Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Жапон фотографы НОТОЦ Хакуио Фучиками (淵上 白陽) (14 қараша 1889 – 8 ақпан 1960) 20 ғасырдың бірінші жартысындағы ең белгілі жапон фотографтарының бірі болды.
Japanese photographer
NOTOC Hakuyō Fuchikami (淵上 白陽) (November 14, 1889 – February 8, 1960) was one of the most prominent Japanese photographers in the first half of the 20th century.
Өмірбаян
Фучиками Кумамото префектурасында дүниеге келген және Сага мен Нагасакиде оқыған. 1922 жылы Фучиками Нихон Кога Гейджитсу Кёкай (Жапония фотосурет өнер қауымдастығы, 日本光画芸術協会) ұйымдастырды және фотосурет журналының бірінші санын жариялады. Ол бұл журналды 1926 жылға дейін шығарып тұрды. 1928 жылы Фучиками Маньчжурияға көшіп, Оңтүстік Маньчжурия темір жолы компаниясында (南満洲鉄道, 満鉄) уақытша жұмыс істеді, ал 1933 жылы Компанияның фотожурналы – «Маншу Гурафу» (満洲グラフ, "Маньчжурия суреті") журналының бас редакторы болды. 1932 жылы Маньчжуриядағы басқа фотографтармен бірге Фучиками «Маншу Шашин Сака Кёкай» (満洲写真作家協会, Маньчжурия фотосуретшілер қауымдастығы) ұйымдастырды және оның органы ретінде «Хикару ока» (光る丘, "Жарқыраған төбелер") журналын жариялады. Фучикамидің Маньчжуриядағы туындылары жапон пикториализмінің негізінде қалыптасты және француз Барбизон мектебінің картиналарымен, сондай-ақ 20 ғасырдың пасторальдық суреттері мен фотосуреттерінен шабыт алды. Алайда, 1932 жылы Маньчжуко құрылғаннан кейін, олар еуропалық «Жаңа Фотография» мен кеңестік конструктивизмнің ықпалын да көрсетті. «Құрылыстағы КСРО» журналы Фучикамидің Маньчжукодағы кен және өнеркәсіптік нысандарды бейнелеуі үшін ерекше маңызды шабыт көзі болды. 2014 жылы жарияланған мақаласында Филипп Шарриер Фучикамидің Маньчжуконы мәңгілікке созылған шаруалар жұмағы ретінде бейнелеуінің, Қытайдың солтүстік-шығысында жапондықтар жүргізіп жатқан агрессивті индустрияландыру және урбанизация жобаларына қатысты бұрмалаушылық екенін айтады. Ол кезде бұл аймақтағы жапондық отаршылдық саясатын қолдау үшін насихат құралы ретінде пайдаланылды. 1941 жылы Фучиками Жапонияға оралып, өмірінің соңына дейін фотосуретке түсірумен айналысты.
Fuchikami was born in Kumamoto Prefecture and studied in Saga and Nagasaki. In 1922 Fuchikami organized Nihon Kōga Geijutsu Kyōkai (Japan Photographic Art Association, 日本光画芸術協会) and published the first issue of the photography magazine Hakuyō (白陽). He continued the publication of this magazine until 1926. In 1928 Fuchikami moved to Manchuria and was temporarily employed by the South Manchuria Railway Company (南満洲鉄道, 満鉄), and in 1933 became a chief editor of the Company's photography magazine Manshū Gurafu (満洲グラフ, "Pictorial Manchuria"). In 1932, with other photographers in Manchuria, Fuchikami organized Manshū Shashin Sakka Kyōkai (満洲写真作家協会, Manchuria Photographic Artists Association) and published Hikaru oka (光る丘, "Shining Hills") as its journal. Fuchikami's Manchuria based works grew out of Japanese pictorialism and drew inspiration from French Barbizon School paintings and 20th Century pastoralist paintings and photographs. However, after the establishment of Manchukuo in 1932 they also reflected the influence of European 'New Photography' and Soviet Constructivist photography. The Soviet periodical USSR in Construction was an especially important source of inspiration for Fuchikami's depictions of mining and industrial installations in Manchukuo. In an article published in 2014 Philip Charrier argues that Fuchikami's depiction of Manchukuo as a timeless agricultural paradise was misleading in relation to the aggressive and disruptive industrialization and urbanization projects being carried out by the Japanese in northeast China. In the context of the times it functioned as propaganda in support of the Japanese colonial project in the region. In 1941 Fuchikami returned to Japan and continued photography until his death.