Кіріспе
Блискастель – Германияның Саар жеріндегі Саарфальц (Саар Пфальц) ауданындағы қала. Ол Близ өзенінің жағасында, Гомбург (Саар) қаласынан оңтүстік-батысқа қарай, Цвайбриккеннен батысқа қарай және Саарбрюккеннен шығысқа қарай орналасқан.
География
Блискастель – Блисгаудың астанасы және Блисгау биосфералық қорығының орталығында орналасқан. Қала Гомбург, Сент-Ингберт, Цвайбрюккен және Хорнбах қалаларымен, сондай-ақ Герсхайм, Киркель және Мандельбахталь муниципалитеттерімен шектеседі. Близ өзені Блискастель қаласының жанынан өтеді. Нидер-Вюрцбах, Лаутцкирхен және Альшбах аудандары Санкт-Ингберт-Киркель ормандық аймағында жатыр.
Климат
Жылдық жауын-шашын мөлшері жоғары үштен біріне жатады. 70% көрсеткіштер төмен деңгейде. Ең құрғақ ай – сәуір. Желтоқсан айында жауын-шашын көп болады.
Тарих
Бұрынғы Блискастель қамалы 1237 жылы тарихқа сіңген Блискастель графтарының ордасы болды. Соңғы графтың қызы Элизабет 1234 жылы Грэфинталдағы Грэфинталь монастырын табыс етті. Қамал мен билік Сальм графтарына, кейін 1284 жылы Фистингеннен көшіп келген Метц епископы Буркхардқа өтті. 1337 жылдан бастап Блискастель Трир курфюрсттығына қарасты. Вельденц графтары Трирдің шенеуніктерінің қатарында болды. 1440 жылы Трир курфюрсті Якоб I графтықтың жартысын және "Гунгерхирт" иелігін Фридрих фон Ловенштейнге тапсырды. 1522 жылы қала Франц фон Сиккингеннің Трир курфюрстімен болған жанжалы кезінде қиратылды. 1553 жылы Блискастель билігі Нассау-Сарбрюкен графтарына аманатқа берілді. Отыз жылдық соғыс кезінде Блискастель халқы азайып қалды. 1660 жылы 1456 жылдан бері Блискастельде иелік еткен императорлық Фрайер фон дер Лейен Трирден Блискастель әкімшілігін сатып алып, 1661-1676 жылдары ескі орнында жаңа қамал салды. 18 ғасырда фон дер Лейен графтарының кезінде Блискастель қайта гүлденді, өйткені 1773 жылы олар резиденцияларын Кобленцтен Блискастельге көшіріп, қаланы өздерінің резиденциясы ретінде дамытты. Регент Марианна фон дер Лейеннің тұсында Блискастельде мәдени орталық құрылды. Бұдан кейін қарқынды құрылыс жұмыстары жүргізілді. Сарай одан әрі кеңейтілді және Шлоссбергте шағын сарайдың кеңсе қызметкерлері үшін бірнеше әсем сарайлар мен үйлер салынды, оның ішінде Цвайбрюккеннің құрылыс директоры және сәулетшісі Кристиан Людвиг Хаут салған "Шлоссшен" де бар. Сонымен қатар, А. Г. Ф. Гильмар, Маттиас Вайссер, Петер Рейхейс және шебер ағаш шебері Франц Шмитт сияқты басқа да шеберлер жұмыс істеді. Осы кезеңде бұрынғы францискан монастырының шіркеуі, бұрынғы жетімдер үйі және үкімет ғимараты салынды. Француз революциясы кезінде фон дер Лейендер 1793 жылы қуылды, олардың сарайы тоналып, кейіннен қиратылды. 1802 жылы қираған үйінділер алынып тасталды. 1795 жылы Блискастель, Рейннің бүкіл сол жағалауы сияқты, француз билігіне көшті және 1798 жылы Сарр департаментіндегі Блискастель кантонының астанасы болды. 1814 жылы Франция жеңілгеннен кейін Рейннің батысындағы Францияға тиесілі аймақ ең алдымен Mittelrhein бас басқармасына қарады. 1814 жылдан кейін Блискастель кантоны бірлескен австриялық-бавариялық мемлекеттік басқару комиссиясына берілді. 1816 жылы Австрия мен Бавария алмасу туралы келісім жасады, содан кейін Рейнкрейс, кейінірек Бавария Пфальцы Бавария патшалығына қосылды. Блискастель кантоны Цвайбрюккендегі округтік әкімшілікке бағынды, ал 1818 жылы Цвайбрюккендегі Ландкоммиссариатқа, ал 1902 жылы жаңадан құрылған Санкт-Ингберт округтік кеңсесіне қосылды. 1920 жылдан 1935 жылға дейін Блискастель Саар бассейнінің аумағына (Сааргебиет) қарады, ол Ұлттар Лигасының мандаты бойынша 15 жылға француз әкімшілігіне берілді. Нацистік кезеңде Блискастель Саарбрюккеннен басқарылды, 1935 жылға дейін Пфальц Саардың бөлігі, 1940 жылға дейін Саарпфальцтың бөлігі және соғыс аяқталғанға дейін Лотарингиямен бірге "Вестмарк" ретінде. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін Блискастель қаласы бастапқыда француз оккупациялық аймағында болды және 1947 жылдан 1956 жылға дейін жартылай тәуелсіз Саарда болды, 1957 жылдың 1 қаңтарында екінші Саар заңын қабылдамағандықтан Германия Федеративтік Республикасының федералды жеріне айналды. 1974 жылғы аумақтық және әкімшілік реформаның нәтижесінде, сол кезге дейін Санкт-Ингберт округіне қарасты Блискастель жаңадан құрылған Саар Пфальц округіне (қазіргі Саарпфальц округі) қосылды. Сонымен қатар, Блискастель қаласы айналасындағы қауымдастықтарға кеңейтілді. Блискастель 1978 жылдан бері ресми түрде танылған Kneipp шипа курорты болып табылады.
Trier. In 1440, the Elector of Trier, Jakob I, turned over half of the county and the "Hungericht" to the knight Friedrich von Loewenstein. In 1522 the castle was destroyed by Franz von Sickingen in his feud with the Elector of Trier. In 1553 the rule of Blieskastel was pledged to the counts of County of Nassau Saarbrücken. In the Thirty Years' War Blieskastel was depopulated. Around 1660, the imperial Freiherr von der Leyen, who had had possessions in Blieskastel since 1456, acquired the administration of Blieskastel from Trier and, in 1661–1676, built a new castle on the old site. In the 18th century under the Counts von der Leyen Blieskastel experienced a new flowering, as in 1773 they moved their residence from Koblenz to Blieskastel and built up Blieskastel as their seat. Under the regent Marianne von der Leyen a cultural center was established in Blieskastel. A period of brisk building activity followed. The palace was further expanded and on the Schlossberg there were a number of outstanding palaces and mansions for the court officials of the small court, including the so called "Schlößchen", attributed to the Zweibrücken building director and architect Christian Ludwig Hautt. In addition, other master builders worked there, such as A. G. F. Guillemard, Matthias Weysser, Peter Reheis and the master carpenter Franz Schmitt. During this time the former Franciscan monastery church, the former orphanage and the government building were built. With the French Revolution, the von der Leyen were expelled in 1793, their palace plundered and subsequently destroyed. The ruins were removed in 1802. In 1795 Blieskastel, like the entire left bank of the Rhine, came under French rule, and in 1798 was the capital of the canton of Blieskastel in the Sarre Department. With the defeat of France in 1814, the area belonging to France west of the Rhine came first to the Generalgouvernement Mittelrhein. The canton of Blieskastel was placed under the joint Austro Bavarian State Administration Commission after 1814. In 1816 Austria and Bavaria concluded an exchange agreement, after which the Rheinkreis, the later Bavarian Palatinate, was assigned to kingdom of Bavaria. The canton of Blieskastel was subordinated to the district administration in Zweibrücken, and, in 1818, came to the Landkommissariat Zweibrücken, and in 1902 to the newly formed district office Sankt Ingbert. From 1920 to 1935 Blieskastel belonged to the Territory of the Saar Basin (Saargebiet), which was put under French administration by a mandate of the League of Nations for 15 years. In the Nazi era Blieskastel was governed from Saarbrücken, until 1935 as part of Pfalz Saar, until 1940 as part of the Saarpfalz and until the end of the war together with Lorraine as "Westmark". After the Second World War, the city of Blieskastel was initially in the French occupation zone and from 1947 to 1956 in the partly autonomous Saarland, which, after rejection of the second Saar statute on January 1, 1957, became a federal state of the Federal Republic of Germany. As part of a territorial and administrative reform of 1974, Blieskastel, which until then belonged to the district of Sankt Ingbert, became part of the newly created Saar Pfalz Kreis (now Saarpfalz Kreis). At the same time, the city Blieskastel was extended to surrounding communities. Blieskastel has been an officially recognized Kneipp spa resort since 1978.
Көрікті жерлер
Қаланың тарихи орталығы, оның ішінде Блискастель қала үйі (18 ғасырда мемлекеттік ғимарат және жетімдер үйі ретінде салынған), 1691 жылғы Геркулес фонтаны және 1804 жылғы Наполеон фонтаны ("Шлангенбруннен" – Жылан фонтаны) орналасқан. Бұл стиль, әсіресе 1776/77 жылдардағы "Шлойшен" деп аталатын ғимаратта, Цвайбриккеннің құрылыс директоры Кристиан Людвиг Хауттың жұмысы. Ескі Блискастельдің тарихи аймағы барлығы 133 жеке ескерткіштен және жиынтық қорғауға алынған 65 ғимараттан тұрады. Қала Саар-Пфальц барокколық жолында жатыр. Қаланың үстінде бір кезде тұрған қамал, француз революциясы кезінде көп бөлігі қиратылды. Тек 17 ғасырдағы "Оранжерия" сақталған. Ғимараттың бастапқыда он екі аркасы болды, 1982-1986 жылдары қайта жаңартылып, дәрістер, көрмелер мен концерттер үшін пайдаланылады. Бұрынғы қамалдың батысында 1776 жылдан 1778 жылға дейін салынған, қазір католик шіркеуі болып табылатын францискандық реколектердің бұрынғы монастырлық шіркеуі орналасқан. 1778 жылдан 1793 жылға дейін шіркеу "құрылыс шіркеуінің" рөлін атқарды және қазір халық арасында "Schlosskirche" деп аталады. Шіркеуді францискандық шебер Миндр жобалаған, ал құрылысын граф инспекторы Питер Рехайс басқарған. "Хан" өзенінің солтүстігінде 2005 жылдан бері францискандық минориттер бақылап отырған Блискастель қажылық монастыры орналасқан. Қажылық монастырындағы Киелі Крест капелінде 1827 жылдан бері "Жебелері бар Біздің ханым" барокколық картинасы ілулі тұр, ол 1786 жылы Грэфинталдан Блискастелге көшірілген. Бұл сурет – 14 ғасырға тән бірегей пиета (кешкі сурет), онда бес темір ортағасырлық жебе ұштары бар. Аңыз бойынша, жебелерді күнәкарлар атқан. Капелде, бастапқыда Шын Айыпқа арналған қасиетті заттар сақталған, 1682/83 жылдары салынған. Оңтүстік төбеде 1912 жылы салынған нео-барокко стиліндегі протестант шіркеуі орналасқан. Қаланың ерекше белгісі – 4000 жылдық Голенштейн, ол Орталық Еуропадағы ең үлкен менгир саналады және Блискастель жотасында тұр.