Екінші дүниежүзілік соғысындағы «Калдуэлл» эсминеці

Кіріспе

Бенсон класының эсминшісі

USS Caldwell (DD 605) – Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде АҚШ Әскери-теңіз күштерінде қызмет еткен эсминші. Ол Джеймс Р. Колдуэллдің құрметіне аталған. Колдуэлл 1942 жылдың 15 қаңтарында Калифорния штаты, Сан-Франциско қаласындағы Bethlehem Steel Corporation компаниясында суға түсірілді, демеушісі – мисс А. Колдуэлл, ал 1942 жылдың 10 маусымында командир-лейтенант Дж. Ф. Ньюман, Jr. басқаруымен комиссияға берілді.

Қызмет тарихы

1942 жылдың 11 қыркүйегінде Калдвелл Сан-Францискодан солтүстікке бұрылып, Алеут аралдарына бет алған конвойдың эскортына қосылды. Келесі 9 ай бойы эсминец Аляска суларында жауды іздеу кезінде TG 8.6 тобымен бірге жүзіп, кемелерді қадағалап, жаумен күресті. Оның артиллериясы Ату аралын екі рет атқылап, американдық бекіністі қайта басып алуға дайындық жасады. 1943 жылдың 11 мамырында 17-ші және 32-ші жәй ауылдық әскерлер жағаға шабуыл жасағанда, Калдвелл және TG 16.6 тобының басқа кемелері оларды оңтүстіктен қорғады. Ату алынғаннан кейін, эсминец конвойды эскорттауға қайта оралды. Калдвелл 1943 жылдың 16 тамызында Аляскадағы Кискаға күш-қуат жеткізген күштің эскортында жүзіп кетті, бұл күні сол қиын аралда алғашқы десанттар жасалғаннан кейін. 1943 жылдың қыркүйегінде Калдвелл Алеут аралдарының тұманы, тұмандылығы мен суығын артта қалдырып, оңтүстікке қарай TF 15 тобына қосылды, 18 қыркүйекте Таравадағы жаудың ұшақтарының жартысын жойған әуе шабуылына қатысты. Келесі айда эсминец TF 14 тобына қосылып, Уэйк аралын бомбалауға қатысты, бұл тобы ең ірі жылдам авианосецтер күші болды. Калдвелл Пилл және Уэйк аралдарын бомбалады және сол аралдарға әуе шабуылын жүргізген авианосецтерді эскорттады. Келесі міндеті кезінде ол Гилберт аралдарындағы Макинге шабуыл жасау кезінде LST кемелерін эскорттады. 21 қарашада жүк қауіпсіз жеткізілгеннен кейін, Калдвелл келесі аптада су асты кемелерге қарсы және әуе қорғанысын қарауылдауға орналасты. Сан-Францискоға бағытталған конвойды эскорттау кезінде тынығу мүмкіндігі болды. Қысқа уақытты жөндеуден кейін, эсминец Кваджалейн және Маджуроға шабуылда TF 52 тобымен бірге қайта әрекетке кірісті. Авианосецтер күштеріне тән үздіксіз маневрлеу кезінде Калдвелл мен Уайт Плейнс соқтығысты. Эсминец тағы бір апта жұмыс тобымен бірге болды, содан кейін жөндеуге Пёрл-Харборға оралды. Теңізде қайтадан Калдвелл TF 58 тобына қосылды: Палау, Яп, Улити, Волейи рейдтері (30 наурыз – 1 сәуір); Жаңа Гвинеяға жасалған шабуылдар, сол аралға армия десанттарын қолдау мақсатында (22–24 сәуір); және Труқ, Сатаван, Понапе рейдтері (29 сәуір – 1 мамыр). Ол Маршалл аралдарында тамыздың ортасына дейін қарауылдады, содан кейін Пёрл-Харборға күтімге кетті. Калдвеллдің келесі міндеті оны Улити және Манус арқылы Филиппинге десант түскен күштерді жабдықтаушы конвойларды эскорттауға жіберді. 11 желтоқсанда Калдвелл кемпірқосақтан құтылып, ал келесі күні, Ормок шығанағына десант кемесін эскорттағанда, әуе шабуылының күшіне тап болды. Көптеген бомбалар бір мезгілде түсіп, 33 адам қаза тауып, 40 адам жарақат алды, соның ішінде командир де бар. Ауыр зақымдарға қарамастан, Калдвеллдің қарулары жау ұшақтарына оқ атуын жалғастырды, ал оның зақымды басқару тобы кемені құтқарып қалды. Филиппиндегі Сан-Педро шығанағында жасалған уақытша жөндеулер Калдвеллді Сан-Францискоға сапарға дайындады, онда ол қайтадан жауынгерлік дайындыққа келтірілді. 1945 жылдың сәуір айында эсминец тағы да конвойды эскорттау рөлінде болды, бұл жолы Борнеодағы Тараканға шабуыл жасауды қолдады. Калдвелл Тараканды (11–12 мамыр) бомбалады, содан кейін Бруней шығанағындағы миналарды тазарту операцияларын жабуға көшті. 27 маусымда ол әсер ететін типтегі минаны жарды, бірақ орташа зақымдар алды және жарақаттанғандар болған жоқ. Австралиядағы Виктория қаласында уақытша жөндеу жұмыстарынан кейін, кеме соңғы жөндеу жұмыстарын жүргізу үшін П.И.-дегі Сан-Педро шығанағына бағытталды. Ол соғыс аяқталған кезде сонда болды. 1945 жылдың қыркүйек және қазан айларында Окинава мен Лейтеге десант кемелерінің конвойларын эскорттады. Токио шығанағына сапардан кейін Калдвелл АҚШ-қа оралды. Ол 1946 жылдың 24 сәуірінде Шарлстонда резервке қойылды. 1965 жылдың 1 мамырында жарықтан шығарылып, 1966 жылдың 4 қарашасында металл тескілеуге сатылды.

On 11 September 1942, Caldwell turned her bow northward from San Francisco and joined the screen of an Aleutians bound convoy. For the next 9 months the destroyer battled foul weather as she shepherded shipping and cruised with TG 8.6 in unrewarded search for the enemy in Alaskan waters. Her guns pounded Attu twice in preparation for the assault which would recapture that American outpost. When soldiers of the 17th and 32d Infantry stormed ashore on 11 May 1943, they were covered to the southward by Caldwell and the other ships of TG 16.6. With Attu taken, the destroyer returned to convoy escort; Caldwell sailed in the screen of the force which carried reinforcements to Kiska, Alaska on 16 August 1943, the day after the first landings on that rugged island. Caldwell left the fog, mists, and cold of the Aleutians behind in September 1943, and steamed south to join TF 15 for the 18 September air strikes which destroyed half of the enemy airplanes on Tarawa. Action followed thick and fast for the next month as the destroyer joined TF 14, the largest fast carrier force yet organized, in blasting Wake Island. Caldwell bombarded Peale and Wake Islands and screened aircraft carriers launching air attacks against those islets. The destroyer's next mission found her covering LSTs in the followup to the invasion of Makin, Gilbert Islands. Her charges safely delivered on 21 November, Caldwell took station on antisubmarine and air defense patrol for the next week. A well earned rest came in the form of duty escorting a San Francisco bound convoy. After a brief overhaul, the destroyer returned to action with TF 52 in the invasion of Kwajalein and Majuro 31 January 1944. During the continual maneuvering, characteristic of carrier task forces, Caldwell and White Plains collided; the destroyer remained with the task force another week, then returned to Pearl Harbor for repairs. At sea again, Caldwell joined TF 58 in the Palau Yap Ulithi Woleai raids (30 March 1 April); strikes on New Guinea in support of Army landings on that island (22–24 April); and the Truk Satawan Ponape raids (29 April 1 May). She remained on patrol in the Marshall Islands until mid August when she sailed to Pearl Harbor for much needed upkeep. Caldwells next assignment sent her by way of Ulithi and Manus to screen convoys supplying the forces which had landed in the Philippines. On 11 December, Caldwell had a near miss with a kamikaze, and the next day, while escorting landing craft to Ormoc Bay, she bore the brunt of the air attack. Hit on the bridge simultaneously by a kamikaze and fragments from a two bomb straddle, the destroyer suffered 33 killed and 40 wounded including the commanding officer. Despite the heavy damage, Caldwells after guns continued to fire on enemy planes, while her damage control parties saved the ship. Temporary repairs made at San Pedro Bay, Philippines, fitted Caldwell for the voyage to San Francisco where she was again put in fighting trim. April 1945 saw the destroyer once more in her familiar role as convoy escort, this time in support of the invasion of Tarakan, Borneo. Caldwell bombarded Tarakan (11–12 May), then moved to cover the minesweeping operations off Brunei Bay. Here, on 27 June, she detonated an influence type mine, but escaped with moderate damage and no casualties. After temporary repairs at Victoria, Australia, she sailed to San Pedro Bay, P. I., for final repairs. She was there when hostilities ended. Escort of landing craft convoys to Okinawa and Leyte followed in September and October 1945. After a visit to Tokyo Bay, Caldwell returned to the States; she was placed out of commission in reserve at Charleston, South Carolina, on 24 April 1946. She was struck 1 May 1965 and sold for scrap on 4 November 1966.

Марапаттар

Калдвелл Екінші дүниежүзілік соғыстағы қызметі үшін сегіз шайқас жұлдызымен марапатталды.