Кіріспе
Италия футбол клубы
Unione Sportiva Alessandria Calcio 1912, көбінесе Алессандрия деп аталатын, Италияның Пьемонт аймағындағы Алессандрия қаласында орналасқан футбол клубы. Қазіргі уақытта Италия футбол жүйесінің үшінші деңгейі – Серия C-де ойнайды.
Қысқаша тарихы
1912 жылы құрылған «Алессандрия» 1929-1960 жылдар аралығында Серия А-да 13 маусым, ал Серия B-да 21 маусым өткізді (соңғысы 2022 жылы); сонымен қатар 1936 жылы Италия кубогының финалына дейін жетті. Бүгінгі күнге дейін команда тарихындағы ең табысты кезең Бірінші және Екінші дүниежүзілік соғыстар аралығында болды, ол «Новара», «Про Верчелли» және «Касале» клубтарымен бірге «Пьемонт төртбұрышы» деп аталатын «Квадрилатеро Пимонтезе» құрамына кірді, бұл аймақтан ұлы ойыншыларды шығарды және маңызды жүлделерді жеңіп алды. Клубтың ерекше және бірегей сұр түсті жейдесін киген ең көрнекті ойыншы – 2 рет ФИФА әлем чемпионатының және 1 рет Орталық Еуропа халықаралық кубогының жеңімпазы Джованни Феррари. Басқа да танымал ойыншылар: ФИФА әлем чемпионатының және Орталық Еуропа халықаралық кубогының жеңімпаздары Феличе Борел мен Луиджи Бертолини, ФИФА әлем чемпионатының және 1936 жылғы жазғы Олимпиада ойындарының жеңімпазы Пьетро Рава, Орталық Еуропа халықаралық кубогының жеңімпазы және 1928 жылғы жазғы Олимпиада ойындарының қола жүлдегері Адольфо Балончери, УЕФА Еуропа чемпионатының жеңімпазы және ФИФА әлем чемпионатының күміс жүлдегері Джанни Ривера. Карло Каркано сияқты ұлттық құрамаға шақырылған басқа да ойыншылар «Алессандрия» сапында өнер көрсетті. 2009 жылы Lega Pro Prima Divisione-ге жол пускеннен кейін команда 2003 жылы клубты банкротқа жеткізген ұзақ жылдар бойғы қаржылық қиындықтар мен ішкі мәселелерді артта қалдырды.
Александриядағы алғашқы футбол командалары және Футбол клубының пайда болуы
Футбол Александрияға 19 ғасырдың соңында келді; Александрия командасы Генуя командасына қарсы ойнаған матч туралы хабарлар бар. 1896 жылы Unione Pro Sport Alessandria құрылды, одан кейін қара сұр түсті жейде киген Forza e Concordia спорт клубының футбол командалары және жемшік сұр түсті жейде киген Forza e Coraggio командалары пайда болды. Unione Pro Sport 1897 және 1898 жылдар аралығында Турин мен Генуядағы командалармен бірнеше көрмелік турнирлерге қатысты; 1897 жылы Генуяда өткен Ұлттық гимнастика жарысында футбол кубогын жеңіп алды. 15 наурыз 1898 жылы ол FIF құрамына қосылуға шақырылды, содан кейін бірінші ресми чемпионаттың іріктеу турына қатысты және Ф.Б.С. Торинес және Генуя CFC-ге артықшылық берілгенін сезініп, FGNI ұйымдастырған турнирлерде қатысуды жалғастыруды жөн көрді. Энрико Бадо, Амилкаре Савоярдо және алғашқы директор (төраға) болып сайланған Альфредо Ратти Alessandria Foot Ball Club-ты құрды. Vigor Torino-дан сатып алынған алғашқы жейделер көк түсті, ортасында үлкен тік ақ жолақ болды. Команда 1912–13 маусымда Promozione (екінші дивизион) лигасына қабылданды, Novara қаласында Vigor Torino-ға қарсы өткен шешуші матчтан кейін бірден жоғары дивизионға өтті, нәтижесі 3–0 болды. Сол жылы кәсіпкер Джованни Майно өзінің танымал велокомандасы кигенге ұқсас он бір сұр жейде Alessandria FBC-ге сыйлады.
Бірінші ұлттық чемпионаттар және соғыстан кейінгі кезең
1913 жылы команда Генуя клубынан келген ағылшын ойыншы-тренері Джордж Артур Смитти шақырды; ол керемет футбол оқытушысы екенін дәлелдеді және оның арқасында Адольфо Балончери мен Карло Каркано сияқты дарынды ойыншылар өркендеді. Каркано 1930 жылдары "Квинквеннио д'Оро" кезеңінде "Ювентус" клубын жаттықтырды және 1915 жылдың 31 қаңтарында ұлттық футбол құрамасының жейдесін киген алғашқы "Алессандрия" футболшысы атанды. 1914-15 маусымда Пьемонттағы сұр түсті команда өте жақсы өнер көрсетіп, финалдық кезеңге ілісу үшін тек екі ұпай жетіспеді. Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейін "Алессандрия" футбол клубы өзінің көрсеткіштерін жақсартуын жалғастырды: 1919-20 маусымда іріктеу кезеңінде жеңіске жетіп, жартылай финалда "Генуяға" есе жіберді. 1920 жылдың қараша айында FBC 1915 жылы құрылған тағы бір "Алессандрия" командасымен – US Alessandriaмен бірікті, сұр жейдесін сақтап, атауын Alessandria US деп өзгертті. 1920-21 маусымның соңында клуб Миланда Моденаға қарсы өткен плей-оффтан кейін Солтүстік Италия чемпионатының жартылай финалына жолдама алды. 1921 жылдың 10 шілдесінде "Алессандрия US" Солтүстік Италия финалына өту мүмкіндігінен айырылды, "U. S. Pro Vercelli" командасына қарсы өткен қатыгез ойында ұтылып қалды: Карканоның қаушатыран жарақатынан кейін, ойынның алғашқы сағатында (0–4) наразылық білдіріп, алаңнан шықты. Келесі жылдары "Алессандрия U. S." үздік көрсеткіштерді көрсетуін жалғастырды, бірақ чемпионатты жеңе алмады, себебі турнирде "Pro Vercelli" және "Генуя", сондай-ақ "Болонья CFC" және Турин командалары басымдық танытты.
CONI кубогы, жоғалған чемпионат және Серия А турнирлері
1927 жылы, I дивизиондағы құлдыраудан құтылу үшін Пиза, Легнано және Новара командаларымен плей-офф сериясынан кейін ғана мүмкіндік туды, содан кейін алғашқы кубок жеңіліс тіркелді: Касале командасымен екі ойыннан тұратын финалда жеңіске жетіп, КОНИ кубогы иеленді (Касале Монферратода 1–1, Александрияда 2–1). Бірінші турда Карло Каркано басшылығындағы Алессандрия Ливорно, Андреа Дориа, Брешиа, Альба Рома және Наполи командаларын жеңді. Сол жылы жаңа стадионның құрылысы басталды. 1928 жылы Алессандрия чемпионатты жеңіп алуға жақын келді; сегіз командадан тұратын финалдық кезеңге іліккеннен кейін, олар Балончеридің «Торино» командасына қарсы титул үшін күресті. Бірақ Касаледегі күтпеген ауыр жеңіліс Каркано командасының үмітін қиратты, себебі чемпиондық үшін «Ториномен» тікелей матчта жеңіске жеткені жеткіліксіз болды. Көптеген заңсыз қызметтерге қатысы бар деген күдікпен Алессандрияның қақпашысы Курти жазаланды. Сонымен қатар, «Альеманди ісінен» кейін беделсіздікке ұшыраған билік органдары бұл матчты одан әрі тергеудің қажеті жоқ деп шешті. 1928–1929 маусымының соңында Алессандрия А сериясының бірінші турниріне (1929–1930, 6-орын) қатысып, жаңа стадионды салтанатты түрде ашты. 1930 жылдардың басында бірнеше ойыншылар клубты тастап, ірі қалаларға кетіп, әуесқойлықпен байланыста болды; Каркано, Феррари және Бертолини «Ювентусқа» өтті, ал Алессандрия әлеуетін жоғалтып, орташа көрсеткіштерге ғана қол жеткізді. 1936 жылы команда Кремонезе, Модена, Лацио және Милан командаларын жеңіп, 11 маусымда Генуяда өткен Италия кубогының финалына шықты, бірақ «Ториноға» есе жіберді (1–5). 1936 жылдың жазында чемпионатты жеңіп алуға ниеттенген «Лацио» клубы Бусани, Рикарди және Милано – үш перспективті жартылай қорғаушыға 400 000 итальян лирасын ұсынды: Алессандрия басшылығы келісім берді, бірақ команда үміттерді ақтамады және 1936–1937 маусымының соңында бірінші рет Серия B-ға түсіп қалды.
In 1928 Alessandria came close to winning the championship; after qualifying for the eight team final round, they started to fight for the title against Baloncieri's Torino. It was a heavy, unexpected defeat at Casale that erased the dreams of Carcano's team, for it wasn't enough to defeat Torino in the direct match to win the championship. Alessandria's Goalkeeper Curti, suspected by most of illicit activities, was soon expelled. Furthermore, authorities, already heavily discredited after the "Allemandi Case", deemed it unnecessary to investigate further into the match. At the end of the 1928–29 season Alessandria was admitted to the first edition of Serie A tournament (1929–30, 6th place) and finally inaugurated the new stadium. In the early 1930s, several players left the club, still tied to amateurism, to migrate to large centers; Carcano, Ferrari and Bertolini signed for Juventus and Allesandria greatly lost its potential, not gaining anything but middle ranking positions. In 1936, the team, after beating Cremonese, Modena, Lazio and Milan, joined the Coppa Italia final, played in Genoa on 11 June and lost to Torino (1–5). In the summer of 1936 S. S. Lazio, who was trying to set up a team which could win the championship, offered the team the considerable amount of 400,000 Italian lire for the three promising midfielders Busani, Riccardi and Milano: Alessandria managers agreed, but the team was no longer up to expectations and fell for the first time in Serie B at the end of 1936–37 season.
1937-1956: Серия А-ға қайта оралу және бірінші Серия C чемпионаттары
Бірінші Серия B чемпионаты "Алессандрия" үшін жаңа көңіл көшірумен аяқталды, команда турнирдің көп бөлігінде көшбасшы болғаннан кейін, соңғы ойындарда "Модена" және "Новарадан" жеңіліс танытып, құлдырады. Келесі жылдары "Алессандрия" жаңарту үшін тиімді күресе алмады; 1943 жылы Екінші дүниежүзілік соғыс басталғандықтан чемпионаттар тоқтатылды. 1945–1946 маусымында Ренато Каттанео мен Марио Спероне басқарған "Алессандрия" Серия А-ға қайта оралды. Команда екі маусым бойы Серия А-да ойнады және 1948 жылдың 2 мамырында клуб Италия Серия А тарихында командаға ең ауыр жеңілістің тигенін бастан өткерді – "Торино" клубынан 0:10 есебімен жеңілді. Сол чемпионаттың соңында олар Серия B-ге оралды. 1940 жылдары "Алессандрияда" қызықты оқиға болды: "Венециямен" өткен ойын алдында төреші "Алессандрияға" формасын ауыстыруды бұйырды, себебі оның пікірінше, сұр жемпір қарсыластың қара түсінен ажыратылмады. Ойыннан кейін F.I.G.C. төрешіге көз тексеруден өтуді ұсынды, нәтижесінде оның түс соқыр екені анықталды: содан кейін барлық төрешілер үшін мұндай тексеру міндетті болды. Сол жылдары клуб жас дарын иесі Джинно Арманоны қанаттандырды. 1940 жылдардың соңы мен 1950 жылдардың басында "Алессандрия" жылдар бойы Серия B мен Серия C-дегі алғашқы чемпионаттар арасында ауысып тұрды, 1950 жылы болған өкінішті құлаудан кейін.
Серия А-дағы соңғы маусымдар және құлдырау
Сако отбасы президенттік билікті бастағаннан кейін бірнеше ай өткен соң, Алессандрия А Сериясына қайта оралды. Бұл 1956–57 маусымының соңында Катанияны сәтті жеңіп, содан кейін квалификациялық матчта Брессияны қосымша уақытта жеңгеннен кейін болды. Егер клубтың құрылған алғашқы онжылдықтарында оның күші керемет шабуылшыларында болса, бұл кезең «катеначчо» деп аталатын тактиканы өте жақсы түсіндіре білді. 1959 жылы жас Джанни Ривера А Сериясында дебют жасады. Сол жылы Алессандрия халықаралық жарыста алғашқы матчын өткізді, Митропа кубогында «Вележ Мостар» командасымен кездесті. Алессандрия клубы үшін осы сәтті кезең 1959–60 маусымында Серияға түсіп қалғаннан кейін аяқталды. 1960 жылдары клуб Серия C-ге төмендеді, ал 1970 жылдардың басында Серия B-ға көтерілуге бірнеше рет тырысып, сәттілікке жете алмады. 1973 жылы клуб финалда Авеллиноны жеңіп, бірінші «Coppa Italia Serie C» турнирін жеңіп алды. 1973–74 маусымдарының соңында клуб Серия B-ға көтерілді; бұл маусым жаттықтырушы Дино Баллаччидің жұмыстан босатылуымен және содан кейін жанкүйерлер арасында дау тудырған төраға Сакконың отставкасымен аяқталды.
C сериясы және 2003 жылғы банкроттық
1975 жылы Реджанаға қарсы төмендеу плей-офтарында жеңілгеннен кейін Алессандрия С сериясына қайта оралды. Сол кезден бастап, олар шамамен отыз жыл бойы осы лигада тұрақты ойыншы болды. 1986–87 маусымда Каллери отбасының клубты тастап кетуінен кейін экономикалық қиындыққа тап болған клубты Massese төрағасы Бертонери уақытша қолдады, ол клубтағы өз үлесін кеңейтуді жоспарлаған (ол Прато және Каррарезе басшыларымен келіссөздер жүргізуге тырысқан): осы қиын жағдайда Алессандрия алғаш рет аймақтық лигаларға түсіп қалды, бірақ 1987 жылдың жазында жақсартып, кейін Монтебеллунадан жеңіліп қалды. Осы жылы Алессандрия клубының басшысы AGV-ның негізін қалаушы Джинно Амизано болды, ол шамамен он бес жыл бойы клубқа жетекшілік етті; осы кезеңде команда екі рет Серия C1-ге көтерілді (1988–89 және 1990–91 маусымдарында) және киім компаниясы Kappa-дан экономикалық қолдау алды. Серия C1-де клуб жақсы нәтижелер көрсетті, бірақ ешқашан көтерілуге үміткер болған жоқ; 1998 жылы, қиын чемпионаттан кейін Алессандрия Pistoiese-ден төмендеу плей-офтарында жеңіліп, Серия C2-ге қайта түсті. 1999–2000 маусымынан кейін, келесі жылы нашар өнер көрсетуге байланысты көтерілу үміті сарқылып кетті. Келесі бірнеше жыл клуб үшін өте күрделі болды, өйткені Спинелли отбасы қаржылық мәселелермен күресті. Алессандрия аматорлық лигаларға түсіп, 2003 жылы клуб ресми түрде банкрот деп жарияланды.
Lega Pro-дағы оралу
"Алессандрия" жанкүйерлерінің күшті қарсылығына қарамастан, "Нуова Алессандрия" деп аталатын жаңа клуб құрылды; ол "Экселленца" чемпионатына қатысты. 2004 жылы жергілікті кәсіпкерлер тобы бастапқы брендті сатып алды. 2009–2010 маусымынан бастап клуб Lega Pro Prima Divisione чемпионатына қатысты. 2011 жылдың жазында Италия Футбол Федерациясының (FIGC) Федералдық Әділет Сарапшылар Алқасы бұрынғы клуб президенті Джоджио Велтрониді тікелей ставкаларға қатысқандығы үшін кінәлі деп тапқаннан кейін клуб Lega Pro Seconda Divisione-ге жіберілді. "Алессандрия" Секонда Дивизионын 3-орында аяқтады және 2014–2015 маусымда Дивизион Уникаға қатысу құқығын алды. 2015–2016 жылғы Италия Кубогында "Алессандрия" "Дженоа" командасын жеңіп, 1983–1984 жылдары "Бари" командасынан кейін үшінші лигадан кубоктың ширек финалына шыққан алғашқы команда болды. Олар кейін "Специя" командасын 2:1 есебімен жеңіп, "AC Миланға" қарсы жартылай финалға өтті, онда жалпы есеп бойынша 6:0 есебімен жеңілді.
Серия В-ға қайта оралу
2020–21 маусымдағы Серия B-ға соңғы жол путевкасы үшін өткен плей-офф кезінде Алессандрия ширек финалда Фералписалоны, ал жартылай финалда АльбиноЛеффеді жеңіп, финалда Падовамен кездесті. Бірінші матч Падуадағы Эуганео стадионында 0–0 есебімен аяқталды. Жауапты матчта, Алессандриядағы Моккагатта стадионында, негізгі 90 минут және соңғы 30 минуттың қосымша уақытында есеп өзгермеді – 0–0. Соңғы жол путевкасы пенальтилер сериясы арқылы шешілді, онда Алессандрия 5–4 есебімен жеңіске жетіп, 1975 жылдан бері алғаш рет Серия B-ға қайта оралды. Алайда, Алессандрия Серия B-дан дереу төмен дивизионға түсіп кетті. Олар алдағы 2022–2023 маусымында Серия C-де өнер көрсетеді.
Стадион
Алессандрия клубы 1929 жылы салынған және 6000 көрерменге арналған Stadio Giuseppe Moccagatta стадионында орналасқан. Бұл стадион көп мақсатты, алайда көбінесе футбол ойындары үшін қолданылады. Стадион Александрия қалалық әкімдігіне тиесілі. Оның шөппен жабылған алаңының өлшемдері 105 x 68,4 метрді құрайды. Бұрын бұл стадионда 25 000-нан астам көрермен болған.