Кіріспе

М.М. Виктор Шепперс (25 сәуір 1802 жылы Мехеленде дүниеге келген – 7 наурыз 1877 жылы Мехеленде қайтыс болған) Мехеленнің Мейірімділік Бауырлары мен Шеппер институтын құрған адам. Рим-католик шіркеуі 1987 жылғы наурыз айында оны "ғибадатты" деп жариялады. Оның мереке күні – 7 наурыз, оның қайтыс болған күні.

Өмірбаян

Виктор Шепперс төрт баланың ең кенжесі еді. Оның ата-анасы бай жер иелері болған, әкесі Мехелен қаласының жанында сыра зауытына иелік еткен. Виктор Мехеленде бастауыш мектепті бітірді, содан кейін Аальста оқыды. 1813 жылы анасы, 1815 жылы әпкесі және 1817 жылы інісі қайтыс болды. Ол сыра зауытын басқаруды өз міндетіне алды. Діни қызметкер болуға шешім қабылдамас бұрын, Нотр-Дам де Монтейгу ғибадатханасына бірнеше рет саяхат жасады. Шепперс 1832 жылы діни қызметке орналастырылды және Мехелен соборында алғашқы миссасын өткізді. Белгия өнеркәсіптік революцияның ортасында болғандықтан, қалалардағы кедей жастар алкоголизм, жезөкшелік, қылмыстық әрекеттер және кедейлікпен күресті. Өте ерте кезден-ақ оның шақыруы назарсыздан қалған жастарға бағытталды. Әкесі оған Мехеленде үй сатып алады, осылайша ол жұмысшы табының ұлдарына көмектесе алады. 1835 жылға қарай ол білім беру мекемесін күндізгі мектепке дейін кеңейтті. Ол сабақтар береді, тегін кәсіби шеберхана ашады, содан кейін 17-18 жастағы жастар үшін жексенбілік мектеп ұйымдастырады.

Қор

Шепперс түрмелерге барып, әсіресе кәмелетке толмағандардың бөлмелеріне өзінің миссионерлік қызметін бағыттады. Ол қылмысты азайту мақсатында тұтқындарды күтіп-баптау және оқыту идеясын дамытты. Бірақ мұның үшін оған қолдау қажет болды. Шерпенхьюелге жыл сайынғы қажырлы сапарында канон Шепперс "Мейірімді бауырластық" құруға шешім қабылдады, оның негізгі міндеті – тұтқындарға қамқорлық көрсету. Бельгияның Әділет министрі бұл бастаманы қолдап, қаржылық көмек көрсетуге уәде берді. Шепперс қарызға алған ақшаға үй сатып алып, оны монастырь ғимаратына айналдырды. 1838 жылдың наурыз айында осы орденге алғашқы екі бауырластық – қарапайым шеберлер – қосылды. Кардинал Стеркс оған өзінің қауымын құруға көмектесті және 1839 жылдың 25 қаңтарында басшылықты Виктор Шепперске тапсырып, орденнің ережелерін және киім үлгісін бекітті. 1851 жылы Мехелендегі Мелаандағы монастырда күндізгі мектеп ашып, оны пансиондық мектепке дейін кеңейтті. Көп ұзамай бұл пансиондық мектеп "Шеппер институты" деп атала бастады. Кардинал Печчи оны Перуджаға мекеме ашуға шақырды, ал епископ де Мероде 1854 жылы оны Папа Пий IX-қа ұсынды, ол 1856 жылы оған Әзіздігінің прелаты (Монсиньор) атағын берді. Ұзақ уақыттан кейін қауым Англия, Манитоба, Испания және Нидерландыға тарады. Кейіннен Африкада да жұмыс істеді. 1949 жылы бауырластардың шағын тобы дін қызметкері болуге арнайы рұқсат алды, бірақ олар қауымның миряндық рухын сақтауға міндетті болды. 1970-1990 жылдардағы өте қиын кезеңнен кейін қауым Бельгия, Италия, Аргентина, Уругвай және Бурундидегі он жеті үйінде өз қызметін жалғастыруда. Шепперсті әулиелікке қабыл алу үшін алдын ала жергілікті тергеулер 1926 жылдың 6 қарашасында басталды. Виктор Шепперс 1987 жылдың 16 наурызында Папа Иоанн Павел II-нің құрметті деп жариялады.