доэрти финалда Гарольд Маониді жеңіп, бірінші орынды иеленді. Лоренстің інісі Реджинальд жартылай финалда Лоренспен ойнаудан бас тартты және матчты ұтыстырды; ол және Артур Норрис қола медаль иегерлері деп есептеледі.
The men's singles was an event on the tennis at the 1900 Summer Olympics program in Paris. It was held on 6 July and 11 July 1900. A total of 13 players from three nations competed, with two additional players withdrawing. This was the first time in Olympic history that Great Britain had a medal sweep in an event. Laurence Doherty took top honors, beating Harold Mahony in the final. Laurence's brother Reginald refused to play Laurence in the semifinals and forfeited; he and Arthur Norris are considered bronze medalists.
Өмірбаян
Бұл ерлер теннисінің жекелей сындағы екінші рет өткізілуі болды. Бұл жарыс теннис бағдарламасында болған барлық жазғы Олимпиада ойындарында ұйымдастырылды: 1896 жылдан 1924 жылға дейін, содан кейін 1988 жылдан қазіргі күнге дейін. 1968 және 1984 жылдары көрсету шаралары өткізілді. Ұлыбританиялық Доэрти ағайындыларының жеңіске жететіні күтілуде. Реджинальд Доэрти Уимблдон чемпионатының жекелей сынында төртінші рет қатарынан жеңіске жеткен болатын. Лоуренс Доэрти кейін бес рет (1902–1906) жеңімпаз атанды. Олардың ең күшті қарсыласы, мүмкін, Харольд Махони болды, ол 1896 жылы Уимблдонды, ал 1899 жылы Еуропа чемпионатын жеңген еді. Макс Декуги британдық емес ең күшті ойыншы болды (және Олимпиададан кейін 8 француз чемпионатында жеңіске жетті), бірақ ол қатысудан бас тартты; Андре Превост 1900 жылғы Франция чемпионатының күміс жүлдегері болды. АҚШ бұл жарыста тұңғыш рет қатысты. Франция мен Ұлыбритания екеуі де екінші рет өнер көрсетті.
This was the second appearance of the men's singles tennis. The event has been held at every Summer Olympics where tennis has been on the program: from 1896 to 1924 and then from 1988 to the current program. Demonstration events were held in 1968 and 1984. The Doherty brothers of Great Britain were heavily favored. Reginald Doherty had just won his fourth straight The Championships, Wimbledon singles title. Laurence Doherty would later win five (1902–1906). Their strongest competition was likely Harold Mahony, who had won Wimbledon in 1896 and the European championship in 1899. Max Decugis was the strongest non British player (and would win 8 French championships after the Games), but he withdrew; André Prévost was the 1900 French runner up. The United States made its debut in the event. France and Great Britain both made their second appearance.
Жарыс форматы
Жарыс бір рет жеңіліп шығарылатын турнир болды, онда қола медаль үшін күрес болған жоқ (екі жартылай финалда жеңілген команда үшінші орынды бөлісті). Финалға дейінгі барлық ойындар үш сеттен ең жақсысы ретімен, ал финал бес сеттен ең жақсысы ретімен өтті.
The competition was a single elimination tournament with no bronze medal match (both semifinal losers tied for third). All matches before the final were best of three sets; the final was best of five sets.
Нәтижелер жиынтығы
Орын Ойыншы Ұлт 1/16 финал 1/4 финал 1/2 финал Финал Лоренс Догерти Ж 6–2, 6–3 Ж 6–2, 8–6 Ж тікелей жеңіс Ж 6–4, 6–2, 6–3 Гарольд Махони Ж 6–2, 6–3 Ж тікелей жеңіс Ж 8–6, 6–1 Ж 6–4, 6–2, 6–3 Реджинальд Догерти Ж 6–2, 6–3 Ж 6–2, 6–1 Ж тікелей жеңіс Ілгерілемеді Артур Норрис Ж 6–4, 6–4 Ж 6–4, 6–2 Ж 8–6, 6–1 Ілгерілемеді 5 Базил Спалдинг де Гармендия Ж 6–1, 6–3 Ж 6–2, 8–6 Ілгерілемеді Поль Лекарон Ж 6–0, 6–1 Ж 6–2, 6–1 Ілгерілемеді Арчибальд Уорден Ж тікелей жеңіс Ж 6–4, 6–2 Ілгерілемеді 8 Этьен Дюран Ж 6–2, 6–3 Ілгерілемеді Пьер Лебретон Ж 6–2, 6–3 Ілгерілемеді Альберт Липпман Ж 6–0, 6–1 Ілгерілемеді Андре Прево Ж 6–4, 6–4 Ілгерілемеді Чарльз Сэндс Ж 6–2, 6–3 Ілгерілемеді Чарльз Войгт Ж 6–1, 6–3 Ілгерілемеді — Макс Декугис Ж тікелей жеңіс Ілгерілемеді Уайли К. Грант Ж тікелей жеңіс Ілгерілемеді
Rank Player Nation Round of 16 Quarterfinals Semifinals Final Laurence Doherty W 6–2, 6–3 W 6–2, 8–6 W w/o W 6–4, 6–2, 6–3 Harold Mahony W 6–2, 6–3 W w/o W 8–6, 6–1 L 6–4, 6–2, 6–3 Reginald Doherty W 6–2, 6–3 W 6–2, 6–1 L w/o Did not advance Arthur Norris W 6–4, 6–4 W 6–4, 6–2 L 8–6, 6–1 Did not advance 5 Basil Spalding de Garmendia W 6–1, 6–3 L 6–2, 8–6 did not advance Paul Lecaron W 6–0, 6–1 L 6–2, 6–1 did not advance Archibald Warden W w/o L 6–4, 6–2 did not advance 8 Étienne Durand L 6–2, 6–3 did not advance Pierre Lebréton L 6–2, 6–3 did not advance Albert Lippmann L 6–0, 6–1 did not advance André Prévost L 6–4, 6–4 did not advance Charles Sands L 6–2, 6–3 did not advance Charles Voigt L 6–1, 6–3 did not advance — Max Decugis L w/o did not advance Wylie C. Grant L w/o did not advance