Кіріспе
Американдық футболшы және жаттықтырушы (1895–1952)
Элвин Нюгент "Бо" Макмиллин (12 қаңтар 1895 – 31 наурыз 1952) – американдық футболшы және жаттықтырушы, жоғары оқу орны және кәсіби деңгейде жұмыс істеген. Ол Кентукки штатының Денвилл қаласындағы Центр колледжінде колледж футболын ойнады, онда үш рет All American құрамға шақырылды, және 1921 жылы «Центр Praying Colonels» командасын Гарвардқа қарсы күтпеген жеңіске жеткізді. Макмиллин 1951 жылы Колледж футболының Даңқ залына ойыншы ретінде алғашқы қатарынан енгізілді. Макмиллин Луизиана штатының Centenary колледжінде (1922–1924), Женева колледжінде (1925–1927), Канзас штатының университетінде (1928–1933) және Индиана университетінде (1934–1947) бас жаттықтырушы болып жұмыс істеді, оның мансабында колледж футболынан 140 жеңіс, 77 жеңіліс және 13 тең ойын тіркелді. 1945 жылы ол Индиананы Big Ten конференциясының алғашқы титулына жеткізді және AFCA жыл жаттықтырушысы атанды. Центр колледжін бітіргеннен кейін Макмиллин 1922 және 1923 жылдары Милуоки Бэджерс және Кливленд Индианс – алғашқы Ұлттық футбол лигасы (NFL) командаларында кәсіби футбол ойнады. Кейін ол NFL-ге оралып, 1948 жылдан 1950 жылға дейін Детройт Лайонс және 1951 жылғы маусымның алғашқы екі ойынында Филадельфия Иглз командаларын жаттықтырды, содан кейін қайтыс болды. Макмиллиннің NFL жаттықтырушылық көрсеткіші 14–24.
Алғашқы жылдар
Макмиллин 1895 жылдың 12 қаңтарында Техас штатының Прайри Хилл қаласында Рубен Томас Макмиллин мен Марта Бьюкенен Райли отбасында дүниеге келді. Отбасы 1897 жылы Уэкоға, ал 1901 жылы Форт-Уортқа көшті. Бірақ ол өмір бойы ішімдік ішпеген, темекі тартпаған және дөрекі сөз айтпаған адам ретінде де белгілі болды. Ол Форт-Уорт қаласындағы Норт-Сайд орта мектебінде және Кентукки штатының Сомерсет қаласындағы Сомерсет орта мектебінде шабуылшы ретінде футбол ойнады. Норт-Сайдта ол Ред Уивермен бірге ойнады, ал Роберт Л. (Chief) Майерс оны жаттықтырды. Солли Монтгомери, Мэтти Белл, Билл Джеймс және Боб Матиас та Норт-Сайдта оқыды. Тоғызыншы сыныпқа келген кезде Макмиллин 2 метрге дейін толық бойға жетті. Майерс Сомерсеттегі бір адамға: "Менің Техастағы қанатым астында футбол ойнайтын жас жігіт бар, мен оның Центр колледжіне баруын қалаймын. Сіз оны сол жақтағы орта мектепке жіберіп, Техастағы бильярд ойнайтын достарынан алыс ұстап тұрыңыз" деп хат жазды.
Орталық колледжі
Макмиллин өзінің колледждік карьерасын Кентуккидегі Центр колледжінде бастады. Оқуда жақсы оқымайтын Макмиллин, құмар ойнап өзін асырады. Ол аға курста барлық пәндерінен сүре білмей, әскери қызметі мен колледжден кеткеннен кейін алған курстары есебіне 1937 жылы "А" бакалавр дәрежесін алды. Макмиллиннің өзінің айтуынша, ол бастапқыда Центрден 3500 доллар қарызбен кеткен. Ол Даңқ залының мүшесі, үш мәрте All American атанған, бас жаттықтырушылар Шеф Майерс және Чарли Моран басқаратын "Центр Конельс" футбол командасының үш талапты ойыншысы (квотербек) болды. Макмиллин 1935 жылы таңдалған Центрдің барлық уақыттардағы футбол командасының қақпашысы болды. Ол Associated Press All Time Southeast 1869-1919 жылдар аралығының командасына үміткер болды. Макмиллиннің "темір адам" футбол дәуірінде ол қорғаныста қауіпсіз ойыншы және арнайы командаларда допты қайтарушы болып та ойнады. Бірінші курста Макмиллин жеңіл атлетика командасында болды; 1917 жылдың 27 сәуірінде ол Центрдің мектеп аралық жарысында 220 ярдтық жүгіруде жеңіске жетті. Бірінші дүниежүзілік соғыстың соңғы жылында АҚШ Әскери-теңіз күштерінде қызмет еткен соң, ол келесі жылы Центрге оралды.
1919 және 1920 жылғы маусымдар
1919 жылы Макмиллин "Дұға ететін полковниктер" командасына 9-0 есебімен жеңіс әкелгеннен (Индиана және Батыс Вирджинияны жеңгені қоса алғанда) кейін Уолтер Кэмптің All America бірінші командасына квотербек ретінде шақырылды. Орталық командасы ойынның көп бөлігінде Индианадан 3-0 есебімен қалып қойды, бірақ ойын аяқталуға бір минуттан астам уақыт қалғанда гол соғып, 6-3 есебімен алға шықты. Теңестіруге тырысқан Индиана пасты жіберді, оны Макмиллин ұстап алып, гол соғып, Индиана командасының барлық ойыншыларын асып өтті. 1919 жылғы команданы MIT статистикашысы Джефф Сагарин ұлттық чемпионатқа иегер деп таңдады. 1920 жылы Макмиллин Кэмптен екінші командаға кірді, ал Орталық командасы тағы да сәтті маусым өткізді. Алайда, маусымда ұлттық чемпион Гарвардқа 31-14 есебімен жеңіліс те болды. Гарвардпен ойын 7-7 есебімен тең болғанда, төртінші мүмкіндікте 30 ярдтық сызықта тұрды. Пасты берудің орнына, Макмиллин "футбол кітабындағы барлық "жасамайтын" нәрсеге қарсы шығып", гол соқты. Макмиллин оңтүстік командасына, Джорджия Технология институтына 20-0 есебімен жеңілді. Технология институтының ойыншысы Билл Финчер мысқан немесе "одан да жаман нәрсемен" Макмиллинді ойыннан шығаруға тырысқан деген қауесет бар. Ойын алдында Финчер: "Сен керемет ойыншысың, Бо, мен бұған өте қынжыламын, себебі сен көп ұзамай алаңнан шығасың - шамамен үш минут". "Атланта Конституциясы" газеті: "Макмиллиннің алға жіберген пастары осы жерде көп жылдар бойы көрілмеген нәрселердің бәрін басып өтті, бірақ Технология институты олар қайда бара жатқанын білетін сияқты". Бір жазушының айтуынша, "Тіпті ұлы "Бо" Макмиллин де Технология институтының ойыншыларына қарсы күшсіз болды".
1921 жыл
1921 жыл Макмиллин және Центр колледжі үшін ерекше маусым болды. Ол 29 қазанда Гарвардқа қарсы тамаша ойын көрсетіп, жалпыамерикандық ретінде танылды. Алдыңғы жылы жеңіліске ұшырағаннан кейін Макмиллин 1921 жылы Центр Гарвардты жеңетінін уәде берген (Гарвардтың 1918 жылдан бері үзіліссіз жеңіс тізбегіне қарамастан). 43 000 жанкүйердің алдында Макмиллин 6:0 есебімен жеңіске жеткен ойындағы жалғыз тачдаун үшін 32 ярдқа шапты, соның арқасында Гарвардтың 25 ойындық жеңіс сериясі аяқталды. Фуллбек Ред Робертс оған: «Енді гол соғудың уақыты келді – менің үстімнен өте қана» деді. Макмиллин эндзонға қарай жүгіргенде Гарвардтың үш қорғаушысын асып өтті. Гарвардтың бас жаттықтырушысы Боб Фишер ойыннан кейін: «Бо Макмиллин – елде тоқтатуға ең қиын ойыншылардың бірі» деді. Гарвардқа қарсы жанкүйерлік көрсету үшін келген MIT студенттері гол бағаналарын бұзып, оны көтеріп алып жүрді. Осы оқиға ондаған жылдар бойы «ғасырдың футболдағы сенсациясы» деп танылды. Тюлейн университетінің бас жаттықтырушысы Кларк Шоунесси кейіннен бұл жеңіс «Оңтүстік футболының мүмкіндіктерін елге танытты» деп жазды. Студенттер Дэнвилл қаласының төңірегіне C6H0 «қосылмайтын формуласын» жазып, кампустағы почта кеңсесінің қабырғасында осы граффитидің соңғы іздері сақталған. Дүйсенбі күні Дэнвиллде өткен салтанатты шарада Кентукки штатының губернаторы Эдвин П. Морроу: «Мен осы сәтте Кентукки губернаторынан гөрі Бо Макмиллин болғанды қалаймын» деді. Осыған дейін, бір апта бұрын Центр Трансильванияны 98:0 есебімен жеңген, ал Spalding's Football Guide журналы Макмиллиннің 95 ярдқа жүгіріп, тачдаун соққанын хабарлаған. Маусым Дикси Классикасында Техас A&M университетіне 14:22 есебімен жеңіліспен аяқталды, осы ойында Техас A&M университетінің «12-ші ойыншы» дәстүрі қалыптасты. Макмиллин жеңіліске өзін кінәлады. Ойын күнінің алдында Макмиллин үйленді. 1936 жылға дейінгі Heisman Trophy жүлдесінің иегерлерін анықтауға тырысқан Ұлттық футбол қоры оны 1921 жылғы жеңімпаз деп таңдады.
Кәсіби ойыншы карьерасы
Макмиллин NFL-дің алғашқы жылдары Милуоки Бэджерс және Кливленд Индианс командаларында кәсіби футбол ойнады. Макмиллин баптайтын командасы солтүстікке сапарлаған апталарда ғана ойынға қатыса алатын. "Бэджерс" командасы оған ойын жоспарларын және сигналдарды бір апта бұрын поштамен жіберіп, жалақысын алдын ала төлеп, ол командамен ешқашан жаттығу өткізбеді.
Жаттықтырушылық мансап
Ойыншы ретіндегі жетістіктерін пайда ете отырып, Макмиллин жаттықтырушы болды және келесі ширек ғасыр бойында 146–77–13 есебін көрсетті. Макмиллиннің "тактикалық үлесі" "нақты айтқанда, көзге түспеді", бес қорғаушыдан тұратын құрама және "қиғаш Т" тактикасы болды.
Жүз жылдық және Женева
Кішкентай мектепті ұнататын Макмиллин 1922 жылы Луизиана штатының Centenary колледжінде оқуын бастады. Үш жыл ішінде ол 28 ойынның тек үшеуінде жеңіліп, Луизиана Колледждер Аралық Атлетикалық Ассоциациясының екі титулын жеңіп алды. Макмиллиннің Луизианадағы жетістігі оған Пенсильвания штатының Бивер-Фоллс қаласындағы Женева колледжіне көшуге мүмкіндік берді, онда ол үш маусым (1925–1927) бойы мектептің 13-ші бас футбол жаттықтырушысы болды. Женевадағы жаттықтырушылық рекорды 22 жеңіс, 6 жеңіліс және 1 тең ойынды құрады, сондай-ақ ол Бивер округінің Спорттық Даңқ залының мүшесі. Женева колледжінің жанкүйерлері Макмиллинді мектеп тарихындағы ең үздік жаттықтырушылардың бірі деп есептейді. Оның командалары, колледж футболының ең үздік командаларымен ойнағанымен танымал, қиын кестемен мақтанатын. Женева 1926 жылғы маусымды Гарвардты 16:7 есебімен күтпеген жеңіспен ашты. Бұрынғы Centre ойыншысы Свед Андерсон Макмиллиннің соңынан Centenary және Женева колледждеріне барды. Мак Фленникен де жаттықтырушы Макмиллинге ерді, сондай-ақ Профутбол және Бейсбол Даңқ залына енгізілген жалғыз адам және екі мектепте де Centenary-дің алғашқы All American ойыншысы Кал Хаббард та олармен бірге болды. Georgia Tech командасының жаттықтырушысы Билл Александр бірде Centenary командасын Атлантада Оглторппен ойнағанда көріп қалды. "Бо, Оглторптың шабуылшылары жылдам, бірақ қорғаныс нашар және тәжірибесіз. Егер сен Хаббардты босатып жіберсең, ол олардың біразын жарақаттауы мүмкін. Неге оның тізесіне зақым келтірмейсің, сосын оны төмен отырғызып қоясың?"
Канзас штаты
1928 жылы Макмиллин Канзас штаты университетіне, Атақ-даңқ залының жаттықтырушысы Чарли Бахманның орнына жұмысқа алынды. Ол Канзас штатында алты жыл сәтті жаттықтырды, оның ішінде 1931 жылы 8–2 есебімен өткен маусым, 5–0 есебімен бастағаннан кейін және Роуз Боулға үміттене бастағанда, «Уайлдкэтс» Айова штаты мен Небраскадан шамалы есебімен жеңіліске ұшырады. 1933 жылы оның соңғы маусымында Канзас штаты «күтпегендей жақсы маусым өткізді», соның ішінде Оклахоманы күтпеген жеңіліске ұшыратты. Эльден Аукер (Канзас штатындағы Макмиллиннің барлық конференциялық квотербегі) өзінің «Слипер Карс және Фланельдік формалар» атты кітабында былай деп жазды: «Макмиллин керемет психолог болды. Ол бізге қызықтырып, жігерлендіретіндей сөйлей білді. Макмиллиннің әдеттегі тәртібі – бізді алаңға шығарып, жаттығуға мүмкіндік беру, содан кейін қайта киім ауыстыратын бөлмеге алып барып, жігерлендіретін сөздер айту еді. Ол сөйлеп бітірген соң, біз әлемді жеңе алатынымызға сендік».
Индиана штаты
Макмиллиннің Канзас штатындағы табысы оны ең маңызды жетістіктеріне жеткізді, 1934 жылдан бастап 14 жыл бойы Индиана университетінде бапкерлік жасады. Ол 1945 жылы жеңіліссіз маусымға дейін нашар бағдарламаны жақсартуға көмектесті. Сол жылы «Хузиерс» алғаш рет Big Nine конференциясын жеңіп алды және мектептің жалғыз толыққанды конференция титулы болды. Макмиллин «Жыл бапкері» сыйлығын алды. «Мен Бланшардты көрмедім», – деді Макмиллин сыйлық беру кешінде, – «бірақ оны көргенге дейін Пит Пихосқа кез келген уақытта риза боламын». Макмиллин жыл сайынғы Колледж All-Star ойынында 1938 және 1946 жылдары НФЛ чемпиондарын жеңіп, табысқа жетті. Индиана командасы ойынға бірнеше сағат қалғанда басқа Big Ten стадионында болған, Макмиллин кіруге тырысқанда қақпалардың құлыпталғанын және күзетшілердің тұрғанын көрді. Ол күзетшілерді бір қақпаны ашуға көндіріп, мәселені талқылады және: «Бұл Индиана футбол командасы. Біз осы жерде жеткілікті жүрдік, және, әй, біз киімдерімізді кигенше шаршамаймыз», – деді. 1948 жылдың 19 ақпанында ол Ұлттық футбол лигасының «Детройт Лайонс» командасын баптайтын бес жылдық келісімшартқа қол қойды. Бірақ «Лайонс» командасында Макмиллиннің бапкерлік жетістіктері жоғалып кетті, себебі команда 1948 жылы алғашқы бес ойында жеңіліске ұшырап, 2–10 есебімен аяқтады. Көптеген алаңдағы өзгерістерден басқа, ол команданың түсін таныс Гавай көгінен марун түсіне (Индиана командалары киген түске ұқсас) қысқа мерзімге өзгертті. «Лайонс» 1949 жылы да 4–8 есебімен күресті, бірақ болашақ жұлдыз Доак Уокердің құқығын алды және келесі жылы Бобби Лейне мен Хейсман Трофи иегері Леон Хартты шақырды. Ойыншылармен туындаған қайшылықтар 1950 жылғы НФЛ маусымы аяқталғаннан кейін Макмиллиннің кетіп қалуына әкелді, онда «Лайонс» 6–6 есебімен аяқтады.
Филадельфия Иглз
Содан кейін ол 1951 жылдың 8 ақпанында Эрл (Майлы) Нилді алмастырып, «Филадельфия Иглз» командасының бұрынғы даңқын қайтару міндетін қабылдады. Екі ойыннан соң, екеуінде де жеңіске жеткеннен кейін, Макмиллин асқазан жарасы деп саналған дертке байланысты операция жасады. Бірақ тексерулер күтілгеннен де ауыр нәрсені көрсетті: асқазан қатерлі ісігі, ол оның жаттықтырушылық карьерасын аяқтады. 1952 жылдың 31 наурызында Макмиллин жүрек талмасынан қайтыс болды; оның қоштасу рәсіміне көптеген әріптес жаттықтырушылар мен бұрынғы ойыншылар қатысты.
Сыйлықтар мен марапаттар
1951 жылдың қарашасында, өмірінің соңғы айларында Макмиллин ойыншы ретіндегі жетістіктері үшін Колледж футболының Даңқ залына енгізілді. Екі айдан кейін ол спортқа қосқан үлесі үшін Америка футбол жаттықтырушылар қауымдастығынан Амос Алонзо Стагг сыйлығын алды. 2013 жылы Макмиллин қайтыс болғаннан кейін Кентукки Атлетикалық Даңқ залына енгізілді, сондай-ақ Луизиана Спорт Даңқ залы мен Техас Спорт Даңқ залының мүшесі. Макмиллиннің немересі, оның қызы Кэтрин Джейн Бьюиердің ұлы Крейг Макмиллин Бьюиер 1986 жылы Джонс Хопкинс университетінде лакросс бойынша «All American» атанды. Келесі маусымда, Бьюиердің бітіру курсының соңғы жылы, ол жеңіс үшін гол соғып, үшінші ұлттық чемпионатын жеңіп алды. Оның чемпиондық тізбегі 1990 жылғы Әлемдік ойындарда да жалғасты.
NFL
Команда Жыл Қайта маусымЖеңісЖеңілісТеңдікЖеңіс %НәтижеDET19482100.1675-ші NFL БатысDET1949480.3334-ші NFL БатысDET1950660.5004-ші NFL ҰлттықDET Барлығы 12 24 0 .333PHI19512001.0005-ші NFL АмерикаPHI Барлығы 2 0 0 1.000Барлығы14240.368