Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Баринг – АҚШ-тың Вашингтон штатындағы Кинг округіне қарасты, құрылмаған қауымдастық және халық санағы бойынша белгіленген елді мекен (CDP). 2020 жылғы халық санағы бойынша халқы 255 адамды құрайды, бұл 2010 жылғы санақтағы 220 адамнан көп. Ол АҚШ-тың 2-ші тас жолында, Стивенс-пастың батысына қарай шамамен 37 шақырым жерде, өте тегіс және түзу үш шақырымдық тас жол бойында орналасқан. Бұл жолға "Баринг тік жолы" деген есім берілген (Аляска мен Ресей арасындағы Беринг бұғазына ойнап айтылған), себебі АҚШ-тың 2-ші тас жолының қалған бөлігі таулы және қисық. Бұл елді мекен алғаш "Сальмон" деп аталған, бірақ 1909 жылдан бастап Баринг деп аталатын болды.
Baring is an unincorporated community and census designated place (CDP) in King County, Washington, United States. The population was 255 at the 2020 census, up from 220 at the 2010 census. It is located on U. S. Highway 2 about 23 mile (37 km) west of Stevens Pass, along a very flat and straight three mile section of highway that has been dubbed the "Baring Straight" (a play on the Bering Strait between Alaska and Russia), since US 2 is otherwise hilly and curvy through the mountains. The settlement was first known as "Salmon", but by 1909 it was known as Baring.
Тарих
Скайкомиш өзенінің аңғарындағы қалалар темір жолға және Стивенс асуы арқылы Каскад тауларын кесіп өтуге салынған жолдарға негізделген. 19 ғасырдың соңында Ұлы Солтүстік темір жолының кеңейісі кезінде темір жолдың бас инженері Джон Ф. Стивенс аймақты зерттеп, Солтүстік Каскадтарды кесіп өту үшін Стивенс асуын ең қолайлы маршрут деп тапты. Алғашқы пойыз 1893 жылдың маусым айында өтті. Аймақтағы жолдардың алғашқы дамуына Скайкомиш Тоте жолы кірді, ол темір жол бойындағы қалаларды байланыстырды және 19 ғасырдың соңы мен 20 ғасырдың басындағы суреттер мен карталарда көрінеді. 1912 жылы жергілікті тұрғындар Каскадтар арқылы өтетін магистраль құрылысын ілгерілету үшін "Жақсы жолдар клубын" құрды. 1913 жылы Кинг, Челан және Снохомиш округтері Каскадты көркейту автожолы жобасы (Кинг округінің No. 999) бойынша бірлесіп жұмыс істеді, оның жобасы сол жылы жасалды. Дегенмен, Бірінші дүниежүзілік соғыс, қаржыландыру және құрылыс кедергілеріне байланысты автожолдың аяқталуы кейінге қалды. Кинг округі 1917 жылға дейін 28 мильдік бөлігін аяқтады, бірақ алғашқы автомобильдер 1924 жылға дейін өтпеді, ал ресми ашылу 1925 жылдың шілдесінде өтті. Каскадты көркейту автожолы және Стивенс Пасс автожолы (қазіргі US 2) аймақтың дамуында маңызды рөл атқарды, өйткені бұл жолдар қолжетімділікті және байланысты жақсартты. Стивенс Пасс автожолы 1930 жылдары 15-ші мемлекеттік жолға айналды, кейіннен бірнеше рет қайта құрылып, асфальтталды және 1940 жылдардың соңында US 2 болып өзгертілді.
The towns in the Skykomish River valley were established based on the railway and the roads built to cross the Cascade Mountains at Stevens Pass. In the late 19th century during the expansion of the Great Northern Railway, the railway's chief locating engineer, John F. Stevens, surveyed the area and identified Stevens Pass as the ideal route for crossing the North Cascades. The first train passed through in June 1893. Early road development in the area included the Skykomish Tote Road, connecting towns along the rail line, which can be seen in photographs and maps from the late 19th and early 20th centuries. In 1912, local citizens established a Good Roads Club to promote the construction of a cross Cascades highway. By 1913, King, Chelan, and Snohomish counties collaborated on the Cascade Scenic Highway project (King County Road No. 999), which was surveyed the same year. However, completion of the highway was delayed due to World War I, funding, and construction obstacles. King County finished its 28 mile section by 1917, but the first automobiles did not cross until 1924, with the official opening taking place in July 1925. The Cascade Scenic Highway and Stevens Pass Highway (now US 2) played a key role in the region's development by improving access and connectivity. The Stevens Pass Highway became State Road 15 in the 1930s, and was later realigned, paved, and renamed multiple times before ultimately becoming US 2 in the late 1940s.