Кіріспе

Балықтардың кіші түрлері

Қызыл жолақты бұршақ – жаңбырлы бұршақтың (Oncorhynchus mykiss) үш танылған кіші түрінің тобы. Олар АҚШ-тың батысындағы Тынық мұхитының бассейніне құятын сала өзендерде және ішкі ағын бассейндерінде үш ерекше аймақта кездеседі. Үш кіші түрі: Колумбия өзенінің қызыл жолақты бұршағы (O. m. gairdneri), Макклауд өзенінің қызыл жолақты бұршағы (O. m. stonei) және Ұлы бассейннің қызыл жолақты бұршағы (O. m. newberrii). Колумбия өзенінің қызыл жолақты бұршағы Колумбия өзенінде және оның Монтана, Орегон, Вашингтон және Айдахо штаттарындағы салаларында таралған. O. m. gairdneri-дің анадромалық популяциялары қызыл жолақты стальголовка деп аталады. Макклауд өзенінің қызыл жолақты бұршағы Калифорнияның Сакраменто өзенінің салалары – Макклауд және Пит өзендерінің шағын салаларында кездеседі. Ұлы бассейннің қызыл жолақты бұршағы Орегонның оңтүстік-шығысындағы жеті ерекше бассейнде, сондай-ақ Ұлы бассейннің шетіндегі Калифорния мен Неваданың бір бөлігінде таралған. Қызыл жолақты бұршақтарды көбінесе қасақа балықпен (Oncorhynchus clarkii) шатастырады. Қызыл жолақты бұршақтар бағалы балық аулау нысаны болып саналады. Қызыл жолақты бұршақтардың саны мекендеу ортасының өзгеруі немесе жойылуы, жат және шаруашалық түрде өсірілген балық түрлерінің енгізілуі және маусымдық құрғақшылықтың салдарынан азайып барады. Дегенмен, 2000 жылдың мәліметтері бойынша, Ұлы бассейннің қызыл жолақты бұршақтарының саны АҚШ Ішкі істер министрлігінің Балық және жабайы табиғат қызметі белгілеген стандарттар бойынша қауіпті немесе жойылып бара жатқан түрлер тізіміне енгізілмеді.

Физикалық сипаттамалары

Қызыл жолақты алабұға көбінесе жағалаудағы көк алабұғаға (O. m. irideus) ұқсас, бірақ олардың нүктелері ірі әрі дөңгелек, ересек шағына дейін сақталатын парр белгілері болады, бүйірлік сызығында жарық қызыл түс басым, ал анальдық, арқалық және кеуде қанаттарының ұштарында айқын ақ жолақтары бар. Олар үш жыл ішінде еректеріне жетеді. Қызыл жолақты алабұғаның түрі таза, салқын, салыстырмалы түрде кішкентай және көлбеуі аз өзендерде жақсы тіршілік етеді, бірақ сол өзендерде бірге тіршілік ететін басқа алабұғаларға қарағанда жоғары температураға (75–80 °F; 24–27 °C) төтеп бере алады. Басқа алабұғалар сияқты, олар да дене мөлшеріне қарай жәндіктермен, шабақтармен және ұсақ балықтармен қоректенеді.