Игорь Кассини: Жарнамашы, журналист және «Jet set» терминінің авторы

Кіріспе

Орыс-американдық журналист (1915–2002)

Игорь Кассини Лоевский (15 қыркүйек 1915 – 5 қаңтар 2002) – Hearst газеттері желісі үшін жұмыс істеген орыс-американдық сыбыр колумнисі. Ол "Чолли Никербокер" бағанасын жазған журналистердің бірі болды.

Мансап

Ол граф Игорь Кассини Лоевскийдің кіші ұлы болып дүниеге келді. Оның әкесі – ресейлік дипломат Александр Лоевский графы, анасы – танымал ресейлік дипломат Артур Кассинидің қызы, графиня Маргарита Кассини. Игорь публицист ретінде жұмыс істеді, "Celebrity Register" тізімін жүргізді, "Status" атты қысқа өмір сүрген журналдың редакторы болды, ағасы Олег Кассини құрған "House of Cassini" сән үйінің директоры болды. 1950-1960 жылдары ол телеарнада танымал болды, бірақ АҚШ заңдарында талап етілгендей тіркелмеген Доминикан Республикасының диктаторы Рафаэль Трухильоның жалдамалы агенті болды деген айыптаумен сотталды. Кассининің ықпалының ең жоғары нүктесі 1950 жылдары болды, сол кезде Hearst компаниясы оның бағанасы жарияланған газеттердің 20 миллион оқырманға ие екенін мәлімдеді. Ол "Jet set" терминін бұрынғы "кафе қоғамының" – мейрамханалар мен түнгі клубтарда ойын-сауық көретін, көңілдесу өнеріндегі жұлдыздармен араласатын адамдардың жаһандық қозғалысын сипаттау үшін қолданды. Оның псевдонимі Вашингтон Ирвинг жасаған, идеалды Нью-Йорк тұрғыны "Дидрих Никербокер" образын еске түсірді. "Кафе қоғамы" терминін бұрын "New York Journal American" газетінде "Чолли Никербокер" ретінде танымал болған Мори Пол ойлап тапқан. Мансабының кейінгі кезеңінде "Гиги" деп танылған Игорь Техас штатынан келген жас көмекшісі Лиз Смитты жұмысқа алды. Ол сонымен қатар DuMont телеарнасында 1953 жылдың 25 қазанынан 1954 жылдың 28 ақпанына дейін көрсетілген "The Igor Cassini Show" сұхбат бағдарламасының және "Igor Cassini's Million Dollar Showcase" телешоуының жүргізушісі болды. 1963 жылдың 8 қазанында Кассини Доминикан Республикасының диктаторы Рафаэль Трухильоның жалдамалы агенті болғаны және Шетелдік агенттерді тіркеу туралы заңда белгіленген талаптарға сәйкес тіркелмегені туралы қылмыстық айыптауларға қатысты "nolo contendere" деп мойындады. 1961 жылы Трухильо қайтыс болғаннан кейін Доминикан Республикасының жаңа үкіметі Кассинидің байланыстары мен оның ағасы Олегтің, бірінші ханымның сүйікті сәнгерінің көмегімен Кеннеди әкімшілігіне ықпал етуге қабілеттілігіне байланысты жалдағанын дәлелдейтін құжаттарды жариялады. Кассини 10 000 доллар айып төледі және Hearst компаниясындағы жұмысынан айырылды. Оның Жанна Моллимен бірлесіп жазған автобиографиясы "Мен бәрін қайтадан жасаймын: Игорь Кассинидің өмірі мен заманы" 1977 жылы жарық көрді.

He was born Count Igor Cassini Loiewski, the younger son of Count Alexander Loiewski, a Russian diplomat, and Countess Marguerite Cassini, daughter of aristocratic Russian diplomat Arthur Cassini. Igor worked as a publicist, ran the Celebrity Register, edited a short lived magazine called Status, was a co director of the fashion company House of Cassini, founded by his elder brother, Oleg Cassini, and was a television personality in the 1950s and 1960s, until he was convicted of being a paid agent of the dictator of the Dominican Republic Rafael Trujillo without registering, as required by U. S. law. Cassini's height of influence was in the 1950s, when the Hearst chain claimed 20,000,000 readership for papers that carried his column. He coined the term "Jet set" to describe the global movements of what had been "café society" — those who entertained at restaurants and night clubs and hobnobbed with the stars of the entertainment industry. His pen name evoked the fictional quintessential New Yorker, "Diedrich Knickerbocker", who was created by Washington Irving. The term "café society" had been invented by Maury Paul, Cassini's predecessor as "Cholly Knickerbocker" at the New York Journal American. Later in his career, Igor, who was known as "Ghighi", hired a young assistant from Texas named Liz Smith. He also was the host of The Igor Cassini Show, an interview program that aired on the DuMont Television Network from October 25, 1953, to February 28, 1954, as well as another television program, Igor Cassini's Million Dollar Showcase. On October 8, 1963, Cassini pleaded "nolo contendere" to criminal charges that he had been a paid agent of Rafael Trujillo, the dictator of the Dominican Republic, and had failed to register as required by the Foreign Agent Registration Act. After Trujillo died in 1961, the new government of the Dominican Republic released evidence showing that Cassini had been hired on the basis that he could use his contacts and those of his brother, Oleg, one of the First Lady's favorite dress designers, to influence the Kennedy Administration. Cassini paid a fine of $10,000 and lost his job with Hearst. His autobiography, co written with Jeanne Molli, I'd Do It All Over Again: The Life and Times of Igor Cassini, appeared in 1977 .

Отбасы және балалық шағы

Ол Ресей империясының Севастополь қаласында дүниеге келді, ал оның үлкен ағасы Олег Кассини бірінші ханым Жаклин Кеннедиге киім тігуімен әйгілі болған сәнгер болды. Олар итальяндық орыс аристократы, графша Маргарита Кассини және оның күйеуі, орыс дипломаты граф Александр Лоевскийдің ұлдары еді. Оның шешесінің әкесі, Артур Пол Николас Кассини, Болоньяның Маркизі де Капуцучи, граф Кассини, Уильям Маккинли мен Теодор Рузвельт басқарған кезде АҚШ-тағы Ресей елшісі болды. Кейін Кассинидің әкесі әйелінің тегін қабылдады, оны одан беделдірек деп санады. 1917 жылғы Ресей революциясынан кейін отбасының мәртебесі мен қызығы жоғалғаннан кейін, олар Италияға көшті, онда Маргарита Кассини сән дизайнері болып жұмыс істеді. Игорь Кассини Лоевский Италияда өсті және 1936 жылы ата-анасы мен үлкен ағасымен бірге АҚШ-қа көшіп келді.

Некелер

Оның 1940 жылғы алғашқы некесі «Америкалық газетшілер арасындағы ең сұлу қуыршақ» деп аталған Хёрст журналисі Остин Берн МакДоннеллмен (1920–1991) болды. Ол сондай-ақ «Желмен кеткендер» фильміндегі Мелани Уилкс рөліне кастингтен өтті. Некеге тұрған кезде Игорь АҚШ азаматы болып тіркелген еді, және олар екеуі «Вашингтон Таймс Геральд» газетінде жұмыс істеді. Олардың балалары болған жоқ. «Бутси» деп лақапталған ол 1947 жылы ажырасып, келесі жылы Уильям Рэндольф Херст кішінің үшінші әйелі болды. Кассинимен некеде тұрған кезінде ол «Осы сүйкімді адамдар» атты «Вашингтон Таймс Геральд» газетінің әлеуметтік бағанасын «Остин Кассини» және «Остин» деген псевдонимдермен жазды. Оның екінші әйелі – модель Элизабет Дарра Уотерс (1929 ж.т.), Франк Александр Уотерс пен Нью-Йорк штатының Бедфорд қаласынан Элеонора Ван Бускирк қызы, онымен 1948 жылы үйленді және 1952 жылы ажырасты. Олардың Марина есімді қызы болды. 1952 жылы үйленген үшінші әйелі Шарлин Стаффорд Райтсман (1927–1963), Чарльз Б. Райтсманның кіші қызы, мұнай магнаты, оның француз және австриялық жиһаздар коллекциясы – оның көп бөлігі Деннинг пен Фуркаде дизайнерлері арқылы алынған – және декоративтік өнер Метрополитен мұражайының бірнеше галереясын толтырды. Ол бұрын (1947–1950) актер Хельмут Дантине үйленген, одан Дана Райтсман Дантин есімді ұлы болған. Кассинимен бірге олардың Александр есімді ұлы болды. 1963 жылдың 8 сәуірінде, өзінің 14 жасар келіні Марина Кассинимен бірге, жасөспірім теледидардан 35-ші «Оскар» марапаттау салтанатын тамашалап отырғанда, Шарлин Кассини 30 ұйқы таблеткасын жұтып, келесі күні қайтыс болды. Ол АҚШ-тың тіркеу заңына сәйкес шетелдік үкіметтің агенті ретінде тіркелмегені үшін Генерал прокурор Роберт Ф. Кеннеди күйеуін айыптағаннан кейін күйзеліске түскенін айтты. Кассининің құрылуына көмектескен «Мартиал энд Компани» атты жарнамалық агенттік Доминикан Республикасын клиент ретінде алды, нәтижесінде Кассини, кем дегенде, АҚШ Әділет министрлігінің пікірінше, Кариб теңізі елдерінің агенті ретінде жауапты болды. Шарлин Кассини сонымен қатар шағын тұрмыстық оқиғадан кейін бас ауруынан зардап шекті, шаңғы тренері досының өзіне қол жұмсауынан кейін депрессияға ұшырады және әкесімен қарым-қатынасы ушығып кетті. Әйелінің өлімінен кейін Кассини кешірек былай деп жазды: «Біз пәтерді, әсіресе оның шкафтарын, вазалардың ішінде, төсек-орынның астында, аяқ киімдерінің және киімдерінің қалталарында жасырылған түрлі-түрлі дәрілермен толы екенін көрдік». Кассинидің төртінші әйелі актриса Джанна Лу Мюллер, көбінесе Надя Кассини ретінде танымал, онымен 1969 жылы үйленді және 1972 жылы ажырасты. Бесінші әйелі – топ-модель Бренда Митчелл, ол да ажырасып кеткен. Олардың екі ұлы болды: Николас, бұрын Nationwide Tour-да кәсіби гольфшы болған, және халықаралық жылжымайтын мүлікпен айналысатын Димитрий.

His first marriage, in 1940, was to Austine Byrne McDonnell (1920–1991), a Hearst journalist known as "The Most Magnificent Doll Among American Newspaperwomen". She also screen tested for the role of Melanie Wilkes in the motion picture Gone with the Wind. At the time of their marriage, Igor had already been naturalized as a U. S. citizen and they both worked for the Washington Times Herald. They had no children. Known as Bootsie, she divorced him in 1947 and the next year became the third wife of William Randolph Hearst Jr. During and after her marriage to Cassini, she wrote "These Charming People", the society column of Washington Times Herald, under the bylines Austine Cassini and Austine. His second wife was fashion model Elizabeth Darrah Waters (b.1929), daughter of Frank Alexander Waters and Eleanor Van Buskirk of Bedford, NY, whom he married in 1948 and divorced in 1952. The couple had one daughter, Marina. His third wife, whom he married in 1952, was Charlene Stafford Wrightsman (1927–1963), the younger daughter of Charles B. Wrightsman, an oil millionaire whose collection of French and Austrian furniture — much of which was acquired through the designers Denning & Fourcade — and decorative arts fills several galleries at the Metropolitan Museum. She was previously married (1947–1950) to the actor Helmut Dantine, by whom she had a son, Dana Wrightsman Dantine. She and Cassini had one son, Alexander. On April 8, 1963, while in her bedroom, with her 14 year old stepdaughter, Marina Cassini, by her side, as the teenager watched the 35th Academy Awards on television, Charlene Cassini swallowed 30 sleeping pills and died the next day. She reportedly was distraught after Attorney General Robert F. Kennedy indicted her husband for failing to register under the U. S. Registration Act, as an agent of a foreign government. A public relations agency Cassini helped found, Martial & Company, acquired on the Dominican Republic as a client, leaving Cassini responsible, at least as the United States Department of Justice was concerned, as an agent of the Caribbean nation. Charlene Cassini also suffered from headaches following a minor household accident, was depressed after the suicide of a ski instructor friend, and had become bitterly estranged from her father. After his wife's death, Cassini later wrote, "We discovered the apartment, particularly her closets, littered with all kinds of pills, hidden in vases, under linens, stuffed in her shoes and the pockets of her clothes." Cassini's fourth wife was the actress Gianna Lou Müller, better known as Nadia Cassini, whom he married in 1969 and divorced in 1972. His fifth wife was Brenda Mitchell, a top fashion model, from whom he also was divorced. They had two sons, Nicholas, formerly a professional golfer on the Nationwide Tour and Dimitri, who is involved in international real estate.

Өлім

Ол Манхэттендегі үйінде 86 жасында табиғи себептерден көз жұмды.