Шарль Дешам де Буаэбер: Акадиялықтардың қарсыласуы мен қорғаушысы
Charles Deschamps de Boishébert et de Raffetot
Шарль Дешaмп де Буаэбер: Акадийлік милицияның көшбасшысы, Акадиялықтарды қудалауға қарсы тұрды. Жаңа Брунсвик өзендерінде қашқын акадийліктерді қорғады. Тарихымен танысыңыз!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Шарль Дешамп де Бойшебер (сондай-ақ Courrier du Bois, Bois Hebert) Compagnies Franches de la Marine қатарында қызмет еткен және Акадиялықтардың қуудан қорғануындағы акадиялық жасақтың маңызды көшбасшысы болды. Ол Жаңа Брунсвик өзендері бойындағы акадиялық босқындарды қоныстандырып, оларды қорғауға тырысты. Жаңа Брунсвик штатындағы Боберс аралындағы Боберс ұлттық паркінде Акадиялықтарды қуу кезінде босқындарды орналастырды.
Charles Deschamps de Boishébert (also known as Courrier du Bois, Bois Hebert) was a member of the Compagnies Franches de la Marine and was a significant leader of the Acadian militia's resistance to the Expulsion of the Acadians. He settled and tried to protect Acadians refugees along the rivers of New Brunswick. At Beaubears National Park on Beaubears Island, New Brunswick he settled refugee Acadians during the Expulsion of the Acadians.
Аннаполис Рояль қоршауы
1746 жылдың қазан айынан 3 қарашаға дейін Бойшеберт Акадиядағы британдық әкімшілік және әскери штаб-пәтерін, Новая Шотландияның (Н. С.) Аннаполис Рояль қаласын қоршауға қатысты, бірақ ол сәтсіз аяқталды. Британдық күш Порт-Ла-Жойеде орналасқан екі Корольдік теңіз кемесінен және 200 Жаңа Англия сарбазынан тұрды. Жан Батист Николас Рох де Рамезай 1746 жылы Квебектен Акадияны қайтаруға тырысқан Анвилль герцогы экспедициясын қолдау үшін жіберілді. Чиньекто тасбұғазындағы Боузежуар бекінісіне келгеннен кейін, ол Бойшеберді Сен-Жан аралына британдық күштердің санын анықтау үшін барлауға жіберді. Бойшеберт қайтып келген соң, Рамезай 500-ден астам адаммен, олардың 200-і Микмак тайпасынан болған, Джозеф Мишель Легардур де Крузиль де Монтессонды Порт-ла-Жойеге жіберді. Шабуыл 1746 жылдың шілдесінде Порт-ла-Жойеге жақын, Солтүстік-Шығыс өзенінің (қазіргі Хиллсборо өзені) жағасында болды. Монтессон мен оның әскері 40 жаңа ағылшынды өлтіріп, қалғандарын тұтқынға алды. Монтессон алғашқы тәуелсіз басқаруында өзін ерекше көзге көрсеткені үшін мақтау алды.
From October until 3 November 1746, Boishebert took part in the unsuccessful Siege of Annapolis Royal, Nova Scotia (N. S.), the British administrative and military headquarters in Acadia. The British force consisted of two Royal Navy ships and 200 New England soldiers stationed at Port La Joie. Jean Baptiste Nicolas Roch de Ramezay was sent from Quebec to the region in 1746 to support the Duc d'Anville Expedition in its effort to regain Acadia. Upon arriving at Fort Beauséjour on the Isthmus of Chignecto, he sent Boishébert to Île Saint Jean on a reconnaissance to assess the size of the British force. After Boishébert returned, Ramezay sent Joseph Michel Legardeur de Croisille et de Montesson along with over 500 men, 200 of whom were Mi'kmaq, to Port la Joye. The battle took place in July 1746 near Port la Joye on the bank of the Northeast River (present day Hillsborough River). Montesson and his troops killed forty New Englanders and captured the rest. Montesson was commended for having distinguished himself in his first independent command.
Аннаполис Рояль қоршауы (1746)
Сондай-ақ, ол Рамезайдың басшылығымен Аннаполис Рояль қамалына қатысты.
He also participated in the Siege of Annapolis Royal under Ramezay.
Гранде-Пре шайқасы
Бойшебер Гранд-Пре шайқасында шайқасты. 1747 жылдың қысында, d'Anville экспедициясын қолдау үшін өткен жылы Квебектен аттанған Рамеза өзінің бағыныштысы Николя Антуан II Кулон де Вильерске екі жүз елу канадалық және елу микмақпен бірге Гранд-Преде орналасқан Артур Нобльға қарсы шайқасуға бұйрық берді. Бойшеберт 1747 жылдың 11 ақпанында болған шайқаста жараланды. Осы француз жеңісінен кейін ол қалған әскерлерімен бірге Квебекке қайтты. Британдықтар қашып кетті. Бір ғана адамын жоғалтқан Бойшеберт ең мұқтаж 30 отбасыны Сент-Джон өзеніне алып оралды. 1758 жылдың 26 шілдесінде Луисбург түскеннен кейін, Бойшеберт жаудың қуып келе жатқанын сезіп, шегінді. Ол Порт-Тулюз (Сент-Петр, Новая Шотландия) аймағынан көптеген акадиялықтарды Мирамичидегі өзінің бекінісіне қауіпсіздікке әкелді.
Boishébert fought in the Battle of Grand Pré. In the winter of 1747, Ramezay who had marched from Quebec the previous year to support the d'Anville Expedition, ordered his subordinate Nicolas Antoine II Coulon de Villiers with two hundred and fifty Canadians and fifty Mi'Kmaq to fight against Arthur Noble who was stationed at Grand Pré. Boishébert was wounded in the battle fought there on 11 February 1747. Following this French victory he returned to Quebec with the rest of the troops. the British fled. Boishébert, who had lost only one man, returned to the Saint John River with 30 of the most destitute families. After Louisbourg fell on 26 July 1758, Boishébert withdrew, with the enemy in pursuit. He brought back a large number of Acadians from the region around Port Toulouse (St. Peter's, Nova Scotia) to the security of his post on the Miramichi.
Акад босқындары лагері
Бойшеберт депортациядан қашып келген акадиялықтар үшін Шедиак, Мирамичи және Реститгуш өзенінде босқындар лагерьлерін құрды. Ол 1755–56 жылдарының қысын (Шедиак, Нью-Брансуик) онда орналасқан 600 акадиялықпен бірге өткізді. Келесі жылы Бойшеберт Шедиактан Мирамичиге барып, Бобер аралында Le Camp d'Esperance (Үміт шығанағы) лагерін құрды. Бұл лагерьде 1000-нан 3500-ға дейін акадиялықтар болғандығы хабарланды. 1757 жылдың қаңтарына қарай, Камп-д'Эсперанстағы жағдай қорлыққа толы болды және азық-түлік үшін наразылықтар басталды. 1757 жылдың қаңтарында ол Мирамичи өзеніндегі Бобер аралына барып, штабын және акадиялықтарға паналау орнын құрды. Әйгілі Шарль Жерменнің көмегімен ол акадиялықтардың британдықтарға қарсы тұруын қолдауға тырысты. Вулф аймақтан кеткеннен кейін, 1760 жылғы Рестигуш шайқасы Бойшеберттің Пети-Рошельдегі босқындар лагеріндегі бірнеше жүз акадиялықтың тұтқындалуына әкелді. Бойшеберт осы елді мекендерді үнемі бақылап отырды. Бойшеберт ең мұқтаж отбасыларды эвакуациялауға тырысқанына қарамастан, қоныс аударушылар Бобассин аймағынан депортацияланған еді. Оның күш-жігерін 1756 жылдан 1758 жылға дейін акадиялықтардың көпшілігі үшін өте қиын кезеңмен сәйкес келген азық-түлік тапшылығы шектеді. Содан кейін олар Френдшип, Мэн қаласына шабуыл жасады, онда адамдар өлтірілді және басқалары тұтқынға алынды.
For the Acadians fleeing the deportation, Boishebert created refugee camps at Shediac, Miramichi, and on the Restitgouche River. He spent part of the winter of 1755–56 at (Shediac, New Brunswick) with the 600 Acadians stationed there. The following year, Boishebert left Shediac and went to Miramichi and established Le Camp d'Esperance (Cape Hope) at Beaubears Island. This camp was reported to have between 1000 and 3500 Acadians. By January 1757, the conditions at Campe d'Esperance were horrendous and riots began to break out over provisions. In January 1757 he went to Beaubears Island on the Miramichi River and there set up his headquarters and a refuge for the Acadians. With Father Charles Germain's help he tried to sustain the Acadians' resistance to the British. After Wolfe had left the area, the 1760 Battle of Restigouche led to the capture of several hundred Acadians at Boishébert's refugee camp at Petit Rochelle. Boishébert's was constantly vigilant over these settlements. The settlers had already been deported from the region of Beaubassin, despite Boishébert's attempts to evacuate the most destitute families. His efforts were limited by a scarcity of supplies, which coincided from 1756 to 1758 with a period of extreme poverty for most Acadians. They then went on to raid Friendship, Maine, where people were killed and others taken prisoner.
Квебек шайқасы
Бойшеберт 1759 жылы жазда акадиялық еріктілер корпусымен бірге Квебекті қорғауға, сондай-ақ Абрахам жазығындағы шешуші шайқасқа қатысты. Қыста ол Канаданы қорғау үшін күш жинау және көңілі құлаған акадиялықтардың рухын көтеру үшін Акадияға соңғы рет оралды. 1763 жылы Бойшеберт акадиялықтарды Кайеннеге (қазіргі Француз Гвианасы) қоныстандыру жоспарларына қатысты және онда әскери қызметке тағайындалуға сәті түспеді. 1774 жылы оның колониялық әскерлерді тексеруші етіп тағайындалу туралы өтініші қабылданбады. Сол жылы ол Канададағы "La Bouteillerie" иелігін, сондай-ақ Ривьер-Уэль деп те аталатын жерін сатты. 1797 жылдың 9 қаңтарында қайтыс болғанға дейін Франциядағы Раффетода тұрды, ол мүлікті әйелі арқылы алған еді. 1790 және 1791 жылдары Раффето қаласының мэрі болды.
With a corps of Acadian volunteers Boishébert took part in the defence of Quebec in the summer of 1759, and also in the decisive battle on the Plains of Abraham. In the winter he returned for the last time to Acadia, to gather reinforcements for the defence of Canada and to restore the morale of the discouraged Acadians. In 1763 Boishébert was involved in plans for settling Acadians at Cayenne (now French Guiana) and vainly tried to obtain a military appointment there. In 1774 his request for an appointment as inspector of colonial troops was turned down. He sold his Canadian seigneury of La Bouteillerie, also known as Rivière Ouelle, that year. Until his death, on 9 January 1797, he lived in France at Raffetot, a property he had acquired through his marriage. He was mayor of Raffetot in 1790 1791.