Кіріспе

Baureihe E 40 – 1955 жылы Deutsche Bundesbahn тапсырыс берген, жүк пойыздары үшін жасалған неміс стандартты электр локомотиві (немісше: Einheits Elektrolokomotive). 1968 жылғы қайта нөмірлеуден бастап 140 және 139 сыныптары ретінде тіркелген.

Даму

1950 жылы Deutsche Bundesbahn стандартталған компоненттері бар электр локомотивтердің екі негізгі түрін енгізді: E 94 класының ізбасары ретінде он екі дөңгелекті (UIC: Co'Co') жүк локомотивтері және E 44 класының ізбасары ретінде сегіз дөңгелекті (UIC: Bo'Bo') көп мақсатты электр локомотивтері. Жаңалық – бұрынғыдай тұрып жұмыс істеудің орнына, машинист отырғызылды. Көп мақсатты локомотивтерге (алғашқы атауы E 46, кейін E 10 класы деп өзгертілді) қойылған жылдамдық талабы соншалықты артты, олар экспресс локомотивтерінің деңгейіне жетті. Екі типтің барлық қажеттіліктерді қамтамасыз етуге жеткіліксіз екені анықталғандықтан, Einheits Elektrolokomotiven бағдарламасы төрт негізгі типке өзгертілді: Жеңіл жолаушылар локомотивтері (E 41 класы), экспресс локомотивтері (E 10 класы), жүк локомотивтері (E 40 класы) және ауыр жүк локомотивтері (E 50 класы). Барлық төрт класс мүмкіндігінше көп компоненттерді ортақ пайдалану үшін жобаланды.

E 40 класының өндірісі мен жобалау

E 40 класы негізінен электрлі тежегішсіз, төмендетілген жылдамдыққа арналған өзгертілген беріліс қатынасымен және сәйкесінше жоғары тарту күшімен, сондай-ақ қосымша шағын өзгерістермен E 10 класынан тұрады. "Біртұтас локомотивтер" бағдарламасының басқа барлық түрлері сияқты, E 40 класы да орталық штырьлары бар дәнекерленген күлішелерге ие болды. Бұрын қолданылған ось ілініскесіз моторлардың орнына, ол дөңгелек резеңке серіппесімен байланыс элементі ("Gummiringfeder" неміс тілінде) бар квельді жетекке ие болды, бұл жүктелмеген массаны азайтты. Басқару блогы 28 қуат деңгейіне ие болды. 879 данасы салынды, бұл сол дәуірдің "Einheitslokomotive" (стандартты локомотиві) болды. Алғашқы жылдамдық 100 км/сағ. болды, ол 1969 жылы 110 км/сағ. дейін арттырылды, бұл қала маңындағы пойыздарды пайдалануды жақсарту үшін жасалды. 140.8 сериясы түрткіп-тарту әдісімен пойыздарды жүргізуге жабдықталды. 1968 жылы E 40 класы 140 класына қайта нөмірленді.

Е 40.11 кіші класы

1959 жылдан бастап 31 локомотив электрлі тежегіштермен жабдықталды (барлық E 10 сыныптағы локомотивтер сияқты), бұл Дюссельдорф пен Вупперталь арасындағы Эркрат Хохдаль маңындағы көлбеуге және Германияның оңтүстігіндегі Хеллентальбанға арналған еді. Бүгінде бұл локомотивтер Мюнхен маңында жұмыс істейді, соңғы кезде Австрияға да қатынайды, онда электрлі тежегіштердің тиімділігі зор. 1990 жылдардың басында тағы бірнеше 139 сыныпты (1968 жылы қайта нөмірленген) 110 сыныпты локомотивтерге 140 сыныпты доңғалақ жұбы мен редукторларын орнату арқылы жасалды, олар қызметтен шығарылған еді. Қазір 140 және 139 сыныпты локомотивтер 145, 185 және 189 сыныпты жаңа үлгілермен алмастырылуда. Көпшілік пікір бойынша, соңғы бірліктер 2010 жылға дейін жойылатын болады, алайда теміржолмен жүк тасымалының күтілгеннен артық өсуіне байланысты локомотивтерге деген сұраныс артты, сондықтан кейбір 140 сыныпты локомотивтер жөндеуден өтуде.