АҚШ жарыс командасы: Cicci Racing тарихы

Кіріспе

Cicci Racing – NASCAR Xfinity Series жарысына қатысқан американдық кәсіби автокөлік жарысы командасы. Команданың иесі – Нью-Йорк штатының Эльмира қаласынан Фрэнк Чиччи, ал соңғы жүргізушісі – Джей Саутер болған.

Басталуы

FCR алғаш рет Нью-Йорк штатындағы қысқа трасса командасы ретінде жарысқа қатысты. Олар 1985 жылы Шангри-Ла спидвейінде (кейін Tioga Motorsports Park, 2005 жылдан кейін жабылды) «Late Model» дивизионының чемпионы атанды. Сол жылы олар Солтүстік Каролина спидвейінде NASCAR Busch сериясында №67 болып дебют жасады. Джимми Спенсер 30-шы орынға ілікті және 19-шы орында аяқтады. Олар Спенсерді NASCAR-дың Ұлттық модификацияланған турына жарысуға шақырып алды, содан кейін 1986 және 1987 жылдары осы серияда чемпион атанды. 1987 жылғы маусымда Чиччи мен Спенсер Quick Stop Beverage демеушілігімен Busch сериясында тағы екі жарысқа қатысты. 1988 жылы олар Busch сериясында толық уақыт жарысуға шешім қабылдады, команда Team 34 Racing деп аталды. Бірде-бір жарысқа жеңіске жетпесе де, Спенсер 13 рет топ-10-ға кірді және сол маусымда ұпайлар бойынша жетінші орынды иеленді. Олар 1989 жылды үлкен демеушіліксіз бастады, бірақ Спенсер Хикори моторлы жылдамдық трассасында өзінің мансабындағы алғашқы жеңісін оді, содан кейін сол маусымда Ругемоунт және Мертл Бичте тағы екі жарыста жеңіске жетті. Кенеттен, Чиччи Спенсерді босатып, маусымның қалған бөлігінде 34-ші нөмірлі машинаны Рэнди ЛаДжойге жүргізуге рұқсат берді, ол екі рет топ-10-ға кірді. Спенсер екінші Чиччи машинасы, Lowe's Foods №87 машинасымен шектеулі жарысқа қатысты және ол да екі рет топ-10-ға кірді. Маусым соңында ол Winston Cup сериясына өтті.

90-шы жылдардың басында

1990 жылы FCR Клиффорд Эллисонды Gwaltney Meats Buick көлігін жүргізу үшін шақырды. Бірақ Эллисон күресіп, маусымның жетінші жарысынан кейін босатылды. Маусымның қалған бөлігін Джек Спраг басқарды және Оранж Каунтиде алтыншы орынды алды. Бәсекеге қабілеттілікті іздеуде болған Сиччи 1991 жылы Джеффри мен Скотт Велливермен бірігіп, Тодд Бодинді жүргізуші ретінде жалдады. Бодин оларға Budweiser 200 жарысында жеңіс сыйлады және ұпалдар кестесінде жетінші орынға ие болды. Келесі маусымда, Hungry Jack демеушісімен күш алған Бодин үш рет жеңіске жетті және ұпалдар бойынша үшінші орынды алды. 1993 жылы Chevrolet көліктеріне ауысқаннан кейін Бодин тағы үш жарыста жеңіске жетті, бірақ тұрақтылықпен күресіп, ұпалдар бойынша 9-шы орынды иеленді. Маусым соңында ол Butch Mock Motorsports командасына кетті. Оның орнына Майк МакЛафлин келді, ол Fiddle Faddle демеушілігімен жабдықталған көлікте сегіз рет үздік ондыққа кірді.

Басты жылдар

1995 жылы француздық "Мюстард" компаниясы негізгі демеуші болды, ал Маклафлин Довер халықаралық жылдамдық трассасында карьерасындағы алғашқы жеңісін тіркеп, ұпайлар бойынша үшінші орынды иеленді. 1996 жылы жеңіске жете алмағаннан кейін, Маклафлин 1997 жылы тағы екі рет жеңіске жетті және Серияның ең танымал жүргізушісі деп танылды. 1997 жылғы маусымда команда көп машиналы операцияға кеңейді, Бодин үшін No. 36 Stanley Tools Pontiac Grand Prix машинасы дайындалды. Ол бір жарыста жеңіске жетіп, чемпионатта екінші орынды иеленді. 1998 жылы команданың жаңа демеушісі Goulds Pumps болды, олар екі жарыста жеңіске жетіп, ұпайлар бойынша үшінші орынды алды. Маусым соңында Бодин Team Tabasco командасына кетті, ал оның орнына жаңадан келген жүргізуші Мэтт Хаттер келді. Бір рет үздік ондыққа ілескен Хаттер маусым ортасында Дэвид Гринмен ауыстырылды, ол жеті рет үздік бестікке кірді. 1998 жылы Циччи Велливер үшін тағы бір машина пайда болды – No. 30 Slim Jim Chevy, оны Майк Коуп жүргізді. Коуп та тұрақтылық мәселесімен күресті және маусымның қалған бөлігінде Бодинмен алмастырылды. 1999 жылғы маусымға дейін команда өзінің атын Cicci Welliver Racing деп өзгертті. 1999 жылы Тим Федева No. 36 машинасына ие болды, он рет үздік ондыққа кіріп, ұпайлар бойынша 14-орынды иеленді. Бодин жаңадан нөмірленген 66 Phillips Chevy машинасымен жүргізуді жалғастырды және он рет үздік бестікке кірді. Осы уақытта Маклафлин өзіне жаңа орта қажет екенін түсінді және NASCAR қауымдастығының таңқалуына орай командадан Innovative Motorsports командасына кететінін жариялады. Дэвид Грин AFG Glass компаниясының демеушілігімен оның орнына келді. Ол он бір рет үздік ондыққа кіріп, ұпайлар бойынша 9-орынды иеленді. Федева Нью-Гэмпширде жеңіске жетті, бірақ екі рет іріктеуден өте алмады және ұпайлар бойынша 18-орынды алды. Бодин тағы бір жеңіске жетіп, ұпайлар бойынша төртінші орынды иеленді.

Қайта туылу және күресу

2001 жылы Бодин Haas Carter Motorsports командасына өтті, ал Федева оның орнын 66 нөмірімен алмастырды. Осының салдарынан Стэнлидің орнын GNC алды, ал Хэнк Паркер-күллі No. 36 машинасын жүргізді. Грин 34 нөмірімен жарысқа қатысып, алты мәрте үздік ондыққа кірді, бірақ нәтижеге қанағаттанбады және команданы тастап кетті. Паркер мансабындағы алғашқы жеңісін тойлады және ұпалдар тізімінде 15-орынды иеленді. Алайда Федева жаңа машинасымен күресіп, маусымның ортасында босатылды. Жеффри Бодин маусымның қалған бөлігінде жарысқа қатысты, Ричмондта төртінші орынға қол жеткізді. 2002 жылы Уэлливерлер ұзақ жылғы серіктестіктен кейін командадан шықты. Сичи 36 және 66 командаларын Уэйн Джеселге сатты. Джимми Спенсер командаға серіктес ретінде оралды, ал АҚШ Әуе күштері No. 34 машинасына демеушілік жасады, оны жаңадан келген Стюарт Керби жартылай штат бойынша жүргізетін болды. Керби сегіз жарысқа қатысты, бірақ 17-ден жоғары нәтиже көрсетпеді, оның орнын Стив Гриссом басты, ол Ричмондта 22-орыннан жоғары көтеріле алмады. Келесі маусымда бұрынғы Ұлттық футбол лигасының квотербегі Джим Келли демеушілерді тарту үшін серіктес ретінде қосылды. Олар LesCare Kitchens компаниясын сол маусымда жартылай штат бойынша жұмыс істеуге иландыра алды. Маклафлин бұрынғы келісімнің күшін жойғаннан кейін оралды және үздік ондыққа кірді, бірақ LesCare демеушілік міндеттемелерін орындамады, нәтижесінде Спенсер серіктестікті бұзды. Команда содан кейін жабылды, бірақ 2005 жылы Рэнди ЛаДжой жүргізген машинасына Dollar General компаниясы демеушілік жасап қайтадан жарысқа қатысты. ЛаДжой үш мәрте үздік ондыққа кірді, бірақ кейде Тодд Бодин оны ауыстырды және ұпалдар тізімінде 19-орынды иеленді. 2006 жылы Champ Car World Series жүргізушісі Пол Трейси SportClips және American Crew командаларымен 5 жарысқа қатысты. Бодин, Скотт Линч, Карлос Пардо, Кертус Дэвис, Майк Блис, Джейсон Келлер, Джефф Фуллер және Ким Кросби да машинаны жүргізді. Frank Cicci Racing командасының Busch Series-те 20 жылдығына орай, команда 2007 жылғы маусымды ARCA RE/MAX Series-тен келген жаңа жүргізуші Брайан Конзбен және шотландтық Рит компаниясының демеушілігімен өткізуге ниеттенді. Стив Гриссом Дейтонада жарысқаннан кейін, Сичи Конз бен оның демеушісіне қаржылық міндеттемелерін орындамағаны үшін ескерту жасады. Джей Саутер 2007 жылғы маусымның көп бөлігінде машинаны жүргізуге тиіс болды, бірақ команда сәуір айында жұмысын тоқтатты. Олар Zippo 200 жарысына қатысуға тырысты, бірақ оны өткізу үшін жеткілікті қаражат таба алмады.

In 2001, Bodine left for Haas Carter Motorsports, and Fedewa took his place in the 66. Consequently, Stanley was replaced by GNC, and Hank Parker Jr. took over the driving duties for the No. 36. Green stayed in the No. 34 and had six top tens, but was not happy with the results and left. Parker picked up his first career win and finished 15th in points. Fedewa struggled with his new ride however, and would be released midway through the season. Geoffrey Bodine took over for the rest of the season, his best finish being a fourth at Richmond. In 2002, the Wellivers pulled out of the team after a long association. Cicci sold the 36 and 66 teams to Wayne Jesel. Jimmy Spencer returned to the team as a partner, with the United States Air Force came aboard to sponsor the No. 34, which was to be driven by rookie Stuart Kirby on a part time schedule. Kirby ran eight races, but did not finish higher than 17th, and he was replaced by Steve Grissom, who didn't fare any better than a 22nd place run at Richmond. The next season, former National Football League quarterback Jim Kelly came on board as a partner to try to attract sponsors. They could only get LesCare Kitchens to run that season, on a part time basis. McLaughlin returned after a prior deal had fallen through, and had one top ten finish, but LesCare did not live up to their sponsorship obligations, causing Spencer to dissolve the partnership. The team shut down after that, but returned in 2005 with Dollar General sponsoring the car, driven by Randy LaJoie. LaJoie had three top ten finishes, but was replaced by Todd Bodine on occasion, and finished 19th in points. For 2006, Champ Car World Series driver Paul Tracy took the wheel for 5 races with SportClips and American Crew. Other drivers that drove the car included Bodine, Scott Lynch, Carlos Pardo, Kertus Davis, Mike Bliss, Jason Keller, Jeff Fuller and Kim Crosby. For Frank Cicci Racing's 20th year in the Busch Series the team was set to run the full 2007 season with new driver Brian Conz, coming over from the ARCA RE/MAX Series, with Scottish Rite as the sponsor. After Steve Grissom drove at Daytona, it was reported that Cicci has placed Conz and his sponsor on notice for failing to pay its financial obligations. Jay Sauter was to drive the car for most of the 2007 season, but the team suspended operations in April. They attempted to run the Zippo 200 but could not come up with funds to do so.