Франческо Гуидолин: Итальян футболшысы және жаттықтырушысы

Кіріспе

Италиялық футболшы және жаттықтырушы (туған 1955)

Франческо Гидолин (; 3 қазан 1955 жылы туған) – итальяндық футбол жаттықтырушысы және бұрынғы ойыншы, соңғы рет Англия Премьер-лигасының «Суонси Сити» командасын жаттықтырған. Ол «Серия А» лигасында итальяндық түрлі клубтарды жаттықтырды, 1996–1997 жылдары «Виченцамен» Италия кубогын жеңіп алды, сондай-ақ «Виченца», «Удинезе», «Болонья» және «Палермо» клубтарымен еурокубоктерде өнер көрсетті, ал «Монако» клубының бас жаттықтырушысы болды.

Ойын мансабы

Гвидолин 1975 жылы «Серия А» клубы «Хелас Верона» сапында кәсіби дебют жасады, және мансабының көп бөлігін осы клубта өткізді, «Самбенедеттезе», «Пистоизе» және «Болонья» клубтарына жалға берілгендіктен басқа. «Серия C2» клубы «Венеция» құрамында екі маусым ойнағаннан кейін, 1986 жылы карьерасын аяқтады. Халықаралық жарыстарда Гвидолин 1976-1977 жылдары Италияның 21 жасқа дейінгі құрама командасы үшін өнер көрсетті.

Төменгі итальян лигалары

Гвидолиннің бас бапкерлік дебюті 1988 жылы туған қаласы Кастельфранко Венетоның басты клубы «Джорджоне» (Серье C2) командасының бас бапкері болып басталды. 1989 жылдан 1993 жылға дейін ол «Тревизо» (Серье C2), «Фано», «Эмполи» және «Равенна» командаларын жаттықтырды, барлығы Серия C1 лигасында.

Атталанта

Равеннаны Серия B-ге көтергені үшін Гвидолин 1993 жылдың 1 шілдесінде Серия А клубы «Аталантаның» бас бапкері болып тағайындалды, алайда ол он матч өткізген соң қызметтен босатылды.

Виченца

Келесі маусымда Гвидолин «Серия B» клубы «Виченцаға» қосылды және оларды төмендеу кезеңінен кейін жаңартты. 1994–95 жылғы «Серия B» турнирінің соңында «Серия А»-ға жол пускеннен кейін, оның клубы келесі «Серия А» маусымында ортаңғы көрсеткіштерді көрсетті. 1996–97 маусымында «Виченца» бір кезде турнир кестесінде көш бастады, нәтижесінде «Серия А»-да сегізінші орынға ие болды және 1997 жылғы Италия кубогын жеңіп алды, екі ойындық финалда «Наполиді» жалпы есеп бойынша 3–1 есебімен ұтты. Бұл клубтың тұңғыш ішкі кубогы болды.

Удинес тілі

Виченцаны басқарғаннан кейін, Гвидолин 1998-99 маусымда Серия А клубы «Удинезе» бас бапкері қызметіне тағайындалды. Бұрынғы үшінші орын оларды 1998-99 жылғы УЕФА кубогының бірінші турына қатысуға мүмкіндік берді, бірақ олар осы кезеңнен өте алмады және «Байер Леверкузеннен» жеңіліс тапты. Лигадағы қалған уақытта Гвидолин команданы ортаңғы көрсеткіштерге ғана жеткізе алды және келесі маусымның басталуына бірнеше күн қалғанда қызметтен босатылды.

Болония

1999-2000 жылғы маусымның ортасында Гидолин бұрынғы клубы – «Болонья» футболшысы ретінде қайтадан командаға қосылды. Алдыңғы маусымда тоғызыншы орын алғанмен, «Болонья» «Интернационал» командасымен өткізген тай-брейкте жеңіске ие болып, 1999-2000 жылғы УЕФА кубогына қатысу құқығын алды. Гидолин команданы УЕФА кубогының үшінші турындағы күш сынасуға жеткізді, бірақ «Галатасарай» оларды жеңіп шықты. «Серия А» маусымында «Болонья» 11-орында аяқтады. Келесі лигалық маусымда тағы тоғызыншы орынға табан тіреп, содан кейін жетіінші орынға көтерілді. Осының нәтижесінде олар жазғы турнир – 2002 жылғы УЕФА Интертото кубогына қатысты, бірақ үш ойындық финалдық кезеңде «Фулхэм» командасына есе жіберді. 2002-03 жылғы маусым жақсы нәтижелермен басталды, бірақ көңіл көншітпейтін 11-орында аяқталып, Гидолинге қатысты сын-ескертулер күшейді. Бұл сын, Гидолиннің матч барысында «Болонья» қаласын сөккені хабарланғаннан кейін одан да өршіді.

Палермо қаласы

Гидолин 2004 жылдың қаңтар айында «Палермо» клубына «Серия Б» маусымының ортасында бас тренер болып қайта келді. Ол тәжірибелі ойыншылар мен ірі клубтардан шығарылған футболшылардың арасында Лука Тониді жалғыз шабуылшы ретінде пайдаланып, дивизионды жеңіп, сицилиялықтарды 1973 жылдан бері алғаш рет элиталық лигаға қайтарды. Келесі «Серия А» маусымында ол «Палермоны» алтыншы орынға жеткізіп, клуб тарихында тұңғыш рет УЕФА кубогына қатысу құқығын жеңіп алды. Бірақ, ол маусым соңында клубтан кетуге шешім қабылдады.

Женеваға көшіруді тоқтату

Келесі маусымның басында Гидолин 2004–05 жылғы Серия Б турнирінен Серия А-ға жол пускен «Генуа» клубына қосылуға келісті. Бірақ, соңғы лига матчында матчты бұрмалау оқиғасы анықталғаннан кейін, Италия футбол федерациясы «Генуа» клубын Серия Б турнирінде соңғы орынға қойып, оларды Серия C1-ге жіберді. Осының салдарынан Гидолин келісімшартынан бас тартты.

Монако

2005 жылдың қазан айында Гидолин «Монако» клубының бас жаттықтырушысы болып, Дидье Дешампты алмастырды. Италиядан тыс алғашқы басқарушылық қызметінде ол екі жылдық келісімшартқа қол қойды. Оның басқаруымен клуб сол маусымда 10-шы орынға табан тіреді.

Палермоға қайта оралу

2006 жылдың 30 мамырында Гвидолин бұрынғы клубы Палермоға қайта шақырылды. Оның болмаған кезінде команда тұңғыш рет өткен УЕФА кубогының 1/16 финалына жетті, сондай-ақ, лигада 8-орынға ие болғанына қарамастан, итальяндық матчтардағы тәртіпсіздіктер басқа клубтардың орнын жоғалтуына себеп болғандықтан, 2006–07 жылғы УЕФА кубогына қатысу құқығын алды. Гвидолиннің Серия А маусымы жақсы басталды, бірақ желтоқсан айында жұлдызды ойыншы Амауридің жарақат алғаннан кейін команда екі айдан астам уақыт бойы жеңіске жете алмады. УЕФА кубогында топтық кезеңге өтті, бірақ плей-офф кезеңіне іліге алмады, бұл олардың турнирдегі жолын желтоқсан айында аяқтады. Маусым сондай-ақ, клубтың 2007 жылғы 2 ақпандағы Сицилиялық дербиге қатысқан екі команданың бірі болғандықтан, тәртіпсіздіктерге және полиция қызметкерінің қазасына әкеліп соқты, нәтижесінде лигаға түрлі қауіпсіздік шектеулері енгізілді. УЕФА Чемпиондар лигасының іріктеу кезеңінен шығып қалған Гвидолин 23 сәуірде өз алаңында 4:3 есебімен жеңілген "Пармаға" қарсы ойыннан кейін қызметтен босатылды. Оның ассистенті Ренцо Гоббо клубтың құлдырауын тоқтатуға тырысқаннан кейін, 14 мамырда екі жеңілістен соң бұрынғы шешім күшін жойды. Ақыры 5-орынды алып, 2007–08 жылғы УЕФА кубогына жолдама алғаннан кейін, Гвидолин тағы да қызметтен босатылды, оның орнына "Аталанта" клубының бас жаттықтырушысы Стефано Колантуоно келді. 2007 жылдың қазан айында Гвидолин жеке шарттар бойынша келісімге келе алмағандықтан, Англия Чемпиондығындағы қиын жағдайдағы "Куинс Парк Рейнджерс" клубының бас жаттықтырушысы болу ұсынысынан бас тартты. 2007 жылдың 26 қарашасында "Палермо" УЕФА кубогының топтық кезеңінен шығарылып, Серия А турнирінде 9-орынға түсіп қалған кезде, Гвидолин күтпеген жерден төртінші рет "Палермоның" бас жаттықтырушысы болып тағайындалды, Колантуононың орнына келді. 17 матчта бар болғаны 18 ұпай жинағаннан кейін, ол 2008 жылдың 24 наурызында үш жеңіліс сериясынан кейін тағы да қызметтен босатылды, содан кейін жанкүйерлерге қатысты даулы сын айтты.

Парма

2008 жылдың 30 қыркүйегінде Гидолин «Серия B» клубы «Пармамен» келісімшартқа отырды, оларды 2008–09 маусымында екінші орынға жеткізіп, ең жоғары лигаға қайта оралды. Келесі «Серия А» маусымының сәтті басталуы команданы алғашқы жарты жыл бойы үздік ондыққа енгізді, бірақ соңында ортаңғы көрсеткіштермен аяқтады. «Палермодан» кеткеніне қарамастан, ол бүгінгі күнге дейін клубтың аңыз тұлғаларының бірі саналады және «Парманың» бас жаттықтырысы ретінде қайтып келгенде жылы күшпен қарсы алынды, алайда бұрынғы командасына қарсы ойында жеңіліске ұшырады.

Удинезеге оралу

Пармадан екі маусым өткен соң, Гидолин Серия А клубы «Удинезе» бас бапкері лауазымына екінші рет тағайындалу үшін қызметтен кетті. «Удинезе» жақында Еуропа лигасының турнирлерінде ойнаған тарихына қарамастан, соңғы кезде 15-ші орында қалған, құлдырау аймағынан 9 ұпай және үш орын жоғары тұрған еді. 2010–11 жылғы Серия А маусымын нашар бастағаннан кейін команда тарихындағы ең көп ұпай жинап, төртінші орынға ие болды, соның арқасында 2011–12 жылғы УЕФА Чемпиондар лигасының іріктеу кезеңіне қатысу мүмкіндігіне қол жеткізді. Гидолин, егер команда іріктеуге өтсе, «Боатенг сияқты билеймін» деген уәдесін орындап, алаңның ортасында шағын би биледі. Сол жылы ол лиганың ең үздік бапкері ретінде «Panchina d'Oro» сыйлығымен марапатталды. Келесі маусымда клуб «Арсеналдан» жеңілгеннен кейін Чемпиондар лигасына қатыса алмады, бірақ 2011–12 жылғы УЕФА Еуропа лигасының 1/16 финалына дейін жетті, онда голландиялық «АЗ» клубынан жеңілді. «Удинезе» 2011–12 жылғы Серия А-ны үшінші орында аяқтады, бұл клуб тарихындағы ең жақсы нәтиже, Альберто Заккеронидің 1996–97 жылғы маусымымен теңестірілді, және тағы да 2012–13 жылғы УЕФА Чемпиондар лигасының іріктеу кезеңіне жолдама алды. «Удинезедегі» үшінші маусымында Гидолин тағы да Чемпиондар лигасының топтық кезеңіне өте алмады, «Брагадан» пенальтилер сериясында жеңілді.

Поццо отбасы кеңесшісі

2014 жылдың 20 мамырында Гидолин жаттықтырушылық қызметтен бас тарту шешімін қабылдады, бірақ клуб төрағасы Джанпаоло Поццоның техникалық бақылаушысы ретінде «Удинессе» клубымен байланысын сақтап, сонымен қатар оның тағы екі клубы – испандық «Гранада» және ағылшындық «Уотфорд» командаларын да бақылауда ұстады.

Суонси қаласы

2016 жылдың 18 қаңтарында Гидолин «Суонси Сити» клубының бас бапкері болып тағайындалды. Клуб 2015–16 жылғы Премьер-лигада төмендеп бара жатқанда, құлдырау аймағынан бар болғаны екі ұпай ғана жоғары тұрған кезде бұл тағайындама жасалды. Ол уақытша басқарушы Алан Кертистің жанында жұмыс істеді, ол бірінші команданың бапкері қызметін атқарды. Бұл шешім кейбір сарапшыларды қызықтырса да, «Суонси» төрағасы Гидолиннің «Удинезеде» салыстырмалы түрде шағын бюджетпен жеткен жетістіктері клубтың ұмтылысына ұқсас екенін айтты. Тағайындалған кезде Гидолин ағылшын футболына дерлік белгісіз болды, ал клуб капитаны Эшли Уильямс кейіннен жаңа бапкерін «Google» арқылы іздегенін мойындады. Гидолин басқаруымен өткен алғашқы ойын 2016 жылдың 24 қаңтарында «Гудисон Парк» стадионында өтті, онда «Суонси Сити» 2:1 есебімен жеңіске жетті, бұл клубтың «Эвертонға» қарсы алғашқы лигалық жеңісі болды. 1 мамырда Гидолин «Суонсидің» келесі маусымда Премьер-лигада орын алуын математикалық тұрғыдан қамтамасыз етті, себебі клуб «Либерти» стадионында «Ливерпульді» 3:1 есебімен жеңді. Келесі маусымда Премьер-лигадағы нашар бастағаннан кейін Гидолин 2016 жылдың 3 қазанында, 61 жасқа толған күні қызметтен босатылды, ал оның орнына АҚШ құрамасының бұрынғы бас бапкері Боб Брэдли тағайындалды.

Кейінгі жылдар

Свонсидегі қысқа ғана тәжірибесінен кейін Гидолин жаттықтырушылық қызметтен мүлдем кетіп қалды. 2018 жылдан бері ол DAZN арнасында футбол сарапшысы және комментатор болып жұмыс істеп келеді.

Басқару стилі

2011 жылы Panchina d'oro жүлдесін жеңіп алған Гидолин өзінің буынының ең үздік итальяндық және Серия А жаттықтырушыларының бірі саналды. Ол бастапқыда жаттықтырушылық мансабының басында Сакидің 4–4–2 формациясын (немесе оның түрі, 4–4–1–1) қолданғаны үшін танымал болды. Кейіннен ол өзінің жан-жақтылығымен, тактикалық шеберлігімен, сондай-ақ ойыншыларына ең қолайлы жүйелерді таңдау қабілетімен көзге түсті. Мансабында 4–3–2–1, 3–4–1–2, 4–3–3, 4–5–1, 3–4–3 (немесе 3–4–2–1), 3–1–4–1–1 немесе 3–5–2 (немесе 3–5–1–1) формацияларын да пайдаланды. Виченцада Гидолиннің басшылығында ойнаған Джованни Корначкини оны өзінің ең жақсы жаттықтырушысы және алаңда ең жақсы дайындалған менеджер деп сипаттады. Виченцада Гидолин түрлі жүйелерді қолданды, бірақ көбінесе қанаттарында шабуылдайтын және допты жылдам өткізетін 4–4–2 формациясын қолданды. Оның қанат шегіндегі ойыншылары қарсыластарды жеңіп, допты беруі керек еді, сондай-ақ ішке қарай кесіп, қақпаға соққы беруі керек еді. Ол қорғанысқа баса назар аударды, ал ойыншылары шабуылда допты бір рет қабылдап, көп уақыт алмайтын ойынды ұнатты. Оның командасы кейде жартылай қорғаушыларды немесе қорғаныс жартылай қорғаушысы Доменико Ди Карлоны айналып өтіп, орталық шабуылшы Паскуале Луисоға ұзақ пас беру арқылы мүмкіндіктер іздейтін. Екінші шабуылшы Ламберто Заули көбінесе орталықта тартылып, алаңның ортасына тереңірек еніп, командасына ортада қосымша ойыншы беруге көмектесетін. Осы рөлде ол Луисо үшін мүмкіндіктер жасап, қозғалысымен кеңістік ашып, немесе доппен немесе допсыз тереңтен жүгіре алатын. Сондықтан команда құрамы кейде 4–4–1–1, ал қорғаныста 4–5–1 болып көрінетін. Теңгерім оның жүйесінің маңызды бөлігі болды, сондықтан ол қанат шегіндегі ойыншы Габриэле Амбросеттидің шабуылдау ойынын қорғаныс шегіндегі Лоренцо Стовинидің қолдауымен толықтырды, ол біріншісін жауып тұратын. Гидолин өз ойыншыларының жан-жақтылығын (мысалы, Густаво Мендес, Заули, Давиде Белотти және Массимо Бегетто) пайдаланып, оларды қарсыласына байланысты маусым бойы әр түрлі позицияларда орналастырды. Допты жоғалтқанда, Гидолин өзінің басты әсері Сакки сияқты ауыр, агрессивті қысымды қолданды; алайда, ол Саккидің офсайд тұзағын еліктемеді, қорғаныста терең аймақты таңдады. Удинезе бас жаттықтырушысы болған кезінде Гидолин агрессивті және тартымды шабуылдау стилімен футбол ойнағанымен танымал болды, бұл негізінен допты иеленуге негізделген; алайда, оның командасы қарсы шабуылдардан да мүмкіндіктер жасап, гол соға алатын. Жылдам, физикалық және шабуылға бағытталған тәсілге қарамастан, оның командасы қорғаныс тұрақтылығымен және икемділігімен (3–4–1–2, 3–4–3, 3–4–2–1, 3–5–2 және 3–5–1–1 сияқты түрлі формацияларды қабылдау арқылы) де танымал болды, сондай-ақ қанат қорғаушыларын тиімді пайдалану арқылы Маурисио Исла және Пабло Армеро, Антонио Ди Натале мен Алексис Санчестің шабуылдау ойыны және Гёкхан Инлер терең жатқан ойыншы ретінде орта алаңдағы ойынды басқаруы да көзге түсті. Удинезе командасының өнері мен ойын стилі БАҚ-та мақтауға ие болды және оның командасын Пеп Гвардиоланың «Барселонасымен» салыстырды. Суонсиде Гидолин де клубтағы бұрынғы жаттықтырушылары Роберто Мартинес, Брендан Роджерс және Майкл Лаудруп сияқты допты иеленуге және пас беруге негізделген, қарқынды және еркін ағынды тәсілді сақтап қалды.

Having won the Panchina d'oro award in 2011, Guidolin was considered one of the best Italian and Serie A coaches of his generation. He was initially known for using a Sacchi inspired 4–4–2 formation (or its variant, the 4–4–1–1) towards the beginning of his coaching career. Later, he became known for his versatility and tactical prowess, as well as his ability to adopt systems which were most suitable to his players. He has also made use of 4–3–2–1, 3–4–1–2, 4–3–3, 4–5–1, 3–4–3 (or 3–4–2–1), 3–1–4–1–1, or 3–5–2 (or 3–5–1–1) formations throughout his career. Giovanni Cornacchini, who played under Guidolin at Vicenza, described him as the best coach he ever had, and as the manager who was the most prepared on the pitch. At Vicenza, Guidolin used several systems, but predominantly fielded a fluid 4–4–2 formation with overlapping full backs, and switches of play to utilise the width of the pitch. His wingers who were not only required to beat opponents in one on one situations and cross from the touchline, but also cut inside and shoot on goal. He favoured a more defensive approach, and a gameplay in which his players often played the ball first time, taking few touches when attacking. His team would occasionally bypass the midfield, with the defenders, or the defensive midfielder Domenico Di Carlo, who would often drop deep, playing long balls to look for centre forward Pasquale Luiso. Second striker Lamberto Zauli would often play in a more withdrawn central role, dropping deeper into midfield to help give his team an extra player in the middle of the pitch; in this role, he could create chances for Luiso, create space with his movement, or make runs from deep with or without the ball. As such, the team's set up appeared to be a 4–4–1–1 at times, or even a 4–5–1 when defending. Balance was also an important part of his system; as such he complemented the attacking play of winger Gabriele Ambrosetti with the use of a defensive full back Lorenzo Stovini, who would cover for the former. Guidolin also utilised his players' versatility (such as Gustavo Méndez, Zauli, Davide Belotti, and Massimo Beghetto), deploying them in different positions throughout the course of the season, depending on their opponent. When playing off the ball, Guidolin employed the use of heavy, aggressive pressing, like his main influence Sacchi; however, he did not imitate Sacchi's use of the offside trap, preferring a deeper zona mista or gioco all'Italiana system defensively, which was a cross between man to man marking strategies – such as Italian catenaccio – and zonal marking systems – such as the Dutch total football. During his time as head coach of Udinese, Guidolin was instead known for playing an aggressive, and attractive attacking style of football, primarily based on possession; however, his team were also capable of creating chances and scoring from counter attacks with few touches. Despite being fast–paced, physical, and attacking minded in their approach, his team were also known for their defensive solidity and flexibility (adopting several different formations, including the 3–4–1–2, 3–4–3, 3–4–2–1, 3–5–2, and 3–5–1–1), as well as their effective use of wing backs Mauricio Isla and Pablo Armero, the attacking play of Antonio Di Natale and Alexis Sánchez, and Gökhan Inler as a deep lying playmaker, dictating play in midfield. Udinese's performances and gameplay under his tenure drew praise in the media, and earned his side comparisons with Pep Guardiola's Barcelona. At Swansea, Guidolin also maintained an energetic, free–flowing approach based on ball possession and passing, in a similar manner to that used by several of his predecessors at the club, Roberto Martínez, Brendan Rodgers, and Michael Laudrup.