Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Луис Бухальтер, Луис Лепке немесе Лепке Бухальтер (6 ақпан 1897 – 4 наурыз 1944) – американдық еврей ұйымдасқан қылмыскер және 1930-жылдары "Murder, Inc." атты мафиялық кісі өлтірушілер тобының басшысы. Бухальтер сол дәуірде Нью-Йорктегі ең ірі жұмысшы кәсіподақтарының қорқытушысы болды. Чарльз Биргер мен Бухальтер – Ұлттық қылмыс синдикатының басшыларының арасында кісі өлтіргені үшін сотталғаннан кейін өлім жазасына кесілген жалғыз екеуі. Бухальтер "өзенге" Синг-Синг түзеу колониясына жіберілгеннен кейін, танымал "Олд Спарки" электр орындығы арқылы өлім жазасына кесілді.
American mob boss
Louis Buchalter, known as Louis Lepke or Lepke Buchalter, (February 6, 1897March 4, 1944) was a Jewish American organized crime figure and head of the Mafia hit squad Murder, Inc., during the 1930s. Buchalter was one of the premier labor union racketeers in New York City during that era. Charles Birger and Buchalter are the only National Crime Syndicate bosses to be executed after being convicted of murder. Buchalter was executed using the infamous "Old Sparky" electric chair after being sent "up the river" to Sing Sing Correctional Facility.
Өмірбаян
Бухальтер 1897 жылғы 6 ақпанда Нью-Йорк қаласының Манхэттен ауданындағы Лоуэр-Ист-Сайдта орыс еврей отбасында дүниеге келді. Анасы Роза Бухальтер оны "Лепкелех" ("идиш тілінде "кішкентай Луи") деп атаған, кейіннен ол "Лепке" деп қысқартылды. Луи Бухальтердің бір әпкесі және үш ағасы болды: біреуі тіс дәрігері, екіншісі колледж профессоры және раввин, ал үшіншісі фармацевт болды. Оның әкесі Барнетт Бухальтер – Ресейден келген иммигрант, Лоуэр-Ист-Сайдта аппараттық дүкен иесі болған. 1909 жылы, Бухальтер 12 жасқа толғанда, әкесі қайтыс болды. 1910 жылы Бухальтер бастауыш мектепті бітіріп, театрлық тауарларды сату жұмысына орналасты. Лоуэр-Ист-Сайдтағы рабби Якоб Джозеф мектебінде оқыған, онда ол үздік оқушылар тізіміне енген. Одан кейін анасы денсаулығына байланысты Аризонаға көшіп кетті, Бухальтерді әпкесі Сараның қамқорлығына қалдырды. Бірақ Бухальтер оның бақылауынан шығып кетті. 1915 жылдың соңында немесе 1916 жылдың басында Бухальтер Коннектикут штатының Бриджпорт қаласындағы еңісімен бірге тұруға кетті. 1920 жылғы 22 қаңтарда Бухальтер ұрлық талпырысы үшін 30 айға сотталып, Синг-Сингке қайта оралды. Бухальтер мен Шапиро Шығыс Парквейдегі (135) жаңа және сәнді үйлерге, дінге берілген отбасыларымен бірге (Бруклиндегі Union Temple және Kol Israel Synagogue) көшіп келді. Кейінірек Бухальтер отбасымен Манхэттеннің эксклюзивті Орталық Парк Батыс бөлігіндегі пентхауста тұрды. 1927 жылы Бухальтер мен Шапиро Джейкоб Оргенді (Литтл Оги) өлтіргені және криминалдық бәсекелесі, ирланд-американдық контрабандист Джек Даймондты өлтіруге талпынғаны үшін тұтқындалды. Алайда, дәлелдердің жетіспеуіне байланысты айыптаулар кейіннен алынып тасталды. 1931 жылғы 20 тамызда Бухальтер Нью-Йорк қалалық әкімшілігінде орыс текті британдық жесір Бетти Вассерманға үйленді. Бухальтер Беттидің бұрынғы некесінен туған баласын асырап алды.
Buchalter was born to a Russian Jewish family in the Lower East Side neighborhood of the Manhattan borough of New York City on February 6, 1897. His mother, Rose Buchalter, called him "Lepkeleh" ("little Louis" in Yiddish), which later became "Lepke". Louis Buchalter had one sister and three brothers; one brother eventually became a dentist, another brother a college professor and rabbi, and the third brother a pharmacist. His father, Barnett Buchalter, was a Russian immigrant who operated a hardware store on the Lower East Side. In 1909, when Buchalter was 12, his father died. In 1910, Buchalter finished elementary school and started a job selling theatrical goods. Reportedly, on the Lower East Side, he attended the Rabbi Jacob Joseph School, where he was an "honor roll" student. Soon after, his mother moved to Arizona for health reasons, leaving Buchalter in the care of his sister, Sarah. However, Buchalter was beyond her control. In late 1915 or early 1916, Buchalter went to live with his uncle in Bridgeport, Connecticut. On January 22, 1920, Buchalter returned to Sing Sing on a 30 month sentence for attempted burglary. Buchalter and Shapiro moved into new and fashionable luxury buildings on Eastern Parkway (135) with family who were active synagogue goers (Union Temple and Kol Israel Synagogue of Brooklyn). In later years, Buchalter and his family lived in a penthouse in the exclusive Central Park West section of Manhattan. In 1927, Buchalter and Shapiro were arrested for the murder of Jacob Orgen (Little Augie) and the attempted murder of Irish American bootlegger Jack Diamond, a criminal rival. However, the charges were later dropped due to a lack of evidence. On August 20, 1931, Buchalter married Betty Wasserman, a British born widow of Russian descent, at New York City Hall. Buchalter adopted Betty's child from her previous marriage.
"Құқық қорғау" АҚ
1930 жылдардың басында Бухальтер Коза Ностра мафиоздары үшін жалдамалы кісі өлтірулерді жүзеге асырудың тиімді жолын құрды; оның есімі болған жоқ, бірақ 10 жылдан кейін баспасөз оны Murder, Inc деп атады. Коза Ностра мафиоздары осы кісі өлтірулерге ешқандай қатысы жоқ екенін көрсеткісі келді. Бухальтердің серігі, мафиози Альберт Анастасия, Коза Нострадан Бухальтерге жалдамалы кісі өлтіру туралы өтінішті жеткізеді. Бухальтер бұл жұмысты Бруклиннен шыққан еврей және итальяндық көше тобының мүшелеріне тапсыратын. Бұл жалдамалы кісі өлтірушілердің ешқайсысының ірі қылмыстық топтармен байланысы болмады. Егер олар ұсталса, олар Коза Ностра жұмыс берушілерін қылмысқа қатыстыра алмайды. Бухальтер өз кісі өлтіру шарттары үшін сол кісі өлтірушілерді пайдаланды. Murder, Inc кісі өлтірушілері жақын арада мафиози басшылары үшін бүкіл ел бойынша тапсырмаларды орындап жатты. 1935 жылы Бухальтер ең маңызды кісі өлтіруін ұйымдастырды: күшті Нью-Йорк гангстері Датч Шульцті. Шульц Ұлттық қылмыстық синдикатқа, мафиоздардың конфедерациясына, Нью-Йорк округінің прокуроры Томас Дьюиді өлтіруді ұсынды. Синдикаттың негізін қалаушы және жетекші мафиози Чарльз "Лакки" Лучано Дьюиді өлтіру үлкен құқық қорғау шараларына әкеледі деп мәлімдеді. Ашуланған Шульц Дьюиді бәрібір өлтіремін деп, кездесуден шығып кетті. Алты сағаттық кеңестен кейін Комиссия Бухальтерге Шульцті жоюды бұйырды. 1935 жылдың 23 қазанында Шульц Ньюарк, Нью-Джерсидегі тавернада атылып, келесі күні алған жарақатынан қайтыс болды. 1941 жылы Бухальтердің кісі өлтірушісі Чарльз "Бұқа" Уоркман Шульцтің өлтірілуіне қатысы бар деген айып тағылды. 1935 жылы құқық қорғау органдары Бухальтер мен Шапироның 250 адамды жұмысқа алғанын және Бухальтердің жылына 1 миллион доллардан астам (қазіргі шарттарда) табыс тапқанын бағалады. Олар Нью-Йорк штабындағы жүк тасымалы, нан пісіру және киім өндірісі салаларындағы алаяқтықтарды бақылады.
In the early 1930s, Buchalter created an effective process for performing contract killings for Cosa Nostra mobsters; it had no name, but the press 10 years later called it Murder, Inc. The Cosa Nostra mobsters wanted to insulate themselves from any connection to these murders. Buchalter's partner, mobster Albert Anastasia, would relay a contract request from the Cosa Nostra to Buchalter. In turn, Buchalter would assign the job to Jewish and Italian street gang members from Brooklyn. None of these contract killers had any connections with the major crime families. If they were caught, they could not implicate their Cosa Nostra employers in the crimes. Buchalter used the same killers for his own murder contracts. The Murder, Inc., killers were soon completing jobs all over the country for their mobster bosses. In 1935, Buchalter arranged his most significant murder: the powerful New York gangster Dutch Schultz. Schultz had proposed to the National Crime Syndicate, a confederation of mobsters, that New York District Attorney Thomas Dewey be murdered. Co founder of the Syndicate and leading mafioso Charles "Lucky" Luciano argued that a Dewey assassination would precipitate a massive law enforcement crackdown. An enraged Schultz said he would kill Dewey anyway and walked out of the meeting. After six hours of deliberations The Commission ordered Buchalter to eliminate Schultz. On October 23, 1935, Schultz was shot in a Newark, New Jersey tavern, and succumbed to his injuries the following day. In 1941, Buchalter killer Charles "The Bug" Workman was charged in the Schultz murder. In 1935, law enforcement estimated that Buchalter and Shapiro had 250 men working for them, and that Buchalter was grossing over $1 million ($ in current dollar terms) per year. They controlled rackets in the trucking, baking, and garment industries throughout New York.
Төмендеу
1936 жылдың 13 қыркүйегінде "Murder, Inc." қылмыстық топтың мүшелері Бухальтердің бұйрығымен әрекет етіп, Бухальтер мен Шапиро кепілдікпен босатылғаннан кейін із-түссіз жоғалып кетті. 13 қарашада екеуі де сотқа келмей-ақ екі жылға федералды түрмеге кесілді. Кейіннен екеуі де үкімге шағымданды, бірақ 1937 жылдың маусым айында екеуінің де айыптаулары күшінде қалды. 1937 жылдың 1 желтоқсанында іздейтін Бухальтер АҚШ-қа героин контрабандасы жасау үшін федералды сотта айыпталды. Схема Қытайдан Францияға, содан Нью-Йоркке теңіз жолымен саяхаттайтын жас әйелдер мен жұбайлардың багажында жасырылған героинге қатысты. Лепке АҚШ кеденшілеріне багажды тексермеу үшін пара берді. 1938 жылдың 14 сәуірінде Шапиро Нью-Йорктегі билік органдарына өздігінен бас берді. Дегенмен, Бухальтер қашқын күйінде қалды. Келесі екі жыл ішінде Америка Құрама Штаттары мен Еуропа бойынша кең ауқымды іздеу-құру жұмыстары жүргізілді, Бухальтердің Польша мен Палестинада жасырынып жүргені туралы хабарлар тарады. 1939 жылдың 29 шілдесінде Томас Дьюи Нью-Йорк қаласынан Бухальтерді ұстаған кез келген адамға 25 000 доллар сыйақы ұсынды, бірқатар шешілмеген қылмыстық құқық бұзушылықтарына сілтеме жасап. 1939 жылдың 24 тамызында Бухальтер Манхэттендегі қонақ үйдің алдында ФБР директоры Дж. Эдгар Гуверге өздігінен бас берді. Бас беру туралы келісімді журналист және радио хабаршысы Уолтер Винчелл келісті деп хабарланды. Кейіннен Бухальтер қашқын ретінде өткен уақытының барлығында Нью-Йорк қаласында жасырынып жүргені анықталды. Бухальтер есірткі сату қылмысы бойынша сотталғаннан кейін, оны сотқа беру үшін Нью-Йорк штатына жіберді. 1940 жылдың 5 сәуірінде Бухальтер осы айыптаулар бойынша 30 жылдан өмір бойына бас бостандығынан айырылды. Алайда Бухальтер есірткі сату үшін 14 жылға сотталғаннан кейін Канзастағы Ливенворт федералды түрмесіне жіберілді. Дегенмен, Бухальтер бұл кісі өлтіру ісі бойынша сотқа ешқашан бармады.
On September 13, 1936, Murder, Inc. killers, acting on Buchalter's orders, While out on bail, both Buchalter and Shapiro disappeared. On November 13, both men were sentenced in absentia to two years in federal prison. The two men later appealed the verdict, but in June 1937 both convictions were upheld. On December 1, 1937, the fugitive Buchalter was indicted in federal court on conspiracy to smuggle heroin into the United States. The scheme involved heroin hidden in the trunks of young women and couples traveling by ocean liner from China to France, then to New York City. Lepke bribed U. S. customs agents not to inspect the trunks. On April 14, 1938, Shapiro surrendered to authorities in New York. However, Buchalter remained a fugitive. Over the next two years, an extensive manhunt was conducted in both the United States and Europe, with reports of Buchalter hiding in Poland and Palestine. On July 29, 1939, Thomas Dewey requested that the City of New York offer a $25,000 reward for Buchalter's capture, citing a string of unsolved gangland murders. On August 24, 1939, Buchalter surrendered to FBI chief J. Edgar Hoover in front of a Manhattan hotel. The surrender deal was allegedly negotiated by the columnist and radio broadcaster Walter Winchell. It was later revealed that Buchalter had been hiding in New York City during his entire time as a fugitive. After Buchalter was convicted on the federal narcotics trafficking charges, federal authorities turned him over to New York State for trial on labor extortion charges. On April 5, 1940, Buchalter was sentenced to 30 years to life in state prison on those charges. However, Buchalter was sent to Leavenworth Federal Penitentiary in Kansas to serve his federal sentence of 14 years for narcotics trafficking. However, Buchalter never went to trial on this killing.
Қылмыс ісі
1941 жылдың 9 мамырында Бухальтер 1936 жылғы Розенді өлтіру ісі бойынша, сондай-ақ тағы үш кісі өлтіргені үшін Нью-Йорк штатының сотына тартылды. Бухальтердің Розенді өлтіруге берген бұйрығын 1940 жылы мемлекеттік куәлік берген мафиози Абе Релес естіп, Бухальтерді төрт кісі өлтіруге кінәлады. Розенді өлтіру ісі бойынша сотталу үшін Левенворттан Бруклинге қайтарылған Бухальтердің жағдайы Альберт "Тик-Ток" Танненбаумның куәлігімен нашарлады. 1941 жылдың 30 қарашасында сағат 02:00-де төрт сағаттық кеңес соң Бухальтер бірінші дәрежелі кісі өлтіруде кінәлі деп танылды. Бухальтердің адвокаттары дереу шағымдануға кірісті. 1942 жылдың қазан айында Нью-Йорк апелляциялық соты Бухальтердің айыбы мен өлім жазасын 4:3 дауыспен қолдады. (People v. Buchalter, 289 N. Y. 181) Екі судья келіспеді, олар дәлелдердің өте әлсіз екенін және қалай бағалауға болатынына қатысты алқабилерге берілген нұсқаулардағы қателіктер жаңа сот процесін қажет ететіндей зиян келтіргенін айтты. Үшінші судья да келісті, бірақ оның пікірінше, кінәлі деп тануға жеткілікті дәлелдер болмағандықтан, айыптама толығымен алынып тасталуы керек (дәлелдердің жетіспеуі қайта қарауды білдірмейді). Бухальтердің адвокаттары АҚШ Жоғарғы Сотына шағымданды. АҚШ Жоғарғы Соты Бухальтердің істі қарау туралы өтінішін қабылдады. 1943 жылы сот Бухальтердің кінәлі екенін 7:0 дауыспен, екі судья қатыспаған күйде растады. (319 U. S. 427 (1943)). Оның шағымдары енді таусылды.
On May 9, 1941, Buchalter was arraigned in New York state court on the 1936 Rosen murder along with three other murders. Buchalter's order for the Rosen hit had been overheard by mobster Abe Reles, who turned state's evidence in 1940 and implicated Buchalter in four murders. Returned from Leavenworth to Brooklyn to stand trial for the Rosen slaying, Buchalter's position was worsened by the testimony of Albert "Tick Tock" Tannenbaum. Four hours into deliberation, at 2 am on November 30, 1941, the jury found Buchalter guilty of first degree murder. Buchalter's lawyers immediately filed an appeal. In October 1942, the New York Court of Appeals voted four to three to uphold Buchalter's conviction and death sentence. (People v. Buchalter, 289 N. Y. 181) Two dissenting judges thought the evidence was so weak that errors in the jury instructions as to how to evaluate certain testimony were harmful enough to require a new trial. The third dissenter agreed, but added that, in his opinion, there was insufficient evidence to sustain a guilty verdict, so the indictment should be dismissed altogether (failure of proof means no retrial). Buchalter's lawyers then appealed to the U. S. Supreme Court. The United States Supreme Court granted Buchalter's petition to review the case. In 1943, the Court affirmed the Buchalter conviction seven to zero, with two justices abstaining. (319 U. S. 427 (1943)). His appeals were now exhausted.
Атқару
АҚШ Жоғарғы Соты Бухалтердің сотталғанын растағанда, ол Левенворт федералды түрмесінде рэкетке байланысты жазасын өтеуде болды. Нью-Йорк штатының билігі федералды үкіметтен Бухалтерді өлім жазасын орындау үшін беруді талап етті. 1944 жылдың 21 қаңтарында көптеген кешігулер мен қызу пікірталас туғаннан кейін федералды агенттер Бухалтерді штат билігіне тапсырды, олар оны дереу Синг-Синг түрмесіне жеткізді. Бухалтер бірнеше рет рақым сұрады, бірақ олар қабылданбады. 1944 жылдың 4 наурызында Луи Бухалтер Синг-Синг түрмесінде электр орындығында өлім жазасына кесілді. Ол соңғы сөздерін айтпады. Бухалтердің өлім жазасын орындаудан бірнеше минут бұрын оның лейтенанттары Вайс және Капоне де өлім жазасына кесілді.
When the U. S. Supreme Court confirmed Buchalter's conviction, he was serving his racketeering sentence at Leavenworth Federal Prison. New York State authorities demanded that the federal government turn over Buchalter for execution. On January 21, 1944, after many delays and much controversy, federal agents finally turned Buchalter over to state authorities, who immediately transported him to Sing Sing prison. Buchalter made several pleas for mercy, but they were rejected. On March 4, 1944, Louis Buchalter was executed in the electric chair in Sing Sing. He had no final words. A few minutes before Buchalter's execution, his lieutenants Weiss and Capone were also executed.
Танымал мәдениетте
1950 жылдардың аяғы мен 1960 жылдардың басында Букальтер 1960 жылғы "Murder, Inc." фильмінде Дэвид Дж. Стюартпен, 1959 жылғы "The Untouchables" телесериалында Джин Рот, Роберт Каррикарт және Джозеф Раскинмен, ал "The Lawless Years" телесериалында Джон Вивиан мен Шепард Сандерспен сомдалды. 1975 жылғы Тони Кертис ойнаған "Лепке" фильмі Букальтердің өміріне негізделген. Басқа бейнелеулерге 1981 жылғы Рон Макстың "Gangster Wars" фильмі кіреді. Букальтер сондай-ақ танымал HBO телесериалының бірінші маусымының сегізінші бөлімі – "Теннесси Молтисанти аңызында" еске алынған. Ақын Роберт Лоуэлл 1940 жылдары түрмеде Букальтермен кездесті, ол бұрынғысы ар-ождан себептерімен қамауға алынған еді. Лоуэлл Букальтерді (ол оны "Царь Лепке" деп атайды) өзінің "Life Studies" (1959) кітабында жарияланған "West Street және Лепке естеліктері" өлеңінде сипаттаған. Лоуэллдің өлеңінде Лепке өлім жазасына кесілген алдында лоботомия жасалғаны айтылады. Олардың кездесуі 1993 жылғы "Romeo Is Bleeding" фильмінде талқыланады, онда Лепке ол біреуді өлтіргені үшін түрмеде отырғанын, ал Лоуэлл ол біреуді өлтірмегені үшін түрмеде отырғанын айтады. "The Making of the Mob: New York" (2015) фильмінде Букальтерді Эван Боймель сомдады. Букальтердің еңбек рекеті және қорқытуы Эндрю Гростың 2018 жылғы "Button Man" романында кеңінен көрсетілген, ол Гростың анасының Нью-Йорк қаласындағы киім өнеркәсібіндегі мансабына ішінара негізделген.
During the late 1950s and early 1960s, Buchalter was portrayed by David J. Stewart in the 1960 film Murder, Inc.; by Gene Roth, Robert Carricart, and Joseph Ruskin in The Untouchables television series of 1959; as well as by John Vivyan and Shepherd Sanders in The Lawless Years television series. The 1975 film Lepke, starring Tony Curtis, was based on Buchalter's life. Other portrayals include the 1981 film Gangster Wars by Ron Max. Buchalter was also mentioned in "The Legend of Tennessee Moltisanti", episode eight of the first season of the popular HBO television series The Sopranos. The poet Robert Lowell encountered Buchalter in prison during the 1940s, when Lowell was incarcerated for being a conscientious objector. Lowell described Buchalter (whom he calls "Czar Lepke") in his poem "Memories of West Street and Lepke", published in his book Life Studies (1959). Lowell's poem claims that prior to execution, Lepke had been lobotomized. Their meeting is discussed in the 1993 film Romeo Is Bleeding, where Lepke says he's in prison because he killed someone and Lowell says he's in prison because he didn't kill someone. The Making of the Mob: New York (2015) – Buchalter was portrayed by Evan Boymel. Buchalter's labor racketeering and extortion is prominently featured in Button Man, a 2018 novel by Andrew Gross partially based on Gross's maternal grandfather's career in the New York City garment industry.