Ты Кабаршысы Эдвин Ллойд "Тай" Тайсонның өмірі мен қызметі

Кіріспе

Американдық спорт комментаторы, бейсболшы Альберт Томас Тайсон, сонымен қатар Тай Эдвин Ллойд "Тай" Тайсон (11 мамыр 1888 – 12 желтоқсан 1968) – американдық спорт комментаторы және радио тікелей эфирдегі хабаршы.

Ерте өмір

Тайсон Пенсильвания штатының Филлипсбург қаласында дүниеге келді және Пенсильвания мемлекеттік университетінде оқыды. Жастық шағында бейсбол ойнап, жақын орналасқан Тайрон қаласында театр сахнасында өнер көрсетті. Бір пьесада ойнап жүргенде, ол Тайрон қаласынан Фред Уэринг деген жігітпен танысты. Екеуі тез дос болып кетті. Тайсонның ерте жылдары тұрақты жұмыс таба алмады, көмір, қабырға қағазы және қағаз жасау салаларында, әкесімен бірге кеңсе тауарларын жасаумен, сондай-ақ коммерциялық бағалаушы болып жұмыс істеді. Бұған қоса, ол Бірінші дүниежүзілік соғыста АҚШ армиясында екі жыл, оның ішінде он бір айын шетелде өткізді. Ал Фред Уэринг осы уақытта өзінің танымал "Пенсильваниялықтар" тобын құрып, ел бойынша гастрольдік сапарлар жасады. 1922 жылы Мичиган университетінде өнер көрсеткеннен кейін Уэрингті Детройттегі WWJ радиостанциясына шақырды, ол кезде ол жаңа ғана ашылған еді. Радиостанцияның директоры және алғашқы радио хабаршысы Білл Холидей өзінің орнын басатын адамды іздеді. Уэринг Тайсонды ұсынды, Холидей дереу телеграмма арқылы жұмыс ұсынысын жіберді, Тайсон оны қабылдады.

Радиодағы мансабы

Тайсон WWJ радиосында түрлі шараларды жариялаумен айналысты, оның ішінде Детройт симфониялық оркестрінің концерті мен Амбассадор көпірінің және Детройт-Виндзор туннелінің ашылу салтанатын хабарлады. Дегенмен, ол ең белгілісі – тікелей спорттық хабар тарату саласындағы новаторлық еңбегімен танылды. 1924 жылдың 25 қазанында Тайсон Мичиган университетінің футбол командасының радиодағы алғашқы ойынын тікелей эфирге шығарды. Филдинг Х. Йост WWJ-ге Висконсинға қарсы ойынды көрсетуге рұқсат берді, себебі барлық билет сатылып бітіпті. Ол радиохабар тарату сатуға кедеріл келтіруінен қорқып, бірақ келесі үй матчына дейін Мичиган университеті билетке сұраныспен толып кетті. Жағдайдың жақсы екенін сезінген Йост, тағы да хабар таратуға келісті. 1927 жылдың 19 сәуірінде Тайсон өзінің алғашқы «Детройт Тайгерс» ойынын шақырды, соның арқасында үлкен бейсбол лигасының командасы үшін толық маусымдық радиохабар тарату басталды. Ол команда жанкүйерлері арасында тез танымал болды. 1934 жылы «Тайгерс» әлем чемпионатына жеткенде, бейсболдың сол кездегі комиссары Кенесау Маунтин Лэндис Тайсонның пікірінде бейтараптық сақталмауы мүмкін деген сылтаумен оны желілік радиохабар таратудан шеттетуге бұйрық берді. «Тайгерс» жанкүйерлері 600 мыңнан астам наразылық хаттарын жібергеннен кейін Лэндис келісімге келіп, Тайсонға WWJ арқылы жергілікті деңгейде Серияны жариялауға рұқсат берді. Тайсон 1935 жылғы Серияны (онда «Тайгерс» қатысып, алғашқы әлем чемпионатын жеңіп алды) және 1936 жылғы Серияны NBC радиосы арқылы ұлттық деңгейде шақырды, сондай-ақ 1941 жылғы «All-Star» ойынын (Детройттың Бриггс стадионында өткен) WWJ үшін хабарлады. Тайсон 1942 жылға дейін WWJ арқылы «Тайгерс» ойындарын хабарлауын жалғастырды; келесі жылы команда бәсекелес WXYZ станциясына эксклюзивті хабар тарату құқығын берді, ал хабарларды Гарри Хейлманн жүргізді. Алдыңғы сегіз жыл бойы «Тайгерс» хабарларын таратуда ерекше тәсіл қолданды: Тайсон метро Детройтке хабар таратса, Хейлманнның хабарлары Мичиган штанындағы желіге таратылды. Тайсон 1947 жылы «Тайгерс» командасының теледидарлық хабарларын шақыру үшін оралды, ал 1951 жылы Хейлманн өкпе қатерлі ісігіне шалдыққаннан кейін радиоға қайта оралды. 1948 жылы Тайсон Детройт спорттық хабар таратушылар қауымдастығын (қазір Детройт спорттық медиа қауымдастығы) құрды, себебі ол Бриггс стадионындағы баспасөз орталығындағы хабар таратушыларға бейсбол жазушыларының «екінші тармақты» қарым-қатынас жасағанын есептеді, сонымен қатар ұйымның бірінші президенті болды. Тайсон сонымен қатар бір маусым (1951 ж.) «Детройт Лайонс» радиосына қоңырау шалып, Детройттегі «Голд Кап» моторлы қайықтар жарыстарын, бокс және басқа да спорттық іс-шараларды тікелей эфирге шығарды. 1953 жылы ол радиохабар таратудан зейнеткерлікке шықты. 1965 жылы Әкелер күнінде «Тайгерс» командасының сол кездегі радио хабаршысы Эрни Харвелл Тайсонды қонақ комментаторы ретінде кабинаға шақырды. 2000 жылы Детройт спорттық хабар таратушылар қауымдастығы спорттық хабар таратудағы жетістіктері үшін жыл сайынғы Тай Тайсон сыйлығын тағайындады. Оның иегерлерінің арасында бұрынғы «Тайгерс» хабаршылары Эрни Харвелл, Рэй Лейн, Пол Кери, Фрэнк Бекман, Джош Левин, Марио Импэмба, Мэтт Шепард және қазіргі хабаршы Дэн Диккерсон бар. Тайсон 1968 жылдың 12 желтоқсанында Грос-Пойнт-Фармстағы Коттедж ауруханасында артериялық аурудан қайтыс болды. Ол 80 жаста еді. Ол ұлттық бейсбол даңқы залы мен мұражайының Форд С. Фрик сыйлығына бірнеше рет қайтыс болғаннан кейін ұсынылды, бірақ әлі тағайындалмады.

Tyson handled announcing chores for various events at WWJ, including broadcasting the Detroit Symphony Orchestra and the opening of the Ambassador Bridge and the Detroit Windsor Tunnel. What he is best known for, however, is his pioneering work on play by play of live sports broadcasts for the station. On October 25, 1924, Tyson broadcast the first University of Michigan football game aired on the radio. Fielding H. Yost had given WWJ permission to broadcast the game against Wisconsin only because the game had been sold out. He was afraid broadcasting would hurt sales, but before the next home game Michigan was inundated with ticket requests. Sensing a good thing, Yost agreed to more broadcasts. On April 19, 1927, Tyson called his first Detroit Tigers game, inaugurating the first full season of radio broadcasts for a Major League Baseball team. He quickly became a popular figure with the team's fanbase. When the Tigers reached the World Series in 1934, baseball's then commissioner, Kenesaw Mountain Landis, barred Tyson from appearing on any of the network radio coverage, citing the risk of partiality in his commentary. After Tiger fans sent in more than 600,000 letters of protest, Landis compromised by allowing Tyson to announce the Series locally on WWJ. Tyson went on to call the 1935 Series (which involved the Tigers, and ended in their first ever world championship) and the 1936 Series nationally for NBC radio, and broadcast the 1941 All Star Game (played at Detroit's Briggs Stadium) for WWJ. Tyson continued broadcasting Tigers games on WWJ through 1942; the next year, the team granted exclusive broadcast rights to rival station WXYZ, with Harry Heilmann announcing. For the previous eight years, the Tigers had employed an unusual arrangement for their broadcasts, with Tyson broadcasting to metro Detroit while Heilmann's broadcasts anchored a network that stretched across Michigan. Tyson returned to call the Tigers' television broadcasts in 1947, and shifted back to radio in 1951 after Heilmann developed lung cancer. In 1948, founded the Detroit Sports Broadcasters Association (now the Detroit Sports Media Association) in response to what he considered to be "second class treatment" toward the broadcasters (by the baseball writers) in the Briggs Stadium pressbox in Detroit, also serving as the organization's first president. Tyson also called Detroit Lions radio for one season (1951), and broadcast the Gold Cup powerboat races, boxing, and other sporting events in Detroit. He retired from broadcasting in 1953. On Father's Day in 1965, Tyson was invited by the Tigers' then current radio announcer, Ernie Harwell, to return to the booth as a guest commentator. In 2000, the Detroit Sports Broadcasters Association established an annual Ty Tyson Award for Excellence in Sports Broadcasting. Among its recipients are former Tigers announcers Ernie Harwell, Ray Lane, Paul Carey, Frank Beckmann, Josh Lewin, Mario Impemba, Matt Shepherd and current announcer Dan Dickerson. Tyson died December 12, 1968, at Cottage Hospital in Grosse Pointe Farms, from an arterial ailment. He was 80 years old. He has been nominated on several occasions posthumously for the National Baseball Hall of Fame and Museum's Ford C. Frick Award and is yet to be named.