Снокуолми қаласы: тарихы мен географиясы

Кіріспе

Снокуалми қаласы, Вашингтон штаты

Снокуалми (/s//n//oʊ/'/k//w//ɔː//l//m//i/ snohKWAWLmee) – АҚШ-тың Вашингтон штатындағы Кинг округінде, Снокуалми шарлауының жанында орналасқан қала. Ол Сиэтл қаласынан шығысқа қарай 45 шақырым қашықтықта жатыр. Снокуалми қаласында Солтүстік-Батыс теміржол мұражайы орналасқан. 2020 жылғы халық санауы бойынша қаланың халқы 14 121 адамды құрады. Дэвид Линч және Марк Фросттың "Твин Пикс" телесериалы мен "Fire Walk with Me" фильміне көптеген сыртқы түсірілімдер Снокуалмиде және көршілес Норт-Бенд және Фолл-Сити қалаларында жүргізілді. Кино актрисасы Элла Рейнс 1920 жылдың 6 тамызында Снокуалми Фолс қаласында дүниеге келді – бұл қала Snoqualmie өзенінің ар жағында орналасқан және қазір Снокуалми қаласының бір бөлігі болып табылады.

Этимология

"Снокуалми" атауы сол атпен белгілі болған жергілікті халықтың атынан келген. Бұл лушутсид тіліндегі sdukʷalbixʷ атауының ағылшынша нұсқасы, ол "айдың халқы" деген мағынаны білдіреді.

Тарих

Снокуалми алқабын зерттеудің екінші жазбасы 1851 жылы Снокуалми тайпасымен бірге көмір іздеп өзенге қарай жоғары көтерілген Сэмюэл Хэнкоктың жазбаларынан алынған. Медоубрук көпірі орналасқан жерге жақын, Хэнкокқа оның жетекшілері бұл жердің Hyas Kloshe Illahee, яғни «жақсы/өнімді жер» деп аталатынын айтты. Хэнкок осы пайдалы ақпаратты қазір Такома деп белгілі аймаққа алып қайтты. Қазіргі Снокуалми аймағы кем дегенде 13 000 жылдан бері Снокуалми тайпасының мүшелері мен олардың ата-бабаларының тұрақты мекені болған. 1850 жылдары жерді өздеріне тиесілі деп таластаған жаңа қоныс аударушылар мен жергілікті халық арасында шиеленіс күшті болды. 1856 жылы осы шиеленіске жауап ретінде Снокуалми ауылының жанында, болашақта Снокуалми болып танылатын аймақта Форт-Олден салынды. Бітім шарты соғысы аяқталғаннан кейін Форт-Олден және сол кезде салынған басқа да форттар тастап кетілді. Аңғардағы ең табысты ерте пионер Еремия Борст болды, ол 1858 жылдың көктемінде таулардың шығыс жағынан Кедр өзені жолымен келді. Ол бұрын Форт-Олден орналасқан жерге қоныстанды және Сиэтлде шошқа мен алма сатудан түскен табысын айналасындағы жерді басқа қоныс аударушылардан сатып алуға жұмсады. Ауыл шаруашылығы табысты болғанымен, басқа қоныс аударушылардың жерді өңдеудің әртүрлі тәсілдері болды. Снокуалми аңғарындағы алғашқы ағаш өңдеу зауыты 1872 жылы Уотсон Аллен Токул өзенінің сағасында салынды. Бес жыл ішінде Снокуалми өзенінде 12 ағаш кесу операциясы жұмыс істеді, олар Сиэтл аймағының барлық ағаш қажеттілігін қамтамасыз етті. 15 жыл ішінде ағаш кесу және ағаш өңдеу жұмыстарында 140 адам жұмыс істеді және миллиондаған кубометрлік ағаштар өзенмен жіберілді. 1882 жылы Үміт өсірушілер қауымдастығы Пьюджет Саундтағы үш серіктес тарапынан құрылды, олар Еремия Борсттан сатып алынған Снокуалми прериясындағы жерді пайдаланып, ақырында кеңейтілген ферманы құрды. Бұл өте табысты кәсіпорын («Дүниедегі ең ірі Хоп ранчосы» деп танылды) нарықтық және зиянкес факторлардың салдарынан құлдырады және 1890 жылдардың соңында қарапайымдыққа ұшырады. 19 ғасырдың соңында Пьюджет Саунд аймағы өсіп келе жатты, бірақ ірі теміржолдар оны айналып өтті. Осыған жауап ретінде Сиэтлдің кәсіпкерлері Каскад тау жотасын кесіп өту үшін өз теміржолын салуға қаржы бөлді. Сиэтл, Лейк-Шор және Шығыс теміржолы Снокуалми аңғарының табиғи ресурстарын әлемдік нарықтарға ашты және аймақтың табиғи сұлулығы мен Шарлауға таңқуылмен келу үшін туристерді әкелді. Аймаққа қызығушылықтың артуы шәй-пікірлердің айтарлықтай өсуіне әкелді. Бастапқыда Солтүстік Бендке айналатын аймақ 1889 жылдың ақпанында Уилл Тейлор «Снокуалми Прериясы» деп атады. Сол жылдың тамызында қазіргі Снокуалми болып табылатын аймақ Сиэтлден келген инвесторлар «Снокуалми Шарлауы» деп атады. Аймақтың ауызша тарихы Снокуалмидің алғашқы тұрғындары Эдмунд пен Луиза Кинси екенін көрсетеді, олар қаладағы алғашқы шіркеуді салуға көмектесуден басқа, алғашқы қонақ үй, ат қорасы, дүкен, би залы, пошта кеңсесі және ет базарын құрды. Олардың екі ұлы (алты баланың ішінде) аймақтағы алғашқы ағаш өңдеу жұмыстарын суретке түсіргендерімен танымал. Снокуалми Шарлауы гидроэлектр станциясы, Шарлаудағы алғашқы электр станциясы 1890 жылдардың соңында Сиэтлден келген инвестор Чарльз Бейкер салған. Бұл даму аймаққа электр қуаты мен жұмыс орындарын қамтамасыз етті, ал жұмысшыларды орналастыру үшін Шарлаудың жанында шағын компания қаласы өсті. 100 жылдан астам уақыт өткеннен кейін Бейкердің бастапқы генераторлары әлі күнге дейін Пьюджет Саунд Энержи компаниясында қолданылады. «Снокуалми Шарлауы» қаласын Снокуалми қаласы ретінде қосу туралы ресми дауыс беру 1903 жылы өтті. Ол кезде жер бағасы 1889 жылы белгіленгеннен бері төмендемеген, өйткені бұл бағалар аймақтың қаржылық жағдайын көрсетпеді. Осы жоғары бағаларға жауап ретінде адамдар жер иелігіне немесе мүдделеріне қарамастан қалаған жерлерін салып, үлкен «көктеп» тұратын қауымдастық құрды. Қалалық кеңес алдындағы ең бірінші қиындық - жер бағасын төмендету және осы ғимараттарды қоғамдық жолдан көшіру, қаланың бүгінгі күнге дейін сақталған негізгі құрылымын құру болды. 1917 жылы Снокуалмиден өзеннің арғы жағында жаңа электрлі ағаш өңдеу зауыты (АҚШ-тағы екіншісі) ашылды, сонымен бірге оған байланысты компания қаласы Снокуалми Шарлауы құрылды. Ғасырдың бірінші жартысында ағаш өнеркәсібі қала мен аңғарға тұрақты табыс көзі мен жұмыс орындарын қамтамасыз етті, тіпті Бірінші дүниежүзілік соғыс жұмысшыларды тартып алды және Ұлы депрессия ел бойынша салдарына ұшырады. Бұл өркендеу Депрессия кезеңінде баяулады, ал ғасырдың екінші жартысындағы мәдениет пен жылдамдықтағы өзгерістермен Снокуалми және аңғардың көп бөлігі тоқтап қалды. Қала US 10 құрылысымен айналып өтті (қазір Interstate 90), бұл коммерцияның шығысқа (Солтүстік Бендке) және батысқа (Бельвю/Иссакуа аймақтарына) қарай ығысуына әкелді. 1960 жылдарға қарай Снокуалми Шарлауы компания қаласын құраған үйлер аңғардың басқа жерлеріне көшірілді, ал қаланың халқы келесі 30 жылда шамамен жылына 11 адамға өсті (1960 жылы 1216 адамнан 1990 жылы 1546 адамға дейін). Бұл баяу өсу циклы 1990 жылдардың ортасына дейін жалғасты, қала дамып жатқан жердің гектарын қосып алды, ол қазіргі «жоспарланған» Snoqualmie Ridge қауымдастығының орны болды, қазір Snoqualmie Ridge I деп аталады. Snoqualmie Ridge I 2250 тұрғын бірлігін, бизнес-паркті, аудандық сауда орталығын және Snoqualmie Ridge-тегі клубты, жеке PGA Tour санкцияланған гольф алаңын қамтиды. 2004 жылы қосылған Snoqualmie Ridge II тағы 1850 тұрғын бірлігін, аурухананы және шектеулі көлемде қосымша сауда орындарын қамтиды. Қалалық кеңес Снокуалмидің ауылдық және тарихи атмосферасын сақтау және өсіп келе жатқан халқының қажеттіліктерін қанағаттандыру арасындағы тепе-теңдікті сақтауды жалғастыруда. Қаланың тарихи орталығы аймақтың көптеген табиғи тартымдылықтарына келушілерді көбірек тарту үшін инфрақұрылымын жақсарту және оны жағымдырақ ету мақсатында кең ауқымды жаңартудан өтті. 2023 жылдың қазіргі күніне дейін Снокуалми өсу мен дамуын жалғастыруда, жаңа тұрғын және коммерциялық жобалар аяқталуда, соның ішінде 2015 жылы салынған Снокуалми ауруханасы, Снокуалми қонақ үйі, жаңа мейрамханалар және тағы да көптеген қалалық үйлер. Бұған қоса, қала көптеген саябақтар мен демалыс орындарын ұсынуды жалғастыруда, соның ішінде 2009 жылы салынған Snoqualmie Community Park сияқты жолдар мен қоғамдық кеңістіктер желісін қамтиды. 2012 жылы Снокуалми қаласы бұрынғы Weyerhaeuser зауыты мен тоғанның (Borst Lake) гектарын қосып алды. Бұрынғы зауыт кеңсесі қазір Dirtfish-ке үй иесі, бұл озық ралли автокөлігін жүргізу оқу мектебі. Бұл сайттың King County-дегі ең ірі дамытылмаған өнеркәсіптік аймақтарының бірі болып табылады, бірақ болашақ пайдалануға қатысты маңызды жоспарлау және экологиялық сараптама жүргізілуі керек. Бұл нысан 2014 жылғы Global RallyCross Championship турнирінің кезеңіне төңкерілді.

The second written record of the exploration of the Snoqualmie Valley comes from the notes of Samuel Hancock, who ventured up river with the Snoqualmie tribe in 1851 in search of coal. Near the current location of Meadowbrook Bridge, Hancock was told by his guides that the land was known as Hyas Kloshe Illahee, or "good/productive land". Hancock took this useful information back with him to the area now known as Tacoma. The area that is now Snoqualmie had been continuously occupied by members of the Snoqualmie Tribe and their ancestors for at least 13,000 years. During the 1850s, tensions were very high between the native populations and the new settlers claiming the land as their own. In 1856, in response to these tensions, Fort Alden was built near a Snoqualmie village, in the area that would become Snoqualmie. After the Treaty War ended, Fort Alden was abandoned (along with other forts built around this time). The most successful early pioneer in the Valley was Jeremiah Borst, who arrived in the spring of 1858 over the Cedar River trail from the eastern side of the mountains. He settled in the area that formerly held Fort Alden, and used his sales of pigs and apples in Seattle to buy out much of the surrounding land from other settlers. As successful as farming was, other settlers had different methods of working the land. The very first lumber mill in the Snoqualmie Valley was established at the mouth of Tokul Creek around 1872 by Watson Allen. Within five years, there were 12 logging operations on the Snoqualmie River, providing lumber to the entire Seattle region. Within 15 years, logging and mill work was employing 140 men and sending millions of board feet of logs down the river. In 1882, the Hop Growers Association was founded by three Puget Sound partners, who used land purchased on Snoqualmie Prairie from Jeremiah Borst to create a farm that would eventually cover , of which was devoted solely to hops. This extremely successful venture (billed as "The Largest Hop Ranch in the World") would fall prey to a combination of market and pest factors, and fell into relative obscurity by the end of the 1890s. By the late 19th century, the Puget Sound region was growing, but bypassed by the major railways. In response, a group of Seattle entrepreneurs funded and built their own railway in an attempt to cross the Cascade Range. The Seattle, Lake Shore and Eastern Railway opened up the natural resources of the Snoqualmie Valley to the markets of the world, and brought in tourists to enjoy the natural beauty of the area and to marvel at the Falls. The increased interest in the area led to a marked increase in speculation. Originally, the area that would become North Bend was platted as "Snoqualmie Prairie" in February 1889 by Will Taylor. The area that is currently Snoqualmie was platted in August of that same year as "Snoqualmie Falls" by investors from Seattle. The oral history of the area places the first residents of Snoqualmie as Edmund and Louisa Kinsey, who established the first hotel, livery, general store, dance hall, post office, and meat market – in addition to helping build the very first church in the town. Two of their sons (out of six children) are most famous for their photography documenting the early timber works in the region. The Snoqualmie Falls Hydroelectric Plant, the first power plant at the Falls, was built in the late 1890s by Charles Baker, an investor from Seattle who had assisted in the platting of the city. This development provided both power and jobs to the region, and a small company town grew up near the falls to house the workers. More than 100 years later, Baker's original generators are still in use by Puget Sound Energy. The official vote for incorporation of "Snoqualmie Falls" as the city of Snoqualmie occurred in 1903. At the time, land prices had not decreased since initially set in 1889 — prices that did not reflect the financial reality of the region. In response to these high prices, people had created a large "squatting" community, building where they wanted regardless of land ownership or interests. The first challenge that the city council faced was lowering lot prices and migrating these buildings off the public right of way, establishing the basic layout of the town that exists to this day. In 1917, a new all electric lumber mill (the second in the U. S.) opened across the river from Snoqualmie, along with the company town associated with it, Snoqualmie Falls. For the first half of the century, the timber industry provided the city and valley with a stable source of income and employment, even as World War I drew away workers and the Great Depression took its toll across the nation. This prosperity was moderated during the Depression, and with the changes in culture and mobility in the latter half of the century, Snoqualmie and the majority of the valley stagnated. The city was bypassed when US 10 was built across the Cascades (now Interstate 90), and this led to a shift in commerce to the east (into North Bend) and west (into the Bellevue/Issaquah areas). By the 1960s, the homes that had made up the company town of Snoqualmie Falls had been moved to other locations within the valley, and the city's population had stabilized to a growth rate of roughly 11 people per year over the next 30 years (from 1,216 in 1960 to 1,546 in 1990). This slow growth cycle continued until the mid 1990s, when the city annexed of undeveloped land that became the site of the current "master planned" community of Snoqualmie Ridge, now referred to as Snoqualmie Ridge I. Snoqualmie Ridge I includes 2,250 dwelling units, a business park, a neighborhood center retail area and The Club at Snoqualmie Ridge, a private, PGA Tour sanctioned golf course. Snoqualmie Ridge II, annexed in 2004, contains an additional 1,850 dwelling units, a hospital and a limited amount of additional retail. The city council has continued to balance the desire to retain the rural and historical feel of Snoqualmie with the needs of a growing population. The city's historic downtown underwent a major renovation to improve its infrastructure and make the area more attractive to visitors to the valley's many natural attractions. As of 2023, Snoqualmie has continued to experience growth and development, with new residential and commercial projects being completed, including the Snoqualmie Hospital in 2015, the Snoqualmie Inn, new restaurants, and more townhomes. In addition, the city has continued to provide many parks and recreation facilities, including a network of trails and public spaces such as the Snoqualmie Community Park, built in 2009. In 2012, the city of Snoqualmie annexed of the former Weyerhaeuser mill site and mill pond (Borst Lake). The former mill office now hosts Dirtfish, an advanced rally car driver training school. The site is one of the largest undeveloped industrial zoned sites in King County, although significant planning and environmental review for potential future use remains to be done. The facility hosted a round of the 2014 Global RallyCross Championship.

География

Снокуалми (47.532934, 121.844341) координаталарында, теңіз деңгейінен (MSL) 410 фут (125 м) биіктікте орналасқан. АҚШ Халық санағы бюросы мәліметтері бойынша, қаланың жалпы ауданы 6.51 шаршы миль (17 км²), оның ішінде 6.40 шаршы миль (17 км²) құрлық және 0.11 шаршы миль (0 км²) су алабын құрайды.

Климат

Снокуальмияда жазғы жылы Жерорта теңізі климаты (Köppen Csb) немесе шекті мән қолданылғанда теңіз климаты (Köppen Cfb) байқалады.

Экономика

Жақында ғана ағаш кесу және Вейерхаузердің ұнтақтау операциялары жергілікті экономиканың негізгі тірегі болды. 1989 жылдан бері компания әлдеқайда кішігірім диірменді пайдаланды және 2003 жылы Вейерхаузер диірменіндегі барлық операцияларды тоқтатты. 1950 жылдардың басына дейін сүт шаруашылығы маңызды жергілікті өнеркәсіп болғанмен, қазіргі таңда ауыл шаруашылығы қоғамның басты экономикалық күші емес. 1970 жылдары 90-шы қалааралық тас жолдың салынысымен Снокуалми Сиэтл және Истсайд аймағына жақын болды, нәтижесінде көптеген тұрғындар батысқа қарайғы қалаларда жұмыс істеуге мүмкіндік алды. Снокуалми Ридж Бизнес Паркі 1990 жылдары оннан астам нысанға бөлінген жер учаскелерінде салынды. Онда мыңнан астам адам жұмыс істейді, олардың көпшілігі қала шегінде тұрады. Бизнес-парктің ірі жұмыс берушілері: Space Labs, Motion Water Sports, Technical Glass, T Mobile, Zetec және Кинг округінің рұқсат беру және қоршаған ортаны тексеру департаменті. Philips Oral Healthcare компаниясының Снокуалмидегі жүздеген қызметкері Sonicare электр тіс щеткасын өндіреді. Қалада сонымен қатар, аймақтың көрнекті және демалыс орындарының дамуына байланысты туризм саласы да бар. Снокуалми шарлауы және оған іргелес Салиш ложасы, Пьюгет Саунд Энержидің Снокуалми шарлауы паркіне жақын орналасқан, жыл сайын 1,5 миллиондай туристі тартатын маңызды орын. Снокуалми қаласының орталығындағы Солтүстік-Батыс теміржол мұражайы тарихи депоға ие және мұралық теміржол саяхаттарын ұйымдастырады. Снокуалми индей тайпасы Снокуалми казиносына ие, ол 2008 жылы қала орталығынан бірнеше шақырым қашықтықта ашылды.

2013 жылғы зерттеу

2013 жылдың сәуір айында Снокуальми қаласы Сиэтл және Кинг округі Экономикалық даму кеңесін (EDC) Снокуальми Ридж бизнес-паркіне қоныстану деңгейін арттыруға бағытталған маркетингтік шараларды жоспарлау және қолдау үшін зерттеу жүргізуге және ұсыныстар дайындауға шақырды. Қала Снокуальми Милл учаскесін пайдалану жөніндегі ұсыныстарға және Снокуальми Ридждегі жерді қосымша игеру мүмкіндігін бағалауға да қызығушылық танытты. EDC 2013 жылдың қыркүйегінде Снокуальми қаласы туралы жаңартылған демографиялық мәліметтері бар соңғы есебін жариялады. Есебінің негізгі тұжырымдары төменде келтірілген. Ағымдағы жылға (2013) қарай осы аймақтағы орташа отбасылық табыс 135 386 долларға бағаланады, ал Кинг округі үшін – 90 874 доллар, Беллвью үшін – 108 160 доллар, Иссакуа үшін – 111 460 доллар, Вашингтон штаты үшін – 74 847 доллар және АҚШ үшін – 70 968 доллар құрайды. Алдағы бес жылда осы аймақтағы орташа отбасылық табыстың 5,6%-ға өсіп, 135 386 доллардан 142 906 долларға жетеді деп күтілуде. АҚШ бойынша орташа отбасылық табыстың 4,8%-ға артуы болжанып отыр. Білім деңгейі де жоғары. Қазіргі уақытта осы аймақтағы 25 жастан асқан халықтың 9,0%-ы магистр, кәсіби немесе доктор ғылымының дәрежесіне ие, ал 24,3%-ы бакалавр дәрежесін алған. АҚШ бойынша 25 жастан асқан халықтың арасында 8,9%-ы магистр, кәсіби немесе доктор ғылымының дәрежесіне ие, ал 15,5%-ы бакалавр дәрежесін алған. Халықтың жас құрамы бойынша, тұрғындардың шамамен 35%-ы балалар (0-19 жас), 51%-ы 20-54 жас аралығында, ал 14%-ы 55 және одан үлкен жастағы адамдарды құрайды. Осылайша, бұл қоғамдық орта жұмыс істейтін отбасыларға арналған. Үй шаруашылығының орташа мөлшері шамамен 3,07 адамды құрайды; әдеттегі үй шаруашылығы – екі ересек және бір баладан тұрады. Ағымдағы жылға қарай осы халықтың орташа жасы 34,2 жас, ал орташа жасы 31,2 жас. Бес жылдан кейін орташа жас 35,1 жасқа жетеді деп болжанып отыр. АҚШ бойынша ағымдағы жылға қарай орташа жас 36,5 жас, ал орташа жас 37,7 жас. Бес жылдан кейін орташа жас 37,2 жасқа жетеді деп күтілуде.

In April 2013, the city of Snoqualmie retained the Economic Development Council of Seattle and King County (EDC) to conduct research and make recommendations that would guide and support a marketing effort aimed at increasing occupancy in the Snoqualmie Ridge Business Park. The city was also interested in recommendations for the use of the Snoqualmie Mill site, and in an estimate of the potential for additional land absorption at Snoqualmie Ridge. EDC issued its final report in September 2013, with updated demographic information about Snoqualmie. The highlights are summarized here. The average household income in this area is estimated to be $135,386 for the current year (2013), while the average household income is estimated to be $90,874 for King County, $108,160 for Bellevue, $111,460 for Issaquah, $74,847 for Washington, and $70,968 for the United States, for the same time frame. The average household income in this area is projected to increase 5.6% over the next five years, from $135,386 to $142,906. The United States is projected to have a 4.8% increase in average household income. Education levels are also high. Currently, it is estimated that 9.0% of the population age 25 and over in this area had earned a Master's, Professional, or Doctorate Degree and 24.3% had earned a bachelor's degree. In comparison, for the United States, it is estimated that for the population over age 25, 8.9% had earned a Master's, Professional, or Doctorate Degree, while 15.5% had earned a bachelor's degree. The age distribution of the population shows that approximately 35% of the residents are children (age 0–19), 51% are age 20–54, and 14% are 55 and older. Thus the community is primarily a home for working families. Average household size is approximately 3.07; a "typical" household is two adults and one child. The current year median age for this population is 34.2, while the average age is 31.2. Five years from now, the median age is projected to be 35.1. The current year median age for the United States is 36.5, while the average age is 37.7. Five years from now, the median age is projected to be 37.2.

2010 жылғы санақ

2010 жылғы халық санауы бойынша қалада 10 670 адам, 3 547 шаруашылық және 2 912 отбасы тұрды. Халық тығыздығы көрсетілгендей, 3 761 тұрғын үй бірлігі бар еді, орташа тығыздық – . Қала тұрғындарының этникалық құрамы: 83,3% ақ нәсілді, 0,8% афроамерикалық, 0,9% американдық үндістер, 9,3% азиялық, 0,1% Тынық мұхиты аралдарынан шыққандар, 1,4% басқа нәсілдер және 4,4% екі немесе одан көп нәсілге жататын азаматтар. Кез келген нәсілге жататын халықтың 5,3% -ы испаниялық немесе латын американдықтарды құрады. 3 547 шаруашылықтың 55,4% -ында 18 жасқа дейінгі балалар тұрды, 71,3% -ы бірге тұратын жұбайлар, 7,7% -ы күйеуі жоқ әйелдер, 3,1% -ы әйелі жоқ ерлер, ал 17,9% -ы отбасы емес. Барлық шаруашылықтың 13,1% жеке адамдардан тұрды, ал 1,7% -ы 65 жасқа толған немесе одан асқан жалғыз тұратын адамдарды құрады. Шаруашылықтың орташа мөлшері 3,01 адамды, ал отбасының орташа мөлшері 3,33 адамды құрады. Қаладағы орташа жас 33,7 жасқа тең. Тұрғындардың 35% -ы 18 жасқа дейін, 3,1% -ы 18 мен 24 жас аралығында, 38,9% -ы 25 пен 44 жас аралығында, 19,2% -ы 45 пен 64 жас аралығында, ал 3,9% -ы 65 жасқа толған немесе одан асқан адамдарды құрады. Қала тұрғындарының жыныстық құрамы: 50,0% еркек және 50,0% әйел.

2000 жылғы халық санағы

2000 жылғы халық санауы бойынша қалада 1631 адам, 632 үй шаруашылығы және 432 отбасы тұрды. Халық тығыздығы бір шаршы мильге 317,2 адам (122,5/км2) құрады. Тұрғын үйлердің орташа тығыздығы бір шаршы мильге 127,6 (49,3/км2) болды, барлығы 656 тұрғын үй болды. Қала тұрғындарының нәсілдік құрамы: 89,88% ақ нәсілді, 0,86% афроамерикалық, 2,58% американдық үндістер, 1,90% азиялық, 0,06% Тынық мұхиты аралдарынан, 1,78% басқа нәсілдерден және 2,94% екі немесе одан көп нәсілдерден. Халықтың 5,21% латын американдықтары немесе испандықтар еді. 632 үй шаруашылығының ішінде 38,8%-ында 18 жасқа дейінгі балалар тұрды, 48,4%-ы бірге тұратын некедегі жұбайлар, 14,1%-ы күйеуі жоқ әйелдер басқаратын үйлер, ал 31,6%-ы отбасы емес. Барлық үй шаруашылықтарының 25,2%-ы жеке адамдардан тұрды, ал 4,7%-ында 65 жасқа толған немесе одан асып кеткен жалғыз адамдар тұрды. Үй шаруашылығының орташа мөлшері 2,58 адам, ал отбасының орташа мөлшері 3,06 адамды құрады. Қала тұрғындарының жас бойынша таралуы: 28,9%-ы 18 жасқа дейінгілер, 7,9%-ы 18-24 жас аралығындағылар, 39,3%-ы 25-44 жас аралығындағылар, 17,7%-ы 45-64 жас аралығындағылар және 6,2%-ы 65 жасқа толған немесе одан асып кеткендер. Орташа жас 32 жас болды. Әр 100 әйелге 101,1 еркек сай келді. 18 жастан асқан әйелдердің әр 100-іне 99,8 еркек сай келді. Үй шаруашылығының орташа жылдық табысы 52 697 АҚШ доллары, ал отбасының орташа жылдық табысы 58 889 АҚШ доллары болды. Ер адамдардың орташа жылдық табысы 40 645 АҚШ доллары, ал әйелдердің орташа жылдық табысы 30 917 АҚШ доллары болды. Қаланың жан басына шаққандағы орташа табысы 22 239 АҚШ долларына тең. Отбасылардың 6,1%-ы және халықтың 9,4%-ы кедейлік шегінен төмен тұрды, оның ішінде 18 жасқа дейінгілердің 16,9%-ы және 65 жастан асқандардың 1,7%-ы.

Үкімет пен полиция

+ Президент сайлауы Нәтижесі Жыл Республикалық Демократиялық Үшінші партиялар202030.62% 2,35865.75% 5,0633.62% 279 2014 жылдың 8 наурызында Снокуалми полиция департаменті көршілес Солтүстік Бенд қаласына құқық қорғау қызметтерін көрсетуді бастады. 1973 жылдан 2014 жылға дейін Солтүстік Бенд Кинг округі шерифі кеңсесінен құқық қорғау қызметтерін алды.