U2 тобының 2000 жылғы "Kite" әні туралы ақпарат. Жаңа альбомға дайындалу кезіндегі жазбалар, Брайан Эно мен Дэниел Лануаның қатысуы. U2, Kite, ән, альбом.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
2000 жылғы U2 әні
2000 song by U2
"Kite" – ирландтық U2 рок-тобының әні. Ол олардың 2000 жылғы All That You Can't Leave Behind альбомындағы бесінші трек.
"Kite" is a song by Irish rock band U2. It is the fifth track on their 2000 album All That You Can't Leave Behind.
Жазу және жазу
1998 жылдың соңында U2 үш апта бойы продюсерлер Брайан Ино мен Дэниел Лануиспен бірге Hanover Quay Studios-та студиялық альбом үшін жаңа материалды тез әзірлеу үмітімен жұмыс істеді. Эно клавишада, Лануис ритм-гитарада және перкуссияда орындады, алтысы джем-сессияларында әндер жазды. Гитарист The Edge бұл топтық сессиялар көптеген керемет идеяларды тудырмағанын, нәтижесінде ол өзінің жеке музыкалық идеяларын жұмысқа салуға келгенін айтты. Солардың бірі – "Kite" әніне бастау болған тартылған ішектің үзілісі еді. Осы үзілісті естігеннен кейін, қалғандары әнді толығымен импровизациялады. Бұл процесте әнші Боно "дауысы қайта келді" деді, өйткені ол бірнеше жыл бойы дауыс проблемаларымен күресіп келген. "Мен адаммын, мен бала емеспін" деген жолды орындағанда жоғары нотаға шыққанда, студиядағылар таң қалды. Басист Адам Клейтон оны "есте қаларлық сәт" деп атады, "біз бұл дауысты көптен бері естімегенбіз" деді. Ән аяқталуға жақын болғанда, топ толығымен қанағаттанбады және оған "бір жаңалық керек" деп шешті. Сондықтан олар әннің қосымша бөлігін қосты, ал Edge 1964 жылғы Gretsch Country Gentleman гитарасында соло орындады, оны Ampeg Scrambler дисторшн педаліне және Vox AC30 күшейткішіне қосты. Оның айтуынша, солоның қосылуы "әннің осы бөлігін шынайы тірілтті". Әннің сөзі Бононың қыздары Джордан мен Евамен бірге Дублин шығанағына қарап тұрған Киллини төбесіндегі желкенді ұшыруға талпынысынан шабыт алды. Бірақ желкен құлап, Ева үйге барып Tamagotchi-мен ойнауға рұқсат сұрады. The Edge Боноға сөз жазуға көмектесті және олардың шын мәнінде Бононың эмоционалды түрде жабық әкесі Боб Хьюсон туралы екенін сезді, ол сол кезде рактан қайтыс болды. Edge: "Боно оны көре алмады, бірақ мен көре алдым". Боно бала кезінде әкесімен бірге Дублин округінің Skerries немесе Rush қалаларында желкенді ұшыруға талпынған осындай бақытсыз оқиғаны еске алды. "Kite" әнінің музыкасы да әсерлі болды. Ән Edge аранжировкалаған ішектің үзілісімен басталады. Куплеттерде Edge қарапайым қайталамалы слайд-гитара ойнайды, ал хорда Бононың әуелі қайғылы, содан кейін күшті дауысымен және Edge-тің қарбалас гитаралық партияларымен ерекшеленеді. Ән жаңа медиаға сілтеме жасайтын ерекше кодоймен аяқталады. Концертте кодо кейде қайталанады, барлық аспаптарды алып тастап; Боно кейінірек кодоның "оқиғаны уақытқа орнату, бұл сәт деп айту және оны артта қалдыру" арқылы баяндаманы нақтылауға бағытталғанын айтты. The New York Times журналы Elevation Tour концертіне "Жерге орныққан, бірақ аспанға көтерілетін желкендей" деген тақырыппен қарап, әнді "құлап кеткеннен кейін жасалған музыка" деп атады, ол идеализмді тәжірибемен үйлестіреді. Макгрегордағы (Техас штаты) біріккен методист пасторы "Мен өлімнен қорықпаймын / Мен өмір сүруден қорықпаймын" деген әннің жолдарын алып, оны мәсіхшілер Құдайды қатаң судья ретінде қарастырмауы керек және толыққанды өмір сүруден қорықпауы керек деген сеніммен байланыстырды. Лондонның еске алу рәсімі The Door журналының негізін қалаушы және діни қайраткер Майк Яконелли оны қызметтің рухани ортасы ретінде пайдаланды. Автор Вишня Коган Edge-тің түсіндіруін ішінара қайталап, әннің ішкі шыңындағы "Мен адаммын, мен бала емеспін" деген сөздерде Бононың әке және бала рөлінің екіжақтылығын көрді.
For three weeks in late 1998, U2 worked at Hanover Quay Studios with producers Brian Eno and Daniel Lanois in hopes of quickly developing new material for a studio album. With Eno on keyboards and Lanois on rhythm guitar and percussion, the six of them composed songs during jam sessions. Guitarist the Edge said that these group sessions did not produce many great ideas, resulting in him bringing in his own individual musical ideas for them to work on. One of these was a loop of a string section that inspired "Kite". After hearing the loop, the others quickly improvised the entirety of the song. During this process, lead singer Bono said his "voice returned" after several years of him suffering vocal difficulties. After hitting a high note when singing the line "I'm a man, I'm not a child", the others in the studio were taken aback. Bassist Adam Clayton called it a "memorable moment", saying, "I don't think we had heard that voice for a long time." With the song near completion, the band was not entirely satisfied and decided it "needed a twist". As a result, they edited in an additional section of the song and the Edge played a guitar solo on his 1964 Gretsch Country Gentleman, which he plugged into an Ampeg Scrambler distortion pedal and a Vox AC30 amplifier. According to him, the addition of the solo "really made that part of the song come alive". The lyrics were inspired by a kite flying outing on Killiney Hill overlooking Dublin Bay that Bono attempted with his daughters Jordan and Eve. The outing went quickly awry when the kite crashed and Eve asked if they could go home and play with their Tamagotchis. The Edge assisted Bono in writing the lyrics and felt they were actually about Bono's emotionally reserved father, Bob Hewson, who was dying of cancer at the time. The Edge said, "[Bono] couldn't see it, but I could." Bono recalled a similarly ill fated kite flying outing in his own childhood with his father in the County Dublin seaside towns of Skerries or Rush. The music to "Kite" was equally evocative. The song begins with a string loop that the Edge had arranged. The verses feature the Edge playing a simple repeating slide guitar piece, while the chorus featuring an emphatic wail from Bono set against the Edge's churning guitar lines. The song concludes with an odd coda in reference to the new media. In concert the coda is sometimes repeated, with almost all instrumentation dropped out; Bono later said the coda was intended to pinpoint the narrative by "just setting it in time, saying that's the moment, and then leaving it behind you." The New York Times entitled their review of an Elevation Tour concert "Like a Kite, Grounded But Soaring to the Skies", and said the song was "music made after the fall," merging idealism with experience. A United Methodist Pastor in McGregor, Texas took the song's lines "I'm not afraid to die / I'm not afraid to live" and related it to his belief that Christians should not think of God as a stern judge and should not be afraid to live to the fullest, while a London memorial service honoring The Door magazine founder and religious figure Mike Yaconelli used it as the spiritual pivot of the service. Author Višnja Cogan partially echoed Edge's interpretation, seeing the duality of Bono's role as both father and son embodied in the song's interior climax "I'm a man, I'm not a child "
Тікелей өнер көрсетулер
Elevation Tour кезінде "Kite" әні сахнаның үстіндегі скремге проекцияланған айналмалы бейнелермен орындалды, бұл әннің негізгі тақырыбын одан әрі дамытты. 2001 жылы турне кезінде Бононың әкесі Боб Хьюсон ұзаққа созылған қатерлі ісікпен күрескеннен кейін қайтыс болғанда, "Kite" әні қосымша мағынаға ие болды. Боно "Соңғы рок-жұлдыз" деген жолды "Соңғы опера жұлдыздары" деп өзгертті, бұл Бобтың бұрынғы әуесқой опера әншісі болғанын еске салды. Боно U2 Go Home: Live from Slane Castle концерттік жинағында осы әнді көздерінен жас ағызып орындап, оған құрмет көрсетті. Бұл концертте Боб Хьюсонның жерленгенінен кейін бір күн өткенде Slane Castle-де өткен U2 тобының есімде қалған қойылымы көрсетілген. Әнге кіріспес бұрын Боно өзінің әкесі мен Edge-тің әкесі Гарвин Эванстың Нью-Йорктегі Мэдисон авенюімен түнде мас күйде бірге жүріп, "The Silver Fish" дуэтін айтқанын жылы еске алады. "Kite" әні алғаш рет 2006 жылдың 7 қарашасында Австралияның Брисбен қаласында Vertigo Tour турнесінде орындалды. Бұл "Kite" әнінің концерттің соңында орындалуының тұңғыш реті болды және турнедегі Австралия кезеңінде әдеттегі жабылу әні ретінде таңдалды, сондай-ақ Жаңа Зеландияның Окленд қаласындағы алғашқы концертті де аяқтады. 2006 жылдың 11 қарашасында Сиднейдегі Тельстра стадионында жазылған Vertigo Tour турнесінен тікелей орындалған әннің нұсқасы 2007 жылдың 1 қаңтарында "Window in the Skies" әніне қосымша B-side ретінде жарық көрді. Австралиялық нұсқада диджеридуо аспабы қолданылды (әсіресе әннің соңында анық естіледі). Ән Vertigo Tour аяқталғаннан бері орындалмаған, бірақ Оңтүстік Африкадағы концерттерге дайындалу кезінде U2 360° Tour турнесінде репетицияланды.
During the band's Elevation Tour, "Kite" was played to a set of swirling images projected against a scrim above the stage, furthering the song's central theme. "Kite" took on an additional meaning later in 2001 on the tour, when Bono's father, Bob Hewson, died after a long bout with cancer. Bono would alter the line "The last of the rock stars" to "The last of the opera stars", a reference to Bob's past as an amateur opera singer. Bono paid tribute to him with a tearful rendition of this song on the live release, U2 Go Home: Live from Slane Castle, which depicts the band's memorable performance at Slane Castle, one day after Bob Hewson's funeral. Prior to the song, Bono fondly recalls his father and the Edge's father, Garvin Evans, walking down Madison Avenue late night in New York City drunk together and singing "the duet from The Silver Fish". "Kite" was played for the first time on the Vertigo Tour on 7 November 2006 in Brisbane, Australia, when the tour resumed after a long hiatus. It was also the first time that "Kite" has closed a concert, and was the regular closer on the Australian leg of the tour, while it also closed the first show in Auckland, New Zealand. A live version of the song from the Vertigo Tour, recorded in Sydney's Telstra Stadium on 11 November 2006, was released as a B side to "Window in the Skies" on 1 January 2007. The live Australian version featured the use of didgeridoo (especially audible toward the end). The song has not been played since the Vertigo Tour but was rehearsed during the U2 360° Tour before the South African shows.