Ежелгі және алғашқы Мемфис-Мисраим тарихи масондық ритуалы, 1881 ж. Неапольде құрылған. Мысыр эзотерикасы, Гаррибальди және ұйымдағы даулар туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Мейсондық рәсім
Masonic Rite
Мемфис Мисраимының ежелгі және бастапқы рәсімі – 1881 жылдың қыркүйегінде Италияның Неаполь қаласында екі ескі рәсімнің бірігуі нәтижесінде құрылған масондық рәсім; Мисраим рәсімі және Мемфис рәсімі, екеуі де 18 ғасырда құрылған. Бұл жүйе кейде дәрежелер жүйесінде ежелгі Египетке сілтеме жасайтын герметикалық эзотерикалық символизмді қолдануына байланысты «Египет масондығы» деп аталады. Мемфис Мисраимы 1881 жылдан 1923 жылға дейін Ұлы Иерофанттың басшылығымен халықаралық деңгейде басқарылды. Осы лауазымды алғашқы иеленушілердің бірі – Ризорджиментоның әскери жетекшісі және Италияның Ұлы Шығысының Бас шебері Джузеппе Гарибальди болды. Оның қайтысынан кейін ұйым ішінде фракциялықтар пайда болды. 1902 жылы ағылшын масоны Джон Яркер Ұлы Иерофант ретінде көзге түсті. 1913 жылы оның орнын Теодор Реус басты, ол 1923 жылы қайтыс болды. Франциядағы топ, кейін «Grande Loge Française du Rite ancien et primitif de Memphis Misraïm» деп аталды, Реус қайтыс болғаннан кейін халықаралық басқару тоқтатылғаннан кейін де өз қызметін жалғастырды. Шарль Детре (Тедер), Жан Брикауд, Констант Шевилон, Чарльз Генри Дюпон, Роберт Амбелен және Жерар Клоппель – француз ұйымының Бас шеберлері болды. Әсіресе, Амбелен 1960 жылы Мемфис Мисраимының рәсімдерін реформалауда маңызды рөл атқарды.
The Ancient and Primitive Rite of Memphis Misraïm is a masonic rite founded in Naples, Italy in September 1881 by the merger of two older rites; the Rite of Misraïm and the Rite of Memphis, both founded in the 18th century. The system is sometimes known as "Egyptian Freemasonry" due to the invocation of hermetic derived esoteric symbolism referencing Ancient Egypt in its system of degrees. Memphis Misraïm was governed internationally under a Grand Hierophant from 1881 until 1923. This first of these was Giuseppe Garibaldi, military leader of the Risorgimento, who had also been Grand Master of the Grand Orient of Italy. After his death, there was factionalism within the organisation. Eventually English freemason John Yarker emerged as Grand Hierophant in 1902. He was succeeded by Theodor Reuss in 1913 until his death in 1923. The group in France, later renamed the Grande Loge Française du Rite ancien et primitif de Memphis Misraïm continued to exist, despite the cessassion of activities from the international governance after Reuss' death. Charles Detré (Teder), Jean Bricaud, Constant Chevillon, Charles Henry Dupont, Robert Ambelain and Gérard Kloppel were Grand Masters of the French organisation. In particular, Ambelain played a significant role in reforming the rituals of Memphis Misraïm in 1960.
Негізгі масондықтың мойындауы
Мемфис-Мисраим ғирымын ешбір ресми масондық ұйым қолданбады.
The Rite of Memphis Misraim is not practiced by any Regular Masonic organization.
Мисраим ырысы
1738 жылдан бастап, 90 градус құрылымды алхимиялық, оккульттік және египеттік сілтемелерге толы осы рәсімнің іздерін табуға болады. Өз заманының маңызды тұлғасы, Кальястро атымен танылған Иосиф Балсамо, осы рәсімнің дамуы үшін қажетті серпіліс берді. Мальта рыцарлары орденінің бас шебері Мануэль Пинто де Фонсекаға жақын болған Кальястро 1784 жылы Жоғары Египет масондық рәсімін құрды. 1767 мен 1775 жылдар аралығында ол Неаполь масондығының ұлттық бас шеберінің інісі, сэр Лиджи Аквинодан Аркана Арканорумды – үш жоғары герметикалық дәрежелі білімді алды. 1788 жылы ол оларды Мисраим рәсіміне енгізіп, осы рәсімге патент берді. Ол Милан, Генуя және Неаполь қалаларында жылдам дамыды. 1813 жылы оны Жозеф, Мишель және Марк Бедаррид енгізді.
From as early as 1738, one can find traces of this Rite filled with alchemical, occult and Egyptian references, with a structure of 90 degrees. Joseph Balsamo, called Cagliostro, a key character of his time, gave the Rite the impulse necessary for its development. Very close to the Grand Master of the Order of the Knights of Malta, Manuel Pinto de Fonseca, Cagliostro founded the Rite of High Egyptian Masonry in 1784. Between 1767 and 1775 he received the Arcana Arcanorum, which are three very high hermetic degrees, from Sir Knight Luigi d’Aquino, the brother of the national Grand Master of Neapolitan Masonry. In 1788, he introduced them into the Rite of Misraïm and gave a patent to this Rite. It developed quickly in Milan, Genoa and Naples. In 1813, it was introduced by Joseph, Michel and Marc Bédarride.
Мемфис ырымы
Мемфис діни жорасын 1838 жылы Жак Этьен Марконис де Неггер Мисраим діни жорасының нұсқасы ретінде құрды, ол Темплярлық және рыцарлық элементтерді египет және алхимиялық мифологиямен біріктірді. Оның Парижде кем дегенде екі ложасы («Озирис» және «Де Филадельфий») және тағы екеуі («La Bienveillance» және «De Heliopolis») Брюсселде, сондай-ақ бірқатар ағылшын қолдаушылары болды. Бұл жора әскери ложалар арасында белгілі бір сәттілікке қол жеткізді. Ол саяси сипатқа ие болды және 1841 жылы тоқтатылды, бұл Луи Бланкидің 1839 жылғы Société des Saisons қоғамының қарулы көтерілісінен кейін болған репрессиялардың салдары болуы мүмкін. 1848 жылы Луи Филипптің құлатылуымен Орден 5 наурызда қайта жаңғыртылды, оның ең көрнекті мүшесі Луи Блан болды – Уақытша үкіметтегі әлеуметшіл мүше, Ұлттық шеберханаларға жауапты. 1850 жылы Лондонда Les Sectateurs de Ménès құрылды, ол сол кезде Франциядан Лондонға қашқан босқындардың арасында танымал болды. Француз босқындары шамамен он ложа құрды, ең маңыздысы – 1851 жылдың 31 қаңтарында Лондонда тіркелген La Grand Loge des Philadelphes, ол 1870 жылдардың соңына дейін өмір сүрді. Оның құрамында 100-ге жуық мүше болды, олар көбінесе Филадельфийлер деп аталды. 1853 және 1856 жылдар аралығында Мемфис жорасының тағы да бірнеше ложалары құрылды. 1856 жылы, "Солтүстік типографтар" қоғамының қуылған хатшысы Беноа Десквенс Мемфис жорасының жоғары дәрежелерінің ғана емес, сонымен қатар демократияға қарсы және масондық теңдік идеалдарына қайшы келетінін ұсынды. Жан Филибер Бержо Филадельфийлерді таратуға тырысқанына қарамастан, олар бұл ұсынысты қабылдап, Эдуард Бенуаны шебер ретінде сайлады. Бұл топ революциялық саясатқа қатысқандарымен танымал болды. Алайда, гимнасофистер мен L'Avenir ложалары Бержомен бірге қалды. 1860 жылы Францияда дәрежелер саны 33-ке дейін азайтылды. Жораның басқа бөлімдері дәрежелердің осылай қысқартылуына келіспеді, ал 1866 жылы Бержо оларды (Францияда) таратып жіберді, көптеген гимнасофистер Филадельфийлерге қосылды.
The Rite of Memphis was constituted by Jacques Étienne Marconis de Nègre in 1838, as a variant of the Rite of Misraïm, combining elements from Templarism and chivalry with Egyptian and alchemical mythology. It had at least two lodges (“Osiris” and “Des Philadelphes”) at Paris, two more (“La Bienveillance” and “De Heliopolis”) in Brussels, and a number of English supporters. The Rite gained a certain success among military Lodges. It took on a political dimension and in 1841 it became dormant, probably because of the repression following the armed uprising of Louis Blanqui’s Société des Saisons in 1839. With the overthrow of Louis Philippe in 1848, the Order was revived on March 5, with its most prominent member being Louis Blanc, a socialist member of the provisional government with responsibility for the National Workshops. In 1850 Les Sectateurs de Ménès was founded in London which proved popular with refugees fleeing France for London at that time. About ten lodges were set up by French refugees, the most important being La Grand Loge des Philadelphes chartered in London on January 31, 1851, which continued to exist until the late 1870s. During this time it had about 100 members, often called Philadelphes. Between 1853 and 1856 other lodges of the Rite of Memphis were established. In 1856, Benoît Desquesnes, the exiled secretary of the Société des Ouvriers Typographes de Nord proposed that the higher degrees of the Rite of Memphis were not only superfluous, but undemocratic and inconsistent with the Masonic ideals of equality. Despite the attempts of Jean Philibert Berjeau to dissolve the Philadelphes, they implemented this proposal and elected Edouard Benoît as master. This group became renowned for their involvement in revolutionary politics. However the Gymnosophists and the L'Avenir lodges remained with Berjeau. In 1860 the number of degrees was reduced to 33 in France, The other bodies of the Rite did not agree to this truncation of the degrees, and by 1866 Berjeau dissolved them (in France), most of the Gymnosophists joining the Philadelphes.
Мемфис-Мисраим ырысы
1881 жылы генерал Джузеппе Гарибальди екі рәсімді біріктіруге дайындалды, ол 1889 жылдан бастап күшіне енуі тиіс болды. Оның танымалдылығы неміс масондық ғалымы Теодор Реустың, Джон Яркердің өкілінің еңбектерінің арқасында арта түсті, ол 1902 жылы Ұлы ұстаздың орынбасары, ал 1905 жылы Ұлы ұстаз болып сайланды. 1913 жылы Реус Яркердің орнына бұл лауазымға ие болды. Реустың тегі тоғыз дәрежелі құрылымға дейін қысқартылды, ол ақырында түпнұсқа, аралас (ер және әйел) масондық Ordo Templi Orientis орденіне айналды, онда орденнің сыртқы басшысы лауазымы үшін оныншы дәреже болды. 1923 жылы Алистер Кроули орденнің сыртқы басшысы лауазымын алды және 1925 жылы сыртқы басшы болып сайланды. Ақырында ол Ordo Templi Orientis-ті Пара-масондық ұйымға қайта құрды, онда рәсімдер қайта өңделіп, рәсімдік сиқырға және Телема туралы оның көзқарасына көбірек назар аударылды. Ол сонымен қатар үш бұрынғы Символикалық масондық дәрежесін – кіріп келген шәкірт, Шебер (немесе Серік) және Шебер масонды – адам, сиқыршы және бас сиқыршы деп аталатын эзотерикалық тамплиерлік тегіне сілтеме жасайтын үш рәсімге өзгертті. Кроулидің өзінің жазбаларына сәйкес, бұл (Континенттік Еуропадағы масондық ортадан айырмашылығы) Америка Құрама Штаттары мен Британ Доминиондарының масондарының көпшілігі Англияның Біріккен Ұлы Ложасына одақтас «Тұрақты» масондықтың мүшелері болғандықтан жасалды, оның қағидалары, басқа нәрселермен қатар, әйелдерге осы күнге дейін кіруге рұқсат бермейді. Осылайша, Ordo Templi Orientis масондықтан және оның туған рәсімінен, Мемфис-Мисраимының Ежелгі және Бастапқы Рәсімінен толығымен тәуелсіз орденге айналды.
In 1881, General Giuseppe Garibaldi prepared to fuse the two Rites, to be effective as of 1889. Its popularity was greatly increased owing to the works of German Masonic scholar Theodor Reuss, the agent of John Yarker, who became Deputy Grand Master in 1902 and Grand Master in 1905. Reuss succeeded Yarker in this office in 1913. Reuss' lineage was reduced into a nine degree structure which eventually became the original, Mixed (male and female) Masonic Ordo Templi Orientis with a tenth degree for the position of Outer Head of the Order. Aleister Crowley claimed the position of Outer Head of the Order in 1923 and was elected Outer Head in 1925. He eventually reformed Ordo Templi Orientis into a Para Masonic Body in which the rituals were reworked to provide a greater focus on both ceremonial magic and his vision of Thelema. He also changed the three former Symbolic Masonic Degrees of Entered Apprentice, Fellow Craft (or Companion) and Master Mason into three rituals alluding to an esoteric Templar lineage with the names of Man, Magician and Master Magician. According to Crowley's own writings, this was done because (unlike the Masonic scene in Continental Europe) the overwhelming majority of Freemasons in the United States and the British Commonwealth nations were members of "Regular" Freemasonry with alliance to the United Grand Lodge of England, whose tenets, among other things, do not allow women to be initiated to this day. Thus, Ordo Templi Orientis became an order that was completely independent of Freemasonry and its parental Rite, the Ancient and Primitive Rite of Memphis Misraïm.
Белгілі мүшелері
Еуропалық оккультизмнің ең белгілі тұлғаларының бірқатары Ритуалмен байланысты болды, оның ішінде француздар Жерар Энкаусс (Папус), Шарль Детре (Тедер), Жан Брико, Констант Шевилон, Чарльз Генри Дюпон және Роберт Амбелен. Көрсетілгендей, Михаэль Бертиао да Ритуалдағы маңызды, бірақ іс жүзінде жайлы, елеулі тұлға болды. 1906 жылдан 1914 жылға дейін Германиядағы Ұлттық Ұлы Шебер Рудольф Штайнер болды, ал Туле қоғамының негізін қалаушы Адам Альфред Рудольф Глауер (Рудольф фон Себоттендорф) Түркияда тұрғанда Ритуалға қабылданды. Розенкрейцерлік Антикваның негізін қалаушы неміс Арнольд Крумм Хеллер де осымен байланысты болды. А. Кроули бір кезде Ордо Темпли Ориентис қолданған қысқартылған нұсқасында Ритуалмен байланыста болды. Америка Құрама Штаттарында Ежелгі Мистикалық Роза Круцис Орденінің негізін қалаушы Харви Спенсер Льюис, АМОРК, де осы Ритуалмен байланысты болды.
Some of the most prominent figures in European occultism have been associated with the Rite, including the Frenchmen Gerard Encausse (Papus), Charles Detré (Teder), Jean Bricaud, Constant Chevillon, Charles Henry Dupont and Robert Ambelain. As shown, Michael Bertiaux has also been a major, though pragmatically quiet, major figure in the Rite. The National Grand Master in Germany from 1906 to 1914 was Rudolf Steiner, and the founder of the Thule Society, Adam Alfred Rudolf Glauer (Rudolf von Sebottendorf), became an initiate while living in Turkey. The German founder of the Fraternitas Rosicruciana Antiqua, Arnold Krumm Heller, was also associated. Aleister Crowley, was at one time affiliated with the rite in its shortened version used by Ordo Templi Orientis. In the United States, Harvey Spencer Lewis, founder of the Ancient Mystical Order Rosae Crucis, AMORC, was also associated with the rite.